L.ice cream

ตามอ่านนิยายสนุกๆ แซ่บๆ ของไรท์ได้โดยการกดเข้ามาที่รูปโปรไฟล์ไรท์ได้เลยจ๊า~ มีหลายเรื่องหลายแนวให้เลือกมากๆ <3

2. คนนึงพบเจอ คนนึงพลัดพราก

ชื่อตอน : 2. คนนึงพบเจอ คนนึงพลัดพราก

คำค้น : เซ็ก,เร่าร้อน,อีโรติก,18+,20+,25+,ขุนเขา,โซระ,บทรัก,นิยาย,ธัญวลัย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.7k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มี.ค. 2562 18:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
2. คนนึงพบเจอ คนนึงพลัดพราก
แบบอักษร

โซระ Say...

​ช่วงปิดเทอมนี้ฉันได้มาเที่ยวที่เมืองไทยก่อนเปิดเทอมเหมือนทุกๆปีด้วยล่ะ ฉันดีใจนะที่จะได้กลับมาเที่ยวบ้านเกิดของแม่ เพราะส่วนมากฉันจะอยู่ที่ญี่ปุ่น แล้วก็เรียนที่ญี่ปุ่น จะได้กลับมาเมืองไทยแค่ปีละ 2 ครั้ง คือช่วงปิดเทอมเท่านั้น

ฉันวางแผนกับพี่ฮานะว่าวันนี้เราจะไปช็อปปิ้งกัน แต่พ่อกับแม่ของฉันกลับไม่ว่าง ท่านต้องไปออกรายการนึง เพราะเค้าติดต่อแม่ของฉันให้ไปออกรายการ แม่เคยเล่าให้ฟังว่าเมื่อก่อนแม่ฉันเป็นนางแบบแล้วก็นางเอกสุดฮอตของเมืองไทยด้วยล่ะ แต่ก็ต้องออกจากวงการเมื่อแต่งงานกับพ่อของฉัน แล้วก็ย้ายไปอยู่ที่ญี่ปุ่นเลย แต่พอทางรายการรู้มาว่าแม่ของฉันชอบกลับมาเที่ยวเมืองไทย เค้าเลยเชิญแม่ฉันไปสัมภาษณ์ เพราะรายการนี้ชอบเชิญคนที่ออกจากวงการบันเทิงไปสัมภาษณ์

"อย่าทำหน้างอแบบนี้สิโซจัง เดี๋ยวแม่ถ่ายรายการเสร็จแล้วจะไปรับนะคะ" แม่หันมาบอกฉัน ที่นั่งทำหน้างออยู่ตรงเบาะหลัง เพราะตอนนี้พ่อกับแม่กำลังขับรถพาฉันกับพี่ฮานะไปบ้านของอานนท์ที่เป็นเพื่อนสนิทของพ่อ

"แต่โซอยากไปช็อปปิ้งนี่คะ" ฉันบอกด้วยน้ำเสียงงอแง ต่างจากพี่ฮานะที่นั่งเรียบร้อยอยู่ข้างๆ

"แม่โทรบอกน้าหนาวให้แล้วจ๊ะว่าให้พาโซจังกับพี่ฮานะไปช็อปปิ้งหน่อย ป่านนี้น้าหนาวคงเตรียมรถไว้รอแล้ว" แม่บอกฉันยิ้มๆ

"จริงหรอคะ น้าหนาวจะพาโซไปช็อปปิ้งจริงๆนะคะ" ฉันถามแม่อย่างดีใจ เพราะรู้ว่าน้าหนาวที่เป็นเพื่อนสนิทของแม่ใจดีมาก และน้าหนาวก็ชอบตามใจฉันมากด้วย เพราะท่านไม่มีลูกสาว เลยชอบซื้อชุดสวยๆให้ฉัน ฉันชอบมากเลยนะเวลาได้ไปซื้อของกับน้าหนาว

"จริงจ้ะ แต่เวลาซื้อของ โซต้องออกเงินเองนะ อย่าให้น้าหนาวซื้อให้" แม่กำชับ

"ได้ค๊าาา" ฉันรับคำด้วยความร่าเริง

"แหม พอรู้ว่าจะได้ไปช็อปปิ้งกับน้าหนาวนี่อารมณ์ดีขึ้นมาเชียวนะ" พี่ฮานะแซวฉัน

"ก็น้าหนาวใจดีนี่คะ" ฉันตอบพี่ฮานะอย่างอารมณ์

แต่สิ่งที่ทำให้ฉันดีใจน่ะ มีมากกว่านั้น เพราะฉันกำลังจะได้เจอคนๆนึง อิอิ


ไม่นานพ่อก็ขับรถมาถึงบ้านหลังใหญ่ของอานนท์กับน้าหนาว

"น้าหนาววว สวัสดีค่ะ" ฉันสวัสดีน้าหนาวแล้วก็วิ่งไปกอดด้วยความเคยชิน

"ดีจ๊ะ อื้อ ตัวโตขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย" น้าหนาวกอดฉันแน่นด้วยความคิดถึง

"น้าหนาวอ่ะ ชอบหลอกให้โซดีใจ โซรู้นะคะว่าโซยังเตี้ยอยู่" ฉันบอกแล้วก้มลงมองตัวเอง เพราะฉันสูงแค่ 160 เท่านั้น แล้วก็ผอมด้วย ไม่เหมือนพี่ฮานะที่สูงตั้ง 170 แถมหุ่นยังดีด้วย

"ใครบอกว่าหนูโซของน้าเตี้ยจ๊ะ หนูโซแค่เป็นคนตัวเล็กเท่านั้นเอง" น้าหนาวบอกฉันด้วยน้ำเสียงเอ็นดูแล้วลูบผมฉันไปด้วย

"แล้วนี่นนท์ไปไหนล่ะหนาว" พ่อของฉันถามน้าหนาว เมื่อเห็นว่าอานนท์ไม่อยู่

สงสัยกันใช่มั้ยล่ะว่าทำไมพ่อของฉันถึงพูดไทยชัดมาก ก็พ่อของฉันเป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น-ไทยยังไงล่ะ พ่อถึงได้สนิทกับน้านนท์แล้วก็น้าเตมาก

"อ๋อ คือนนท์เค้าติดประชุมสำคัญน่ะ" น้าหนาวตอบพ่อของฉัน

"อ้าว ถ้านนท์กับหนาวไม่ว่างไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวฉันให้โซกับฮานะไปด้วยก็ได้" แม่ของฉันพูดขึ้นด้วยความเกรงใจ

"ไม่เป็นไรหรอก เรื่องพาเด็กๆไปเที่ยวน่ะ เดี๋ยวหนาวให้ตาขุนขับรถพาไปก็ได้ วันนี้ตาขุนว่างจ้ะ" น้าหนาวตอบ

ชื่อของคนที่น้าหนาวพูดถึงทำให้ฉันหัวใจเต้นแรงขึ้นมา และยิ่งเต้นแรงขึ้นไปอีก เมื่อเห็นว่าร่างสูงเกือบๆ 190 กำลังเดินลงจากบันไดชั้นสอง แล้วตรงมาทางนี้

"สวัสดีครับอาโย น้าภา" พี่ขุนยกมือไหว้สวัสดีพ่อกับแม่ของฉัน

"สวัสดีจ๊ะ" แม่ของฉันรับไหว้

"วันนี้ว่างหรอเราน่ะ ได้ข่าวว่าได้เป็นรองประธานบริษัทแล้วนี่ อีกไม่นานเจ้านนท์มันก็คงจะวางมือจากบริษัทแล้วให้เราเป็นประธานใหญ่ต่อ" พ่อของฉันแซวพี่ขุน เพราะปกติเค้าคงงานยุ่งมาก

"ครับ พอดีผมเริ่มเรียนรู้งานได้ลงตัวแล้ว วันนี้เลยไม่ค่อยมีอะไรน่ะครับ" พี่ขุนตอบพ่อด้วยน้ำเสียงสุภาพตามนิสัยของเค้า

เค้าเป็นคนที่เก่งมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว และด้วยความเก่งของเค้า ทำให้เค้าเป็นคนค่อนข้างนิ่งขรึม และดูจะเป็นคนหนักแน่น แล้วก็เด็ดขาดตามชื่อของเค้าด้วย แต่บางครั้งเค้าก็ดูเป็นคนใจดีแบบพี่ชาย

"งั้นวันนี้น้าฝากเด็กๆด้วยนะ พอดีน้ามีธุระน่ะจ๊ะ" แม่ของฉันบอกพี่ขุน

"ครับน้าภา" พี่ขุนรับปากด้วยใบหน้ายิ้มๆ

"งั้นฉันไปก่อนนะหนาว อย่าตามใจยัยโซมากนักล่ะ" แม่ของฉันหันไปบอกน้าหนาว ก่อนจะดึงแขนพ่อให้เดินไปด้วยกัน เพราะตอนนี้ใกล้จะสายแล้ว

"จ๊ะ อย่าห่วงเด็กๆเลย เดี๋ยวหนาวดูให้" น้าหนาวบอกตามหลังแม่

พอแม่กับพ่อเดินออกไปแล้ว ตรงนี้ก็เหลือแต่ความเงียบ เพราะฉันไม่รู้จะพูดอะไร ส่วนพี่ฮานะก็เป็นคนเงียบๆ ไม่ค่อยพูดอะไรอยู่แล้ว จนน้าหนาวเป็นฝ่ายพูดขึ้นมา

"แล้วหนูโซกับหนูฮานะอยากไปเที่ยวไหนจ๊ะ" น้าหนาวถามฉันกับพี่ฮานะ

"ฮานะไปเที่ยวที่ไหนก็ได้ค่ะ" พี่ฮานะตอบด้วยน้ำเสียงเรียบร้อย

"ส่วนโซอยากไปซื้อเสื้อผ้าค่ะ เพราะรอบนี้โซเอามาเมืองไทยแค่ไม่กี่ชุด" ฉันบอก เพราะอากาศเมืองไทยค่อนข้างร้อน เสื้อผ้าที่ฉันเอามาจากญี่ปุ่นเลยมีไม่กี่ชุด ส่วนชุดที่ฉันซื้อทิ้งไว้ที่เมืองไทยตั้งแต่ครั้งก่อน ฉันก็รู้สึกเบื่อแล้วก็ไม่อยากใส่แล้ว

"ช็อปปิ้งเสื้อผ้าหรอ อืมมม ตาขุนพอจะรู้จักที่ขายเสื้อผ้าเด็กวัยรุ่นมั้ยจ๊ะ" น้าหนาวหันไปถามพี่ขุน

"พอจะรู้อยู่บ้างครับ แล้วแถวนั้นก็มีร้านขายไอศกรีมด้วยครับ" พี่ขุนตอบ

"ดีจัง ฮานะก็อยากกินไอศกรีมอยู่พอดี" พี่ฮานะบอกอย่างดีใจ

แหม รู้สึกว่าพี่ขุนเขาจอมเงียบขรึมจะรู้ใจพี่ฮานะจังเลยนะ ชิส์


พี่ขุนไม่ได้พาพวกเราไปห้างสรรพสินค้า แต่เป็นย่านช็อปปิ้งที่มีร้านค้าเต็มทั้งสองข้างทางไปหมด ฉันกับพี่ฮานะเดินเลือกซื้อนั่นซื้อนี่เพลินเลยล่ะ

“ฮานะ พี่ช่วยถือมั้ย” พี่ขุนถามพี่ฮานะ เมื่อเห็นว่าพี่ฮานะถือถุงเสื้อผ้าเต็มสองมือ

“ขอบคุณค่ะ” พี่ฮานะขอบคุณแล้วยื่นถุงให้พี่ขุนถือข้างนึง อีกข้างพี่ฮานะถือเอง

“พี่ขุนคะ โซก็หนักค่ะ” ฉันบอกพี่ขุนพร้อมกับยื่นถุงเสื้อผ้าในมือไปให้

“ครับ” แล้วพี่ขุนก็รับถุงจากฉันไปถือจนเต็มสองมือเค้า

“น้าว่าเราไปหาอะไรกินกันดีกว่านะ ตอนนี้บ่ายแล้ว” น้าหนาวบอกแล้วเดินนำไปทางร้านอาหาร

แล้วพี่ขุนก็เดินตามน้าหนาวไป ส่วนพี่ฮานะเดินมาข้างๆฉัน แล้วยื่นหน้ามาใกล้ๆก่อนจะทำเสียงล้อเลียนฉัน

“พี่ขุนคะ โซก็หนักค่ะ ตายจริง พี่พึ่งรู้นะเนี่ยว่าน้องสาวพี่อ่อนแอแล้วก็แรงน้อย” พี่ฮานะแซวฉันยิ้มๆ 

เพราะปกติฉันเป็นคนแข็งแรงมาก ยกของหนักๆ ได้สบายๆ เลยล่ะ ก็ฉันเรียนต่อสู้มาตั้งแต่เด็กๆนี่นา ต่างจากพี่ฮานะที่ชอบงานบ้านงานเรือนมากกว่าการต่อสู้

“พี่ฮานะ อย่าแซวโซสินะ โซเมื่อยแขนจริงๆ” ฉันมองค้อนใส่พี่ฮานะที่ยิ้มกรุ้มกริ่มให้ฉันอย่างรู้ทัน ก่อนจะรีบเดินตามน้าหนาวไป

ใช่ ฉันแอบชอบพี่ขุน แอบชอบมานานหลายปีแล้วด้วย แล้วก็ไม่รู้ตัวด้วยว่าไปชอบเค้าตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะตั้งแต่จำความได้ ฉันก็หัวใจเต้นแรงทุกครั้งที่พี่ขุนมาคอยดูแล แล้วก็ช่วยนั่นช่วยนี่บ่อยๆ

ฉันเคยถามตัวเองนะว่าทำไมถึงชอบพี่ขุน แล้วคำตอบที่ได้ก็ไม่ชัดเจนนัก อาจจะเป็นเพราะฉันเป็นเด็กเข้มแข็ง แล้วก็ดูแลตัวเองได้มาตลอด พอมาเที่ยวเมืองไทยแล้วมีพี่ขุนคอยดูแล คอยช่วยเหลือเหมือนฉันเป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ฉันก็เลยหวั่นไหวละมั้ง

ส่วนความรู้สึกของพี่ขุน ฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่ลึกๆฉันก็รู้สึกนะว่าพี่ขุนอาจจะชอบผู้หญิงสวยๆแล้วก็อ่อนหวานอย่างพี่ฮานะก็ได้ เพราะฉันเห็นพี่ขุนดูแลพี่ฮานะดีมากเลยล่ะ จนบางครั้งฉันก็แอบน้อยใจนิดๆ แถมยังเผลอทำตัวเรียกร้องความสนใจจากเค้าบ่อยๆด้วย แล้วเค้าก็ไม่เคยปฏิเสธ คอยดูแลตามที่ฉันขอทุกครั้ง

น้าหนาวพาพวกเรามากินอาหารที่ร้านๆนึง ภายในร้านตกแต่งน่ารักมากเลยล่ะ เค้าขายทั้งอาหาร แล้วก็ไอศกรีมด้วย

เรานั่งกินทั้งของคาวและของหวานจนอิ่ม ฉัน พี่ฮานะ แล้วก็พี่ขุนก็ออกมายืนรอน้าหนาวหน้าร้าน ระหว่างที่น้าหวานกำลังจ่ายเงินที่แคชเชียร์

แต่แล้วก็มีพวกชายชุดดำแล้วก็ใส่แว่นดำประมาณสามคนเดินตรงเข้ามาฉุดแขนพี่ฮานะ

“กรี๊ดดด !! ปล่อยนะ ปล่อย ! ” พี่ฮานะร้องโวยวาย

“เฮ้ย อะไรวะ” พี่ขุนเดินตรงเข้าไปจะไปช่วยพี่ฮานะ แต่ก็โดนผู้ชายคนนึงถีบเข้าที่หน้าท้องเต็มๆ จนเซล้มลงบนพื้น

“พวกแกเป็นใคร ! มาจับพี่ฮานะของฉันทำไม !” ฉันตะคอกถามเป็นภาษาญี่ปุ่น เพราะดูๆแล้วพวกมันเป็นคนญี่ปุ่นชัดๆ และพวกนี้ก็ไม่ได้มาดีแน่

“ฉันไม่ได้มาจับแค่พี่สาวแก ฉันมาจับแกด้วย !” ผู้ชายคนหนึ่งเดินตรงมาทางฉัน

ผลั๊ก ! แต่ฉันยกขาขึ้นถีบมันกระเด็นกลับไปซะก่อนที่มันจะเดินมาถึงตัวฉัน ดีนะที่วันนี้ฉันใส่กางเกงยีนส์ขาสั้นมา ไม่ได้ใส่กระโปรงทรงยาวแบบพี่ฮานะ

“เก่งนักใช่มั้ย ! พวกแกลากนังนั่นไปก่อน เดี๋ยวยัยนี่ฉันจัดการเอง !” ไอ้คนที่โดนฉันถีบหันไปสั่งลูกน้องทั้งสองคนให้ลากพี่ฮานะไป แล้วมันก็เดินตรงมาหาฉัน

“ไม่นะ ! ปล่อยฉันนะ ปล่อย !” พี่ฮานะทั้งดิ้นทั้งตะโกนแต่ก็ไม่มีใครเข้าไปช่วยเธอ นอกจากพี่ขุนที่วิ่งตามไป ส่วนฉันก็ถูกไอ้หัวโจกนั่นยืนดักไว้

“ขุนลูก ! ระวังตัวด้วยนะ !” น้าหนาวที่ได้ยินเสียงเอะอะโวยวาย วิ่งออกมานอกร้านแล้วตะโกนบอกพี่ขุน

ฉันคิดว่าฉันต้องรีบจัดการไอ้บ้านี่ที่ยืนดักฉันไว้ให้ได้ก่อน ฉันถึงจะไปช่วยพี่ฮานะได้

แล้วฉันก็เดินตรงเข้าไปตวัดปลายเท้าใส่คางไอ้บ้านี่เต็มๆ จนมันล้มลงไปที่พื้น ถึงมันจะตัวโตกว่าฉัน แต่น้ำหนักเท้าฉันไม่เบาเหมือนน้ำหนักตัวหรอกนะ แล้วฉันก็อาศัยจังหวะที่มันล้มอยู่เข้าไปเตะซ้ำทันที

ผลั๊ก ! ตุ๊บ ! ผลั๊วะ ! ฉันทั้งเตะทั้งต่อยไอ้ยักษ์นี่ไม่นานมันก็หมดแรงกองอยู่ที่พื้น

ฉันรีบวิ่งตามพี่ฮานะแล้วก็พี่ขุนไปทันที แต่พอไปถึงฉันก็เจอแต่พี่ขุนกับไอ้ชุดดำคนนึงกำลังต่อสู้กันอยู่ และดูเหมือนพี่ขุนกำลังพลาดท่าให้มันด้วย ! ฉันเห็นมีเลือดออกมาจากมุมปากพี่ขุนด้วยล่ะ แถมหางคิ้วยังแตกอีก !

หน็อยแน่ กล้าทำหน้าหล่อๆของพี่ขุนเลือดออกงั้นหรอ ไอ้บ้านี่มือหักแน่ๆ ! ฉันรับรองได้ !

ฉันวิ่งไปกระโดดลอยตัวถีบอกไอ้บ้านั่นทันที จนมันล้มลงไปที่พื้น เพราะฉันเป็นคนตัวเตี้ย พ่อเลยสอนให้ฉันต่อสู้เมื่อพวกมันล้มลง พ่อบอกว่าทำยังไงก็ได้ให้มันล้มลง แล้วหลังจากนั้นฉันจะทำอะไรมันก็เป็นเรื่องง่าย

และตอนนี้ฉันก็กำลังล็อคแขนมันไว้ด้วยขาของฉัน แล้วก็ใช้มือหักข้อมือของมันทันที

กร๊อบ ! โอ๊ยยยย ! 

เสียงกระดูกหัก แล้วก็เสียงร้องโอดโอยด้วยความเจ็บดังขึ้นพร้อมๆกัน

“โซ พอก่อน พี่ว่าเรารีบตามฮานะไปดีกว่า” พี่ขุนห้ามฉัน แล้วดึงแขนฉันให้ลุกขึ้น เพื่อวิ่งตามพี่ฮานะไปด้วยความเป็นห่วง

แต่เราสองคนวิ่งมาจนสุดซอย ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของพี่ฮานะ ไม่รู้ว่าพวกมันลากพี่ฮานะไปไหนแล้ว

“เมื่อกี้พี่เห็นมันลากฮานะมาทางนี้นะ” พี่ขุนบอกฉัน แล้วเช็ดเลือดตรงมุมปาก

“พี่ขุนกลับไปทำแผลก่อนดีกว่าค่ะ เดี๋ยวโซตามหาพี่ฮานะเอง” ฉันบอกพี่ขุน แล้วเข้าไปช่วยพยุงตัวสูงๆของเค้าไว้

“ไม่ มันอันตราย พี่ไม่ให้โซอยู่คนเดียวหรอกนะ” พี่ขุนบอกด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง

แล้วฉันก็รู้สึกหัวใจเต้นรัวขึ้นมาอีกแล้ว ทั้งที่สถานการณ์ตอนนี้ฉันไม่น่ารู้สึกแบบนี้เลย

“งั้นโซขอโทรบอกพ่อก่อนนะคะ พ่อจะได้ส่งลูกน้องมาช่วยตามหา” ว่าแล้วฉันก็หยิบมือถือตัวเองขึ้นมากดโทรหาพ่อทันที

ฉันไม่หวังว่าจะกดโทรหาพี่ฮานะแล้วจะรู้หรอกนะว่าพี่ฮานะอยู่ไหน เพราะพวกมันไม่มีทางให้พี่ฮานะรับสายฉันแน่ๆ

มาตอนนี้ฉันเริ่มรู้สึกเสียใจขึ้นมาแล้วสิ ฉันไม่น่าบอกพ่อว่าไม่ต้องให้ลูกน้องตามมาเลย เพราะฉันคิดว่ามาเที่ยวเมืองไทยคงไม่อันตรายอะไร แต่สุดท้ายก็เกิดเรื่องจนได้ !


ต้นเรื่องก็เข้มข้นซะแล้ววว ไรท์ขอสปอยก่อนนะคะว่าเรื่องนี้ทั้งมันส์ ทั้งหวาน และฟินตัวแตกเลยล่ะค๊าา ฝากติดตามด้วยน๊า ^o^

ในเรื่องนี้จะมีพูดถึงฮานะกับวายุแค่บางตอนเท่านั้นนะคะ เพราะไรท์จะแต่งเรื่องของแต่ละคู่แยกไปเลย ทั้งนี้เพื่อรีดจะได้ไม่รู้สึกขาดตอน และอารมณ์ค้างเวลาอินกับคู่หลักอยู่ค่ะ ^^

สำหรับนิยายชุดลูกๆ จะมี 4 เรื่องนะคะ

1. ลูกสาวยากูซ่าล่ารัก 25+​ คือของขุนเขา (ลูกชานนท์) กับโซระ (ลูกของโยชิ)

2. เรื่องของ ฮานะ (ลูกโยชิ) กับคนอื่น (ขออุ๊บไว้ก่อน) อิอิ

3. เรื่องของ วายุ (ลูกชานนท์) กับไอริณ (ลูกของเตวิช)

4. เรื่องของอัคนี (ลูกขอเตวิช) กับคนอื่น (ขออุ๊บไว้เหมือนกัน) อิอิ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}