คีตาอักษร

ขอขอบคุณที่ช่วยสนันสนุนนะคะ

บทที่ 14 เซอร์ไพรส์.. 50%

ชื่อตอน : บทที่ 14 เซอร์ไพรส์.. 50%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 309

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ธ.ค. 2561 19:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 14 เซอร์ไพรส์.. 50%
แบบอักษร

ฉันทพิชญา มารู้ทีหลังว่า จุฑาธช ปิดร้านอาหารที่อยู่ในโรงแรมระดับห้าดาวนั้นเพื่อทำเซอร์ไพรส์ของแต่งงานในครั้งนี้ เธอรู้สึกปลาบปลื้มตื้นตันใจเอามากๆ “ขอบคุณนะคะ ดาวไม่คิดว่าพี่ธชจะมีมุมอย่างนี้ด้วยอ่ะ” ฉันทพิชญา เดินเข้ามาใกล้ จุฑาธช ยกมือเรียวเล็กขึ้นคล้องคอแกร่ง และกล่าวไปพร้อมๆ กัน เมื่อได้กลับมาบ้านนราเกรียงไกรกัน และคนทั้งสองก็อยู่ในห้องนอนแล้ว

“แสดงว่าก่อนหน้านี้พี่มีแต่มุมไม่ดีหรือ?” จุฑาธช ถามอย่างรู้สึกเศร้าเสียใจ ยื่นมือใหญ่ไปโอบรอบเอวบางเอาไว้หลวมๆ “ก็.. ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ เพราะก่อนหน้าที่ดาวยังไม่ย้ายเข้าพักอาศัยอยู่ที่บ้านหลังนี้ พี่ธชดีกับดาว คอยดูแลเป็นห่วงเป็นใยดาว และดาวก็รู้ตัวว่าดาวได้รักพี่ตั้งแต่ตอนนั้นนั่นแหละ แต่เมื่อย้ายเข้ามาพักอาศัยอยู่ที่นี่ ถึงพี่จะทำร้ายจิตใจ พูดให้ดาวเจ็บปวดสารพัด ดาวก็ยังรักพี่อยู่เสมอ และถึงแม้ว่าดาวอยากจะตัดใจจากพี่ ดาวก็ทำไม่ได้สักที ไม่รู้ทำไม”

ฉันทพิชญา พอได้ทีก็พูดระบายสิ่งต่างๆ ที่คั่งค้างอยู่ภายในหัวใจ ออกมาให้คนตัวโตตรงหน้าได้รับฟัง ทั้งน้ำตาก็เอ่อไหลออกจากดวงตาคู่สวยนั้นไปด้วย อย่างไม่อาจหักห้ามได้

“ดาว!! ดาวที่รักของพี่ธช พี่ขอโทษ พี่ขอโทษจริงๆ เพราะความคิดบ้าๆ ของพี่ เพราะทิฐิและอีโก้บ้าๆ ของพี่แท้ๆ ที่ทำให้พี่ไม่ยอมรับฟังใคร ไม่ฟังเหตุและผลอะไรเลย คิดแต่ว่าความคิดของตัวเองถูกอยู่ฝ่ายเดียว คิดแต่ว่าที่ดาวเข้ามาอยู่ภายในบ้านหลังนี้ เพื่อหวังผลเพื่อให้ตนเองสบาย” จุฑาธช ยกมือใหญ่ที่โอบเอวบางหลวมๆ ขึ้นมาเช็ดน้ำตาที่อาบอยู่สองข้างแก้มนวลเนียนใสนั้นออกให้อย่างเบามือ ก่อนจะหยุดพูดไปนิดหนึ่ง 

“จริงๆ พี่คิดว่า พี่น่ะก็รักดาวตั้งแต่ที่ได้เจอกันครั้งแรกโน้นแหละ แต่พี่ไม่รู้หัวใจตัวเอง แต่พอมารู้หัวใจตัวเองก็เกือบจะสายไป เกือบจะต้องโดนคนอื่นแย้งเอาไปแล้ว” จุฑาธช บอกไป หัวใจก็รู้สึกโหวงเหวงไปด้วย เพราะหากว่าทุกสิ่งอย่างมันสายเกินไปแล้วสำหรับเขา ปัจจุบันนี้ตัวเขาจะเป็นยังไงยังไม่รู้เลย

“ไม่มีใครแย้งดาวไปจากพี่หรอกค่ะ เพราะดาวรู้ว่าดาวคงรักใครไม่ได้อีกแล้วนอกจากพี่ธช คุณญูเขาดีกับดาวทุกอย่าง ดูแลเอาใจใส่ดาวทุกอย่างก็จริง แต่ดาวก็เห็นเขาเป็นเพียงแค่เพื่อน ไม่ได้คิดจะรักเขา เพราะหัวใจของดาวได้มอบให้เพียงพี่ธชไปหมดแล้ว ถึงแม้ว่าพี่จะทำไม่ดีกับดาวยังไง ดาวก็รักอยู่อย่างนี้ไม่เสื่อมคลาย” ฉันทพิชญา บอกให้คนตัวโตได้รับรู้อีก ด้วยหัวใจที่เปี่ยมล้นด้วยความรักให้คนตรงหน้านี้จนหมดหัวใจจริงๆ

“โอ้!! ดาวที่รักของพี่” จุฑาธช ก้มลงไปจูบปากบางนุ่มนั้นอย่างละมุนอ่อนหวาน และต้องการสื่อให้เจ้าหล่อนได้รับรู้ถึง ความรักที่เขามีให้เจ้าหล่อนอย่างท้วมท้นหัวใจเช่นกัน “ต่อแต่นี้ต่อไป พี่จะรักดาวตลอดเวลาและทุกลมหายใจ พี่จะดูแลดาวและลูกให้ดีที่สุด จะฟังทุกๆ อย่างและทุกๆ เรื่องที่ดาวพูด พี่สัญ......” จุฑาธช ถอนจูบออกจากปากบางนุ่มนั้นนิดหนึ่ง พูดสิ่งที่อยากจะพูดอยากจะบอกออกมาให้คนตัวเล็กในอ้อมแขนแกร่งได้รับฟัง เพื่อเป็นคำมั่นสัญญา

แต่ช่วงจังหวะพูดคำสุดท้าย ฉันทพิชญา ยกมือเรียวเล็กขึ้นมาปิดปากเขาไว้ซะก่อนที่จะทันได้พูดจบ “ไม่ค่ะ พี่ธชอย่าพูดสัญญิงสัญญากับดาว อนาคตมันไม่แน่นอน หากว่าพี่สัญญากับดาวไปแล้ว และวันหนึ่งวันใด เกิดพี่ทำไม่ได้ขึ้นมา ดาวต้องเจ็บมากอย่างแน่นอน สู้ไม่ต้องมีคำสัญญา ปล่อยไปตามวิถีทางของอนาคตดีกว่าค่ะ” ฉันทพิชญา ส่ายหน้าปฏิเสธคำสัญญาของคนตัวโตตรงหน้า เพราะเธอไม่อยากให้ทั้งเขาและเธอต้องยึดติดกับคำมั่นสัญญานั้น

จุฑาธช ยกมือใหญ่ขึ้นมาจับมือเรียวเล็กที่ใช้ปิดปากเขาอยู่ กดมือเรียวเล็กลงไปที่ปากเพื่อเป็นการจูบที่ใจกลางมือหนึ่งที ก่อนจะดึงมือเรียวเล็กออก แต่ยังคงจับมือเรียวเล็กนั้นไว้ในมือไม่ยอมปล่อย “พี่จะไม่สัญญาก็ได้ แต่พี่จะทำให้ดาวของพี่ได้เห็น ว่าพี่ธชคนนี้รักดาวจนหมดหัวใจ และจะทำตามที่พูดมานั้นตลอดไป” จุฑาธช คลี่ยิ้มออกมา พร้อมกับพูดเหมือนเป็นการยืนยันกับทั้งคนตัวเล็กกตรงหน้า และกับทั้งตนเองด้วย

“ขอบคุณค่ะ ขอบคุณที่รักกันนะคะ” ว่าแล้ว ฉันทพิชญา ก็คลี่ยิ้มหวานออกมาทั้งน้ำตาอีกครั้ง ซึ่งก็เป็น จุฑาธช อีกนั้นแหละที่ต้องเช็ดน้ำตาออกให้ ซึ่งเขาก็ไม่เกี่ยงที่จะทำอย่างนั้น ไม่ว่าจะกี่ครั้งเขาก็จะทำให้อย่างไม่คิดจะบ่น และไม่คิดจะเบื่อ เพราะเขารู้ว่าผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้ คือชีวิต หัวใจและครอบครัวของเขา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น