ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[NC 18+] First Kiss ตอนที่ 14

ชื่อตอน : [NC 18+] First Kiss ตอนที่ 14

คำค้น : ออฟกัน,กันออฟ,OFFGUN,GUNOFF,ปิ๊กโรม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ค. 2564 22:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[NC 18+] First Kiss ตอนที่ 14
แบบอักษร

​.

.

  ร่างสูงโถมตัวลงมา ทว่าใช้แขนแกร่งยันเตียงเอาไว้ไม่ให้ทิ้งน้ำหนักลงทับร่างบาง ริมฝีปากเรียวไล่จูบตั้งแต่หน้าผากเนียน จมูกโด่ง จนถึงกลีบปากอิ่มที่เผยอรับจูบของเขาอย่างเต็มใจ 

  กันเอียงใบหน้าน้อยๆให้เพื่อเปลี่ยนองศาจูบให้ล้ำลึกมากยิ่งขึ้น ทั้งคู่แลกลิ้นกันอย่างเร่าร้อน จูบวาบหวามละลายร่างกายของกันให้อ่อนเปลี้ยลงไปทันตาเห็น

  ออฟเลื่อนจูบลงมาที่ปลายคางตลอดจนลำคอขาว กันแหงนหน้าขึ้นเพื่อให้อีกฝ่ายได้ปรนเปรออย่างเต็มที่ ริมฝีปากของออฟขบเม้มบนผิวขาวเนียนจนปรากฏเป็นรอยรักสีแดง ถึงตอนนี้กันก็อยู่แทบไม่สุข ออฟกำลังกระตุ้นอารมณ์ของเขาให้เร่าร้อนขึ้น ลิ้นร้อนไล้วนอยู่บนยอดอกอกที่เริ่มชันเป็นตุ่มไต หน้าอกของกันนูนอิ่มขึ้นมาเล็กน้อย นั่นอาจจะเป็นเพราะว่าเขากำลังตั้งครรภ์

  “อา...ป่าปี๊จ๋า...อื้อ”ร่างบางร้องครางด้วยความกระสันซ่าน ร่างสูงพรมจูบบนผิวสวยไปทั่วถึงตอนนี้ก็เลื่อนมาขบจูบที่ท้องน้อยทำเอาคนถูกสัมผัสแทบดิ้นพล่าน ความรู้สึกจากส่วนล่างวิ่งพล่านไปทั่วร่างกาย

  “เบบี๋เข้านอนนะครับลูก...นี่ไม่ใช่เรื่องของเด็กๆนะ ขอคุณพ่อมีความสุขกับคุณแม่นะครับเด็กดี”ว่าที่คุณพ่อกระซิบบนท้องเนียนก่อนแยกขาเรียวขึ้นชันกันเตียง เพื่อซุกหน้าลงสัมผัสกับส่วนอันไวต่อความรู้สึกนั้น

  “อ๊ะ...อื้อ... กัน อะ...ซี้ด...”คนสวยเสียงซี้ดสั่นเมื่อริมฝีปากเรียวซุกไซ้ไปตามซอกขา วนเวียนให้เขาเสียวเล่น ในที่สุดก็ขบแรงๆบนปลายส่วนอ่อนไหวแล้วครอบครองไว้ในโพรงปากจนส่วนสำคัญนั้นแข็งขืน  กันเริ่มขยับสะโพกสวนแรงดูดดึงของออฟเป็นสัญญาณว่าเขาแทบจะอดทนกับความรู้สึกที่อัดอั้นเอาไว้ไม่ไหวอีกต่อไป

  “อ๊า... อะ อื๊อ... อ๊า...ระ เร็วหน่อย ฮื้อ...”เสียงหวานครางสั่น ร่างบางสะท้านเกร็งไปทั้งตัวเมื่อเข้าใกล้จุดแห่งความสุขสมเข้าไปทุกขณะ เหมือนจะถึงแต่ก็ยังไม่ถึงเสียที สะโพกอวบอิ่มเคลื่อนเข้าหาริมฝีปากของคนที่กำลังปรนเปรอให้อย่างลืมตัว

  “...ปะ...ป่า...ป่าปี๊ อะ อ๊า...”กันครางสุดเสียงเมื่อความอัดอั้นในร่างกายระเบิดออกมาเป็นน้ำขาวขุ่นในโพรงปากของออฟ ร่างบางหายใจหอบเมื่อได้ปลดปล่อย เหลือบมองคนรักที่ยังยุ่มย่ามอยู่ที่หว่างขาของเขา

  “อื้ม...ป่าปี๊ พอแล้ว...ไม่อยาก...เอ่อ ไม่อยากเข้ามาเหรอ”ปลายประโยคนั้นเบาหวิวด้วยความอายสุดขีดที่ต้องถามคำถามที่ดูเชิญชวนเช่นนั้นออกไป

  ออฟผละขึ้นจากร่างบาง หัวเราะเบาๆกับท่าทางอายๆของกันในบทรักที่หอมหวานเย้ายวน ร่างสูงคลืบคลานขึ้นมาประกบจูบคนสวยอีกครั้งอย่างระมัดระวังไม่ให้กระทบหน้าท้องของคนด้านใต้ 

  “อยากสิ...กันไหวนะ ถ้าไม่ไหวบอกฉันนะ”ว่าแล้วซับจูบบนแก้มนวลอีกครั้ง

  “ฮื่อ ป่าปี๊...อย่าให้กระเทือนเบบี๋นะ”กันลูบท้องตัวเองเบาๆ ที่ที่มีสิ่งชีวิตน้อยๆหลับใหลอยู่

  “จ้ะ”เขาตอบรับแล้วจึงลุกขึ้นไปหยิบขวดโลชั่นของกันขึ้นมาขวดหนึ่ง ชูให้กันดูแล้วถามว่า

  “ขวดนี้ได้ไหมกัน”คิ้วสวยเลิกขึ้นด้วยความสงสัย กันเอียงคอมองอย่างงงๆ

  “ได้ ป่าปี๊จะทาโลชั่นเหรอ”ออฟถึงกับหลุดหัวเราะ แล้วก็รีบหยุดตัวเองก่อนที่กันจะงอนแล้วไม่ยอมให้เขาได้เสพสุขด้วยในค่ำนี้

  “ฉันจะทาให้กันนั่นแหละ...มันจะช่วยให้นายไม่เจ็บมากตอนที่เราเมคเลิฟกัน”กันถึงกับหน้าแดงแปร๊ดเมื่อเข้าใจแล้วว่าออฟจะใช้โลชั่นทำอะไร คนตัวเล็กได้แต่อึกอักพูดอะไรไม่ออก

  “ตกลงใช้ขวดนี้ได้ไหม”ออฟถามอีกครั้ง

  “ง่า...เปลี่ยนเป็นขวดสีขาวเถอะ ขวดนี้มันออฟเตอร์ซันเจล ทาแล้วมันเย็นๆน่ะ”กันว่าแก้มแดง ให้ตายเถอะ...ทำไมเขาถึงพูดเรื่องบนเตียงกับออฟได้หน้าตาเฉยแบบนี้นะ ถ้าพี่กวางรู้มีหวังกรี๊ดบ้านแตก แต่...เขากับออฟก็มีอะไรลึกซึ้งกันแล้วนี่นา ไม่ใช่ไม่เคยเสียหน่อย

  ร่างสูงยิ้มพราย ฉวยโลชั่นอีกขวดที่ตั้งอยู่ข้างๆกันกดใส่ฝ่ามือแล้วกลับมานั่งอยู่ระหว่างขาเรียวที่เขายกชั้นขึ้นรอ 

  กันสะดุ้งนิดๆเมื่อนิ้วยาวป้ายโลชั่นที่ปากช่องทางแคบๆด้านล่างก่อนจะค่อยๆสอดเข้าไปทีละน้อย ปลีขาอวบเนียนเริ่มสั่นระริก ช่องทางรักเริ่มบีบรัดนิ้วยาวของร่างสูงเป็นจังหวะ กันยังคงรู้สึกเจ็บอยู่บ้างเมื่อออฟสอดนิ้วเพิ่มเข้ามา แต่ไม่นานนักก็เริ่มบรรเทาลง

  “ป่าปี๊...ขะ...เข้ามาเถอะ กัน...กันโอเคแล้ว...อื้อ...”กันบอกเสียงสั่น อารมณ์รักทวีความรุนแรงขึ้นจนร่างบางแทบจะดิ้นเร่าๆ ออฟถอนนิ้วออก ประคองกายเอาไว้มั่นแล้วค่อยๆสอด“ของรัก”เข้าสู่ร่าง“คนรัก”ช้าๆ ทว่าสัมผัสนั้นราวกับไฟร้อนที่ลามเลียให้ร่างแน่งน้อยสะดุ้งสะท้านทั่วสรรพางค์

  “อ๊า...อ๊ะ...อ๊ะ...อื้ม อือ...”ใบหน้าหวานแหงนขึ้นครางกระเส่า ร่างสูงโน้มคร่อมตัวลงมาใช้แขนยันพื้นเตียงนุ่มเอาไว้ขณะเคลื่อนสะโพกเข้าหาร่างบางที่รอรับอยู่เบื้องล่าง สัมผัสอุ่นร้อนจากเนื้อนิ่มรัดส่วนสำคัญของร่างแกร่งแน่น ความกระสันซ่านแล่นปราดพลุ่งพล่านกำซาบไปทั่วร่างสูง

  “กันอา...อา...ซื้ด...”ออฟครางพร่าขณะซุกใบหน้าไซ้ลำคอขาวอย่างหลงในอารมณ์พิศวาส ลำตัวส่วนล่างกระแทกถี่เข้าหาเรือนร่างบางที่ครวญครางด้วยความสุขแทบขาดใจ

  “อือ...อื้ม...อื้อ...”เสียงหวานที่ครางผะแผ่วของข้างหูหายไปในลำคอเมื่อถูกประกบปากปิด กลีบปากอิ่มถูกบดขยี้คลึงเคล้าอย่างหนักหน่วงไม่ต่างจากแรงรักที่อีกฝ่ายปรนเปรอให้

  “...อะ อื้อ...ป่าปี๊ ชะ...ช้าหน่อย กัน...อื้ม กันไม่ไหว”ร่างสูงผ่อนแรงลงทันทีที่ได้ยิน หลังจากเผลอขยี้บทรักลงไปอย่างร้อนแรงตามอารมณ์ของเขาที่ร้อนรุ่ม

  “ขอโทษครับที่รัก...ฉันอดใจไม่ไหวน่ะ ทำไมนายถึงหอมไปทั้งตัวนะ...หืม”ว่าแล้วก็หอมแก้มเนียนเสียจนฉ่ำใจ กันเอียงหน้าอายๆให้เขาจูบหอม ร้องอ้อนประจบเอาอย่างน่ารักน่าเอ็นดูว่า

  “ฉันเก็บไว้ให้ป่าปี๊หอมคนเดียวนะ...”แล้วก็กัดปากตัวเองเขินๆ ออฟยิ้มชื่น จูบเม็ดทับทิมน้ำงามบนอกขาวแล้วขยับกายถี่ขึ้นอีกครั้งหลังจากผ่อนลงเมื่อครู่

  “อ๊า...ตะ...ตรงนั้น อื้อ...ป่าปี๊จ๋า ...อา...”ร่างบางกลมกลึงบิดตัวแทบจะดิ้นเมื่อสิ่งแปลกปลอมที่คุ้ยเคยในร่างกายกระทบเข้ากับจุดสำคัญที่ทำให้อารมณ์ราคะนั้นแตกซ่าน สะโพกอิ่มยกขึ้นรับแรงกระแทกที่กระทบลงมา

  “อื้อ...ตรงนี้ใช่ไหม”ร่างสูงย้ำตรงจุดเดิมซ้ำถี่ ในช่องท้องรู้สึกปั่นป่วนจวนจะระเบิดออกมาอยู่รอมร่อ ออฟรู้ตัวว่าคงจะไปสู่จุดปลดปล่อยในไม่ช้า

  “ใกล้หรือยังกัน”ออฟถาม เร่งจังหวะถี่ขึ้นแต่ก็คอยระวังหน้าท้องของกันอยู่เสมอ

  “ใกล้...อื้อ...แล้ว”กันบอก มือเรียวขยุ้มผ้าปูที่นอนแน่น ความรู้สึกปั่นป่วนแล่นไปทั่วร่างกายจนแทบคลั่ง

“นี่ๆ...ฉันว่าพี่ออฟกับพี่กันคงไม่อยากลงมาข้างล่างหรอกมั้ง”เด็กสาวหนึ่งในผู้รับหน้าที่สไตลิสต์พูดกับเพื่อนของเธอ ขณะที่ทั้งสองพากับเดินขึ้นมาบนที่พักเพื่อไปตามกันและออฟลงไปรับประทานอาหารเย็นตามที่นิวไหว้วานขอให้ไปบอก

  “ทำไมล่ะ”อีกคนหนึ่งถาม

  “โหย...ก็มีพี่คาร่าอยู่ละสิ เมื่อตอนเย็นดูพี่กันเหวี่ยงๆนะ ฉันเห็นเดินปึงๆกลับขึ้นไปที่ห้อง”คนแรกว่า

  “เป็นฉันก็ไม่พอใจ อุตส่าห์ได้มาเที่ยวกับแฟนทั้งที ทำไมต้องมีคนอื่นมาด้วย ยิ่งเป็นคนที่ใครๆก็จับตามองว่ามีข่าวกับแฟนตัวเอง ฉันล่ะไม่เข้าใจพี่เวฟจริงๆว่าจะพามาด้วยทำไม”

  “...ไม่รู้อะไรซะแล้ว ฉันได้ยินเด็กในชมรมถ่ายรูปเขาเม้าท์กับว่าพี่เวฟชอบพี่คาร่า”เด็กสาวทำเสียงกระซิบกระซาบ

  “จริงเหรอ...”

  “อื้ม...อ่า...กันอา ที่รัก...อ้า...”

เสียงครางกระเส่าที่ดังแว่วมาจากด้านในห้องที่ทั้งสองมาหยุดยืนอยู่ทำให้เด็กสาวต้องหันมาอมองหน้ากันด้วยความงุนงงในตอนแรก โดยไม่ทันนัดหมายทั้งสองรีบขยับตัวเข้าไปใกล้ประตูห้องจนหูแทบจะแนบติดประตู

  “อื้อ...อา..ป่า...ปี๊...รักกันมากไหมจ๊ะ...อ๋า...”

  “รัก...รักมากที่สุดในชีวิต อา...”

  ดวงตาทั้งสองคู่หันมาสบกันโดยไม่ได้นัดหมาย พลันใบหน้าของเด็กสาวทั้งสองก็เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำทั้งเสียงครางทั้งเสียงเรียกชื่อและเสียงหายใจหอบที่ดังแผ่วๆให้คำตอบได้เป็นอย่างดีว่าพวกเธอควรจะทำอย่างไรต่อไป เด็กสาวคนแรกผละออกจากประตูทันที

  “ปะ...ไปบอกพี่นิวละกันว่าเขาจะไม่ลงมา”ว่าแล้วก็รีบเดินดุ่มๆไป แต่เมื่อเหลียวมายังเห็นเพื่อนแนบหูฟังอยู่ก็ต้องวิ่งกลับมาลากตัวไปในทันที

  “ยัยบ้า...ไปแอบฟังเขาทำไม”เธอว่า

  “โหย...ก็อยากรู้อ่ะ ...อึ๋ย ได้ยินแล้วสยิว”เด็กสาวยิ้มเขิน ทำตัวสั่นน้อยๆประกอบคำอธิบายก่อนจะพากันเดินจากไปด้วยอาการหัวร่อต่อกระซิกอย่างถูกใจ 

  “ฉัน...อื้อ...จะไปแล้ว...”ร่างบางระริกสั่น สะโพกขาวอวบเบียดแนบกับท่อนเนื้อสนิท

  “อื้ม...พร้อมกันได้ไหม”ออฟถาม พยายามเร่งเร้าการเคลื่อนจังหวะกระทบเข้าออกแต่ก็ต้องระวังไม่ให้เร็วและแรงเกินไป

  “ป่าปี๊ กัน...อึก”ใบหน้าสวยหลับตาแน่น เกร็งทุกส่วนของร่างกายแล้วหวีดร้องออกมาจนสุดเสียง

  “อะ อ๊างงงงงงงงงงงงงงงงง”น้ำขาวขุ่นแตกกระเซ็นออกมาเปื้อนหน้าท้องเนียน ออฟเห็นเช่นนั้นก็เร่งจังหวะเร็วขึ้น โพรงเนื้อนิ่มบีบรัดเขาแน่นจนในที่สุดก็ได้ไปเสพสมถึงสรวงสวรรค์ 

  “ซี้ด อา...”

  ร่างสูงถอนตัวออกช้าๆ หลังจากหลั่งในร่างบางเหมือนเช่นทุกครั้ง แต่ไม่วายที่น้ำขุ่นๆจะไหลเปียกเปื้อนออกมาข้างนอก ออฟฟุบลงข้างร่างบาง ดึงคนสวยมากอดแนบตัวโดยไม่กลัวเปรอะเปื้อนหลักฐานรักที่เลอะเปื้อนบนร่างกายของกัน

  “หิวข้าวไหมครับ คุณแม่ของเบบี๋”ออฟถามอย่างอ่อนโยนสมกับสถานะความเป็นพ่อ ต่างจากออฟผู้เร่าร้อนที่มีสถานะเป็นสามียามที่ร่วมเสพสมอยู่บนเตียง

  “หิว...”ตอบเพียงเท่านั้น แต่ด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานจับใจ กันกอดเขาหลับตาพริ้ม สูดกลิ่นกายของคนรักที่ชวนรัญจวนและอบอุ่นใจไม่แพ้กัน

  “งั้นฉันเช็ดตัวให้ แล้วลงไปกินข้าวกันนะ...”กันยิ้มบางๆแทนคำตอบ แล้วปล่อยให้เขาจัดการทุกอย่างให้จนเรียบร้อย

  ตอนที่ออฟพากันลงไปรับประทานอาหารพวกเพื่อนๆที่เหลือก็แยกย้ายกลับขึ้นห้องพักของตัวเองเรียบร้อยแล้ว ทั้งคู่จึงไปรับประทานกันตามลำพังจนกระทั่งกลับขึ้นมาอาบน้ำเตรียมเข้านอนในตอนดึก 

  ร่างบางเปิดประตูระเบียงออกไปยืนอยู่ด้านนอกมองบรรยากาศยามกลางคืนที่พื้นล่างนั้นมืดมัวทว่าบนฟ้านั้นกระจ่างด้วยแสงดาวระยิบระยับ ยืนคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอย่างนั้นอยู่สักพักออฟก็ตามออกมา ร่างสูงสวมกอดคนรักจากทางด้านหลัง ฉวยจูบแก้มนิ่มพลางลูบท้องของคนที่รู้อยู่แก่ใจว่ามีสถานะเป็น“ภรรยา”ของเขาในทางพฤตินัย

  “คุณพ่อเองนะครับ เบบี๋”ออฟว่าเบาๆ ลูบคลึงหน้าท้องที่อูมขึ้นของกันอย่างทะนุถนอม นี่ก็สี่เดือนเต็มย่างเข้าเดือนที่ห้าแล้ว ออฟรู้สึกได้ว่าลูกน้อยของเขาเติบโตขึ้นทุกวันและเขาก็รักลูกมากขึ้นทุกวันๆโดยไม่มีเหตุผล ไม่มีเหตุผลว่าทำไมถึงได้รัก ทั้งที่ยังไม่เคยเห็นหน้า ยังไม่ได้อุ้มชู เพียงแค่รู้ว่าเป็นลูกก็รักจนสุดหัวใจ

  “เบบี๋ชอบให้ป่าปี๊ลูบเขานะ”กันยิ้มหวานบอกคนรัก

  “จริงเหรอ”ออฟถามอย่างกระตือรือร้น

  “ก็...เวลาป่าปี๊ลูบเขา ฉันรู้สึกว่าเขาพอใจ...ไม่รู้สิ ฉันอาจจะคิดไปเองก็ได้”ร่างบางผละออกจากร่างสูง นั่งลงกับพื้นแล้วดึงแขนอีกฝ่ายให้นั่งลงตาม พอได้นั่งเคียงข้างกันกันก็เอนร่างมาซบคนรัก เสียงเบากระซิบต่อไปอีกว่า

  “กันก็ชอบให้ป่าปี๊ลูบนะ”ว่าแล้วก็ซุกหน้าแดงๆกับอกของคนรัก ออฟลูบศีรษะคนรักแผ่วเบา พูดกับกันด้วยเสียงทุ้มนุ่มเนิบตามอารมณ์เย็น

  “ก็เพราะกันของฉันเป็นแมวน้อยไง แมวน้อยช่างอ้อน...ชอบคลอเคลีย แล้วก็ชอบให้สัมผัสใช่ไหม”ออฟว่า มองหน้าคนรักก็พอดีกับที่สบตากัน

  “อื้อ...”กันยิ้มสวยพยักหน้ารับง่ายๆ

  “ไหน...ขอมือหน่อย”ออฟแกล้งว่า

  “งื้อ...นั่นมันหมานะ ป่าปี๊อ่า...”คนสวยทำเสียงกระเง้ากระงอดอย่างน่ารัก ออฟหัวเราะเบาๆด้วยความเอ็นดู

  “อ่า งั้นฉันต้องเกาคางให้”ว่าแล้วก็เกาคางให้จริงๆ ซึ่งกันปล่อยให้เขาทำอย่างนั้น แขนเรียวกอดเอวคนรักแน่นซบไออุ่นจากอกเขาแล้วช้อนตาขึ้นสบกับดวงตาคู่คมกล้า

  “เมี๊ยว...”กันทำเสียงเล็กๆอย่างน่ารัก ทำเอาออฟใจอ่อนระทวย

  “น่ารักจังแมวตัวนี้”เสียงทุ้มกระซิบ แล้วเจ้าแมวน้อยก็ได้รับจูบหวานเป็นรางวัลท่ามกลางดวงดาวระยับที่ฉายอยู่บนฟากฟ้าเบื้องบน

  “ดาวสวยจังเลยเนอะป่าปี๊...”ถึงตอนนี้กันก็ลงไปนอนตักออฟเรียบร้อยแล้ว

  “สวยเหมือนกัน...ไม่สิ กันน่ะสวยเหมือนดวงดาว”ว่าพลางสบตาคนรักที่หนุนตักเขาอยู่

  “หื๊อ...เบบี๋จ๋า คุณพ่อหนูปากหวานจังเลย ไม่รู้ชอบไปปากหวานแบบนี้กับใครหรือเปล่า สาวๆถึงได้หลงนัก”กันพูดแก้เก้อเขินมากกว่าจะนึกเป็นจริงเป็นจัง มือเรียวลูบท้องเล็กของตัวเองเบาๆ

  “เบบี๋...บอกคุณแม่นะ ว่าคุณพ่อพูดแบบนี้กับคุณแม่แค่คนเดียว”ออฟกุมมือทับมือกันที่วางบนท้องอีกที มองตากันแล้วก็ยิ้มให้กันอย่างรู้ใจ

  “กันมองเห็นดาวดวงนั้นไหม...นั่นน่ะ คือดาวของเรานะ ถ้าหากว่าโลกนี้ต้องแตกจริงๆ ฉันจะพานายกับลูกไปอยู่ด้วยกันที่นั่น”ออฟชี้มือไปที่ดาวดวงสว่างบนท้องฟ้า กันยิ้มขำแต่ก็มองขึ้นไปตามมือคนรัก

  “...เบบี๋ยังไม่ยอมดิ้นเลย เฮ้อ...เขาจะเป็นอะไรไหมนะ”ว่าที่คุณแม่ปรารภออกมา

  “ไม่หรอก...ตอนนี้เขาอาจจะยังไม่พร้อม กันก็ต้องดูแลตัวเองดีๆรู้ไหม ตอนนี้กินข้าวได้เยอะแล้วฉันก็ดีใจ ไม่ห่วงมากเหมือนเก่า รู้ไหม...ตอนกันแพ้ท้องใหม่ๆ บางคืนฉันยังผวาลุกขึ้นมากลางดึก กลัวว่านายจะอาเจียนอีก”กันกอดคนรักแน่น ซุกหน้าไปที่ท้องของเขาด้วยความรักและซาบซึ้งใจ

  “ขอบคุณที่ดูแลฉันนะจ๊ะที่รัก”กันกระซิบ

  “ขอบคุณที่รักกันครับ ที่รัก...ฉันรักนายนะ”ถ้อยคำหวานซึ้งที่ต่อให้รำพันออกมาเท่าไรก็คงไม่หมด และต่างฝ่ายก็ไม่เคยเบื่อที่จะฟังทำให้หัวใจทั้งสองดวงอบอุ่นยิ่งนัก    กันเคลิ้มหลับไปกับตักอุ่น ออฟจึงอุ้มร่างบางเข้าไปนอนในห้อง 

  สายของวันรุ่งขึ้นเป็นการถ่ายภาพเซ็ทสุดท้ายก่อนจะเดินทางกลับ วันนี้ออฟแต่งตัวเสร็จเร็วจึงได้มานั่งมองกันแต่หน้าแต่งตัวอยู่ข้างๆภายในห้องของเด็กสาวทั้งสองและคาร่าที่พักรวมกัน วันนี้เขากับกันต่างก็แต่งสีขาวกันทั้งชุดแม้จะเป็นชุดแบบลำลองธรรมดาๆแต่ก็ให้อารมณ์เหมือนคู่แต่งงานริมทะเลอย่างไรอย่างนั้น โดยเฉพาะกันที่สวมมงกุฎดอกไม้บนศีรษะดูราวกับเป็นเจ้าสาวของเขาเสียจริงๆ

  “กระพริบตาบ้างก็ได้นะ ไอ้ออฟ”นิวเดินเข้ามาแซวถึงที่ ออฟที่นั่งอยู่ปลายเตียงยิ้มให้เพื่อนแต่สุดท้ายสายตาก็มาจดจ้องอยู่กับกันที่นั่งอยู่หน้ากระจกอยู่ดี 

  นิวยืนดูเพื่อนที่กำลังแต่งหน้าแล้วพลันสายตาก็ไปสะดุดเข้าที่รอยแดงๆที่พ้นคอเสื้ออยู่เหนืออก เห็นดังนั้นเด็กหนุ่มก็รีบขยับไปใกล้กันทันที

  “ยัยบี...รองพื้นตรงอกด้วย”นิวบอกพลางส่งสายตาเป็นนัยๆมาให้เด็กสาวที่รับหน้าที่เป็นสไตลิสต์ บีมองตามนิวแล้วก็หน้าแดง บอกกับรุ่นพี่ของเธอว่า

  “ที่คอก็มีค่ะ ฉันลงกลบหมดแล้วแต่ตรงนี้สงสัยไม่เห็น”กันผู้เป็นประเด็นสนทนาทั้งที่ยังไม่มีชื่อหลุดออกมาจากปากก็ถึงกับวางหน้าไม่ถูก ตอนตื่นขึ้นมาเห็นว่ารอยยังอยู่ก็รู้หรอกว่ายังไงซะสไตลิสต์ของเขาก็คงต้องเห็น แต่มาพูดกันโจ่งแจ้งแบบนี้กันก็นึกอาย

  “เงียบๆเถอะน่า”กันว่าหน้าแดง มองค้อนไปทางคนรักที่นั่งห่างไปเล็กน้อยทำให้ออฟถึงกับงง

  “อายอะไร...ฉันรู้น่าว่าเมื่อคืนนายฉลองฮันนีมูนกับออฟอยู่ถึงไม่ได้ลงมากินข้าวพร้อมกัน”แก้มแดงๆของกันยิ่งขึ้นสีจัด ถึงนิวจะไม่ได้พูดตรงๆแต่เขาก็เข้าใจความหมายของเพื่อนได้ดี ตอนแรกกันคิดว่าควรจะนิ่งไปเสียให้นิวเลิกพูดถึง แต่พอเห็นคาร่าเดินเข้ามาก็เลยแกล้งพูดเสียงดัง

  “...นิวบ้า ฮันนีมูนอะไรกันเล่า ไม่ใช่คู่แต่งงานซะหน่อย”นิวพอเห็นคาร่าเดินเข้ามาใกล้ออฟก็รู้ได้ทันทีว่าเพื่อนรักกำลังทำอะไร

  “แหมๆ ไม่เห็นต้องอายเลย งั้นทำไมนายสองคนไม่ลงมากินข้าวตอนค่ำล่ะ”นิวแกล้งถามกลับไปเสียงดัง เหลือบตามองออฟก็เห็นเขานั่งมองกันยิ้มๆ ส่วนคาร่าก็เดินมานั่งลงบนเตียงข้างๆกับออฟโดยไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านอะไร

  “ก็...ก็...”กันเสียงแผ่วลง เหลือบมองออฟจากในกระจกแล้วก็เขินขึ้นมาจริงๆไม่ได้แสร้งทำ

  “ก็...ป่าปี๊ เอ้อ ก็ออฟยังไม่ให้ฉันลงมานี่”กันก้มหน้างุดด้วยความอาย ออฟมองกันแล้วก็ยิ้มกริ่ม ลุกขึ้นเดินไปหาคนรักโดยไม่ได้สนใจมองคาร่าที่เพิ่งนั่งลงข้างๆตัวเลย

  “ก็มีคนบอกนี่ว่าถ้าจับได้ จะยอมทุกอย่าง”ออฟเดินเข้ามากระซิบ ทว่าทั้งนิวและสไตลิสต์สาวที่ตอนนี้อยู่บนห้องเพียงคนเดียวก็ได้ยินด้วยกัน

  “แล้วพี่กันยอมทุกอย่างจริงๆหรือเปล่าคะ”เด็กสาวถาม

  “อื้อ”ออฟตอบสั้นๆแต่ทำเอาคนฟังแทบจะลงไปดิ้นตาย กันหันมาทุบแขนแกร่งรัวๆแก้เขิน ช้อนตามองทั้งค้อนทั้งอาย

  “นั่งเงียบๆเลย”กันว่า

  “ครับ คุณแม่”ว่าแล้วก็ฉวยหอมแก้มเนียนของคนรัก ทำให้เอาทุกคนในห้องตกตะลึงกันไปหมดไม่เว้นแม้กระทั่งคาร่าที่ต้องมองอยู่

  “โอ๊ยๆ เดี๋ยวนี้ชักจะโจ่งแจ้งใหญ่แล้วนะ นี่...ถ้าตอนถ่ายฉันสั่งให้หอมพวกนายไม่หอมล่ะน่าดู”นิวว่า หน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีแดงเรื่อเช่นกัน ขณะที่ทุกคนกำลังแต่งตัวให้กันและยั่วเย้ากันเป็นที่สนุกสนานคาร่าที่รู้สึกเหมือนเป็นส่วนเกินของวงสนทนาจึงลุกออกจากห้องไป

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว