sadalone

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 40 ผมคือเกย์ร่านชอบโดนตุ๋ยตูด!

ชื่อตอน : ตอนที่ 40 ผมคือเกย์ร่านชอบโดนตุ๋ยตูด!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ธ.ค. 2561 11:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 40 ผมคือเกย์ร่านชอบโดนตุ๋ยตูด!
แบบอักษร

​บนถนน ผมกำลังเร่งบิดมอเตอร์ไซค์เพื่อไปให้ทันเข้าเรียน

อยู่ดีๆ ก็มีรถแรนด์โรเวอร์มาขวางทางก่อนเบรกใส่ ผมกำเบรกแทบล้ม

เสียงล้อยางเบิร์นถนนคอนกรีตดัง เอี๊ยดดดดดดดดดดดดด~!

จากนั้นก็มีแรนด์โรเวอร์อีกสองคันมาสมทบ

ผมถูจมูกเบาๆ กำลังรอดูว่าคนแบบไหนกล้ามาปิดถนนกวางวันแสกๆ ไม่ใช่สิ ตอนนี้ยังเช้าอยู่...

พวกที่แต่งตัวเหมือนบอดี้การ์ดเดินลงมานับสิบคนได้ สุดท้ายชายปากแหลมสวมสูทสีฉูดฉาดก็ก้าวเท้าลงมาอย่างช้าๆ เหมือนพยายามทำให้เกิดภาพสโลว์ นี่คิดว่าเท่มาก?

ผมจำชายคนนี้ได้รู้สึกจะชื่อยวง

“ไอ้สุรเชษฐ์ ในที่สุดกูก็หามึงเจอสักที” มันชี้หน้าผม

ผมแตะไปที่ดั้งจมูกตัวเองทำท่าเยาะเย้ย “ดั้งน่ะ ไปทำมาใหม่แล้วเหรอวะ”

ครั้งก่อนในร้านอาหารทะเล ตอนที่มันพยายามจะจับวนิภากลับบ้าน มันก็ดั้งหักไปเพราะหมัดของผมนี่แหละ

“ดูดีใช่ไหมล่ะ หมดไปเกือบล้าน.. เฮ้ย! อย่านอกเรื่อง!”

“มีอะไรก็รีบว่ามา แกกำลังทำให้ฉันไปโรงเรียนสาย” ผมเท้าแขนลงบนหน้าปัดไมล์มอเตอร์ไซค์ทำหน้าเหนื่อยหน่าย

“วางท่าไปก่อนเถอะ เจสัน!”

ที่ประตูหลังรถแรนด์โรเวอร์คันใหญ่ ชายผิวดำสูงสองเมตรลงมาจากรถ เขามีกล้ามเนื้อใหญ่มาก ที่หน้ามีรอยบาก สวมเสื้อกล้ามกางเกงลายทหารให้ความรู้สึกเหมือนพวกทหารเก่าที่เคยถูกฝึกหนักมา

“ฮ่าๆๆ” ยวงหัวเราะ “วันนี้กูจะสั่งสอนให้มึงได้รู้กล้ามาลูบคมบิดาคนนี้ต้องเจอกับอะไร เจสัน! ไปหักแขนหักขาให้มันเข้าเฝือกสัก 6 เดือนซิ”

“ได้” เจสันพูดเสียงต่ำเป็นภาษาไทย สงสัยจะอยู่ไทยมานานจนพูดไทยได้

ผมมองไปรอบๆ ไทยมุงเริ่มยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่าย

“อะไรกัน ถ่ายหนังเหรอ?”

“ถึงจะถ่ายหนังแต่มาปิดถนนแบบนี้ได้ไง ฉันต้องไปตลาดนะยะ!”

เสียงแตรรถมาไม่หยุดแต่รถแรนด์โรเวอร์ไม่มีท่าจะขยับ

เจสันเดินเข้ามาทีละก้าว

ผมเอาขาตั้งรถมอเตอร์ไซค์ลง สังเกตเห็นตรงหัวไหล่ของเจสันมีรอยสักรูปหัวกะโหลก ขอเดาว่าเป็นพวกมาเฟีย

“แกมาจากแก๊งไหน” ผมถาม

“ถามทำไมไอ้หนู?” เจสันหักนิ้ว

ผมหัวเราะในลำคอดัง ฮึ “ก็ไม่ทำไม หลังจากนี้ฉันจะได้ไปตามถล่มถูกแก๊งเท่านั้นเอง”

หลังจากเข้าไปในดันเจี้ยนพิศวงบ่อยๆ ผมก็ไม่รู้สึกกลัวพวกมาเฟียของโลกฝั่งนี้แล้ว มันเทียบไม่ได้กับพวกสัตว์อสูรหรอก

“ฝีปากดีนัก! ไอ้หนูเตรียมไปนอนหยอดน้ำข้าวต้มเถอะ ฮ่าห์” เจสันปล่อยหมัดขวาตรง

ผมหลบอย่างง่ายๆ ด้วยการเบี่ยงตัว

“แกนี่เป็นฝรั่งที่ใช้ภาษาไทยได้ดีจริงๆ กัดฟันแน่นๆ นะพวก!” รีบจบเรื่องแล้วไปเข้าเรียนดีกว่า! ผมแสยะยิ้ม ประกายแสงวูบผ่านดวงตาอย่างได้ใจ

จากนั้นกระโดดต่อยใส่ใบหน้าใหญ่ๆ ของเจสัน เกิดภาพที่น่าอัศจรรย์ ร่างสูง 2 เมตร หนักเกือบ 150 กิโล ลอยควงสว่านปลิวไปชนกับรถแรนด์โรเวอร์ก่อนตกลงมานอนน้ำลายฟูมปากฟันไม่เหลือสักซี่

คนแถวนั้นตาโตแบบไก่ห่านกันหมด

ผมเดินเข้าไปหายวงทีละก้าวๆ

“ย-อย่าเข้ามานะโว้ย! พวกแกมั่วยืนบื้อทำซากอะไรรีบจัดการแม่งสิวะ!” ยวงถอยหลังไปสองสามก้าวด้วยสีหน้าหวาดผวา รีบออกคำสั่งเหล่าบอดี้การ์ด

“โอ๊ย!”

“อ๊ากกกก!”

“ป-ปิศาจชัดๆ”

พวกบอดี้การ์ดในชุดสูทถูกส่งไปวัดความหนาของพื้นคอนกรีตทีละคนๆ จนในที่สุดก็ไม่เหลือ

“ไม่จริง.. มึงเป็นตัวเชี่ยอะไรกันแน่วะ! อย่าเข้ามานะโว้ย” ยวงโวยวาย

จากคำพูดของเขาผมได้รู้ว่าตระกูลของยวงก็ไม่เท่าไหร่ เขาไม่เคยเห็นยอดฝีมือมาก่อน อย่างน้อยๆ เทียบตระกูลของมินัทที่มีปู่ฮินไม่ได้แน่ๆ

ผมจับคอเสื้อสีฉูดฉาดของยวงก่อนยกมันลอยขึ้นด้วยมือข้างเดียว

ยวงดิ้นใช้สองมือจับแขนผมไว้

“ป-ปล่อยกูนะโว้ยไอ้สัตว์ประหลาด ถึงกูจะทำอะไรมึงไม่ได้แต่กูทำวนิภาได้! หึ มึงชอบมันสินะ ยัยร่านนั่นมันก็แค่ของเล่นของกู! ถ้ามึงกล้าทำร้ายกูละก็กูจะกลับไปจัดการ.. อ๊ากกกก!”

ผมทนฟังต่อไปไม่ไหวจริงๆ จึงจับมันหักนิ้วเล่นสักหน่อย

“เจ็บเชี่ยๆ! น-นิ้วกู... แฮ่ก ๆ” ยวงเหงื่อแตก ร้องโหยหวน

“แค่นิ้วหักนิ้วเดียวร้องอย่างกับตุ๊ดเลยนะมึง เอ๊ะ หรือว่าใช่? ไอ้เจสันอะไรนั่นที่จริงแล้วเป็นคู่เกย์มึงหรือเปล่า? อัดตูดกันทุกคืนเลยสินะ” พูดจบผมก็จับหักอีกนิ้ว

“อ๊ากกก! เชี่ย! แม่งเอ๊ย โอะๆ ๆ เจ็บ.. พ่อจ๋าหนูเจ็บ” ยวงเจ็บจนร้องไห้ออกมาสภาพดูไม่ได้เลยจริงๆ

“ยังไม่พอ?” ผมทำท่าจะหักอีกนิ้ว

“พอแล้วๆ ๆ ๆ พอแล้วครับ” ยวงส่ายหน้ารัวๆ

“เมื่อกี้มึงพูดเกี่ยวกับวนิภาว่าไงนะ?” ผมถามด้วยสายตาเย็นเยียบ

“ไม่.. ไม่ได้พูดอะไรครับ”

“ใครร่าน?”

“ผมเองๆ” ยวงพยายามพูดด้วยสีหน้าย่ำแย่ตั้งแต่เกิดมาเขาน่าจะยังไม่เคยตกอยู่ในสถานการณ์เลวร้ายและน่าอับอายขนาดนี้มาก่อน

“อ๋อ มึงคือเกย์ร่านชอบโดนตุ๋ยตูดใช่ไหม” ผมถามยิ้มๆ

“...ไม่” ยวงปฏิเสธเสียงเบา

ผมจับนิ้วที่สามของมันเตรียมหักอีก

“ใช่ๆ ครับๆ ผมคือเกย์ร่านชอบโดนตุ๋ยตูด!”

กร๊อบๆ... มีเสียงกระดูกหัก แล้วยวงก็ร้องจ๊าก

ผมโยนร่างมันลงไปนอนเกลือกกลิ้งบนพื้นคอนกรีต

“แม่งเอ๊ย..” ยวงสบถเบาๆ

ผมรู้ดีว่าทำแบบนี้ต้องมีปัญหาแน่ ที่หนักสุดคงเป็นวนิภา ไอ้เจ้ายวงคนนี้คงใช้อำนาจของตระกูลไปรังแกวนิภาจนได้ ยิ่งมันแค้นผมมากเท่าไหร่มันก็จะไปลงกับวนิภามากเท่านั้น

เรื่องน่าปวดหัวแบบนี้ผมไม่ชอบเลย อยากจะอยู่เงียบๆ แท้ๆ

ผมกดโทรศัพท์หาจัสมิน

“ฉันเอง... เตรียมเอกสารบริษัทเหมืองแล้วบินมาหาฉันที่เมือง b เดี๋ยวนี้ พานทจังมาด้วยก็ได้... ใช่ไปคุยกับลูกค้าด้วยกันหน่อย”

หลังจากวางสายจัสมิน ผมก็โทรหาไนท์ต่อเพราะตอนนี้ถูกตำรวจล้อมไว้หมดแล้ว

“ไง.. ว่างไหมมีเรื่องให้ช่วยหน่อย พอดีฉันน่าจะถูกคุณตำรวจเชิญไปจิบน้ำชาที่โรงพักน่ะ เลยอยากให้ช่วยมาออกหน้าให้หน่อย... โอเคแซงคิว เอ๊ย แต้งกิ้ว”

หวังว่าไอ้เจ้ายวงจะไม่มีเส้นสายกับตำรวจ หรือมีก็ขอให้เส้นไม่โตเท่าไหร่ ไม่งั้นผมคงโดนหลายข้อหา

“สุรเชษฐ์! ยกมือขึ้นเหนือหัวแล้วยอมให้จับซะดีๆ” ตำรวจคนหนึ่งโทรโข่งขึ้นมา

ผมถูจมูกเบาๆ โอ๊ะ รู้จักชื่อกันซะด้วย

“พี่ตำรวจ ผมไม่ได้ก่อคดีร้ายแรงซะหน่อยไม่ต้องทำขนาดนั้นก็ได้มั้ง ก็อย่างที่เห็นแค่ทะเลาะวิวาท เสียค่าปรับ 500 ก็น่าจะจบ” ผมยกมือเหนือหัวพลางยิ้มชิลล์ๆ

พวกพี่ตำรวจเข้ามาใส่กุญแจมือผมซะงั้น เฮ้อ.. นี่ผมไม่ได้เผลอฆ่าใครไปสินะ ผมแหล่มองเหล่าบอดี้การ์ดที่นอนสลบไสลอยู่ ถ้ามีใครตายละก็... ติดคุกหัวโตแน่ ที่สำคัญพ่อสมบูรณ์ต้องผิดหวังในตัวผมอีก

“เดี๋ยวๆ ๆ มอไซค์ผม พี่ตำรวจ ช่วยเอามอไซค์ผมไปด้วยครับ” ผมชี้

“ดี! จับมันไปเลย คุณตำรวจต้องให้ความเป็นธรรมกับผมนะ ดูสภาพผมสิ” ยวงเห็นผมถูกจับก็ได้ใจถือโอกาสโชว์นิ้วทั้งสามที่ถูกหักทำท่าเหมือนจะแจ้งความ

“ฮึ” ผมบ่นลมหายใจเบาๆ อย่างดูถูก ผลงานสุดแจ่มผมไม่ปฏิเสธอยู่แล้วอยากจะหักเพิ่มอีกสักสองสามนิ้วด้วยสิ กล้าดียังไงมากล่าวหาวนิภาของผมอย่างเสียๆ หายๆ

“นายน้อยยวงไม่ต้องห่วงครับ พวกเราจะทวงความเป็นธรรมให้นายน้อยยวงอย่างแน่นอน” ผู้หมวดคนที่จับผมหันไปเอ่ยกับยวงแล้วก็หันมาตวาดผม “เข้าไปในรถ!”

ผมถอนหายใจ หวังว่าเรื่องนี้จะไม่ไปถึงหูพ่อสมบูรณ์นะ ผมไม่อยากทำให้เขาไม่สบายใจ....



.....................

ไรต์ : ครบ 40 ตอนสักที ตอนหน้ามาติดตามกันว่าตัวเอกผู้ชั่วร้ายของเราจะปกป้องวนิภาสาวแว่นผู้น่าสงสารได้อย่างไร นายน้อยยวงจะจบสิ้นหรือไม่ ติดตามก่อนใครได้ที่ บ้านหลัก(เว็บธัญวลัย)

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น