@Alicorn

รับฟังคำติของรีดเดอร์ทุกคนนะคะ 1 เม้น = 1 ล้านกำลังใจ💓💓 @Alicorn🦄

บทที่ 2. ไดม่อนเป็นเหตุ

ชื่อตอน : บทที่ 2. ไดม่อนเป็นเหตุ

คำค้น : @Alicorn

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.6k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ธ.ค. 2561 15:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2. ไดม่อนเป็นเหตุ
แบบอักษร

Bad of love : รักแลกเลว 

Episode 2 ไดม่อนเป็นเหตุ

. . .

"บายนะซอล" ร่างสูงของคิงโบกมือลากุญแจซอล หลังจากที่ทั้งสองคนออกจากห้องเรียนมาในเวลา ห้าโมงครึ่งเกือบหกโมง

ฟอดดดด~

คิงหอมแก้มของซอลเบาๆในท่าที่ซอลนั่งจักรยานสีชมพูเตรียมปั่นกลับบ้าน จะบอกว่าบ้านสองคนนั้นอยู่กันคนละหมู่บ้านเลยก็ว่าได้ บ้านซอลใกล้กว่า หล่อนถึงได้ปั่นจักรยานมาเอง ส่วนบ้านของคิงไกลกว่านิดหน่อย แต่ก็ยังเอาจักรยานมาด้วย

"พรุ่งนี้เจอกันใหม่นะ"

"อือออ บายนะ"

กุญแจซอลยิ้มแก้เขินก่อนจะค่อยๆปั่นจักรยานออกจากโรงจอดรถของโรงเรียนในเวลาต่อมา โดยมีคิงยืนมองร่างเล็กอยู่ทุกการกระทำ จนเธอปั่นจักรยานหายลับตาไปในที่สุด

"ทำไมวันนี้กลับบ้านค่ำซอล?" จักรยานสีชมพู่เลี้ยวเข้ามาจอดหน้าบ้าน ผู้เป็นแม่อย่างอิงอรก็รีบเอ่ยปากถามทันที หลังจากยืนรอลูกสาวตัวดีมาร่วมชั่วโมงได้

"ซอลทำการบ้านที่โรงเรียนกับเพื่อนค่ะ" สาวเจ้าตอบปัดๆพลางถอดรองเท้าไว้ที่ชั้นวางรองเท้าหน้าบ้าน

"นี่จะหกโมงแล้วนะ ไม่รู้หรือไงว่าแม่เราเป็นห่วง?"  น้ำเสียงแข็งกระด้างของผู้เป็นพ่อถามมาติดๆจนซอลต้องเกรง และรีบเอ่ยขึ้นมาบ้าง

"ซอลลืมดูเวลาค่ะพ่อ" 

อีกแล้ว! เธอพูดปลดคำโตๆอีกแล้ว แม้ใจดวงน้อยจะสั่นสะท้านกลัวพ่อจับได้ แต่ก็ยังดีกว่าที่พ่อจะรู้ว่าเธอเหลวไหลมา

"เสื้อน่ะ ยับยู่ยี้อะไรขนาดนั้น" ศักษ์ชายกดเสียงต่ำถามลูกสาวตัวเองเชิงดุ

".........." 

ใบหน้าหวานก้มมองสภาพเสื้อผ้าของตัวเองที่โดนพ่อทักแว๊บนึ่งก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาใหม่พร้อมกับยิ้มบางๆให้อิงอรและศักษ์ชาย ทำนองกับบอกว่า

' เล่นโจรจับผู้ร้ายมา '

"ไปอาบน้ำได้แล้วยัยตัวแสบ! แล้วอย่ากลับค่ำแบบนี้อีกนะรู้ไหม!?"

เสียงเข้มของศักษ์ชายหรือผู้เป็นพ่อเปลี่ยนจากน้ำเสียงขู่เป็นทะเล้นแทน ก่อนจะยืดตัวยืนขึ้นแล้วเดินมาลูบหัวลูกสาวตัวเองสองสามที

ครอบครัวไม่ได้โหดแต่แรกแล้วล่ะ

ซึ่งข้อนี้กุญแจซอลก็รู้ดี ว่าครอบครัวหล่อนนั้นอบอุ่นแค่ไหน พ่อแม่ย่อมเข้าใจเธอเสมอ และมีเหตุผลกับเธอเสมอเช่นเดียวกัน

"คุณนี้ก็! ฉันเกรงตามลูกแทบไม่ทันแหน่ะ!" อิงอรเอ่ยแซวอย่างโล่งอก ตอนแรกหล่อนคิดว่าสามีขี้เล่นของเธอจะดุลูกสาวซะอีก 

"ฮ่าๆๆๆ พ่อหยอกเล่นเฉยๆน่ะ ฮ่าๆๆ"

"ซอลคิดไว้แล้ววว พ่อใจดีแล้วก็หล่อที่สุดในโลกกก" 

"อ้าวแล้วแม่ล่ะ?"

"แม่ก็สวยแล้วก็ใจดีที่สุดเหมือนกันค่าาาา แต่ว่าซอลหิวแล้วว ไปอาบน้ำก่อนนะคะ เดี๋ยวซอลลงมากินข้าวว"

ร่างบางกลบเกลื่อนความเหนื่อยด้วยประโยคนี้ ก่อนจะรีบวิ่งเข้าห้องนอนของตัวเองในเวลาต่อมา พลางถอดหายใจเฮือกใหญ่ๆอยู่หลังบานประตูทันทีที่ปิดมันสนิท

"ฟู่วววว~"

สาวเจ้ายกมือขึ้นทาบหน้าอกอย่างใจหาย คิดว่าจะแก้ตัวไม่ได้แล้วซะอีก แต่ตอนนี้มันโล่งแล้ว มันสบายใจไปหมดแล้ว

หล่อนอุสาห์ตั้งท่าเดินแบบปกติเพื่อกลบเกลื่อน ทั้งที่ความจริงเจ็บแสบส่วนกลางเป็นไหนๆ แทบแย่เลยแฮะแบบนี้

ติ่งงงง~

ข้อความมือถือของเธอดังขึ้นในเวลาต่อมา หลังจากที่กุญแจซอลกำลังจะอาบน้ำ ได้ยินอย่างนั้นเธอก็รีบคว้าโทรศัพท์มาเปิดอ่านทันที

' ยาในกระเป๋าของซอลนั่น.. กินด้วยนะ ' 

เอ๋?

ข้อความจากคิงอย่างนั้นหรอ? งงคำโตๆกับประโยคนี้คิงเอายาอะไรมาใส่ในกระเป๋าตั้งแต่เมื่อไร

นิ้วเรียวกดยิกๆสองสามทีก่อนจะกดส่งกลับไปในเวลาต่อมาด้วยประโยคที่ถามทำนองว่า ยาชนิดนั่นในกระเป๋าคือยาอะไร? 

' ยาอะไรหรอ? ' ไม่ถึงนาทีคนในแชทก็ตอบกลับมา

' ยาแก้ไข้น่ะ ซอลต้องกินถ้าไม่งั้นพรุ่งนี้จะป่วยคิงเป็นห่วงซอลนะ '

เธออ่านข้อความมาใหม่ด้วยหัวใจที่กระชุ่มกระชวย อย่างน้อยคิงก็ยังเป็นห่วงเธออยู่ดีนั่นแหละ

แม้ในความเป็นจริงยานั่นจะเป็นยาคุมฉุกเฉินที่คิงเตรียมไว้นานแล้วก็เถอะ แผนการของคิงครั้งนี้น่ะ วางแผนมารวบอาทิตย์..

หนึ่งเดือนผ่านไป เวลาเดินทางเร็วมากจนวันนี้ใกล้จะปัจฉิมนิเทศชั้นมัธยมสามแล้ว ความสัมพันธ์ของคิงและซอลยังเหมือนเดิม ยังเป็นคู่รักในวัยเรียนอยู่เหมือนเดิม เพิ่มเติมคือเรื่องอย่างว่านั่นแหละ

วันนี้วันสอบปลายภาคเรียนวันสุดท้ายแล้ว อีกแค่ไม่กี่วันโรงเรียนก็จะปิด สองคนตั้งใจไว้แล้วว่าจะไปเรียนที่เดียวกัน และเรียนสายเดียวกัน นั่นก็คือ สายสามัญ วิทย์,คณิต เพื่อต่อยอดในการเรียนการตลาดในมหา'ลัย

"ซอลเราซื้อช็อกโกแลตมาฝาก" เด็กแว่นขาวสูงตี๋ยื้นขนมช็อกโกแลตมาให้เธอ ไอ้แว่น! หรือไดม่อน เพื่อนร่วมห้องของซอลเอง ที่แอบชอบซอลตั้งแต่สมัยมัธยมหนึ่งจนถึงทุกวันนี้ ไดม่อนมักซื้อขนมมาฝากกุญแจซอลอยู่เรื่อย และหล่อนเองก็รับมันทุกครั้ง แต่หากคิงมาเห็นเท่านั้นแหละ ที่จะไม่ได้รับ

เดี๋ยวเกิดอาการหึงหวงจนทะเลาะกันอีก!

".........." ซอลชายตามองคิงที่นั่งอยู่โซนหน้าห้องแว๊บหนึ่งก่อนจะรับขนมจากมือไดม่อน

"ขอบใจจ๊ะ" 

"เจ้าข้าเอ๋ยย!! ไอ้แว่นจีบเมียพ่อเทพบุตรเว้ยยยย!!!" โก๊ะตี๋ เด็กอ้วนจอมกวนตะเบ่งเสียงลั่นห้องหลังจากมองดูอยู่นาน

และเลือกที่จะแซวด้วยประโยคนี้ ไอ้แว่น = ไดม่อน เพราะเป็นเด็กแว่นประจำห้องเรียน  พ่อเทพบุตร = คิง เพราะคิงมักเป็นสุภาพบุรุษอยู่เสมอเช่นเดียวกัน

"ไอ้อ้วน! แหกปากทำไมว่ะ! เดี๋ยวครูก็รู้หมดหรอก!!" การันต์ผู้หวังดีตบหัวโก๊ะตี๋ไปทีหนึ่งเพื่อเรียกสติ การันต์นักฟุตบอลของโรงเรียนที่ฮอตมากในรั้วโรงเรียน เป็นเพื่อนสนิทของคิงด้วยล่ะ สองหนุ่มมักซ้อมบอลด้วยกันบ่อยๆ

"กูไม่ได้จีบเว้ย!" เด็กแว่นหันไปตวาดหมู่เพื่อนที่ยิ้มเยาะอยู่ ก่อนตัวเองจะเดินหน้าตึงกลับไปนั่งที่ตัวเองแทน

"หราาาาาา!!!! ไม่ได้จีบแล้วทำอะไรว๊าาา เมื่อกี้อ่ะ เห็นนะเว๊ยยยย!!" โก๊ะตี๋ยังคงไม่หยุดแซว แต่ก่อนที่มือของการันต์จะฟาดลงบนหัวเกรียนของโก๊ะตี๋อีกครั้ง ครูใหญ่ก็เข้ามาดุก่อน

"เอ้าๆ! มัธยมสามเสียงดังอะไรกัน! ห้องอื่นเขาสอบอยู่!"

"............"

ตามมาด้วยความเงียบที่ปกคลุมห้องทันที และไม่วายที่กุญแจซอลจะถูกจ้องมองด้วยสายตาไม่พอใจของคิงอีกด้วย

"แฮร่ >_< "

ซึ่งสาวเจ้าก็ได้แต่ยิ้มบางๆแทนคำตอบให้กับคิงเท่านั้นแหละ แม้ตัวเองจะโดนสายตาคาดโทษอยู่ก็ตาม

ใช้เวลาทั้งหมดห้าสิบนาทีหรือประมาณหนึ่งชั่วโมงเรียกง่ายๆว่าหนึ่งคาบเรียนในภาคบ่ายของวันนี้ที่ใช้สอบ ต่อจากนี้ก็สบายเตรียมตัวเข้าสอบโรงเรียนมัธยมปลายต่อไป

หลังจากเพื่อนๆทุกคนเริ่มทยอยออกจากหลัง กุญแจซอลหล่อนก็รีบเก็บข้าวของใส่กระเป๋ามาหาคิงทันที

"คิงไปกิน.."

"ไม่ว่างอะ การันต์ไปเหอะ ไปเล่นบอลกัน"

ไม่ทันที่กุญแจซอลจะพูดจบด้วยซ้ำ คิงก็พูดแทรกขึ้นมาก่อนพลางลุกแล้วคว้ากระเป๋าเดินลิ่วๆออกจากห้องเรียนปล่อยให้สาวเจ้าทำหน้างงต่อไป

"มันงอนเธอล่ะมั้งกุญแจซอล ฮ่ะๆ ไปล่ะสาวๆรออยู่" การันต์ไหวไหล่แบบไม่สนใจก่อนจะเดินออกจากห้องตามคิงไปอีกคน

เฮ้อออออ จะให้ทำยังไงเล่าา เขาอุสาห์ซื้อมาฝากก็ต้องรับไว้ตามมารยาทไม่ใช่หรือไง?

คิดแล้วหล่อนก็นั่งลงบนเก้าอี้ตัวเดิมของคิง ภายในห้องสี่เหลี่ยมเงียบๆที่ไม่มีใครเหลืออยู่แล้ว เพื่อนของหล่อนเองก็คงลืมคนติดแฟนแบบหล่อนแล้วล่ะ

"ซอลมานั่งคนเดียวทำไมเนี่ยยย?"

"หนาวใจ.."

. . .

#จบตอน

หนาวใจนั่นชื่อคนนะ555555555

@Alicorn🦄

ความคิดเห็น