ศานิชล

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : พิเศษใส่ไข่

คำค้น : บุญรักษา,รักษ์

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 37

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ธ.ค. 2561 20:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พิเศษใส่ไข่
แบบอักษร

"แม่บุญ"

เสียงเรียกของเด็กชายสองคนดังขึ้นพร้อมกัน  พี่ใบไม้กับน้องชายใบไผ่วิ่งหน้าตื่นมาหาคนเป็นแม่อย่างบุญรักษา  เพราะไปก่อเรื่องไว้ที่หลังบ้าน

"ไปทำอะไรกันมาสองหนุ่ม"

บุญรักษาเงยหน้าจากตำราทำขนมที่เธอเพิ่งจะได้มาใหม่เมื่อวาน  สองมือก็กำลังเลอะเทอะไปด้วยแป้งขนมหลังจากที่ก่อนหน้านี้เธอตั้งใจทำกับข้าวแต่มันพังเลยหันมาทำขนมแทน  ไม่ทันได้ตั้งตัวว่าลูกชายทั้งสองที่อยู่ในวัยแปดขวบและหกขวบจะวิ่งเข้ามากอด  ตอนนี้สามคนแม่ลูกเลยเลอะเทอะเหมือนกันเลย

"ปลาของพ่อลอยน้ำ"

ใบไม้เป็นคนเอ่ยก่อนเพราะเขาเป็นพี่ชายที่พาน้องไปเล่นจนเกิดเรื่อง  ถึงจะดื้อจนพ่อกับแม่ต้องกุมขมับแต่ไม่เคยโกหกและหนีความผิด

"ปลาก็ต้องลอยน้ำถูกต้องแล้วนะครับ"

บุญรักษามองลูกสองคนสลับกันไปมา เธอเป็นแม่ที่ค่อนข้างใจเย็นและเลี้ยงลูกด้วยเหตุผลในแบบของเธอ เวลาเกิดอะไรขึ้นเธอจะคุยกับลูกก่อนเสมอถึงบางครั้งจะต้องมีไม้เรียวเข้ามาช่วยก็ตาม

"แต่มันหงายท้องนะแม่บุญ"

เสียงหนุ่มน้อยอย่างใบไผ่เอ่ยขึ้นสามชีวิตก็พากันวิ่งไปหลังบ้านทันที  ไม่มีปลาที่ไหนว่ายน้ำท่านั้นแน่นอนถ้ามันไม่ตาย

"ไม้กับน้องไผ่  กำลังระบายสีน้ำ เลยขอยืมน้ำจากปลา ไม้ขอโทษครับ"

"ไผ่ขอโทษครับแม่"

สองหนุ่มยกมือไหว้อย่างอ่อนน้อมตามที่ทั้งพ่อและแม่สอนมารยาทมา เขาทั้งสองเอาสีน้ำเทลงไปในบ่อปลากันอย่างสนุกเพราะสีสันสวยเต็มบ่อไปหมดไม่คาดคิดว่ามันจะเกิดอะไรแบบนี้ขึ้น

"พ่อมา"

บุญรักษากำลังกุมขมับกับเรื่องตรงหน้าที่ไม่รู้จะแก้ไขยังไงเพราะนี้คือปลาที่สามีของเธอรักมาก  คิดถึงสามีเขาก็ขับรถมาจอดที่หน้าบ้านพอดี บุญรักษาถึงกับลมแทบจับอยู่ข้างบ่อปลา

"มีอะไรกันหรือเปล่า  พ่อเห็นแม่ทำขนมค้างไว้อยู่ในครัว"

รักษ์เดินฮัมเพลงเข้ามาอย่างอารมณ์ดี เขาเป็นแบบนี้ทุกวันเวลาได้กลับบ้านเพราะจะได้อยู่กับลูกชายสุดที่รักและภรรยาที่รักหมดใจ  แต่วันนี้แปลกไปนิดที่สามคนแม่ลูกไม่ออกไปนั่งรอเขาที่หน้าบ้าน

"ไม่มีค่ะ"

"แต่ปลาพ่อหงายท้องนะแม่บุญ"

"ห้ามพูดสิน้องไผ่"

สามคนแม่ลูกวุ่นวายก้นอยู่ข้างบ่อปลาเพราะต้องการปกปิดความผิด  แต่ดูเหมือนจะปิดไม่มิดสะแล้วเพราะเด็กชายตัวเล็กพูดออกมาเสียงดังฟังชัด

"อื้ม  หมดบ่อเลยนะ"

รักษ์ใจหาบวาบเมื่อเห็นปลาคราฟที่เลี้ยงเอาไว้หลายปีแล้วลอยเกลื่อนเต็มบ่อในสภาพที่ไม่หายใจแล้ว

"ไว้เราไปซื้อมาเลี้ยงกันใหม่นะ"

แต่รักษ์ผู้เป็นหัวหน้าครอบครัวก็ไม่ได้โกรธและดึงสามชีวิตตรงหน้าที่เลอะเทอะไปด้วยแป้งทำขนมเข้ามากอดอย่างอบอุ่น  อะไรจะสำคัญไปกว่าสามคนที่กอดแสนอุ่นนี้ไม่มีอีกแล้ว

"ไปซื้อกันวันนี้เลยนะคะ  ไปกินข้าวนอกบ้านด้วย"

บุญรักษาที่พัฒนาแล้วหอมแก้มสามีฟอดโตโชว์หวานต่อหน้าลูก  รักษ์เองก็ยิ้มแก้มปริรับหอมฟอดนั้นถึงจะเดาออกว่าคงมีอะไรในบ้านพังอีกแต่เขาก็มีความสุข

"แม่บุญทำหม้อไหม้ครับพ่อรักษ์"

"กระทะด้วยครับ  ดำปี๋เลย"

"พอแล้วลูก  แม่อาย"

สองหนุ่มอวยแม่ของเขากันยกใหญ่จนบุญรักษาเขินสามีตัวเองที่ยิ้มตามที่ลูกพูดจนหน้าแดง  ตั้งแต่มีสองหนุ่มชีวิตเธอก็ไม่เคยมีความลับเลยสักวินาทีเดียวแต่มันก็มีความสุข

"พ่อรักแม่นะ  ซื้อกระทะใหม่อีกร้อยลูกก็ยอม"

รักษ์ที่ทั้งให้ลูกขี้หลังและอุ้มไว้อีกคนหันไปหยอดคำหวานใส่ภรรยา  ชีวิตแต่งงานที่แสนมีความสุขคงหาไม่ได้จากที่ไหนอีกแล้วถ้าเขาไม่ได้เจอกับบุญรักษาแม่ของลูกคนนี้

###แถมลูกๆแม่บุญให้หนึ่งตอน  ตอบแทนคอมเม้นหนึ่งที่แสนถูกใจ มีตอนเดียวนะคะ###

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น