Shiro Ug

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 6 แอปเปิลจัง กับการสัมผัสพลังเวทย์

ชื่อตอน : ตอนที่ 6 แอปเปิลจัง กับการสัมผัสพลังเวทย์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 380

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ธ.ค. 2561 08:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 6 แอปเปิลจัง กับการสัมผัสพลังเวทย์
แบบอักษร



เช้าวันต่อมา..



วันนี้.. แอปเปิลจังก็ยังคงตื่นมาจับดาบอีกครั้ง.. เธอยังคงเหวี่ยงดาบฟาดฟันต้นไม้ด้วนสกิล [ฟัน] อย่างต่อเนื่อง..

และเมื่อ MP เหลือ 20 เธอก็จะหยุดใช้สกิลและฟันธรรมดา..

และตอนนี้ แอปเปิลจังก็ดูจะอารมณ์บูดอยู่ด้วย..

‘เราก็ไม่ได้เป็นอะไรแท้ๆ.. ไม่เห็นต้องสั่งห้ามเข้าป่าเลยนี่นา..’

แอปเปิลจังคิดไปฟันดาบใส่ต้นไม้ไป..

หลังจากที่เกิดเรื่องขึ้น.. แอปเปิลจังก็ถูกสั่งห้ามไม่ให้เข้าป่าอีกจนกว่าคาลอสจะอนุญาต.. นั่นจึงทำให้เธออารมณ์บูดนั่นเอง..

“อะ แอปเปิลจัง.. พ่อว่า.. ได้เวลาที่ลูกจะเรียนกระบวนดาบแล้ว..”

คาลอสเดินเข้ามาหาแอปเปิลจัง.. แต่ว่า.. คำตอบที่ได้รับนั้น..

“ไม่เป็นไรค่ะ.. หนูซ้อมดาบเสร็จแล้ว.. จากนี้จะไปเรียนเวทย์มนต์กับคุณแม่ต่อค่ะ..”

แอปเปิลจังดาบกลับด้วยน้ำเสียงอันเย็นชา.. ก่อนจะเดินผ่านร่างของคาลอสไป..

วิ้ว~~~

สายลมยามเช้าพัดผ่านร่างของคาลอสเบาๆ..

แต่ทว่า มันกลับทำให้ร่างของเขาแหลกสลายกลายเป็นฝุ่นธุลีที่ลอยไปตามลม..

‘แอปเปิลจัง.. เกลียดเค้าแย้ว..’

ฟู่~~~



ภายในบ้าน

ตอนนี้แอปเปิลจังกำลังเรียนรู้วิธีใช้เวทย์มนต์อยู่กับคุณแม่อาเรีย..

“นั่นแหละจ๊ะ.. ต้องรู้สึกถึงพลังเวทย์ให้ได้ก่อน จากนั้นค่อยชักนำมันเข้าสู่ร่างกายของเรา..”

คุณแม่อาเรียเคยเป็นจอมเวทย์มาก่อน.. และดูเหมือนจะเชี่ยวชาญอยู่พอสมควร เพราะเธอสามารถสอนให้แอปเปิลจังเข้าใจการเข้าถึงพลังเวทย์ในอากาศได้อย่างรวดเร็ว..

“ทีนี้ก็ลองจินตนาการถึงรูปร่างของพลังที่ปล่อยออกมานะจ๊ะ.. อย่างเช่นถ้าเป็นไฟ ก็จะมีความร้อนและลุกไหม้..”

อาเรียพูดไปพร้อมกับจุดไฟที่นิ้วให้แอปเปิลจังเข้าใจง่ายๆ.. เธอจึงทำตาม..

‘ชักนำพลังเวทย์เข้าสู่ร่างกายทำยังไงเราเองก็ไม่ค่อยเข้าใจด้วยสิ.. แต่.. เรามีมานาอยู่ในร่างอยู่แล้วถ้าใช้มันโดยตรงเลยล่ะ??’

แอปเปิลจังค่อยๆนึกถึงสิ่งที่เธอ้องการจะปล่อยออกมา..

‘อืม.. งั้นเป็นลมก็แล้วกัน.. ลมไม่มีรูปร่าง จับต้องไม่ได้ แต่ว่าสัมผัสได้..’

แอปเปิลจังพยายามจินตนาการถึงลมแต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะเกิดอะไรขึ้น..

อาเรียที่เห็นอย่างงั้นก็ยกยิ้มอย่างอ่อนโยน.. เด็กน้อย 7 ขวบที่พึ่งรู้จักการสัมผัสพลังเวทย์จะให้ใช้เวทย์ได้เลยน่ะมันจะเป็นไปได้ยังไง..

แต่ทว่า..

‘อากาศ.. ประกอบไปด้วย ออกซิเจน 3 ส่วน ,ไนโตรเจน 7 ส่วน และอื่นๆอีกน้อยนิด..’

แอปเปิลจังยังคงมีสมาธิกับการลงรายละเอียดของลมที่เธอต้องการจะสร้าง..

และแล้ว.. เมื่อเธอวิเคราะห์เสร็จสิ้น เธอก็เริ่มจินตนาการถึงสายลมที่หมุนวนอยู่ในมือ!!

พึ่บๆ..

เส้นผมของแอปเปิลจังขยับไปมาเบาๆ ก่อนที่จะปรากฏกระแสลมที่พัดให้เสื้อผ้าและผมของเธอโบกสะบัดไปมา!!

.!!!.

ดวงตาของอาเรียเบิกกว้างขึ้น!! เธอจ้องมองเด็กสาวตัวน้อยอย่างไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เห็น!!

‘แอปเปิลจัง.. ใช้เวทย์มนต์ได้แล้ว..’

และในตอนนั้นเอง.. ในมือขวาของแอปเปิลจังที่หงายขึ้นอยู่ก็ได้ปรากฏลมหมุนขนาดเล็กขึ้น!!

.!!!.

อาเรียต้องตกใจอีกครั้ง! เมื่อแอปเปิลจังสามารถสร้างลมหมุนขึ้นที่กลางฝ่ามือได้!!

‘เวทย์ลม.. แถมยังใช้ได้เร็วขนาดนี้!’

และในขณะที่ลมหมุนนั้นกำลังหมุนวนอยู่ที่ฝ่ามือของแอปเปิลจัง.. มันก็ค่อยๆขยับไปมาก่อนที่จะ!!

ฟุ่มม!!

แตกกระจายออกไปจนเกิดเป็นแรงลมพัดจนเสื้อผ้าที่พับเอาไว้ในห้องปลิวไปหมด..

ตุ่บ..

แอปเปิลจังล้มก้นจ้ำเบ้านั่งลงกับพื้นพร้อมกับหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหอบ.. ดูเหมือนว่าการควบคุมลมเมื่อกี้นี้.. จะทำให้มานาของเธอหมดเอานั่นเอง..

“อ่า.. รู้สึกเหนื่อยจัง..”

“อุหุๆ นั่นเป็นเพราะว่าหนูใช้พลังเวทย์มากไปยังไงล่ะจ๊ะ..”

“อย่างนี้นี่เอง..”

แอปเปิลจังพยักหน้าอย่างเข้าใจพร้อมกับเปิดดูสเตตัสของตัวเอง.. และก็เป็นอย่างที่คิด ค่า MP ตอนนี้มันกลายเป็น 0 ไปแล้ว..

แต่ว่า..

‘ก็ได้สกิลใหม่มาล่ะ!’


[เรียนรู้สกิล : สัมผัสเวทย์]

[เรียนรู้สกิล : ควบคุมลม]

[เรียนรู้สกิล : สร้างเวทย์มนต์]


[สัมผัสพลังเวทย์ I] (Passive)

[+INT 3 และ MP 10]


[ควบคุมลม] (Active)

[ใช้มานา 2]

[ควบคุมลมให้พัดได้แต่ไม่แรงมากนัก]


[สร้างเวทย์มนต์ I] (Active)

[ไม่เสียมานา]

[สามารถสร้างเวทย์มนต์ได้ โดยมีพื้นฐานจากการเรียนรู้ หรือ มีข้อมูลที่แน่นอน]


ดูเหมือนว่า ด้วยผลองสกิล [สัมผัสเวทย์ I] จะทำให้ค่า INT ของแอปเปิลจังเพิ่มขึ้นมาเป็น 3 แล้ว ทำให้ตอนนี้เธอสามารถสัมผัสได้ถึงพลังเวทย์ที่อยู่รอบๆตัวนั่นเอง..

‘อย่างงี้นี่เอง.. หมายความว่าค่า INT จะช่วยทำให้สัมผัสเวทย์ดีขึ้นสินะ.. ส่วนมานาก็คือพลังเวทย์ที่เราเก็บเอาไว้ในร่างกาย..’

แอปเปิลจังทำความเข้าใจง่ายๆในแบบของตัวเอง.. ถึงจะเห็นเธอเป็นเด็กน้อยก็ตาม แต่ชีวิตที่แล้วเธอเป็นถึงลูกสาวของนายแพทย์และแพทย์หญิงอัจฉริยะเลยเชียวนะ! ผลการเรียนก็ยอดเยี่ยม ส่วนกีฬาก็ ok เพื่อนฝูงเองก็มีเยอะนะเออ!!

หลังจากนั้นแอปเปิลจังก็ขอตัวไปฝึกพลังเวทย์ โดยอาเรียได้มอบหนังสือให้มา 1 เล่ม พร้อมกับบอกว่าถ้าไปฝึกดูดซับพลังเวทย์ท่ามกลางธรรมชาติล่ะก็จะทำให้ฟื้นฟูพลังเวทย์ได้เร็วขึ้น! นั่นจึงทำให้แอปเปิลจังรีบวิ่งออกไปนอกบ้านอีกครั้ง แล้วก็นั่งลงที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ใช้ฝึกดาบ..

“แหมๆ เป็นเด็กนี่ดีจังเลยน้า..”

อาเรียพูดออกมาอย่างยิ้มๆ..

และเมื่อแอปเปิลจังออกไปแล้วนั้น.. ก็มีชายวัยกลางคนเปิดประตูบ้านเข้าในสภาพที่ราวกับร่างไร้วิญญาณ พร้อมกับพึมพำว่า..

“แอปเปิลจัง.. เกลียดเค้าแย้ว..”

“หุๆๆ ตรงนี้ก็มีเด็กอยู่อีกคนนึงนี่เนอะ..”



ณ ใต้ต้นไม้ใหญหลังบ้าน

แอปเปิลจังรีบเร่งนั่งลงและเอาหนังสือเล่มสีน้ำตาลขึ้นมาอ่าน..

“หนังสือเวทย์มนต์เบื้องต้น..”

ทันทีที่อ่านหน้าปกจบ.. แอปเปิลจังก็เปิดหนังสือทันที!!

ฟึ่บ!

แต่แล้ว!! มันกลับปรากฏลางสิ่งขึ้นตรงหน้าของเธอ!!


[ต้องการเรียนรู้เวทย์มนต์เยื้องต้นหรือไม่?]

[ตกลง] [ยกเลิก]


‘ง่ะ.. แบบนี้ก็ได้หรอเนี่ย..’

พอเห็นแบบนั้น แอปเปิลจังจึงกดตกลงไป..

แต่ว่า!!

[ค่า INT ของคุณไม่เพียงพอต่อการเรียนรู้หนังสือเล่มนี้]

และแล้วหน้าจอก็ดับไป..

“อ่าว..”

แอปเปิลจังงงเบาๆ ถ้าเธอเรียนไม่ได้แล้วจะขึ้นมาให้เธอเลือกทำไมกันเนี่ย!!

และแล้วเมื่อเธอลองมองดูข้อมูลของหนังสือเล่มนี้..


[หนังสือเวทย์มนต์เบื้องต้น]

[ต้องการค่า INT 5 ในการเรียนรู้]

[เมื่อใช้งานจะสามารถเรียนรู้สกิลเวทย์มนต์ระดับเบื้องต้นได้ และ +INT 2]


“โฮ่.. หมายความว่าเราต้องหาทางเพิ่ม INT อีก 2 หน่วยให้ได้ล่ะสินะ..”

ตอนนี้แอปเปิลจังมี INT อยู่ 3 และวิธีที่เพิ่มค่า INT ได้นั้น!!

‘เราจะไปรู้ได้ยังไงกันล่าา~’

แอปเปิลจัง Orz อย่างสิ้นหวัง..

แต่แล้ว.. เธอก็ลุกขึ้นมาและนั่งตัวตรงอีกครั้ง!!

‘ไม่เป็นไร.. ที่ผ่านมาการจะได้ค่าสเตตัสเพิ่มขึ้นนอกจาก Lv.Up แล้ว ก็คือการได้มาจากสกิล แต่เราในตอนนี้คงออกไปเก็บ Lv. ไม่ได้.. ดังนั้นแล้ว.. ที่สมควรทำในตอนนี้คือการฝึกสกิลเพื่อเพิ่มค่า INT!!’

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว.. แอปเปิลจังจึงยื่นมือขวาออกไปปละลองสัมผัสพลังเวทย์ริบๆตัวอีกครั้ง..

‘อย่าที่คุณแม่สอน.. เราต้องดึงพลังเวทย์เข้ามาในร่างกาย..’

[+MP 2]

‘โอ๊ะ! ได้ผลด้วย! ดีล่ะ!! งั้นก่อนอื่นก็ต้องฟื้นฟู MP ก่อน!!’

ว่าแล้ว แอปเปิลจังก็เปลี่ยนไปนั่งสมาธิแทน.. เพราะคุณแม่เคยพูดเอาไว้ ว่าการทำสมาธิและเล่นโยคะจะทำให้จิตใจผ่อนคลาย..

จากนั้น.. แอปเปิลจังก็ทำการนั่งดูดซับพลังเวทย์รอบๆตังอย่างเพลินโดยที่ไม่รู้เลยว่า.. เวลามันผ่านไปอย่างรวดเร็วขนาดไหน!!

ที่เธอรู้ก็แค่ว่า มันรู้สึกดีจริงๆตอนที่พลังเวทย์ไหลเจ้ามาในร่าง.. มันรู้สึกสบายมากเลยทีเดียว..

และพอเธอรู้สึกตัวอีกที.. ก็เป็นตอนที่มีเสียงดังขึ้นในหัว..

ตริ้ง!

[สกิล : ดูดซับพลังเวทย์ III]

พัฒนาเป็น

[สกิล : ดูซับพลังเวทย์ V]


ตริ้ง!

[สกิล : สมาธิ V]

หลอมรวมกับ

[สกิล : สัมผัสพลังเวทย์ V] และ [สกิล : ดูดซับพลังเวทย์ V]

ได้เป็น!

[เรียนรู้สกิล : เข้าฌาน I]


[เข้าฌาน I] (Passive)

[+INT 25 +MP 100]

[(Auto Effect) เมื่อยกเลิกสถานะต่อสู้หรือทำสมาธิ จะฟื้นฟู MP 10/2 วินาที]


‘อ่ะ ได้สกิลใหม่มาเพียบเลย ไม่สิ สกิลเดิมของเราพัฒนานี่เอง แล้วก็ ได้สกิลใหม่จากการหลอมรวม?’

แอปเปิลจังมีสีหน้างงๆ แต่เธอก็พอเข้าใจอยู่ว่าสกิลสามารถหลอมรวมกันได้และเกิดเป็นสกิลใหม่.. ประมาณว่า ถ้ามีวิตถุดิบก็จะสร้างอาวุธชั้นเยี่ยมได้อะไรประมาณนี้..

“งั้นเราก็สามารถเรียนรู้หนังสือเวทย์ได้แล้วสิ!”

ว่าแล้วแอปเปิลจังก็เปิดหนังสือเวทย์เบื้องต้นขึ้นมาอีกครั้ง.. และคราวนี้เมื่อกดตกลง!!

ตริ้ง!

[เรียนรู้สกิล : โครงสร้างเวทย์มนต์พื้นฐาน I]


ตอนนี้ให้หัวของแอปเปิลจัง มีความรู้ของเวทย์มนต์เบื้องต้นอยู่เต็มไปหมด!! ไม่ว่าจะการใช้เวทย์เรียกน้ำง่ายๆ หรือการจุดไฟ หรือแม้แต่การเขียนวงเวทย์และอักษรเวทย์สำหรับเขียนวงเวทย์อย่างง่ายก็เข้าใจได้อย่าทะลุปรุโปร่ง!!

“สะ สุดยอด! แบบนี้ก็ไม่จำเป็นต้องอ่านหนังสือเลยน่ะสิ!”

ด้วยความรู้ที่ไหลเข้ามาในหัวนี่ ทำให้ตอนนี้แอปเปิลจังมีพื้นฐานทั่วไปสำหรับการใช้เวทย์มนต์เรียบร้อยแล้ว!!

และในตอนนี้!! เธอก็คิดว่าควรจะใช้เวทย์มนต์พื้นฐานสักบทเพื่อยืนยันความถูกต้องของเข้ามูลในหัว!!

แอปเปิลจังยื่นมือขวาออกไปข้างหน้าและพยายามจินตนาการถึงรูปร่างและส่วนประกอบต่างๆ รัศมี พลังทำลาย คุณสมบัติ เธออยากจะลองใช้เวทย์มนต์มาตั้งนานแล้ว!!

และเมื่อจินตนาการของเธอกลั่นกรองออกมาจนถึงขีดสุด!! เธอก็ปลดปล่อยพลังเวทย์ออกมาจากฝ่ามือ! พร้อมกับตะโกนออกมาว่า!!

“บอลล—“

“แอปเปิลจัง!! มาทานข้าวเย็นได้แล้วนะจ๊ะ!!”

โครมม!!

หญิงสาวตัวน้อยล้มลงหน้าทิ่มพื้นในทันที..

“อุ๊ยตายจริง.. แม่มาขัดจังหวะอะไรรึเปล่าจ๊ะ..”

“มะ ไม่ค่ะ.. ไม่มีอะไร.. เราไปกินข้าวกันเถอะค่ะ..”


และแล้ว.. ช่วงเวลาของวันแรกแห่งการฝึกก็หมดไป.. โดยที่แอปเปิลจัง ยังไม่ได้ลองใช้เวทย์มนต์อะไรเลยสักบท..



———————

[แอปเปิล]

[Lv : 39]

[อาชีพ : ชาวบ้าน]

[HP : 100/100] +(100)

[MP : 200/200] +(100)

[STR : 0] +(20)

[WIS : 200] +(20)

[AGI : 9]

[INT : 0] +(28)

[DEX : 0]

[Point = 0]

[Equipment : ชุดชาวบ้านธรรมดา,ดาบไม้]

[Skill] : ตัดไม้ V , ร้องเพลง II , ทำอาหาร II , เลี้ยงสัตว์ II , ตกปลา II , เก็บผลไม้ I , ปลูกผัก III , Dragon Slayer I , สมาธิ V , ลมหายใจประสานดาบ I , Slash I , ต้านกัดกร่อน , ข่มขวัญ , ต้านพิษ , เข้าณาน I



———————-

ความคิดเห็น