มายเนมม

เป็นนักเขียนมือใหม่นะคะ ยังไงก็ฝากติดตามนิยายของเราด้วยน้าา~

ชื่อตอน : SS2 EP.07

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.7k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ธ.ค. 2561 15:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
SS2 EP.07
แบบอักษร

"ทางนี้โว้ยย ย้ายมาโต๊ะนี้" เสียงเรียกจากสามทำให้ผมที่กำลังยืนงงว่าทำไมไม่มีคนอยู่ที่โต๊ะทั้งๆที่ใกล้จะสายแล้วหันไปมองอีกทาง สิ่งแรกที่เจอคือมันนั่งโบกมือสุดแขน อย่างที่สองคือร่างยักษ์ของพี่ยักษ์ที่นั่งมองมา และสามคือใบหน้าที่ยิ้มแป๋นแล๋นของพี่เชน อะไรกันวะทำไมดีดกันจัง

"ทำไมมานั่งนี่อะ"

"คืองี้นะมึง" สามเริ่มขยับเข้ามาใกล้ๆมองซ้ายมองขวาอย่างมีพิรุธแล้วฉุดกระชากผมให้ลงไปนั่งข้างๆมัน ไอสัส! เจ็บว้อย "เมื่อกี้กูขึ้นไปบนห้องมาแล้วมันมีกระดาษติดไว้ว่ายกคลาส กูก็เลยวิ่งลงมาด้วยความดีใจ แล้วก็เจอพี่ยักษ์กับพี่เชน เขาบอกจะพาไปเลี้ยง"

"เลี้ยง?"

"อื้ม!" น้ำเสียงมึงดูกระตือรือร้นมากอะสาม

"เลี้ยงไรวะ"

"เลี้ยงเหล้าไงโถ่ ..แต่ว่าต้องหลังจากนี้อะนะ เพราะรุ่นพี่เรียกรวมอีกแล้ว บอกวันนี้จะจับสายรหัส"

อันนี้แหละที่ผมเบื่อที่สุด เฮ้อ~ ไม่ใช่เรื่องเลี้ยงเหล้านะ เรื่องจับสายรหัสต่างหาก

"เมื่อไหร่อะ"

"ตอนนี้แหละไอ้สัส วิ่งดิ!" ผมลุกวิ่งไปกับพวกมันแบบงงๆ หน้าตาตอนนี้คือเหรอหราสุดๆอะ อะไรวะ แต่พอมาถึงก็เข้าใจได้ เพราะมีรุ่นเดียวกันหลายคนตอนนี้มาถึงกันแล้ว และก็มีอีกบางคนที่เพิ่งมาถึงเหมือนกัน

"มาถึงแล้วนั่งลงเลยครับ พี่ขอตัวแทนนับสมาชิกหน่อยว่าครบรึยัง" จากนั้นก็มีปีหนึ่งคนนึงลุกขึ้นนับด้วยความรวดเร็ว

"ครบแล้วครับ!"

"โอเค งั้นพี่จะเริ่มเลยนะเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา น้องๆคงรู้มาแล้วว่าวันนี้พวกพี่จะให้น้องๆจับสายรหัสกัน ซึ่งในกล่องใบนี้จะมีคำใบ้ที่เขียนไว้ในกระดาษครบตามจำนวนน้องๆ พี่จะให้น้องลุกทีละแถวมาจับน้องต้องเปิดอ่านตรงนั้นเลยว่าได้ใคร เพราะพี่ๆเขาจะได้รู้ หลังจากนั้นก็แยกย้ายกันได้เลยครับ ...เอ้าแถวหนึ่งลุกครับ!"

แล้วเผอิญเราสี่คนดันอยู่แถวแรกด้วยไง ผมอยู่คนสุดท้ายของแถวเลย ด้านหน้าก็เป็นหนึ่งสองสามและเพื่อนๆอีกสี่คน  คนแรกลุกขึ้นไปจับก่อนจะตะโกนคำใบ้ดังๆแล้วเดินออกไปอย่างหน้าตาเซ็งโลก อะไรจะเซ็งขนาดนั้นเมื่อรู้ว่าคำใบ้เราไม่ใช่ผู้หญิง ..ทำไมน่ะหรอ ก็เพราะคำใบ้ของมันคือ "สมศักดิ์" ไงครับ ถ้าไม่ใช่ผู้ชายก็กระเทยแล้วแหละ แล้วก็เรื่อยๆจนมาถึงไอ้หนึ่ง

"เอ่อ..น้องช่วยบอกชื่อกับจุดสังเกตของตัวเองด้วยครับ พี่สงสารพี่รหัสเขา" พี่คนที่ถือกล่องยิ้มแหย่ๆ ไอ้หนึ่งก็พยักหน้ารับแล้วหันไปล่วงก่อนหันกลับมา

"ผมชื่อหนึ่งครับ! จุดสังเกตคือผมหล่อ และคำใบ้คือ... แช่แว็บครับ ...!!!"

ต่อมา

"ผมชื่อสอง จุดสังเกตคือผมเงียบ คำใบ้ได้สะบึ้ม..ครับ"

ต่อมา

"ผมชื่อสามคร้าบบ จุดสังเกตคือผมหล๊อหล่อ ส่วนคำใบของผมคือ ขี้พร้าครับ!"

...และก็ผม ผมคงไม่ต้องแนะนำตัวสินะ ผมหมุนกลับมาอ่านแล้วพูดดังๆ

"ไอเกลน ครับ!!"

..

"วอท เดอะ...?!" ผมอ่านคำใบ้ซ้ำไปซ้ำมา ทวนแล้วทวนอีก ถามสามแฝดว่าอ่านถูกรึเปล่ามันก็ยืนยันว่าเหมือนเดิม

"พี่เขาจะเขียนว่าไมเกรนรึเปล่า แต่เขียนผิดไง" สามแนะนำ

"แสดงว่าพี่เขาต้องเป็นลูกครึ่ง!" หนึ่งพูดออกมาอย่างเสียงดัง เหมือนตกใจที่ตัวเองฉลาดอะ

"อาจจะเป็นแบบที่มันบอกก็ได้" สองบอก

"แสดงว่าต้องหารุ่นพี่ที่เป็นไมเกรนสินะ" ผมใช้ความคิด แต่สองกลับส่ายหน้าหน่ายๆ

"หาคนที่เป็นลูกครึ่งสิ ไมเกรนเขาอาจจะเป็นกันเยอะแยะ"

"นั่นสินะ"

"อ้าว ทำไมไม่เชื่อกูบ้างอะ" สามเบะปากงอนๆ ผมก็ตบไหล่มันเบาๆเชิงปลอบ แต่สีหน้าผมคือมึงอย่าแสดงความคิดเห็นเลย

"ขอบใจๆ"

"ว่าไงพวกมึง ..คำใบ้โอเคกันไหม" พี่เชนเดินเข้ามา ตามด้วยเพื่อนๆเขาอีกสามคนคือพี่ยักษ์ พี่ผู้ชายหล่อๆและพี่ผู้หญิงสวยๆ ..คือกลุ่มพี่มันหน้าตาดีกันมากอะ ตัดพี่ยักษ์ออกไปนะครับ (ขอวงเล็บว่าพี่ยักษ์เวอร์ชั่นหนวดเฟอะ) แต่จู่ๆสายตาผมมันก็เผลอมองใบหน้าที่ยักษ์เฉย สายตาอันดีของผมมองทะลุหนวดเข้าไปจนถึงใบหน้า ..ทำไมรู้สึกว่าพี่แกอารมณ์ดีนะ

"จากที่ฟังมาเหมือนจะมีไอ้สองคนเดียวน่ะครับที่ได้ผู้หญิง" หนึ่งพูดแถมยังทำหน้าเศร้าๆ

"สองได้ไรนะ"

"สะบึ้มครับ"

"อืม ไม่มีความหมายอื่นนอกจากหน่มหน้มแล้วล่ะ" บางทีพี่เชนก็ตรงไปนะครับ "แล้วตกลงว่าไง น้องแอลไปกับพวกพี่เปล่า วันนี้ไอ้ยักษ์มันอารมณ์ดีมันจะเลี้ยงเอง" พี่เชนหันมาถามผมแล้วพูดขำๆ ผมมองหน้าพี่ยักษ์พี่แกก็ไม่ได้โกรธอะไร และเหมือนจะยอมเลี้ยงจริงๆด้วย

"มึงโทรถามพี่โซก่อนก็ได้" สามบอก ผมก็พยักหน้ารับ

"งั้นผมขอเวลาสักครู่นะครับ" ผมเดินห่างออกมาจากกลุ่มเล็กน้อย แล้วกดโทรสายหาพี่โซทันที รอไม่นานปลายสายก็รับ แต่คนรับไม่ใช่พี่โซนี่สิ

(ว่าไงน้องแอล)

"ทำไมพี่เนย์ถึงมารับโทรศัพท์พี่โซได้ล่ะ"

(ก็พี่เป็นเพื่อนมัน ทำไมจะรับไม่ได้ล่ะ)

"แอลหวงนี่ ถึงจะเป็นเพื่อนพี่เนย์แต่ก็เป็นแฟนแอลนะ"

(อะไรจะขนาดนั้น ว่าแต่มีอะไรครับ ไอ้โซมันประชุมกับชมรมอยู่ เลยฝากโทรศัพท์ไว้ที่พี่ ..เหมือนรู้ว่าน้องแอลต้องโทรมาอะ)

"คือว่า..บอกพี่โซให้หน่อยนะครับ ว่าผมจะไปดื่มกับรุ่นพี่นิดหน่อย เดี๋ยวผมกลับเอง"

(น้องแอลไม่มีเรียนหรอ)

"อาจารย์ยกคลาสน่ะครับ"

(โอเค เดี๋ยวพี่บอก- เฮ้ย .....) เหมือนปลายสายจะถูกแย่งโทรศัพท์ไป เสียงพี่เนย์กำลังเล่าให้อีกคนฟังว่าผมพูดอะไรก่อนหน้านี้ ก่อนเสียงทุ้มๆของคนที่ผมตั้งใจโทรไปหาจะตอบกลับมา แต่น้ำเสียงติดจะหงุดหงิด (ไม่ให้ไป)

"ง่ะ พี่โซอ่า~ แอลไปกับแฝดสามด้วยไงครับ"

(ไม่ได้ ถ้าเกิดเมากันหมดขึ้นมาแล้วใครจะดูแล)

"ผมโทรหาแพทริค ไม่ก็ฟาสต์ก็ได้ครับ"

(อย่าดื้อนะแอล พี่บอกว่าไม่ก็ไม่ไง)

"นิดเดียวเอง สัญญาว่าจะกลับก่อนสองทุ่มครับ" ผมบอกเสียงหนักแน่น แต่ปลายสายยังคงไม่ยอม "นะครับ นะๆ"

(จะไปให้ได้ใช่ไหม) ...เหมือนคนปลายสายจะเริ่มอารมณ์ไม่ดีสุดๆแล้วล่ะ เสียงพี่เนย์ที่คอยบอกให้ใจเย็นๆแว่วเข้ามาให้ผมได้ยินแผ่วๆ ผมเลือกที่จะไม่พูดอะไรไปเพราะกลัวเราจะทะเลาะกัน เลยกำลังลังเลว่าจะไม่ไปดีไหม

"..." เอาไงดี ..ถ้าไม่ให้ไปจริงๆผมกลับก็ได้ แล้วไว้อยากจริงๆค่อยชวนพี่โซไปกันสองคน ผมไม่ได้โกรธหรืองอนเขาหรอก เพราะรู้ว่าพี่โซเป็นคนขี้ห่วง เฉพาะกับผมอะนะ ฮะๆๆ

(เฮ้อ งั้นเอางี้ ..เดี๋ยวพี่จะตามไป แต่คงอีกสักพัก ถ้าถึงแล้วก็แชร์โลมา เข้าใจนะครับ?)

"โลมา.."

(...)

"โลเคชั่นสินะ" จะเล่นมุกให้ขำซะหน่อยแต่กำลังอารมณ์บ่จอยสินะ ไม่เอาดีกว่าแอล "งื้อออ แอลรักพี่โซที่สุดในโลกเลย เข้าใจแล้วครับ! พี่โซก็รีบๆตามมานะ"

(อืม ระหว่างพี่ยังไม่ถึงก็อย่าดื่มจนเมาล่ะ)

"คร้าบผม งั้นแค่นี้นะครับ รุ่นพี่รออยู่" ผมวางสายแล้วเดินกลับไปให้คำตอบพี่เชนที่กำลังยืนรออยู่

"โอเคครับ ผมไปด้วย"






ความคิดเห็น