อักษรามณี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 2 indecent proposal เงินแลกชีวิต ตอน 3

ชื่อตอน : บทที่ 2 indecent proposal เงินแลกชีวิต ตอน 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 445

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ธ.ค. 2561 18:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 indecent proposal เงินแลกชีวิต ตอน 3
แบบอักษร

คราวนี้เขาเปลี่ยนจากโอบไหล่เป็นกอดร่างเล็กไว้แน่น นัยน์ตาสีทองแดงเข้มเป็นประกายกล้าดุดันในฉับพลันที่หญิงสาวพยายามขัดขืน น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นหนักหน่วงกว่าเดิม เมื่อผละจากเขาไม่ได้ร่างเล็กจึงจ้องด้วยสายตาเอาเรื่อง

“คุณต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ นิโคลัส มันเป็นข้อเสนอที่บ้าที่สุดเท่าที่ฉันเคยได้ยินมา รู้ไว้ด้วยนะว่าถึงจะไม่มีเงินค่ารักษาน้องชายฉันก็จะไม่มีวันยอมรับข้อเสนอของคุณ”

“คุณมีสองทางเลือกเท่านั้น...เลือก...ว่าจะให้น้องของคุณอยู่หรือตาย ถ้าไม่มีเงินโรงพยาบาลที่ไหนก็ไม่รับรักษาถึงผู้ป่วยอาการโคม่าร์ก็ตาม แค่รับข้อเสนอของผมทุกอย่างก็จบ”

“ฉันไม่รับข้อเสนอบ้าบอของคุณ! หมอจะช่วยชีวิตเขาและฉันก็จะหาเงินค่ารักษาพิทย์ด้วยตัวฉันเอง”

“ข้อเสนอของผมคือทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับคุณต่างหาก หลังผ่าตัดแล้วน้องชายของคุณก็ยังต้องพักรักษาตัวในโรงพยาบาลอีกนาน คุณไม่มีปัญญาจ่ายค่ารักษาที่สูงขนาดนั้นได้แน่”

“ฉันจะจัดการทุกอย่างด้วยตัวฉันเอง...ปล่อยนะคะ”

ภิณไลย์ญาแหวใส่แต่นิโคลัสกลับยิ่งกอดร่างน้อยไว้แนบแน่นขึ้น ระยะห่างระหว่างเธอกับเขาแค่ลมหายใจเป่ารด ปลายจมูกโด่งยาวบนใบหน้าคร้ามคมเบียดชิดใบหน้าหวานหยดของหญิงสาว กลิ่นหอมอ่อน ๆ เหมือนแป้งเด็กรบกวนสมาธิของชายหนุ่มชั่วขณะความคิด และสำหรับภิณไลย์ญามันเป็นยิ่งกว่าการคุกคาม ถึงจะทำงานอวดหน้าตาและรูปร่างแต่หญิงสาวไม่เคยยอมให้ผู้ชายคนไหนเข้าใกล้หรือจับเนื้อต้องตัวเลยสักหน นิโคลัส ซาเวียร์ทำเกินไปแล้วจริงๆ เธอพยายามขืนตัวอีกครั้งหากได้ยินเสียงของเขาเค้นออกมาชิดใบหูเล็ก

“อย่าทำเป็นเล่นตัวหน่อยเลยมิสภิณไลย์ญา แค่รับข้อเสนอเป็นผู้หญิงของผมมันยากตรงไหนในเมื่องานที่คุณทำอยู่มันก็แวดล้อมด้วยไอ้พวกผู้ชายหิวหื่นอยู่แล้ว”

“แต่ฉันไม่...”

เสียงค้านขาดหายเมื่อกลีบปากบางที่อ้าออกถูกประกบปิดไว้แน่นด้วยปากร้อนบนใบหน้าคมเข้มที่ฉกวูบลงมาอย่างอุกอาจ หญิงสาวไม่ทันได้หุบปากทำให้นิโคลัสฉกลิ้นเข้าไปจนเต็มอุ้งปากเล็ก ภิณไลย์ญาหน้าตื่นตัวสั่นเทิ้มไปหมด ไม่เคยมีใครทำอย่างนี้! ขนาดคบกับน้องชายของเขาแต่คริสต์ไม่เคยล่วงเกินด้วยการจูบเธอสักหน

“อื๊อ...อื๊อ”

เสียงประท้วงอื้ออึงในลำคอขณะนิโคลัสบดเบียดปากของเขาบนกลีบปากนุ่มอย่างย่ามใจ ลิ้นหนาจ้วงลึกรุกรานเข้าไปไร้ซึ่งความอ่อนหวานมีแต่คุกคามจาบจ้วง ภิณไลย์ญาแข็งใจดันอกแกร่งด้วยฝ่ามือแต่ร่างกายของเธอกลับอ่อนเปลี้ยลงอย่างไร้เหตุผล และเมื่อเขาเลื่อนปากออกหญิงสาวจึงรวบรวมสติกลับมาอีกครั้ง ด้วยความโกรธจัดเธอเง้อมือขึ้นจะฟาดลงบนหน้าเข้มแต่กลับถูกเขาคว้าข้อมือไว้

“นิโคลัส!”

หญิงสาวไม่ทันได้พูดอะไรปากบวมเจ่อก็ถูกประกบปิดไว้ด้วยปากของจอมซาตานร้ายอีกครั้ง คราวนี้เขาจ้วงลิ้นเข้าไปและฉกลึกรุนแรง ปากบางถูกบดขยี้ไม่ปราณีราวกับว่าเขาต้องการลงโทษในความอวดดีของเธอ ภิณไลย์ญาพยายามส่งเสียงแต่ยิ่งขืนตัวเขาก็ยิ่งกดข้อมือของเธอไว้แน่นยิ่งกว่าคีมเหล็ก กระทั่งนิโคลัสเลื่อนใบหน้าออกร่างเล็กจึงผลักเขาออกห่างและลุกพรวดขึ้นพร้อมทั้งขยี้ปากไปมาด้วยฝ่ามือทั้งน้ำตาคลอเบ้า

“นิโคลัส นี่คุณทำบ้าอะไร...คุณจะทำเกินไปแล้วนะ!”

ภิณไลย์ญาบริภาษเขาเสียงแข็ง เธอทั้งเจ็บและอับอายอย่างที่สุด ไม่เคยมีใครจาบจ้วงกับเธอขนาดนี้มาก่อน ร่างเล็กสั่นเทิ้มด้วยโทสะแต่ดูเหมือนยิ่งเธอโกรธจัดมันยิ่งทำให้ร่างสูงที่นั่งนิ่งบนเก้าอี้สะใจ เขาลูบปากตัวเองพลางไหวไหล่

“ถือว่านี่เป็นการมัดจำ เพราะถึงยังไงเสียวันหนึ่งคุณก็ต้องเป็นผู้หญิงของผมอยู่ดี”

“ฉันจะไม่รับข้อเสนอใด ๆ จากคนบ้าอย่างคุณ”

“เอ...หรือว่าไม่พอใจที่โดนจูบฟรีๆ ...อืม...ผมก็ลืมไปนะว่าปกติผู้หญิงอย่างคุณคงไม่แลกตัวเองกับผู้ชายเปล่า ๆ ปลี้ๆ อย่างน้อยมันก็ต้องมีอะไรตอบแทนกลับไปบ้าง”

เขาส่งเสียงหัวเราะในลำคอขณะล้วงหยิบอะไรบางอย่างในกระเป๋าเสื้อสูทราคาแพงระยับออกมา มันเป็นสมุดเล่มเล็กบางที่เขาเปิดออกและใช้ปากกาขีดเขียนอะไรบางอย่างลงไปก่อนจะฉีกออกแล้วโยนลงตรงหน้าหญิงสาวที่มองอย่างไม่เข้าใจ

กระทั่งเธอก้มลงหยิบมันขึ้นมาแล้วเพ่งมองผ่านแสงไฟ ดวงตาคู่นั้นเบิกกว้างเมื่อเห็นว่ามันคือเช็คเงินสดที่เขาใส่ตัวเลขกลม ๆ ไว้หนึ่งล้านดอลล่าห์ มือเรียวบางที่กุมเช็คไว้สั่นระริก หญิงสาวเหลือบมองใบหน้าคร้ามคมใต้เงาแสงไฟมีรอยเหยียดยิ้มหมิ่นแคลน 

นิโคลัสร้ายกาจยิ่งกว่าจอมซาตาน เธออยากกรีดร้อง อยากข่วนหน้าเขาหรือทำอะไรก็ได้ที่เป็นการตอบโต้ให้ผู้ชายร้ายกาจคนนี้เจ็บปวดที่สุดหากก็ทำได้เพียงขว้างเช็คลงบนพื้นแล้วเชิดหน้าใส่

“คุณบังคับฉันไม่ได้ นิโคลัส ซาเวียร์!”

“ผมทำได้ถ้าผมอยากทำ”

“เพื่ออะไร...ในเมื่อฉันก็ทำทุกอย่างที่คุณต้องการแล้ว ฉันเลิกกับคริสต์อย่างเด็ดขาดแล้วได้ยินหรือเปล่าคะนิโคลัส”

“แต่น้องชายผมยังติดต่อกับคุณอยู่”

เขายืนยันเสียงแข็งและทำให้ภิณไลย์ญาชะงัก นิโคลัสจ้องเธออย่างค้นคว้าและดูเหมือนเขากำลังเดาใจเธอออก หญิงสาวตีบตันเพราะสิ่งที่เขาพูดเป็นความจริงแต่นั่นไม่สำคัญเท่าความตั้งใจมั่นของเธอ ทว่า...เขาจะเชื่อหรือไม่เล่า และเมื่อเห็นหญิงสาวนิ่งไปเขาจึงเอ่ยขึ้นว่า

“อย่าคิดว่าผมไม่รู้ อย่าคิดว่าคนอย่างผมจะโง่เง่าให้ผู้หญิงอย่างคุณมาตลบหลังได้ จะบอกให้ว่าผมไม่เคยแน่ใจและไม่ไว้วางใจอะไรทั้งนั้นถ้ามันเกี่ยวกับคุณ...หึ...คริสต์กำลังจะแต่งงานแต่เขายังสลัดคุณออกจากสมองโง่ ๆ ของตัวเองไม่ได้ แต่ผมรู้ว่าควรต้องจัดการยังไง”

“คุณก็เลยคิดจะซื้อฉัน...อย่างนั้นสินะคะ”

เขาไหวไหล่ “สำหรับผมแล้วเงินซื้อได้ทุกอย่าง”

“ถ้าอย่างนั้นคุณน่าจะเก็บเงินของคุณไว้หาหมอโรคจิตเพราะเรื่องที่คุณกำลังคิดเป็นเรื่องที่คนดี ๆ เขาไม่ทำ”

 “ถ้าคนรวยใช้เงินซื้อของที่อยากซื้อเป็นโรคจิต แล้วไอ้พวกที่ไม่มีเงินซื้อของที่ตัวเองอยากได้แต่พยายามดิ้นรนอยากจะมีเหมือนคนอื่นจนต้องเอาตัวเข้าแลกนี่เรียกว่าอะไร”

“นิโคลัส!”

“แต่โดยปกติคุณไม่ได้ยี่หระกับเรื่องพวกนี้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ มิสภิณไลย์ญา หรือว่าไอ้ตัวเลขที่ผมเสนอให้มันน้อยเกินไป ถ้าอยากได้มากกว่านั้นผมก็มีข้อเสนออย่างอื่นให้อีกนับไม่ถ้วน”

“เก็บข้อเสนอบ้า ๆ ของคุณไว้เถอะค่ะ! ถ้าคิดจะเอาเงินฟาดหัวให้ฉันไปจากชีวิตของคริสต์ เก็บเงินของคุณไว้ทำอย่างอื่นเถอะนะคะ เพราะมันไม่มีค่ากับฉันแม้แต่นิดเดียว”

“ไม่เกินสัปดาห์นี้คุณจะได้เห็นค่าของมัน!”

เสียงห้าวดุดันทำให้หญิงสาวที่กำลังจะหันหลังให้ชะงักกึก ภิณไลย์ญาหันกลับมามองเขาอีกครั้ง จ้องหน้าจอมมารที่ดวงตาวาวโรจน์เป็นประกายกล้าแข็ง หากแต่นิโคลัสไม่ได้แสดงอารมณ์โกรธออกมาใบหน้าของเขาเปื้อนรอยยิ้มร้ายกาจอาบด้วยความเหยียดหยาม เขาเลิกคิ้วข้างหนึ่งขึ้น

“พนันกันไหมล่ะว่าคุณต้องยอมรับข้อเสนอของผม”

“ไม่มีทาง!”

“ผมชอบคำตอบแบบนี้จัง เพราะมันทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองจะเป็นผู้ชนะในท้ายที่สุด”

ชายหนุ่มเลิกริมฝีปากขึ้นขณะร่างแน่งน้อยหันหลังเดินจ้ำอ้าวออกไปอย่างไม่คิดจะเหลียวกลับมาอีก และเมื่อภิณไลย์ญาไปแล้วร่างสูงใหญ่จึงเอนหลังพิงเก้าอี้พลางถอนใจเบา ๆ สันกรามแกร่งนูนขึ้นเป็นสัน นัยน์ตาสีทองแดงเข้มวาววามดิบดันขณะจ้องมองเช็คที่พริตตี้สาวขว้างมันลงพื้นอย่างไม่แยแส นิโคลัสเหยียดริมฝีปาก ผู้หญิงคนนั้นอวดดีจนเขาอยากลงโทษเธอให้สาสม เขาจะกีดกันเธอออกจากชีวิตของน้องชายคนเดียว ทำให้เธอสำนึกในท้ายที่สุดว่าถึงอย่างไรก็ไม่มีวันเอาชนะคนอย่างเขาได้

ทว่าชั่ววาบของความคิดเขากลับนึกถึงบางอย่างโดยไม่ตั้งใจ ชายหนุ่มยกมือขึ้นลูบริมฝีปากที่บดเบียดมันลงบนกลีบปากนุ่มฉ่ำเมื่อครู่ รสชาติหวานหอมยังตรึงอยู่ที่ปลายลิ้น เขาแลบเลียริมฝีปากตัวเองก็ยังรู้สึกถึงรสชาตินั้นอยู่ มันหวานละมุนเหมือนวานิลลา แต่แล้วทิฐิแรงกล้ากลับกลบเกลื่อนทุกอย่างที่กำลังพรายพร่าในความคิดของเขาออกเสียสิ้น

หึ...ก็แค่รสชาติที่ปรุงแต่งขึ้นสำหรับพวกผู้หญิงขายเรือนร่าง มันไม่ได้มีความหมาย แค่เอาไว้ยั่วยวนผู้ชายก็เท่านั้น!



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น