valen

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชีวิตเด็กม.ปลายที่แสนธรรมดา23

ชื่อตอน : ชีวิตเด็กม.ปลายที่แสนธรรมดา23

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ธ.ค. 2561 21:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ชีวิตเด็กม.ปลายที่แสนธรรมดา23
แบบอักษร

สนามบอล

เสียงเฮดังสนั่นสนามบอลขนาดใหญ่ นักกีฬาหนุ่มร่างสูงโปร่งในเสื้อกีฬาสีฟ้าและแดงหลากหลายคนวิ่งกันกันไปมาเพื่อแย่งลูกบอลโง่ ๆ กันอย่างจะเป็นจะตาย

“วีนัสมึงเชียร์ใครวะ”ครีมพายเพื่อนสาวต่างสีถามออกมาเสียงเครียด ๆ

“มึงกับไอ้อ้นกับพี่ไทด์อยู่สีแดง แต่แฟนมึงดันอยู่สีฟ้าจะเชียร์แฟนก็ลำบาก จะเชียร์สีตัวเองก็ไม่ดีต่อแฟนตัวเอง พวกกูล่ะเครียดแทนมึงจิมจิม”มิ้ลเชคถามออกมาครีมพายที่ยืนอยู่ข้างแฟนหนุ่มหันมามองอย่างต้องการคำตอบเช่นกัน ส่วนแพมรายนั้นแหกปากเชียร์สีตัวเองอย่างเมามันส์ไม่ได้สนใจเพื่อนที่ยืนหน้านิ่งอยู่ข้าง ๆ

“กูถึงเงียบไม่เชียร์อะไรอยู่นี่ไง แม่งโครตอยากออกไปรอฟังผลข้างนอกเลย”วีนัสบอกกลับมาอย่างคิดหนักไม่ต่างกันพอสีแดงทำแต้มได้ก็ไม่กล้าเฮ พอแฟนหนุ่มที่อยู่สีตรงข้ามทำแต้มได้ก็ไม่ดีใจมาก

“พี่ว่าไอ้ไนท์มันน่าจะเข้าใจแหละถ้านัสจะเชียร์สีตัวเอง ดูอย่างน้องแพมสิ”มิกค์พูดขึ้นอย่างให้กำลังใจ แต่อดที่จะแซวอีกคนนึงไม่ได้

“พี่มิกค์ เพื่อนพี่น่ะงี่เง่ากว่ามี่พี่คิดเยอะเลยแหละ คิดเล็กคิดน้อยกว่าผู้หญิงอีก”

“แต่มึงก็ใส่ใจทุกรายละเอียดตรงนั้นไง ไม่งั้นมึงไม่มานั่งเครียดแบบนี้หรอก”แพมหันมาพูดบอกเพื่อนสาวที่เธอคอยเป็นห่วงมาตลอด

“กูดีใจนะ ที่สุดท้ายมึงก็คนสนใจคนรอบข้าง สุดท้ายมึงก็กลับมาเป็นวีนัสที่กูเคยรู้จัก”แพมพูดขึ้นมือก็ตบลงที่หลังเพื่อนสาวเบา ๆ เค้าเครียดมาตลอดว่าจะทำยังไงให้เพื่อนคนนี้กลับมาเป็นเหมือนเดิม

เค้าพยายามหาทางทำให้ดาวที่มืดดับดวงนี้กลับมาเป็นดาวที่ส่องแสงมานานจนเริ่มถอดใจ เพราะรู้ว่าต้นเหตุที่แสงสว่างของดาวดวงนี้หายไปนั้นมันหนักหนามากแค่ไหน เธอเลยทำได้แค่คอยอยู่ข้าง ๆ และเฝ้ารอเวลาเท่านั้น

“ก็เพราะมีเพื่อนแบบพวกมึงด้วยแหละ ขอบใจนะ พวกพี่ทุกคนด้วยแหละ ขอบคุณนะคะ”วีนัสหันมามองเพื่อนข้างตัวเองและรวมถึงรุ่นพี่ทุกคนที่เข้ามาเติมสีสันให้ชีวิตเธอและเพื่อน ๆ ของเธอ


“ไม่เครียดน่าพี่ไนท์”วีนัสนั่งมองคนตรงหน้าที่นั่งหงอยเพราะผลบอลออกมาว่าทีมเค้าแพ้ฝ่ายตรงข้ามแค่แต้มเดียว แต่ที่สำคัญดันเป็นแต้มจากไอ้เด็กที่ชื่ออ้นนั้นอีก

“ดีใจล่ะสิ สีตัวเองชนะ เพราะเราแหละไม่เห็นเชียร์พี่บ้างเลย”มิดไนท์พูดขึ้นมาอย่างงอน ๆ ทำเอาทุกคนที่นั่งกันอยู่ในศาลาพากันหัวเราะลั่น

“พี่เชื่อละ ว่าแม่งอย่างที่เราพูดจริง ๆ “มิกค์พูดไปก็ขำไปด้วยจนคนที่ตามเรื่องไม่ทันทั้งสองคนนั่งงงกันไปตามกัน

“มีอะไรกันวะ”ไทด์ถามออกมา ทำเอาวีนัสรีบโบกมือห้ามไม่ให้ทุกคนพูดออกมา

“เออ ๆ ไม่มีอะไรหรอก”คิงที่ดูเหมือนจะตั้งตัวได้ก่อนรีบกลับมาคีบลุคตัวเองแล้วตอบเพื่อนกลับไป

“มีอะไรวีนัส”มิดไนท์กอดเข้าที่คอของแฟนสาวที่นั่งกลั้นยิ้มอยู่ข้าง ๆ

“ไม่มีอะไร”

“แอบเผาอะไรพี่ พูดมา”มิดไนท์โยกแขนที่กอดคอวีนัสไปมาไม่แรงมากนักแต่ก็ทำเอาวีนัสตัวคลอนไปมา

“เหี้ยไนท์เดียวน้องก็อ้วกพอดี”คิงรีบพูดห้ามเพื่อนเพราะเห็นว่าวีนัสเพิ่งกินเข้าไปแล้วโดนโยกหัวไปมาแบบนี้ก็กลัวว่าที่เพิ่งกินเข้าไปจะออกมาก่อน

“รีบบอกมานะว่าไปพูดอะไรมา”มิดไนท์ขยี้ผมเด็กสาวไปมาจนจากที่ปกติมันก็ฟูพอตัวอยู่แล้วเพราะวันนี้เด็กสาวปล่อยผมมาทั้งวัน ยิ่งโดนมิดไนท์แกล้งก็ยิ่งพันกันฟูขึ้นไปอีก

“พอแล้วพี่ไนท์มันพันกัน!! บอกแล้ว!!”จนสุดท้ายเมื่อพลักออกไม่ได้ผลวีนัสก็ถึงคราวต้องจำนน

“ก็แค่บอกว่าพี่เป็นพวกงี่เง่า ชอบคิดเล็กคิดน้อยกว่าทีเพื่อนพี่รู้ ก็แค่นั้น”วีนัสตอบกลัลอ้อมแอ้มเสียงเบา ๆ มือก็หวีผมยาว ๆ ของตัวเองที่ฟูฟ่องให้เข้าที่

“ก็คนบางคนเล่นไม่คิดอะไร ไม่ระวังตัวเลยน่ะสิพี่เลยต้องคิดมาก”มิดไนท์เองก็ไม่ได้มีท่าทีจะโกรธอะไร พวกเค้านั่งคุยเล่นกันไม่นานไทด์ก็เรียกให้วีนัสไปช่วยเปลี่ยนเวรเด็กม.4ที่คุมรุ่นน้องที่แสตนเชียร์ ทุกคนก็พากันแยกย้ายกลับไปที่สีตัวเองเพื่อเช็คความเรียบร้อย

“พี่ไทด์ช่วยหน่อยสิคะ พวกรุ่นน้องไม่ยอมให้ความร่วมมือกันเลย”รุ่นน้องกลุ่มที่รับหน้าที่คุมรุ่นน้องด้านบนรีบหันมาขอความช่วยหัวหน้าทีมทันที เพราะลองขอรุ่นพี่ที่อยู่แถวนี้ไปแล้วแต่ทุกคนก็พากันปฏิเสธ

“ทำไมหรอครับ”ไทด์มองกลุ่มรุ่นน้องตรงหน้าที่กำลังทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ออกมาซะให้ได้

“พวกน้องเค้าไม่ค่อยร้องกันเลยค่ะ พอพวกหนูบอกว่าให้ร้องกันดังกว่านี้พวกเค้าก็บอกว่าเหนื่อยบ้าง ร้อนบ้าง เจ็บคอบ้าง พวกหนูก็หมดทางจะทำอะไรกันแล้ว”หนึ่งในกลุ่มพูดออกมาอย่างหัวเสีย

“น้องนัส เดียวเราไปช่วยพวกน้องเค้าคุมหน่อยสิพี่ต้องไปดูตารางต่อก่อนน่ะ”

“หืม ก็ได้ แต่นัสก็ไม่รู้นะว่าจะช่วยอะไรได้แค่ไหน”วีนัสที่ทำท่าจะปฏิเสธอีกคน แต่พอมองมาที่สายตาอ้อนวอนของเหล่ารุ่นน้องก็ไม่กล้าจะปฏิเสธอออกมา

“อื้อ พวกน้องพาพี่เค้าไปดูก่อนไปว่าข้างหน้าเป็นอะไรยังไง เดียวให้พี่เค้าช่วยจัดการ น้องนัสพี่ฝากหน่อยนะ”วีนัสพยักหน้ารับ ก็เดินตามกลุ่มเด็กสาวออกมาหน้าแสตนเชียร์ซึ่งก็ตามที่เด็ก ๆ บอกมา เกือบทุกคนร้องกันเบามากจริง ๆ เธอยืนอยู่แค่ตรงนี้ยังแทบไม่ได้ยินเลย

“พวกน้องคะช่วยน้องกันดัง ๆ หน่อย!!”เด็กสาวตรงหน้าตะโกนออกมาผ่านโทรโข่งในมือประโยคเดิม ๆ หลายรอบแต่ผลออกมาก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงจนวีนัสเองก็เริ่มจะชักโมโหแล้ว เด็กสาวคนเดิมยกโทรโข่งขึ้นมาเตรียมจะพูดอีกครั้งแต่ก็ต้องชะงักแล้วหันมามองรุ่นพี่อย่างงงเมื่ออยู่ ๆ รุ่นพี่ที่นิ่งเงียบมาตลอดดึงมือของเธอลง

“พอแล้วเดียวพี่คุยเอง”วีนัสพูดออกมาเบา ๆ แต่สายตาก็จ้องไปที่พวกเด็กผมสั้นตรงหน้านิ่ง

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น