โซซอล
facebook-icon

เลขาซอ... การได้เจอกับพวกซาดิสม์ คือสิ่งที่เธอต้องการงั้นเหรอ?

ชื่อตอน : 02-9 Sadist Taste

คำค้น : พลิกรักร้ายลงล็อก นิยายวาย

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.5k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 30 พ.ค. 2562 13:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
02-9 Sadist Taste
แบบอักษร

​“ฮือ อะ อือ... ฮึก...” 

อย่าว่าแต่พูดเลย แม้แต่เสียงครางยังไม่ออกมาเลย เสียงที่สั่นระริกๆ นั้นถึงจะดูน่าสงสาร แต่ก็ไม่ได้เกิดจากความไม่ชอบ ถ้าจะให้สารภาพ ฮันฮีชอบการมีเซ็กซ์ที่ทำแบบสดๆ มากกว่า ถึงแม้การปลดปล่อยข้างในจะเลวร้ายที่สุด แต่เขาก็ไม่สามารถพูดได้เลยว่าเกลียดความรู้สึกของเนื้อกระทบเนื้อ 

แบบนี้ ถ้าหากช่องทางรักของเขาฉีกขาด ก็จะมีความลำบากที่ตามมาสำหรับตัวเขาอย่างแน่นอน แต่ความรู้สึกสุขสมตอนนี้นั้น มันทำให้ฮันฮีเสียวซ่านเกินกว่าที่จะพูด และเป็นหนึ่งในความพึงพอใจกับสัมพันธ์ทางกายอันแปลกประหลาดของตัวเองด้วย 

ช่วยทำแรงขึ้นอีกนิด เสียงที่ไม่สามารถพูดออกมาได้ทางปากนั้น กำลังอัดแน่นอยู่ในหัว และฮันฮีก็อดทนอยู่ เพราะว่าไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะหยุดหรือเปล่า ถ้ามองเห็นสัญญาณที่เขากำลังจะสลบเหมือดลงตรงนี้ เขากัดฟันและเพลิดเพลินกับช่วงเวลาที่เจ็บปวดนี้ แต่ถึงอย่างนั้น... 

“อ๊า อื้อ ยะ...ใหญ่ ใหญ่มากครับ...” 

เป็นความจริงที่มันมันใหญ่มาก 

“จะยอมให้เพราะพูดจาน่ารักๆ แบบนี้ต่อ หรือว่าไม่ดีนะ” 

“...มะ มะ ไม่ ฮึก” 

“อา หมายความว่าช่วยทำให้แรงอีกเหรอ” 

แก่นกายของยุนซองน่ะ ทั้งใหญ่ทั้งยาวเกินกว่าจิตนาการมาก จนถึงส่วนนั้นก็ยังตรงสเปกของเขา เรื่องแบบนี้มันเป็นไปได้จริงๆ เหรอ เขาพยายามหลีกหนีด้วยความคิดที่ไร้สาระสักพักหนึ่ง 

“ฮือ ฮึก......!” 

ช่องทางรักนั้นหุบลงโดยอัตโนมัติ พร้อมกับปากที่ปิดไปด้วย มีแค่ตาเท่านั้นที่เบิกโพลงกับความรู้สึกที่ถูกกระแทกอย่างแรงเข้าไปจนถึงส่วนที่ลึกที่สุด ร่างกายที่ตื่นตระหนกหยุดชะงักไปชั่วขณะ มีแค่การสั่นระริกๆ เท่านั้นที่ทำให้รู้ว่ายังมีชีวิตอยู่ แต่ก็แค่นั้นแหละ ไม่ว่าจะดิ้นยังไง ตั้งแต่เอวของเขาลงก็ถูกจับไว้อย่างแน่นหนา  ไม่ใช่จากตัวเขา แต่เป็นเพราะการควบคุมของยุนซองที่เขาได้รับ 

เริ่มแล้วสินะ เขารู้สึกอย่างชัดเจนถึงความรู้สึกที่แท่งเนื้อร้อนสอดใส่ทะลุผนังด้านในเข้ามา อีกฝ่ายชักมันออกไปหนึ่งครั้ง แล้วก็กระแทกกลับเข้ามาใหม่อย่างแรง รอยแยกบนช่องทางรักนั้นสั่นระริกๆ ยังไม่ทันได้เตรียมตัวเลย ยังไม่ทันได้เตรียมที่จะเปิดรับมันเข้ามาเลย 

ยุนซองกระแทกเข้าๆ ออกๆ อยู่ประมาณสองครั้ง จากนั้นความเร็วก็เพิ่มขึ้น เร็วขึ้นจนเหมือนไม่ให้เวลาได้ปรับตัว แท่งเนื้อร้อนที่เหมือนกับกระบองนั้นแทงเข้ามาข้างในจนสุด และเริ่มรัวอย่างบ้าคลั่ง 

ฮันฮีพลาดช่วงเวลาที่จะผลักออกไปแล้ว ไม่สิ ถึงจะคว้าช่วงเวลาที่โชคดีเอาไว้ ก็ไม่รู้ว่าจะสามารถผลักออกไปได้จริงๆ หรือเปล่า ร่างกายที่เต็มไปด้วยรอยแผลจนลายไปหมดนั้นสั่นเทาอยู่บนเตียง และโยกไปตามการขยับเอวของยุนซอง 

“อะ อื้อ! อ่า...! อุ อึก!” 

ไม่สามารถคาดหวังความเมตตาจากแท่งเนื้อร้อนที่เข้าไปจนถึงส่วนที่ลึกที่สุดทุกครั้งที่สอดใส่เข้าไปได้เลย ถึงแม้ฮันฮีที่ยังคงจับผ้าปูที่นอนไว้อย่างน่าสงสารนั้นจะสั่นหัวอยู่ตลอดเวลา แต่อีกคนก็ไม่มีทีท่าว่าจะลดความเร็วลงหรือหยุดทำเลย สติเหมือนกับลอยหายไปกับเสียงปัก ปัก ที่เร็วขึ้นอย่างภาคภูมิใจด้วยซ้ำ 

ขณะที่สอดแทรกเข้าไปด้านในของช่องทางรักจนหมดมิดถูไปทุกส่วนโดยไม่เลือกที่ที่ดีหรือแย่ จริงๆ แล้ว มันเป็นความรู้สึกที่ถูกตีจนถึงส่วนที่ลึกสุดจากแท่งเนื้อร้อนที่แข็งขึง 

เจ็บ มันทั้งทรมาน และก็หายใจไม่ออก แม้กระทั่งลมหายใจที่หอบถี่ๆ นั้น มันเป็นของเขาหรือเปล่า ก็ไม่สามารถยืนยันได้ 

“ฮ้า อือ... ฮึก! อื้อ หะ หาย หายใจ ไม่ออก อ้า....!” 

จะทำจนเสร็จไปเลยหรือเปล่านะ การเคลื่อนไหวของเอวที่รุนแรงนั้น ต้อนฮันฮีไป แล้วก็ต้อนไปอีก ขณะที่การมองเห็นดับไปเหมือนกับไฟดับ แต่มันก็กระพริบแล้วติดขึ้นมาอีก และก็ล้มลงไปโดยที่ไม่รู้ตัวด้วย เป็นความรู้สึกที่ร่างกายทั้งหมดของเขาถูกลากไปหายุนซอง ถ้าเขาเข้ามา กระแทกและแทงเข้ามาข้างใน มันจะรู้สึกชาไปจนถึงหัวราวกับเป็นความเจ็บปวดที่สุขสม 

“น่าจะยังไม่เสร็จนะ” 

ก็ยังจริงๆ ระยะทางที่จะไปถึงตรงนั้นน่ะยังเหลืออีกสักพักเลย ยุนซองกระแทกฮันฮีตามอำเภอใจอยู่อีกสองสามครั้ง ทั้งเจ็บ ทั้งรู้สึกดี ทั้งทรมาน แทบบ้าเลย ความรู้สึกที่ตายไปนานแล้วถูกปลุกขึ้นและส่งเสียงร้องออกมา เป็นความเร้าใจที่มากเกินไป ฮันฮีก็ยังคงไม่พร้อมอยู่ดี นานมากแล้วที่เขาไม่พบเจอเซ็กซ์แบบนี้ นี่อาจจะเป็นครั้งแรกหรือเปล่าก็ไม่รู้ 

ไม่รู้ เขาไม่สามารถรับรู้อะไรได้ทั้งนั้น 

“...อา ฉันน่ะชอบไอ้นี่มากกว่าไม้เรียวอีกนะ” 

“ฮือ หื้อ” 

ไม่มีช่องว่างให้ทันได้ถามว่าไอ้นั่นคืออะไร มือที่รุนแรงเลื่อนมาทางด้านข้างสะโพก ฝ่ามือใหญ่หวดลงมาบนเนื้อเด้ง เวลาเดียวกับที่นิ้วเรียวยาวตวัดลงไปบนนั้นราวกับเป็นแส้ ดวงตาที่ไม่คิดว่าจะใหญ่ขึ้นได้อีกเบิกโพลงขึ้นมาอีกครั้ง มัวแต่กลั้นหายใจจนไม่มีเสียงอะไรออกมา 

“แล้วเธอล่ะ รู้สึกยังไง” 

“อ๊า อ๊ะ อือ...” 

“ไม่ใช่สภาพที่จะสามารถตอบได้สินะ” 

สัมผัสกับตัวเขาโดยตรง ไม่ใช่เครื่องมืออะไรทั้งนั้น แต่เป็นฝ่ามือใหญ่ของยุนซองเอง ร่างกายที่ตื่นตระหนกเมื่อได้รู้ว่าสิ่งที่ใช้ตีเขาคืออะไร ก็ห่อไหล่ลง น้ำตาที่เคยคิดว่าหยุดไปแล้วก็ไหลลงมาใหม่ 

เพราะว่าเขาชอบมาก 

ร่างกายที่ขึ้นไปจนถึงจุดสุดยอดหรือมากกว่านั้นสั่นเทิ้ม และไม่สามารถผ่อนคลายได้ง่ายๆ เพราะว่าการกระตุ้นที่อยู่เหนือการกระตุ้นน่ะ มันรุนแรงมาก ตั้งแต่สัมผัสของมือไปจนถึงบริเวณที่สัมผัสทั้งหมดนั้น มันต่างจากไม้เรียว 

ในขณะเดียวกันเขาก็ขนลุกชันกับมือที่ลูบไล้ตัวเขาอย่างนุ่มนวล เหมือนกับจะช่วยปลอบประโลมตรงบริเวณที่ถูกตีไปก่อนหน้านี้ จนเหมือนกับว่าจะสามารถปลดปล่อยได้อีกครั้งด้วยสิ่งนี้ 

“ฮึกก......!” 

เพี๊ยะ! เสียงตีนั้นดังขึ้นอย่างกระชับ แผ่นหลังที่ยืดตรงอยู่ก็งอลงไปด้วยความตกใจอีกครั้ง ถึงแม้ว่าอยากจะหลบหนีหรือแอบซ่อนตรงไหน ก็ไม่สามารถทำได้ ด้วยสภาพที่มีแท่งเนื้อร้อนของยุนซองคาอยู่ภายในช่องทาง 

แท่งเนื้อร้อนที่จมลึกเข้าไปข้างในเหมือนประทับตราไว้ ในขณะเดียวกันมือของอีกฝ่ายก็ตีสะโพกของเขาไปด้วย ฝ่ามือและนิ้วเรียวปิดบนแผลที่เกิดขึ้นทั้งหมด และไม่ใช่ว่าจะสิ้นสุดภายในครั้งเดียว มือที่ติดหนึบอยู่บนรอยแผลบางๆ ที่ไม้เรียวทิ้งไว้นั้น ยิ่งเพิ่มการกระตุ้นไปอีกเป็นสองเท่า ทั้งด้านในและด้านนอกของสะโพกถูกกระตุ้นในเวลาเดียวกัน 

“ฮือ ฮึก...! อะ อื้อ!” 

ฮันฮีครางด้วยเสียงที่ไม่เคยร้องออกมาก่อนจนถึงตอนนี้ จะต้องอธิบายความรู้สึกตอนนี้ว่ายังไงดีนะ มากกว่าแท่งเนื้อร้อนของตัวเองที่สั่นไหวอยู่ตรงหน้านั้น เขาไม่สามารถทนกับความรู้สึกดีที่ได้รับจากแก่นกายหนา ซึ่งเสียบคาอยู่ที่ช่องทางของเขาราวกับเป็นหางได้เลย 

เขาเพิ่มแรงไปยังมือที่กำผ้าปูที่นอนอย่างช่วยไม่ได้ แม้หัวของเขาจะยังคงส่ายไปมาอยู่ แต่ก็เป็นการเคลื่อนไหวที่ช้าจนสังเกตเห็นได้มากกว่าเมื่อกี้นี้ เป็นสถานการณ์ที่เจ็บปวด เพราะเร้าใจมาก 

แท่งเนื้อร้อนที่แทงเข้าไปอย่างลึก ทั้งๆ ที่ยังไม่ได้ดึงออกมานั้น เคลื่อนไหวอยู่ภายในตัวฮันฮีซ้ำไปซ้ำมา เขาหายใจไม่ออกเพราะแก่นกายแข็งขึงที่กดอยู่ข้างใน แต่ถ้ามีฝ่ามือที่ตีก้นเขาอยู่เพิ่มขึ้นมา ช่วงเวลาที่เสียวซ่ายจนอยากจะตายจริงๆ ก็คงมาถึงด้วยเช่นกัน 

การคาดเดาแรกที่ฮันฮีนึกว่าตัวเองจะเป็นฝ่ายควบคุมยุนซองอย่างแน่นอน ตามความเชื่อมั่นในตัวเองจากที่เคยเล่นมาทั้งหมดนั้น ผิดคาดไปอย่างสิ้นเชิง อย่าว่าแต่คุมเกมส์เลย สถานการณ์ที่ถูกควบคุมจากอีกฝ่ายอย่างสมบูรณ์น่ะ มันทำให้ลำคอที่ยังไม่ถูกบีบด้วยซ้ำรู้สึกอึดอัด 

ฮันฮีอยากจะหยุดหายใจซะตอนนี้เลย 

ความคิดเห็น