ครีบปลาวาฬ/ชญานิษฐ์
facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 44::ปากพาซวย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ธ.ค. 2561 19:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
44::ปากพาซวย
แบบอักษร

1 ปีต่อมา

ชีวิตมารีญามีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา แต่มันเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้น เธอมีลูกสาววัยหนึ่งขวบนามว่า ‘เวโรนิกา’ เรียกสั้นๆ ว่า ‘นิก้า’

เวโรนิกาเป็นเด็กน่ารักไม่ดื้อไม่ซน มารีญาและเอ็ดการ์ดทุ่มเทเวลาให้ลูกสาว ไม่พึ่งพอพี่เลี้ยงเพราะอยากเลี้ยงลูกด้วยตัวเอง มันคือความภาคภูมิใจและมันคือการสานสัมพันธ์ภายในครอบครัวให้รักกันแน่นแฟ้น

ทั้งมารีญาและเอ็ดการ์ดต่างก็รักลูกสาวเหมือนกัน ทว่าในฐานะผู้ชายที่เคยเจ้าชู้และเมื่อเขามีลูกสาว เอ็ดการ์ดจึงมีความระแวดว่าจะมีคนมาหลอกลวงลูกสาว นั่นทำให้เขารักและหวงแหนลูกจนโอเว่อร์ ตอนนี้ก็เริ่มฟิตหุ่นให้แข็งแกร่งกำยำขึ้นกว่าเก่าแล้วยังหัดไว้หนวดไว้เครารุงรังซะจนมารีญายังกลัว

เฮ้อ...จะโหดทั้งทีก็ไม่ถามความคิดเห็นลูกเมียเลย!

นั่นจึงเดือดร้อนมารีญาให้มาบอกเอ็ดการ์ดว่าการไว้หนวดเครานั้นมันไม่ได้ช่วยปกป้องคุ้มครองเวโรนิกาได้จากหนุ่มๆ และตอนนี้ลูกสาวของเธอและเขาเพิ่งหนึ่งขวบเท่านั้น เอ็ดการ์ดไม่ควรคิดถึงเรื่องนี้เร็วเกินไป นี่ขนาดวันก่อนบอดี้การ์ดอุ้มเวโรนิกาเข้ามาในบ้าน เอ็ดการ์ดก็โวยวายแทบเป็นแทบตาย นับว่าโชคดีที่มารีญาอยู่ด้วย เลยดึงหูคนขี้หวงลูกไปสองสามครั้ง

​“เอ็ดการ์ดคะ” มารีญาตัดสินใจพูดระหว่างที่เธอและเอ็ดการ์ดนั่งแช่น้ำด้วยกันลำพังสองต่อสอง ไม่มีเวลาไหนจะเหมาะมากเท่ากับเวลานี้อีกแล้วล่ะ

เอ็ดการ์ดกำลังอารมณ์ดีที่ได้แช่น้ำฟองสบู่กับมารีญา

“ครับ”

“ฉันมีเรื่องอยากขอร้องคุณ”

“ว่ามาสิครับ”

“ฉันอยากให้คุณไปโกนหนวดโกนเคราออกค่ะ แบบนี้มันดุดันเกินไปนะคะ”

“ไม่ได้หรอกครับ” ไม่เสียเวลาคิดให้วุ่นวาย เอ็ดการ์ดตอบในทันที ยังไงเขาก็ไม่โกนหนวดโกนเคราออกแน่

“โธ่....ลูกเรายังเด็กนะคะ”

“ต้องฝึกเอาไว้เดี๋ยวมีหนุ่มมาจีบทำยังไง ลูกเราทั้งสวยทั้งน่ารัก รวมถึงเมียก็ด้วย ทำไมแก่แล้วยังเสน่ห์แรงนะ ไม่ชอบเลย”

“เดี๋ยวนะเอ็ดการ์ดคุณว่าใครแก่คะ” มารีญาสะดุดคำว่าแก่เมื่อครู่และเธอถามย้ำกับเขาอีกครั้ง ซึ่งเขาก็ตอบมาในทันทีเหมือนว่าไม่ผ่านความคิดกรองมาก่อน

“ก็คุณไงครับแก่”

คำยืนยันนั้นทำให้มารีญาหันหน้ากลับมาเผชิญหน้ากับเอ็ดการ์ด ก่อนที่เธอจะขยับตัวไปนั่งชิดขอบอ่างอาบน้ำฝั่งตรงข้าม เอ็ดการ์ดมองมารีญางงๆ ยังไม่เข้าใจ

แต่ว่า.....

พอเขาสังเกตเธอดีๆ เห็นแววตาของมารีญาเข้มและเขม่นมองเขาอย่างเอาเรื่อง เอ็ดการ์ดถึงบางอ้อในทันที อ่า...เขาไม่ควรพูดแบบนั้นสินะ และเขาควรพูดให้จบประโยค

“คุณอายุเยอะแต่ก็ยังสวยสาวเหมือนผู้หญิงวัยยี่สิบต้นๆ”

“หึ....ไม่ทันแล้วค่ะ”

“รีญาผมไม่ได้ตั้งใจว่าคุณแก่นะ”

“คุณตั้งใจเอ็ดการ์ด ก็ใช่สิ! ฉันมันอายุเยอะฉันแก่ ร่างกายของฉันมันก็หย่อนก็ยานไปหมดแล้ว ไม่เหมือนผู้ชายที่ต่อให้แก่ยังไงก็ยังดูหนุ่มและมีความต้องการทางเพศสูงตลอดเวลา”

“เฮ้ยยยย อย่าพูดแบบนั้นสิครับ” ยกมือแล้วร้องห้ามเสียงดัง ใบหน้าหล่อเหลาของเขาตอนนี้ซีดเป็นไก่ต้ม มารีญาลุกขึ้นยืนจากน้ำ เดินเร็วๆ ไปล้างตัวแล้วก็ออกไปจากห้องน้ำโดยไม่สนใจเอ็ดการ์ด

“ฉิบหายแล้วไหมล่ะ ทำไมไม่พูดยาวๆ แล้วคิดเยอะๆ วะ”

เอ็ดการ์ดอาบน้ำเสร็จทีหลังนั่นก็เพราะว่าเขากำลังคิดหาทางง้อเมียคนสวยอยู่ เขาไม่ได้ตั้งใจจะว่าเธอแก่เลย แต่เขารีบพูดเกินไปและคิดน้อยเกินไป

มารีญาอายุสามสิบเจ็ดปีย่างเข้าสิบแปดแต่เธอหน้าไม่แปรเปลี่ยนไปเลย ยังสวยและยังสาว ยิ่งเวลาผ่านไปความสวยของเธอก็ยิ่งแกร่งกล้ามาก เอ็ดการ์ดไม่เคยอดใจไหว และเธอก็ไม่ได้หย่อนยาน มารีญาดูแลตัวเองเป็นอย่างดีเต่งตึงแม้จะถูกเขาขย้ำไปนับครั้งไม่ถ้วน

“ลูกหลับแล้วเหรอ” เอ็ดการ์ดเดินมาที่ห้องเล็กๆ เป็นห้องของเวโรนิกาที่มีประตูเชื่อมต่อกับห้องนอนของเขา และพนังก็เป็นพนังใสเพื่อจะได้มองปฏิกิริยาของเวโรนิกาเผื่อลูกตื่นกลางดึก

“ค่ะ” มารีญาตอบสั้นๆ เธอจัดผ้าห่มให้ลูกแล้วก็จัดตุ๊กตาที่ลูกเล่นให้เข้าที่เข้าทาง แม้จะโกรธหรืองอนกันแต่มารีญาจะไม่เงียบและไม่หนี

เธอก็คุยกับเขาปกติแต่การแสดงออกของเธอจะนิ่งกว่าและเฉยชา 

“งั้นเราก็ไปนอนกันเถอะ”

เอ็ดการ์ดบอกแล้วเดินเข้าไปจูบหน้าผากลูกสาวเบาๆ ก่อนจะเดินไปโอบเอวบางพาเดินไปยังห้องนอน มารีญาไม่ได้เบี่ยงตัวออก เธอมาถึงเตียงก็ทรุดตัวนอนลง ทว่าเป็นการนอนที่ไม่เหมือนทุกวัน เธอหันหลังให้เอ็ดการ์ด แล้วยังขยับห่างจากเขาตั้งหนึ่งช่วงแขน

“รีญาจ๋า”

“......”

“รีญาจ๋า” เขาเรียกเธอเสียงหวานอีกครั้งและครั้งนี้ก็ได้คำตอบจากเธอด้วยการที่เธอปิดไฟ บอกเขาทางอ้อมว่าเธอต้องการนอนพักผ่อน

แต่เอ็ดการ์ดไม่สบายใจหากมีปัญหากันก็ต้องเครียดให้จบวันนี้

ร่างหนาขยับเข้ามาหาร่างบางนอนซ้อนหลังแล้วโอบเอวบางเอาไว้ ใบหน้าหล่อเหลาเกินบนไหล่บอบบาง เอ็ดการ์ดนึกขึ้นได้ว่าห้องมันมืดเกินไป ดังนั้นเขาจึงเอื้อมมือไปกดเปิดโคมไฟ แสงไฟสลัวๆ เพิ่มบรรยากาศชวนสยิว

“รีญาจ๋าคุณสวยและสาวที่สุดสำหรับผมนะ”

“ฉันต้องการพักผ่อนค่ะ”

“คุณงอนผมอยู่”

“ไม่ต้องง้อหรอกค่ะเรื่องเล็กน้อย พรุ่งนี้ฉันก็อารมณ์ดีเหมือนเดิมแล้ว”

“แต่ตอนนี้อารมณ์คุณไม่ดีและผมก็กังวลใจ”

“ที่คุณพูดมันก็ถูกฉันก็แค่รับความจริงไม่ได้ก็เท่านั้นเอง”

“รีญาผมไม่ได้ตั้งใจ”

“ฉันส่องกระจกทุกวันค่ะเอ็ดการ์ด คุณไม่ต้องพูดเอาใจฉันหรอก ฉันอายุอานามก็ไม่น้อย อีกหน่อยประจำเดือนฉันหมดความรู้สึกทางเพศก็คงลดลง คุณพูดมาก็ถูกต้องและฉันจะได้ดูแลตัวเองให้มากขึ้น”

มารีญาไม่รู้ว่าคนอื่นคิดยังไง หากคนอื่นว่าเธอแก่เธอจะไม่แคร์ แต่พอเป็นคำพูดของเอ็ดการ์ดมารีญากลับรู้สึกแคร์มากๆ กลไกระบบร่างกายของหญิงชายมันไม่เหมือนกัน นั่นจึงทำให้มารีญากังวล หากเธอตอบสนองเขาไม่เหมือนเดิมล่ะ เขาจะเบื่อเธอใช่ไหม?

“รีญาผมขอโทษกับคำพูดนั้นที่ผมไม่ได้คิดก่อนพูดและคุณดูแลตัวเองเพื่อผมดีมากแล้วนะ”

“นอนเถอะค่ะฉันง่วงแล้ว” มารีญาตัดบทแล้วปิดเปลือกตาลง เอ็ดการ์ดเห็นท่าไม่ดีก็เริ่มกระวนกระวาน มารีญางอนเขาน้อยแต่เธอคงกังวลมากกว่า

อย่าว่าล่ะนะคดีเขาเยอะนี่กว่าจะมาถึงวันนี้ได้ก็ลำบากเกือบตาย

ดังนั้นเขาจะปล่อยผ่านไม่ได้ เมียงอนเมียไม่สบายใจ เขาต้องรีบทำให้เธอกลับมาเป็นปกติ นอกจากจะทำให้บรรยากาศครอบครัวกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว ก็ยังสามารถทำให้เอ็ดการ์ดเอาตัวรอดได้จากฝ่าเท้าของแอเรียลพี่ชายของมารีญา

ฟุบ!!!

ร่างหนาขึ้นคร่อมร่างบางเอาไว้จากนั้นเขาก็จับร่างบางให้นอนหงาย

“ทำอะไรคะเอ็ดการ์ด” มารีญาลืมตาถามใบหน้าของเธอบูดบึ้งตึง เอ็ดการ์ดใช้มือหนึ่งข้างเชยคางเธอขึ้น เขาไม่ได้พูดอะไร แต่ใช้ภาษาทางกายแทนด้วยจูบอ่อนหวาน

คนเป็นผัวเป็นเมียนั่งคุยกันอย่างเดี๋ยวไม่รู้เรื่องหรอกนะ

>>>>>>>>>>>>>>

คำว่าแก่พูดเบาๆ ก็เจ็บ 5555555

นี่ดีนะที่เมียไม่โบกให้สักทีสองทีแล้วไล่ออกนอกห้องนอน

ความคิดเห็น