ครีบปลาวาฬ/ชญานิษฐ์
facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 39::หาพวก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ธ.ค. 2561 10:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
39::หาพวก
แบบอักษร

นอกจากเขาจะต้องเอาอกเอาใจมารีญาแล้วเอ็ดการ์ดยังต้องเอาอกเอาใจพี่ชายของมารีญาด้วย ต้องแบ่งเวลาให้แอเรียลกล่าวแบบนั้นเมื่อแอเรียลโทรนัดเอ็ดการ์ดออกมาข้างนอกในยามวิกาล

เอ็ดการ์ดพิจารณาแอเรียลสังเกตเห็นว่าแอเรียลน่าจะเป็นคนเหงาขาดเพื่อน

“นัดมาดื่ม?” เอ็ดการ์ดเลิกคิ้วถาม เขาก็ตั้งอกตั้งใจมา  แต่ที่ไหนได้นัดมาที่คลับใช้โซนส่วนตัวและมีเครื่องดื่มมึนเมาอยู่บนโต๊ะเรียงรายจนเลือกดื่มไม่ถูกว่าจะดื่มอันไหนก่อน

“เปล่าฉันมีเรื่องต้องคุยกับนายและต้องสั่งสอนนายในฐานะคนที่แต่งงานก่อน”

“อะไร”

“นายกลัวเมียไหมฉันหมายถึงหากนายแต่งงานกับน้องสาวของฉันนายจะกลัวเธอไหม”

“กลัว? กลัวทำไมรีญาออกจะน่ารักขนาดนั้นผมไม่จำเป็นต้องกลัวเธอ”

“ไม่ได้นะ!” แอเรียลพูดขึ้นเสียงดัง สายตาของเขาที่มองมายังเอ็ดการ์ดเหมือนกับว่าเอ็ดการ์ดกำลังทำเรื่องที่ผิดและมันก็ร้ายแรงมาก

“อะไรเล่า!” เอ็ดการ์ดพูดเสียงดังกลับไป

“นายจะไม่กลัวรีญาไม่ได้เด็ดขาด!”

“จะเสียงดังทำไม พูดเบาๆ ก็ได้แล้วหากแนจะไม่กลัวรีญามันก็เรื่องของฉันสิ มีเมียนะไม่ใช่มีแม่” และบางครั้งเอ็ดการ์ดก็ใช่ว่าจะกลัวแม่ของเขา

“ไม่ได้ ถ้านายไม่กลัวเมียนายไม่ต้องมาเป็นน้องเขยฉันเลยนะ”

“เฮ้ย แบบนี้ก็ได้เหรอ”

“ได้สิต้องได้”

“จะเอาแต่ใจไปแล้วนะ”

“ถ้านายเป็นน้องเขยของฉันนั่นก็เท่ากับว่านายเป็นน้องของฉัน เพราะฉะนั้นหากนายไม่กลัยเมียนายไม่ต้องมาคบค้าสมาคมกับฉันเลยนะ ออกจากแก๊งเราไปเลย”

“แก๊ง?”

“ฉันกำลังจะตั้งแก๊งใหม่”

“นี่เป็นมาเฟียจริงหรือเปล่า?”

“ทำไม”

“ไร้สาระเกินไปแล้วนะรู้ตัวไหม”

ปัง!!!

แอเรียลตบโต๊ะเสียงดังปังด้วยความโมโห ไอ้น้องเขยมันกล้านัก ถึงจะอายุเท่ากันแต่จะมาพูดเป็นเพื่อนเล่นไม่ได้นะ เขาเป็นถึงพี่เมียเลยนะเว้ย แต่กลับต้องมาถูกน้องเคยด่าว่าเขานั้นเป็นมาเฟียไร้สาระ

“ไอ้ผักการ์ด!”

“ฉันชื่อเอ็ดการ์ด”

“นั่นแหละ นายต้องสำนึกบุญคุณของฉันที่ช่วยเหลือชีวิตของนาย”

“ทวงบุญคุณนี่”

“เออ แก๊งของเราคือแก๊งคนกลัวเมีย2019ถ้านายไม่กลัวเมียนายออกจากแก๊งของเราไปเลยนะ และก็ไม่ต้องมาวอแวกับน้องสาวของฉันเลย”

“มีแค่นายกับฉัน?”

“ไอ้แฝดและน้องเขยอีกหนึ่งคนของฉัน เข้าใจคำว่าแก๊งไหม มันต้องมีมากกว่าสองสิวะ”

“มันต้องจริงจังขนาดนี้เลยเหรอ”

“เหอะ....อย่ามาทำตัวเป็นแกะดำในหมู่เจ้าชาย อีกหน่อยหากนายโดดเดี่ยวไร้พวกแล้วจะรู้สึก”

แอเรียลมีเพื่อนไหม?

เขาไม่มีเพื่อนสนิทแต่เขามีน้องชายของเขาและน้องสาวของเขาซึ่งให้ความสนิทสนมกันเหมือนพี่น้องที่คลอดออกมาด้วยกัน น้องผู้หญิงแอเรียลให้ความหวงและห่วงใย ส่วนน้องผู้ชายแอเรียลอบรมสั่งสอนเป็นอย่างดี โดยเฉพาะเจ้าแฝดที่ไม่มีใครควบคุมได้ และตอนนี้เมื่อเจ้าแฝดทยอยกับมีเมียหมดแล้ว แอเรียลจึงตั้งแก๊งขึ้นมา

ทั้งนี้ทั้งนั้นนอกจากกระชับความสัมพันธ์ในเครือญาติแล้วก็จะได้ช่วยเหลือเกื้อกูลกันในวันที่เมียโหดใส่ คิดเองคนเดียวไม่ได้หรอก ต้องมีแนวร่วม

เอ็ดการ์ดมองพี่ชายของมารีญาอย่างพิจารณา

“เออๆ”

“เอออะไร”

“อยู่ร่วมด้วยก็ได้”

“แล้วจะลุกขึ้นไปไหน”

“กลับไปนอนสิ รีญาโทรมาสามสายไม่ได้รับ อยากให้ฉันโดยฆ่าหมกป่าตายหรือไง” เอ็ดการ์ดบอกแล้วก็เดินออกไปทันทีโดยไม่รอให้แอเรียลอนุญาต

ทางด้านแอเรียลเมื่อเอ็ดการ์ดออกไปเขาก็นั่งดื่มคำเดียว ทว่าจู่ๆ สมองก็นึกถึงคำพูดของเอ็ดการ์ดขึ้นมา มารีญาโทรตามเอ็ดการ์ดแล้ววาเนสซ่าล่ะเธอจะโทรตามเขาไหม

แอเรียลมีงานที่คาสิโนเขากลับบ้านได้ไม่เกินเที่ยงคืน นี่ก็คุยเพลินแล้วยังมานั่งดื่มต่อ แอเรียลยเหลือบตามองนาฬิกาบนข้อมือ เขาถึงบางอ้อในทันที

“ฉิบหายแล้วกูเที่ยงคืนสิบห้า”

ติ้ง!!!!

เสียงข้อความทางโทรศัพท์มือถือเข้ามา เหมือนตอนนั้นลมหายใจของเขามันขาดห้วง หัวใจเต้นกระหน่ำรัวเร็ว แอเรียลกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

มือหนาสั่นเล็กน้อยด้วยความร้นรานเขาหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วเปิดดูข้อความ

-จาก....เมียที่รัก

นอนนอกห้องนะคะฉันจะนอนกับลูกสองคน!

“โธ่.....เมียจ๋าทำไมทำกับผัวแบบนี้”


“คิกๆ พี่แอเรียลทำขนาดนั้นเลยเหรอคะ”

มารีญามีเรื่องให้หัวเราะขำแต่เช้าเมื่อเอ็ดการ์ดขับรถมารับเธอไปทำงานด้วยกัน เอ็ดการ์ดได้เล่าเรื่องที่เขาได้พบกับแอเรียลเมื่อคืนให้ฟัง แต่เมื่อคืนที่เข้าบอกว่ามารีญาโทรมาสามสายนั้นแค่การแสดงละครเพราะเอ็ดการ์ดอยากกลับมานอนเพื่อจะได้ตื่นเช้ามารับมารีญาไปทำงานโดยที่เขามีเวลาพักผ่อนที่เพียงพอ

“ใช่ครับ ผมนี่ก็งงๆ กับเขาเหมือนกันนะ”

“คงหาพวกนั่นล่ะคะเวลามีเรื่องกับพี่สะใภ้จะได้มีคนคนร่วมทีม”

“แล้วรอดไหม?”

“ไม่รอดหรอกค่ะสามแฝดก็เก่งแต่ปาก ส่วนแองเจลโลรายนั้นเขาก็เออออไปเพื่อให้จบปัญหาเท่านั้นแหละคะ”

“แองเจลโล?”

“เป็นน้องเขยของเจ้าแฝดเองค่ะ งานแต่งงานของเราคุณจะได้เห็นเขาแน่นอน เป็นน้องเขยที่วางตัวดีมีราศีกว่าเจ้าแฝดเยอะเลยค่ะ”

“เป็นครอบครัวที่ดูป่วนจังเลยนะครับ”

“ใช่ค่ะแต่เรารักกันมาก”

“แล้วรักผมมากด้วยไหมครับ” เอ็ดการ์ดหันไปมา เขาเอียงหน้าไปหามารีญาแล้วขโมยหอมแก้มเธอเบาๆ

“อุ้ย!”

“น่ารักน่าเอ็นดูจนผมอดใจไม่ไหว”

“หื่นเหรอคะ”

“ครับ....แต่รอให้ถึงวันแต่งงานก่อนดีกว่า และคุณยังไม่ตอบคำถามผมเลยนะครับรีญา”

มารีญายิ้มใบหน้าแดงแต่เธอก็ตอบให้เขาได้ชื่นใจ “ฉันก็ต้องรักคุณสิคะ เพราะคุณคือสามีและพ่อของลูก”

“ผมก็รักคุณเหมือนกันครับ”

“เอ็ดการ์ดคะ”

“ครับ”

“วันนี้ฉันว่างนะคะหากคุณอยากจะซ้อมเข้าหอก่อนแต่งงาน” มารีญาทอดสะพานให้เขาทั้งๆ ที่เธอก็เขินออายมาก เธอหลบตาเขานั่งเอามือประสานกัน

เอ็ดการ์ดตอบเธอโดยการเปลี่ยนเส้นทางทันทีแล้วเขาก็หัวเราะในลำคอเบาๆ

ความคิดเห็น