Shiro Ug

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 4 แอปเปิลจัง กับการกรีดร้อง

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 แอปเปิลจัง กับการกรีดร้อง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 390

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ธ.ค. 2561 18:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 แอปเปิลจัง กับการกรีดร้อง
แบบอักษร



หลังจากช่วงเช้าแห่งความสิ้นหวังของคาลอส.. ทำให้เขาต้องนอนเป็นผักอยู่ในบ้านด้วยลมหายใจที่รวยรินเพราะน้องชายถูกฟาดอย่างรุนแรง.. ทำให้แอปเปิลจังไม่ได้เรียนรู้อะไรจากคาลอสเลย..

“ย้า!!”

ฟึ่บ!

ปั่ก!

ทำให้ตอนนี้แอปเปิลจังกำลังจับดาบฟาดฟันใส่ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่หลังบ้านอยู่นั่นเอง..

‘เมื่อเช้าเราได้สกิลมา 3 สกิล.. แถมยังเป็นสกิลที่ดีๆทั้งนั้นเลยด้วย..’

หลังจากที่ทำให้คุณพ่อลงไปนอนกับพื้นแล้ว แอปเปิลจังก็ได้เช็คสกิลที่ได้มา ทำให้รู้ว่าทั้ง 3 สกิลใหม่มีความสามารถดังนี้!!


[สมาธิ] (Passive)

[+INT 3]

[เป็นสกิลติดตัวที่จะเพิ่มสเตตัสทั้งหมด 5 แต้มเมื่อจิตใจสงบ]


[ลมหายใจประสานดาบ] (Passive)

[สกิลติดตัวที่จะ + STR 5 เมื่อถือดาบ และจะ + อีก 5 เมื่อใช้วิชาดาบหรือสกิลดาบ]


[ฟัน] (Active)

[ใช้มานา 5 หน่วย/ครั้ง]

[เป็นแอคทีฟสกิลที่เมื่อใช้งานจะสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย 100% ของพลังโจมตี]


แม้จะดูเป็นค่าสเตตัสที่ไม่ได้มากมายอะไร.. แต่ว่า สำหรับแอปเปิลจังแล้วนั้น แค่ 5 ก็มีความหมายมากแล้ว..

‘เราเคยลองทดสอบดูแล้ว.. ชาวบ้านปกติที่ไม่ได้ฝึกฝนอะไรจะมีค่าสถานะอยู่ที่ 10~20 ถ้าเป็นคนที่มีกำลังหน่อยก็จะอยู่ที่ราวๆ 30’

เพราะฉะนั้นแล้ว แอปเปิลจังในตอนนี้ที่มี STR 20 จากฉายา จึงมีพลังโจมตีประมาณเด็ก อายุ 14-15 ปี

ส่วนเรื่องพลังป้องกันแล้วความถึก.. อย่าพึ่งไปสนใจมัน..

แต่.. การที่เธอเหวี่ยงดาบตั้งแต่เช้าจนถึงเที่ยงแบบนี้ได้นั้น ก็ทำให้รู้ได้แล้วว่า แอปเปิลจัง โคตร OP

“แอปเปิลจัง!! ได้เวลาทานข้าวเที่ยงแล้วนะจ๊ะ!!”

“ค่าาา~~!!”

เสียงของคุณแม่เรียกดังออกมาจากหน้าต่างของห้องครัวทำให้เด็กสาวตัวน้อยรับวิ่งกลับเข้ามาในบ้าน..

“ไปล้งมือก่อนทานข้าวนะจ๊ะ..”

“ค่าา~~”


และแล้ว.. มื้อเที่ยงของวันนี้ ก็เป็นอีกวันที่แสนสงบสุข..


“อย่าฝืนมากนะจ๊ะ! แล้วก็กลับบ้านก่อนตะวันตกดินด้วยน๊าา~~”

“ค่าา~~”

เด็กสาวตัวน้อยโบกมือลาคุณแม่ก่อนจะค่อยๆเดินมุ่งหน้าเข้าป่าไปดั่งเช่นทุกวัน..

แอปเปิลจังตั้งแต่ 5 ขวบ ก็มักจะแบกตะกร้าสะพายหลังแล้วเดินเข้าป่าเสมอ..

ถึงตอนแรกๆจะถูกห้ามก็เถอะ แต่พอผ่านไปทุกคนก็เริ่มชินกันแล้ว แถมแอปเปิลจังยังมีร่างกายสุดแกร่งอยู่ด้วยจึงทำให้หายห่วงเรื่องที่จะเกิดอันตรายขึ้นกับเธอ..

และป่าแถบนี้ก็ไม่มีมอนสเตอร์อยู่เลย.. เรียกได้ว่าเป็นหมู่บ้านอันแสนสงบสุขนั่นเอง..

อ๊ะ.. ลืมบอกไป หมู่บ้านแห่งนี้มีชื่อว่า หมู่บ้านเมเปิล เป็นหมู่บ้านที่อยู่ห่างไกลความเจริญมาก แต่ก็สงบสุขดีเพราะทุกคนที่นี่มีแต่คนใจดี.. และถ้าถามว่าทำไมหมู่บ้านนี้ถึงชื่อหมู่บ้านเมเปิล นั่นเป็นเพราะที่กลางหมู่บ้านมีต้นเมเปิลใหญ่ยักษ์ตั้งอยู่นั่นเอง..

และตอนนี้.. ตัวฉันก็กำลังจะเข้าป่าตามกิจวัตรประจำวันนั่นเอง..

หุๆ อันที่จริงวันนี้มันพิเศษหน่อย เพราะว่าฉันจะไปที่ที่สุดยอดมากๆที่หาเจอเมื่อ 3 วันก่อนยังไงล่ะ.. อย่าเอาไปบอกคุณพ่อกับคุณแม่เชียว..


จากนั้น..


‘หุๆๆ ในที่สุดฉันก็มาถึงแล้ว..’

ฉันค่อยๆเดินข้ามผ่านพุ่มหญ้าตรงหน้าออกไป และแล้ว.. สิ่งที่ฉันได้เห็นก็คือ!!

“ว้าวว!”

ซู่มมม!

มันคือน้ำตกขนาดใหญ่แสนสวยที่มีทะเลสาบเล็กๆอยู่ด้านล่างล่ะ!!

ฉันค่อยๆเดินไปตามทางเพื่อลงไปยังทะเลสาบที่อยู่ด้านล่างอย่างระมัดระวัง..

เอ้า ฮึ่บ..

ตุ่บ..

และแล้ว.. ฉันก็ลงมาได้อย่างปลอดภัย!! แอปเปิลจังเรียนรู้สกิลปีนเขา!!

“ว่าไปนั่น..”

ฉันเกาแก้มอย่างเขิลๆก่อนจะเดินไปสำรวจรอบๆทะเลสาบ..

“ว้าว~ มีหญ้าฮีลขึ้นอยู่เพียบเลย!”

เมื่อเห็นดังนั้น ฉันจึงรีบเก็บพวกมันทันที..


[หญ้าฮีล]

[เมื่อใช้งานจะเพิ่ม HP 5 หน่วย เป็นวัตถุดิบสำหรับสร้างโพชั่น]


จากที่ฉันเห็น รอบๆนี่มีหญ้าฮีลอยู่มากกว่า 50 ต้นซะอีก.. อ่าา ในที่สุดก็เจอของคุ้มค่าในการช่วยชีวิตแล้ว!!

สำหรับหมู่บ้านแห่งนี้ หญ้าฮิล เป็นของที่ใช้รักษากันทั่วไป แต่ถึงอย่างงั้นมันก็ยังคงหายาก แม้จะมีคนนิยมปลูกไว้แต่มันก็มีน้อยอยู่ดี..

“เอาล่ะ.. ดีจริงๆที่เจอหญ้าฮิล แต่เก็บหมดคงจะไม่ดีคงต้องเหลือไว้ให้มันแพร่พันธุ์ต่อ.. ส่วนเราก็เก็บต้นพร้อมรากมาได้ 10 ต้น ค่อยเอาไปปลูกที่บ้านก็แล้วกัน.. ส่วนพวกที่เหลือก็..”

วับ!!

เพียงพริบตา! เหล่าหญิงฮีลกว่า 30 ต้นก็หายวับไปในอากาศ!! มันคืออีกหนึ่งความสามารถของแอปเปิลจัง Item Box (ไอเท็มบ็อก) นั่นเอง!!

‘อยู่ในไอเทมบ็อกไอเทมจะไม่เสื่อมสภาพ ดีจริงๆเลยน้า เจ้าหน้าต่างเนี่ย..’

ว่าแล้วแอปเปิลจังก็ลุกขึ้นพร้อมกับปัดมือเบาๆ..

[เรียนรู้สกิล : เก็บเกี่ยว]

“อ๊ะ.. ได้สกิลมาอีกแล้ว..”

แอปเปิลไม่รู้ว่าบนโลกนี้มีสกิลอะไรบ้าง และไม่รู้เงื่อนไขการได้สกิลมา แต่ว่า เธอพอจำได้ลางๆว่า สกิลแต่ละอันนั้น มันเหมือนกับสกิลภายในเกมที่เธอกำลังจะได้เล่น..

แม้เธอจะตายก่อนจะได้เล่นเกมนั้นก็เถอะ แต่เพราะเธอได้ลองอ่านและค้นคว้าข้อมูลจองเกมนั้นมาแล้ว ทำให้เธอรู้ว่ามันมีสกิลอะไรบ้าง..

อย่างเช่น [ปลูกผัก] หากปลูกผัก 1 แปลงได้สำเร็จจะได้สกิลนี้มา.. ในคู่มือของเกมมันบอกไว้อย่างงั้น..

และเมื่อเธอไปช่วยคุณป้าข้างบ้านปลูกผักจนครบ 1 แปลง เธอก็ได้รับสกิลนี้มา..

ดังนั้นเธอจึงคิดว่า เจ้าหน้าจอและพวกสกิลทั้งหลายที่เธอมี มันต้องอ้างอิงข้อมูลมาจากเกมเกมนั้นแน่ๆ!!

แต่เอาเถอะ.. คิดมากไปก็เท่านั้น ยังไงตอนนี้ที่สำคัญเลยคือเธอจะต้องมีสกิลดีๆไว้ปกป้องตัวเอง..

‘ถ้าจากข้อมูลที่เราได้ศึกษามา.. สกิลที่จะทำให้เรามีชีวิตรอดได้ดีที่สุดก็คือพวกสกิลลดความเสียหายและเพิ่ม WIS และจำได้ว่า การจะได้สกิลพวกนั้นมา จะต้องรับการโจมตีด้วยนี่นะ..’

“ฮ่าๆๆ แล้วเราจะทำยังไงล่ะเนี่ย.. มันไม่มีัวอะไรมาโจมตีเราซะด้วยสิ.. ฮ่าๆๆๆ!!”

แอปเปิลจังเอามือเท้าสะเอวหัวเราะอย่างร่าเริง..

แต่ทว่า!!

ในตอนนั้นเอง!!

ตู้มม!!

“หวา!!!”

น้ำในทะเลสาบแตกกระจายอย่างแรงจนทำให้แอปเปิลจังตกใจ!!

แต่ทว่า! ที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้น!! ก็คือร่างที่ปรากฏขึ้นต่างหาก!!

“ไม่จริงน่า..”

แอปเปิลจังหน้าถอดสี.. ถึงเธอจะไม่ได้กลัวเจ้ามอนสเตอร์ร่างใหญ่ที่ปรากฏตัวขึ้นนี่ก็เถอะ..

แต่ว่า!!

“ง่า!! ฉันไม่ชอบกบนี่นา!!”


[คางคกพิษ Lv.18 (บอส)]


“ถึงจะเป็นคางคกแต่ฉันก็ไม่ชอบอยู่ดีนั่นแหละ!!”

แค่เห็นเจ้าพวกตะปุ่มตะป่ำบนตัวมันก็ บรึ๊ย!! แหยงง่า!!

แอปเปิลจังหันหลังใส่เกียร์เต็มสปีด!!

แต่ว่า!! ด้วยค่า AGI ที่ต่ำเตี้ยเลี่ยดิน ก็ทำให้ท้ายที่สุดแล้ว เธอก็ต้องโดนจับไป!!

หมับ!!

อี๊!!

ขาขวาของแอปเปิลจังถูกพันรัดเแาไว้ด้วยลิ้นของเจ้าคางคกยักษ์!! ก่อนที่ร่างของเธอจะถูกกระชากกลับไปด้านหลังอย่างรุนแรง!!

และแน่นอนว่า!! เธอพอจะเดาได้ว่าเจ้าคางคกนี่มันต้องการอะไร!!

และยิ่งเธอหันไปเห็นมันกำลังอ้าปากใหญ่ๆนั่นออกกว้างเธอก็ยิ่งมั่นใจ!!

“ม่าาายยย!! น้าาาา!!!!”


งั่บบ..

...

อึ่ก...

...


แอปเปิลจัง.. โดนเขมือบไปซะแล้ว..



———————

ความคิดเห็น