Meekana

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ไม่เลิกลา ไม่อภัย! 50%

ชื่อตอน : ไม่เลิกลา ไม่อภัย! 50%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.4k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ธ.ค. 2561 21:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไม่เลิกลา ไม่อภัย! 50%
แบบอักษร

“เดี๋ยวผมลงไปด้วย” หลังจากที่เปิดศึกรักภายในรถหรูใต้ลานจอดรถไปเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว ตอนนี้รามาเอลและอริสาก็มาถึงบ้านเช่าของหญิงสาวจนได้

อริสาพยักหน้ารับก่อนจะปลดเข็มขัดนิรภัยออกและก้าวลงจากรถ โดยที่เธอพึ่งสังเกตเห็นรถBMWรุ่นใหม่ล่าสุดสีดำเงาวับจอดอยู่ด้านหลังรถของรามาเอลไม่ไกล ซึ่งคนที่ก้าวลงจากรถมาไม่ใช่ใครที่ไหนหากแต่เป็นอาเธอร์และเดรก บอดี้การ์ดประจำตัวเขาและเธอนั่นเอง

“ไปกันเถอะ” รามาเอลเดินเข้ามาหาคนตัวเล็กก่อนจะโอบเอวคอดไว้หลวมๆพร้อมส่งเสียงเตือนอีกครั้ง

“ค่ะ” หันกลับมาหาชายหนุ่มข้างๆพร้อมขานรับ ก่อนจะเปิดประตูรั้วทันที คราวนี้หวังว่าคงไม่มีตัวอะไรโผล่มาหรอกนะ

“ส่งกุญแจบ้านมาให้ผม” เมื่อไขรั้วบ้านเสร็จรามาเอลก็เอ่ยสั่งเสียงเข้ม ทำให้หญิงสาวต้องส่งกุญแจไปให้ชายหนุ่มอย่างไม่มีทางเลี่ยง

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะราม อาเธอร์กับเดรกก็อยู่”บอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เพื่อให้แฟนหนุ่มคลายกังวลลงไปบ้าง

“ผมก็หวังไว้อย่างนั้น” ตอบเสียงขรึมพร้อมไขกุญแจที่ประตูทันที และเมื่อมันเปิดออก อาเธอร์กับเดรกก็เข้าไปเช็คความเรียบร้อยก่อนเป็นอันดับแรก ทำเอาอริสาถึงกับอึ้งในความเป๊ะเวอร์ของหน่วยรักษาความปลอดภัยทั้งสอง นี่บ้านเธอไม่ใช่สนามรบนะ อะไรจะซีเรียสกันขนาดนั้น

“เฮ้ย~ไม่เอาน่าราม มันไม่มีอะไรหรอกค่ะ” ถอนหายใจออกมาพร้อมเดินเข้าไปในบ้านทันที ซึ่งชายหนุ่มก็ไม่ว่าอะไรในเมื่ออาเธอร์และเดรกเข้าไปเช็คล่วงหน้าแล้ว

“บอสครับ”

“เดี๋ยว...ให้ริสาขึ้นไปก่อน” รามาเอลห้ามเสียงเข้ม ก่อนจะมองไปที่ร่างบางที่กำลังเดินขึ้นบันไดชั้นสองไป

“มีอะไร” หลังพ้นหลังหญิงสาว รามาเอลจึงเอ่ยถามอาเธอร์เสียงทุ้มต่ำ

“เราพบกล้องจิ๋วถูกติดตั้งไว้ภายในบ้านบางจุดครับ” รามาเอลมองกล้องตัวเล็กที่ถูกถอดออกมาตรงหน้าก่อนกัดกรามแน่น ไอ้สวะเอ๊ย! เห็นทีเขาคงต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อสั่งสอนหนูสกปรกอย่างมันเสียหน่อย ว่าอย่ามายียวนกวนประสาทกันให้มากนัก!!

“เคลียร์ให้หมด แล้วอย่าบอกเรื่องนี้กับอริสา ส่วนนายเดรก ไปสืบข้อมูลธุรกิจของไอ้สวะนั่นมา ได้เวลาที่ฉันควรจะเก็บกวาดขยะเสียที” สั่งงานด้วยน้ำเสียงเย็นชา ใบหน้าหล่อเหลาบัดนี้มีแต่ความเลือดเย็น นัยน์ตาคมฉายแววอาฆาตออกมาอย่างปิดไม่มิด ซึ่งบอดี้การ์ดทั้งสองต่างทราบดีว่าคราวนี้รามาเอลคงไม่ปล่อยมันไปง่ายๆอีกแล้ว

“รามคะ” อารมณ์มาคุที่มีถูกสลัดทิ้งออกไปทันทีเมื่อน้ำเสียงใสของอริสากำลังเอ่ยเรียกเขาอยู่

รามาเอลมองร่างบางที่เดินลงมาพร้อมกระเป๋าเป้ใบกลางนัยน์ตาอ่อนโยน ชายหนุ่มเดินเข้าไปหาเหญิงสาวพื่อรับกระเป๋ามาถือไว้ทันที

“เรียบร้อยแล้วใช่ไหมครับ”

“ค่ะ แล้วนี่กำลังคุยอะไรกันคะ?” ตอนเธอลงมายังเห็นอาเธอร์กับเดรกยืนอยู่ตรงนี้อยู่เลย แล้วนี่ไหนกันซะแล้วล่ะเนี่ย

“ไม่มีอะไรหรอก ผมแค่สั่งงานพวกเขานิดหน่อย”

“เลิกงานแล้วควรพักผ่อนนะคะ กลับกันเถอะค่ะ ริสาเอาของที่ต้องการมาหมดแล้ว” อดตำหนิแฟนหนุ่มด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลไม่ได้ พอได้มาอยู่กับรามาเอลหญิงสาวถึงได้รู้ว่าเขาทำงานหนักมาก

ชายหนุ่มเป็นผู้ชายที่จริงจังกับงานที่สุดเท่าที่เธอเคยร่วมงานกับคนอื่นๆมาเลย เป็นลูกคนรวยที่ฉีกกฏความไม่ชอบของเธอไปจนหมดสิ้น ในฐานะบอสเขาเป็นเจ้านายที่ดีเยี่ยม เว้นเรื่องเผด็จการกับเอาแต่ใจออกไปนะ

แต่ถ้าในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง เขาเป็นคนที่เลือดเย็นพอสมควร ไม่มีความรู้สึกผิดต่อคนที่ไม่ได้อยู่ในสายตา เขาสามารถทำอะไรก็ได้เพียงเพื่อตอบสนองความต้องการของตัวเอง คำว่าเห็นใจ ควรตัดทิ้งไปสำหรับผู้ชายคนนี้

และสุดท้ายในฐานะแฟนคนหนึ่ง รามาเอลต่างจากสองฐานะไปโดยสิ้นเชิง หญิงสาวไม่รู้มาก่อนว่ารามาเอลจะมีมุมหวงและห่วงคนที่ตัวเองแคร์มากมายขนาดนี้ ทั้งดูแลเอาใจใส่ไม่ว่าเธอจะทำหรือต้องการอะไร แม้การดูแลของเขามันออกจะแปลกๆและเอาแต่ใจไปเสียหน่อย แต่เธอกลับมีความสุขไปกับมัน

“ไปครับ”

“อ๊ะ!เดี๋ยวริสาขอดูตู้จดหมายก่อนนะคะ” ไม่รู้ว่าตอนเธอไม่อยู่มีเอกสารอะไรมาส่งบ้าง หญิงสาวยิ่งเป็นประเภทไม่ชอบการปล่อยปะละเลยในเรื่องที่เกี่ยวกับตัวเองเสียด้วย

“อืม...มีอะไรมาส่งหรือเปล่านะ...กรี๊ด!”

ฟุบ!

เร็วเท่าความคิด รามาเอลตรงดิ่งมาที่แฟนสาวด้วยความเป็นห่วงทันทีที่สิ้นเสียงกรี๊ด ร่างบางเซเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดชายหนุ่มทันทีก่อนที่เขาจะจับเธอหันเข้าหาอกกว้างและโอบกอดกระชับร่างเล็กแน่นขึ้นอย่างปลอบโยน

นัยน์ตาคมกริบจ้องมองไปที่ตู้จดหมายที่เปิดอ้าอยู่ด้วยอารมณ์คุกรุ่น ระยำ!

“อาเธอร์!” รามาเองตะคอกใส่บอดี้การ์ดคนสนิทด้วยความโกรธ เขาอุตส่าห์ย้ำไปแล้วว่าให้ตรวจสอบให้ดี ทำไมไอ้ซากหนูตายที่มีมีดพกปักอยู่บนตัวมันถึงมาอยู่ในตู้เวรนี่ได้!

“ขอโทษครับบอส” กล่าวขอโทษอย่างสำนึกผิดโดยข้างกายก็มีบอดี้การ์ดอีกคนยืนอยู่เคียงข้าง รามาเอลส่งสายเย็นชาส่งไปให้ทั้งสองเพื่อเป็นการบอกว่า เขากำลังไม่พอใจมาก!

“เคลียร์!”

“ครับบอส” ทั้งสองรับคำสั่งก่อนจะรีบจัดการซากหนูยักษ์ที่ถูกมีดปักคาตู้จดหมายอย่างเร่งด่วน

“เฮ้! คุณโอเคไหมริสา” ดังร่างเล็กออกก่อนจะเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

“อืม ริสาแต่ตกใจค่ะ ไม่ได้เป็นอะไรมาก” เปล่าเลย เธอรู้สึกไม่โอเคเอามากๆ ใครบางคนกำลังเล่นสงครามประสาทกับเธอแน่ๆ และมันก็ได้ผล! ทั้งแมวตาย รถถูกทุบ ไหนจะซากหนูที่ตายจนมีหนอนไต่ยั้วเยี้ยนี่อีก นี่มันอะไรกัน!!

“เฮ้! มองหน้าผม แน่ใจนะว่าคุณโอเค?” รามาเอลเรียกสติหญิงสาวให้กลับมาก่อนจะมองหน้าเธอนิ่ง อริสากำลังไม่โอเคเขาดูออก

“ค่ะ ริสาโอเค เรากลับกันได้หรือยังคะ ริสาเหนื่อย” เธอไม่อยากจะถามแล้วว่าเป็นฝีมือใคร เธอเหนื่อยกับสิ่งที่เจออย่างที่บอกกับชายหนุ่มจริงๆ

“โอเค เราจะกลับกันเลย ไปครับ” พยุงร่างบางให้เดินไปที่รถแต่สมองกลับคิดไปแล้วว่า เขาจะจัดการกับมันให้เหมือนตายทั้งเป็น!

หลังจากที่ขึ้นมาบนรถอริสาเลือกที่จะเงียบและหลับตาลงอย่างอ่อนล้า เธอพยายามจะไม่คิดอะไรมากแต่ดูเหมือนมันจะไม่เป็นผลสักเท่าไหร่ ใครบางคนกำลังจ้องเล่นงานเธออย่างที่รามาเอลบอกจริงๆ และเธอก็กำลังจะบ้าตายกับเรื่องพวกนี้แล้วด้วย!! ความเหนื่อยล้าที่มีมากส่งผลให้หญิงสาวค่อยๆหลับไปสู่ห้วงนิทราในที่สุด

รามาเอลละสายตาจากถนนเบื้องหน้าและหันมามองหญิงสาวที่หลับใหลไปแล้วนัยน์ตาอ่อนโยนหากแต่แฝงไปด้วยความเป็นห่วง

“ฉันต้องการข้อมูลมันภายในวันนี้ เอามาให้ฉันที่ห้องทำงานด้วยเดรก” ต่อสายหาบอดี้การ์ดอีกคนก่อนจะสั่งเสียงเข้มและตัดสายทิ้งทันทีที่ปลายสายเอ่ยรับคำสั่ง

“ริสา ตื่นครับถึงแล้ว”หลังจากที่ขับรถกลับจากบ้านหญิงสาวเกือบครึ่งชั่วโมง ชายหนุ่มก็มาถึงเพ้นท์เฮ้าส์ของตัวเอง แต่ดูเหมือนคนตัวเล็กจะไม่ยอมตื่นง่ายๆเสียแล้ว

“อืม~” อริสาครางอย่างขัดใจแต่ก็ยังคงหลับต่อโดยไม่มีท่าทีว่าจะตื่นขึ้นมาแม้แต่น้อย

“อดทนอีกนิดนะที่รัก ผมไม่ยอมให้มันทำอะไรคุณมากไปกว่านี้อีกแล้ว” รามาเอลพูดกับคนที่หลับใหลอยู่ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ก่อนจะจัดการอุ้มเธอเข้ามาไว้ในอ้อมอกและพาตรงไปที่ลิฟต์ทันที

“อื้ม~ราม” ดูเหมือนเธอจะตื่นจากนิทราเสียแล้ว อริสามองหน้าชายหนุ่มอย่างงัวเงีย

“หลับต่อเถอะ ถึงบ้านแล้วครับ” ชายหนุ่มจุมพิตไปที่หน้าฝากมนอย่างอ่อนโยนพร้อมกระชับอ้อมแขนแน่นขึ้นเล็กน้อย

“ขอบคุณค่ะ”ขยับตัวเอื้อมแขนไปคล้องคอแฟนหนุ่มเอาไว้ก่อนจะซุกซบใบหน้าลงกับลำคอแกร่ง

“วันนี้อ้อนผมจังเลย”

“ขออ้อนวันนึงนะคะ” กระซิบเสียงแผ่วเบาก่อนจะหลับตาลงอีกครั้ง ดูเหมือนเขาต้องรีบทำอะไรบางอย่างเสียแล้ว อริสาดูไม่โอเคเอามากๆในตอนนี้

ติ้ง!

“ผมจะพาคุณไปนอนนะ” ลิฟต์เปิดมาที่บนเพ้นท์เฮ้าส์หรูก่อนที่ชายหนุ่มจะพาเธอเดินไปที่ห้องนอนทันที ร่างเล็กถูกวางลงอย่างระมัดระวังก่อนที่ผ้าห่มผืนหนาจะถูกยกขึ้นมาคุมกายเอาไว้

“ตามฉันไปที่ห้อง” หลังออกมาจากห้อง ชายหนุ่มก็พบว่าบอดี้การ์ดทั้งสองกลับมาแล้ว และกำลังยืนรอเขาอยู่หน้าห้องพอดี

“ครับบอส”

ห้องทำงาน

“จากที่ผมไปเช็คมา ตอนนี้ธุรกิจของมันไม่ดีเท่าไหร่ครับบอส”

“ยังไง”

“หุ้นส่วนรายใหญ่เริ่มพากันทยอยขายหุ้นในบริษัททิ้งบ้างแล้วเนื่องจากการบริหารที่ล้มเหลวของเจสันครับ” เดรกกล่าวรายงานด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“หุ้นที่ปล่อยขายอยู่ที่เท่าไหร่”

“เกือบ70%ครับ” เหอะ! ตัวเองยังแทบเอาตัวไม่รอด ริอาจสะเออะมามีเรื่องกับเขา เอาสิ! ฉันก็อยากรู้นักว่าถ้าแกต้องมาก้มกราบเท้าร้องขอชีวิตจากฉัน มันจะเป็นยังไง! ชายหนุ่มคิดอย่างเย้ยหยัน

***************************************

พรุ่งนี้พักวันนึงได้ไหมน้า~เร่งแต่งจนตาจะแตกแล้ว😱 จะเร่งให้จบก็ไม่ได้ จะว่าถึงครึ่งทางแล้วก็ดูจะไม่ใช่ งงใจตัวเองเหมือนกันว่าจะแต่งไปถึงไหน...คนอ่านก็อย่าพึ่งทิ้งกันไปไหนนะคะ🙏ขอบคุณทุกคอมเมนท์และกำลังใจที่ให้มามากค่ะ😊🙏

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น