Meekana

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ความดำมืดในจิตใจ 50%

ชื่อตอน : ความดำมืดในจิตใจ 50%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.6k

ความคิดเห็น : 73

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ธ.ค. 2561 22:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความดำมืดในจิตใจ 50%
แบบอักษร

“รามคะ ริสาไม่ได้เป็นอะไรมากค่ะ แค่ปวดหัวนิดหน่อย”

“ริสา คุณน่ะเกลียดโรงพยาบาลจะตายไป แค่ปวดหัวนิดหน่อยผมไม่คิดว่าคุณจะมาหรอกนะ” เขาไม่รู้หรือไงว่ากำลังบีบบังคับเธออยู่

“รามคะ”

“หรือต้องให้ผมไปถามหมอเองไหมว่าคุณเป็นอะไร” อริสามองหนุ่มหล่อที่กำลังขมวดคิ้วถามเธออย่างร้อนรน พลางถอนหายใจออกมา

“กลับกันก่อนค่ะ เดี๋ยวริสาจะบอก” หญิงสาวยื่นคำขาดพร้อมเดินไปที่ทางออกทันที

“อาเธอร์ นายกับเดรกกลับไปก่อนได้เลย” หันไปสั่งบอดี้การ์ดคนสนิทก่อนจะเดินตามภรรยาคนสวยไปอยู่เร่งรีบ ในใจก็กระวนกระวายไม่น้อย กลัวเหลือเกินว่าเธอจะป่วยเป็นอะไร

“อย่าเงียบแบบนี้ที่รัก ผมขับรถมานานพอที่จะรับฟังเรื่องวันนี้แล้ว” หลังจากที่รามาเอลขับรถออกจากโรงพยาบาลมา บรรยากาศภายในรถก็ตกอยู่ในความเงียบสงบดุจทะเลที่สงบนิ่งก่อนพายุจะมา ชายหนุ่มจึงทำลายบรรยากาศที่ชวนอึดอัดนี่ลงด้วยการยิ่งคำถามที่สงสัยมาตลอดทางทันที

“....” หญิงสาวจ้องมองไปข้างหน้า ในขณะที่ริมฝีปากอิ่มก็เม้มเข้าหากันอย่างชั่งใจ มือบางวางไว้ที่หน้าท้องตัวเองเบาๆเหมือนต้องการขอกำลังใจจากใครสักคน

“ริสา”

“ริสาท้องค่ะ” กลั้นใจตอบออกไปในที่สุด และบรรยากาศที่เงียบสงบก็กลับมาเยือนอีกครั้ง

“คุณ...ว่าไงนะ” ชายหนุ่มข้างๆหันมาถามอย่างชั่งใจก่อนจะตีไฟเลี้ยวจอดข้างทางทันที

“ริสาท้องค่ะราม” หันกลับมามองใบหน้าหล่อเหลาที่บัดนี้ดูตกใจกับสิ่งที่ได้ยินไม่น้อย ยังไงพ่อของหนูเขาต้องรับได้ แม่เชื่อ หญิงสาวภาวนาอยู่ในใจด้วยความหวาดระแวง

“บัดซบ! คุณล้อผมเล่นอยู่ใช่ไหมริสา” ร่างเล็กสะดุ้งด้วยความตกใจกับคำสบถของรามาเอล ไหนจะน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ถามอย่างไม่ค่อยพอใจนี่อีก

“ราม...ริสาขอโทษ คุณฟังริสาก่อนนะ...”

“เวรเอ๊ย! คุณปล่อยให้ตัวเองท้องจริงๆเหรอเนี่ย!” อริสามองผู้ชายที่เคยแสนอ่อนโยนมาตลอด กำลังหัวเสียและตะคอกใส่เธออย่างเอาเป็นเอาตาย โดยที่ไม่คิดจะฟังอะไรจากเธอเลยแม้แต่น้อยด้วยความรู้สึกเจ็บปวด

“ริสาเองก็ไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้ แล้วก็ไม่ได้อยากจะท้องด้วย”

“เหอะ! คุณไม่ได้กินยาคุม?และหมอมิเชลล่ะ” ตวัดสายตาคมกริบจ้องมองหญิงสาวอย่างเย็นชา สายตาที่เขามักใช้มองคนที่ไม่ได้รู้สึกอะไรด้วย...

“ริสาไม่ได้กินทุกครั้งที่เรามีอะไรกัน”

“แล้วหมอล่ะ!” กัดฟันถามออกไปอย่างพยายามสะกดกลั้นอารมณ์โกรธเอาไว้

“ริสาลืมไปตามนัดสองครั้งค่ะ”

“เวรเอ๊ย! คุณทำมันพังริสา! ผมบอกแล้วใช่ไหมว่าผมไม่ได้ต้องการเด็ก ไม่อย่างนั้นผมจะพาหมอมาดูแลคุณทำซากอะไวะ!!”

“หยุดตะโกนใส่หน้าฉันสักที! คุณโกรธ ฉันเข้าใจ แล้วฉันล่ะคะราม ฉันเองก็เสียใจ” เมื่อความอดทนของเธอเองหมดลงเช่นกัน อริสาเลือกตะคอกกลับไปบ้างอย่างอึดอัด ไม่คิดเลยว่าปฏิกิริยาตอบสนองของรามาเอลจะรุนแรงขนาดนี้ และเธอก็รับมันไม่ได้

“แน่ใจเหรอว่าคุณไม่ได้ตั้งใจ” ถามกลับมาอย่างเย้ยหยัน

“ราม! คุณคิดว่าฉันจ้องจะจับคุณด้วยการปล่อยให้ตัวเองท้องอย่างนั้นเหรอคะ”

“....” นี่เขาคิดอย่างนั้นจริงๆเหรอเนี่ย!!

“ตอนเอาก็บังคับฉันสารพัด พอท้องขึ้นมาก็เป็นความผิดของฉันคนเดียว ขอบคุณนะคะที่ทำให้ฉันได้รู้ว่า ในวันที่ฉันแย่ที่สุดคุณไม่เคยคิดที่จะเข้าใจและอยู่เคียงข้าง” ตัดพ้อออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ก่อนจะเปิดประตูรถลงไปทันที

“กลับมาขึ้นรถเดี๋ยวนี้ริสา!!” ลดกระจกลงเพื่อตะโกนเรียกหญิงสาว แต่ดูเหมือนเวลานี้มันไม่ใช่ช่วงที่ดีของทั้งสองสักเท่าไหร่ เพราะต่างฝ่ายต่างมีอารมณ์ทิฐิสูงด้วยกันทั้งคู่

“....” ไม่เป็นไรนะลูก เขาไม่ต้องการหนูไม่เป็นไร แม่จะเลี้ยงหนูเอง อริสาเดินตรงไปตามถนนโดยไม่สนใจเสียงเรียกของชายหนุ่ม

เอี๊ยดดดด

และเขาก็ทำจริงๆ เขาสามารถทิ้งเธอไปอย่างง่ายดาย อริสามองท้ายรถที่แล่นออกไปด้วยความเร็วอย่างเจ็บปวด มือบางยกขึ้นมาลูบท้องตัวเองเบาๆ น้ำตาไหลรินลงมาเป็นสาย ขาที่ก้าวเดินอยู่หยุดชะงักลงก่อนที่จะทรุดล้มลงไปที่พื้นอย่างหมดแรง มันจบแล้วริสา เขาเลือกทิ้งเธอกับลูก ฮือๆๆ

หนึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้

“ตามมันไป”

“ครับ” หลังจากที่เธอให้คนเฝ้าตามดูอริสามาตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่อยู่ที่นี่ มารีอาหวังมาโดยตลอดว่าจะต้องมีสักวันที่สวรรค์เข้าข้างเธอ!

นัยน์ตาคมจับจ้องไปที่ร่างสูงที่เปิดประตูรถให้กับแม่นั่น แม่หญิงเอเชียหน้าจืดที่ไม่มีอะไรดีสู้เธอได้เลย เธอเกลียดมันนัก!

หลังจากที่สะกดรอยตามมาสักพักรถของรามาเอลก็จอดลงตรงข้างทาง เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ที่รู้ๆแม่นั่นเดินลงจากรถ และรามาเอลก็เลือกที่จะขับรถออกไป

หึ! สมน้ำหน้า สะใจเธอเป็นบ้าที่ได้เห็นสภาพหงส์ปีกหัก สุดท้ายเธอมันก็แค่ของเล่นฆ่าเวลาของรามาเอลเท่านั้นแหละ ยายผู้หญิงหน้าด้าน!!

“ขับไปจับตัวมันขึ้นมา” กระตุกยิ้มร้ายพร้อมสั่งการเสียงเฉียบขาด ในที่สุดสวรรค์ก็เข้าข้างเธอ!

เอี๊ยดดดดด

“กรี๊ด พวกแกเป็นใคร ปล่อยฉันนะ!!”

ปัง

จับร่างเล็กยัดใส่เข้ามาในรถพร้อมปิดประตูและออกรถทันทีอย่างมืออาชีพ อริสามองชายฉกรรจ์ตัวใหญ่สามคนด้วยความตื่นตกใจ คนพวกนี้เป็นใครแล้วมาจับตัวเธอทำไมกัน!

“ไง...”

คนตัวเล็กหันไปตามเสียงทักทายก่อนมีนัยน์ตากลมโตจะเบิกกว้างขึ้นอีกครั้ง

“มารีอา...”

“ความจำดีนี่ เดี๋ยวฉันจะพาเธอไปหาใครคนนึง คนที่เฝ้ารอที่จะเจอเธอมาตลอด หึ” มารีอายิ้มหยันอย่างผู้ชนะ ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าโชคจะเข้าข้างเธอขนาดนี้

“เธอจับฉันมาทำไม ฉันไม่เคยทำอะไรเธอเลยด้วยซ้ำ”

เพียะ!

“แค่ฉันต้องเห็นหน้าจืดๆของเธออยู่ข้างๆรามาเอลมันก็เกินพอที่ฉันจะทำอย่างนี้กับเธอแล้ว ยัยผู้หญิงสกปรก!” อดไม่ไหวที่จะฟาดฝ่ามือลงไปบนใบหน้าสวยอย่างโกรธแค้น อยากจะเอามีดมากรีดหน้าสวยๆนี่ให้เสียโฉมนัก!

“คนที่สกปรกมันน่าจะเป็นเธอมากกว่า จิตใจต่ำ ทำแต่เรื่องต่ำๆ”

เพียะ!เพียะ!

ใบหน้าสวยหันไปตามแรงตบอีกครั้ง เลือดสดค่อยๆไหลออกมาจากมุมปาก แขนบางทั้งสองข้างยังคงถูกหนุ่มร่างยักษ์จับตรึงเอาไว้แน่น เป็นเหตุให้เธอตอบโต้อะไรมารีอากลับไปไม่ได้ นอกจากคำพูด และมันก็ทำให้เธอเจ็บตัวไม่น้อย

“ฉันเคยเตือนเธอไปแล้ว แต่เธอมันก็หน้าด้าน ชอบแย่งของของคนอื่น”

“.....”

“ความจริง ใจฉันน่ะอยากจะเอามีดมากรีดหน้าเธอให้มันเละ มากกว่าเอาไอ้แมวบ้าๆนั่นไปแขวนขู่ซะอีก แต่หมอนั่นมันไม่ยอม”

“ฝีมือเธอเองหรอกเหรอ” ไม่ใช่เจสันทำอย่างที่รามาเอลบอก แต่เป็นมารีอาอย่างนั้นเหรอ อริสากัดริมฝีปากล่างของตัวเองอย่างครุ่นคิด

“ใช่! ทั้งแมวเลือดท่วม ทั้งหนูสกปรก เหอะ มันเหมาะกับเธอดีนะ ยัยหนูสกปรกโสโครก!”

“เลวเกินไปแล้ว”

“เหอะ! ทำปากดีไปเถอะ ความเลวของจริงมันต่อจากนี้ต่างหาก!” มารีอายิ้มออกมาอย่างเย้ยหยัน เมื่อนึกไปถึงว่าอีกไม่กี่นาทีต่อจากนี้แม่นี่จะต้องเจออะไรบ้าง หึหึ!!

เพ้นท์เฮ้าส์

“ระยำ!! ริสาหายไป!”

“ครับบอส ผมขับไปตามเส้นที่บอสบอกก็ไม่พบคุณอริสาเลยครับ” เดรกรายงานด้วยใบหน้านิ่งขรึม เมื่อสิบห้านาทีก่อนรามาเอลโทรมาให้เขารีบออกไปรับหญิงสาวกลับมาด่วน แต่พอไปถึงที่หมายกลับพบแต่ความว่างเปล่า วนรถหาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ

“วนหาทั่วหรือยัง!” ถามออกไปอย่างร้อนรนใจ

“ครับ แต่ไม่พบคุณอริสาเลย”

“เวรเอ๊ย!! อาเธอร์ แจ้งตำรวจและพาคนของเราออกไปตามหาริสาเดี๋ยวนี้!!”

“ครับบอส”

เธอหายไปไหนนะริสา ภาพสุดท้ายที่เขาเห็นก็คือแผ่นหลังเล็กกับไหล่บางที่สั่นไหวเพราะการสะอื้นร้องไห้ แต่เขาก็ใจร้ายเลือกทิ้งเธอมา แกทำอะไรลงไปวะไอ้ราม!!

นัยน์ตาตาคมกริบฉายแววกังวลออกมาทันที ก่อนที่เท้าแกร่งจะก้าวตรงไปที่ลิฟต์ทันทีเพื่อตามหาเธอด้วยอีกคน อย่าเป็นอันตรายอะไรเลยนะริสา ชายหนุ่มภาวนาอยู่ภายในใจ

********************************************

มายาวให้สองตอนเลยค่ะ กลัวคนอ่านนอนไม่หลับ😂 วันนี้ยังไม่พีคเท่าไหร่นะคะ คิดว่าตอนต่อไปนี่จะพีคเข้าไปอีก นอนรอกันไปก่อนนะคะ😆

ขอบคุณสำหรับคอมเมนท์และกำลังใจที่ส่งมาให้กันนะคะ ดีใจที่ทุกคนชื่นชอบนิยายเรื่องนี้ค่ะ😊🙏

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น