L.ice cream

ตามอ่านนิยายสนุกๆ แซ่บๆ ของไรท์ได้โดยการกดเข้ามาที่รูปโปรไฟล์ไรท์ได้เลยจ๊า~ มีหลายเรื่องหลายแนวให้เลือกมากๆ <3

1. จุดเริ่มต้นของรุ่นที่ 2 (น่ารักๆ)

ชื่อตอน : 1. จุดเริ่มต้นของรุ่นที่ 2 (น่ารักๆ)

คำค้น : เซ็ก,เร่าร้อน,อีโรติก,18+,20+,25+,ขุนเขา,โซระ,บทรัก,นิยาย,ธัญวลัย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 23 มิ.ย. 2562 23:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1. จุดเริ่มต้นของรุ่นที่ 2 (น่ารักๆ)
แบบอักษร

ตอนที่ 1 ไรท์ขอปูเนื้อเรื่องย้อนไปถึงตอนเด็กๆก่อนน๊าาาา รีดที่พึ่งมาอ่านเรื่องนี้เรื่องแรก จะได้รู้จักตัวละคร และไม่งงว่าใครเป็นลูกใคร เพราะเนื้อเรื่องหลายๆเรื่องจะเป็นของลูกๆจาก นิยายชุดบทรัก ของรุ่นพ่อกับแม่จ๊าาา ^^ 

ณ ​บันพักริมทะเล... 

​วันนี้ทั้งสามคู่ ชานนท์-ลมหนาว เตวิช-ดาลิน โยชิ-ภาวิตา นัดมาเที่ยวพักผ่อนกันที่ทะเล โดยเช่าบ้านส่วนตัวติดทะเลไว้พักผ่อนด้วยกัน และพาลูกๆมาเที่ยวช่วงปิดเทอมด้วย​ 

“ไงพวกมึง” เตวิชเดินมาทักทายชานนท์กับโยชิ ที่นั่งดื่มเบียร์ด้วยกันตรงสนามหญ้าหน้าบ้าน ร่างสูงนั่งลงบนเก้าอี้ที่ว่างอยู่ 

“เออ สายตลอดนะมึง” ชานนท์แอบแขวะเตวิช เพราะเค้ากับโยชิมาถึงสักพักจนนั่งดื่มเบียร์ด้วยกันหมดไปหลายขวดแล้ว เตวิชพึ่งจะมาถึง 

“โทษทีเพื่อน พอดีมีกิจกรรมให้ทำก่อนขับรถมาน่ะ หึหึ” เตวิชกระตุกยิ้ม แล้วคนหื่นเหมือนกันก็ย่อมมองออกว่ากิจกรรมที่ว่านั่นหมายถึงอะไร 

“เบาๆบ้างนะมึง ลูกสองแล้วนะ” โยชิบอกแล้วเทเบียร์ใส่แก้วให้เพื่อน 

“หึหึ ยังกะพวกมึงจะเบาๆกันงั้นแหละ ทั้งๆที่ก็ลูกสองเหมือนกัน” เตวิชบอกอย่างรู้ทัน เพราะตอนนี้เค้ากับเพื่อนซี้ทั้งสามคนต่างมีลูกแล้วสองคนเหมือนกัน 

“ฮ่าๆๆๆ หมดแก้วมึง” ชานนท์ไม่ปฏิเสธ กลับหัวเราะร่าที่เตวิชพูดถูกใจ แล้วชวนเพื่อนดื่มเบียร์กันต่อเรื่อยๆ 

คุณพ่อทั้งสามคนมองหน้ากันแล้วต่างก็อดยิ้มไม่ได้ เมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อหลายปีก่อน ที่พวกเค้าต่างแข่งกันปั๊มลูก เพราะอยากจะมีลูกก่อนเพื่อน แต่สุดท้ายทั้งสามคนก็ทำให้เหล่าภรรยาท้องได้ในเวลาไล่เลี่ยกัน ทำให้ลูกคนโตของพวกเค้ามีอายุเท่ากัน 

ชานนท์กับลมหนาว มีลูกชายทั้งสองคน คนโตชื่อขุนเขา อายุ 12 ปี และคนเล็กชื่อวายุ อายุ 7 ปี 

เตวิชกับดาลิน มีลูกชายหนึ่งคน และลูกสาวหนึ่งคน พี่ชายชื่ออัคนี อายุ 12 ปี และน้องสาวชื่อไอริณ อายุ 6 ปี 

และโยชิกับภาวิตา มีลูกสาวทั้งสองคน คนโตชื่อฮานะ อายุ 12 ปี และคนเล็กชื่อโซระ อายุ 8 ปี 

ส่วนทางด้านดาลินพาลูกๆ เดินไปหาลมหนาวกับภาวิตาที่ปูเสื่อนั่งเล่นบนสนามหญ้าข้างๆ เหล่าคุณพ่อทั้งสามคน 

“พี่หนาว พี่ภา สวัสดีค่ะ อัคนี ไอริณ สวัสดีคุณป้าสิลูก” ดาลินยกมือไหว้ลมหนาวกับภาวิตา แล้วหันไปบอกลูกชายคนโตกับลูกสาวคนเล็ก ให้สวัสดีลมหนาวกับภาวิตา 

“สวัสดีครับ/ค่ะ” เด็กทั้งสองยกมือไหว้ด้วยท่าทางน่ารักตามที่ถูกสอนมา 

“สวัสดีจ๊ะ ป้าไม่เห็นแค่ไม่กี่เดือน โตขึ้นมากเลยนะเนี่ย" ภาวิตาทัก เพราะปกติพวกเธอจะนัดเจอและเที่ยวพักผ่อนด้วยกันแบบนี้บ่อยๆ แต่รอบนี้เธอต้องอยู่ที่ญี่ปุ่นหลายเดือน เลยไม่ค่อยได้เจอเด็กๆ ต่างจากลมหนาวกับดาลินที่นัดเจอกันบ่อยมาก 

"ครับ/ค่ะ" เด็กทั้งสองคนขานรับ แต่สายตากำลังมองไปที่สนามบาสขนาดเล็กที่มีเด็กๆเล่นกันอยู่อย่างสนุกสนาน เพราะครั้งนี้ชานนท์เอาแป้นบาสเกตบอลสำหรับเด็กมาให้ลูกๆเล่นด้วย 

"ไปเล่นบาสกับเพื่อนก่อนก็ได้นะจ๊ะ ขุนเขากับวายุเค้าถามหาอัคนีตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว" ลมหนาวบอกอย่างรู้ใจเด็กๆ เพราะดูท่าแล้วคงอยากจะวิ่งไปเล่นกับเพื่อนๆใจจะขาด แต่ติดตรงที่ต้องเป็นเด็กดีมาทักทายผู้ใหญ่ก่อนตามที่ดาลินสอน 

อัคนีเงยหน้าขึ้นมองผู้เป็นแม่ แล้วส่งสายตาอ้อนแทนคำขอ 

"ไปสิจ๊ะ แต่ต้องระวังด้วยนะ" ดาลินบอกลูกแล้วยิ้มอย่างเอ็นดู 

"ขอบคุณครับ" อัคนียิ้นแป้นแล้วรีบวิ่งไปหาเพื่อนๆทันที 

"พี่อัคคค รอไอด้วยยย" ไอริณเองก็วิ่งตามพี่ชายไปที่สนามบาสด้วย 

"คิคิ เด็กๆโตขึ้นมากเลยนะคะ" ดาลินพูดแล้วมองไปที่สนามบาสข้างๆ ที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของเด็กๆ เธอค่อนข้างรู้สึกมีความสุขที่เด็กๆสนิทและเข้ากันได้ดีแบบนี้ 

"ใช่จ๊ะ แป๊ปๆตาขุนก็จะขึ้นม.ต้นแล้ว พี่ยังไม่ได้ไปหาซื้อหนังสือมาให้เค้าอ่านเตรียมสอบเข้าม.ต้นเลย" ลมหนาวบอก 

"ขุนเค้าเป็นเด็กฉลาดจะตายพี่หนาว ลินว่าเค้าต้องสอบติดแน่ๆ แต่ตาอัคนี่สิคะ ไม่ค่อยยอมอ่านหนังสือเลย รายนี้น่ะบ้าพลังมาก เพราะพี่เตคนเดียวเลย ชอบเล่นกับลูกจนไม่ค่อยสนใจอ่านหนังสือแล้ว" ดาลินชมขุนเขา แต่แอบบ่นใส่ผู้เป็นสามี 

"เอาน่าน้องลิน พี่ว่าเด็กๆแต่ละคนเค้าก็จะถนัดคนละแบบนะ" ภาวิตาปลอบดาลิน เพราะเธอเองเป็นคนชอบตามใจลูกมาก ไม่ว่าลูกอยากจะเรียนอะไร หรือเล่นอะไรเธอก็จะตามใจทุกอย่าง เช่นเดียวกับโยชิที่ถูกลูกสาวอ้อนแค่ไม่กี่คำเค้าก็ยอมให้หมดทุกอย่างเหมือนกัน 

เด็กๆทั้ง 6 คนต่างวิ่งเล่นด้วยกันอย่างสนุกสนาน บางคนก็แข่งกันโยนลูกบาสเกตบอลลงห่วง บางคนก็วิ่งไล่จับกัน จนวายุเริ่มเหนื่อยและหิวน้ำ จึงเดินมาที่โต๊ะวางเครื่องดื่ม 

ด้วยร่างกายที่สูงโปร่งอยู่แล้ว วายุจึงเปิดกระติกน้ำแข็งเพื่อตักน้ำแข็งใส่แก้ว แล้วเทน้ำอัดลมสีเขียวสดใสใส่แก้วเพื่อดื่มน้ำเอง ไม่จำเป็นต้องเรียกผู้เป็นแม่หรือพ่อที่นั่งอยู่ไม่ไกล 

แต่ว่าเค้ายืนดื่มน้ำได้ไม่นาน ก็รู้สึกได้ว่าเหมือนกำลังถูกจ้องอยู่ พอก้มหน้าลงไปก็เห็นดวงตากลมโตที่มองมาที่เค้าด้วยแววตาใสแป๋ว 

"อยากดื่มน้ำหรอ" วายุถามไอริณที่เอาแต่ยืนเงยหน้ามองหน้าเค้าแต่ไม่พูดอะไร 

"..........." ร่างเล็กพยักหน้ารับด้วยท่าทางเขินอาย ที่จริงเธออยากดื่มน้ำ แต่ก็ตัวเตี้ยเกินไปที่จะตักน้ำแข็งในกระติกที่อยู่บนโต๊ะได้ แต่ไม่กล้าใช้ให้วายุตักให้จึงได้แต่ยืนมองเค้าดื่มน้ำอยู่แบบนี้ 

"จะเอาน้ำอะไรล่ะ เดี๋ยวพี่ทำให้" วายุถามแล้ววางแก้วน้ำของตัวเองที่ดื่มจนหมดลงบนโต๊ะ ก่อนจะหยิบแก้วเปล่ามาตักน้ำแข็งใส่ 

"..........." ไอริณที่เป็นเด็กขี้อายก็ยังไม่กล้าพูดกับวายุ นิ้วเล็กๆจึงชี้ไปที่ขวดน้ำสีแดงที่เธอชอบ แต่ก็ไม่ได้ดื่มบ่อยนัก เธอจะได้ดื่มก็ตอนที่มีงานเลี้ยงแบบนี้เท่านั้น 

"โอเค เดี๋ยวพี่ทำให้นะ" ว่าแล้ววายุก็หยิบขวดน้ำสีแดงมาเทใส่แก้วให้ แล้วยื่นให้ร่างเล็กที่ยืนรออยู่ 

มือเล็กๆรีบรับแก้วไปแล้วยกขึ้นดื่มทันที 

"ฮ๊าาาา" ปากบางอ้าออกเพื่อเปล่งเสียงระบายความซ่า เมื่อดื่มน้ำจนหมดแก้วแล้ว ก่อนจะยื่นแก้วเปล่าให้วายุ 

"เอาอีกหรอ" วายุรับแก้วไปแล้วถาม 

"..........." ไอริณไม่ตอบแต่พยักหน้ารับเหมือนเดิม 

วายุจึงเทน้ำแดงแล้วส่งให้อีกรอบ แล้วไอริณก็รับมายกขึ้นดื่มจนหมดแก้ว ก่อนจะเปล่งเสียง ฮ๊าาา ด้วยความสดชื่นเหมือนเดิม จนวายุยิ้มตามแล้วเผลอเอื้อมมือมาลูบผมไอริณด้วยความเอ็นดู 

เตวิชที่พึ่งเห็นร่างเล็กของลูกยืนอยู่ตรงโต๊ะเครื่องดื่ม และคิดว่าลูกคงอยากดื่มน้ำ จึงรีบเดินเข้ามาหา 

"ไอริณ จะดื่มน้ำหรอลูก" เตวิชถามลูกสาวเสียงดัง จนคนอื่นๆหันมามอง ดาลินเองก็รีบลุกขึ้นเดินมาหาไอริณเหมือนกัน 

"ค่ะป๊า แต่พี่วายุเค้าเทให้แล้วค่ะ" ไอริณตอบป๊าตัวเองด้วยเสียงสดใส แล้วสายตากลับมองหน้าวายุด้วยสายตาปลื้มปริ่ม จนหัวใจผู้เป็นพ่อกระตุกแปลกๆ 

"ไอริณลูก อย่ามองพี่วายุแบบนั้น ลูกต้องอย่าไว้ใจผู้ชายเด็ดขาด ถึงแม้ว่าตอนนี้เค้าจะยังเป็นเด็กก็ตาม ลูกอย่าไปหลงใหลกับหน้าตาหล่อๆ แต่แอบร้ายกาจแบบนั้น ดูผู้ชายให้ดูพ่อเค้าด้วย มีพ่อเจ้าชู้อย่างลุงนนท์ ลูกอย่าไปสนใจเด็ดขาด" เตวิชสอนลูกสาวตัวน้อยด้วยความหวงแหน โดยที่เธอแทบไม่รู้เรื่องอะไรด้วยซ้ำ 

"อ่าวไอ้นี่" ชานนท์ได้ยินเพื่อนรักพูดถึงแบบนั้นก็มองหน้าหน้าหาเรื่องทันที 

"พี่เต อย่าไปว่าพี่นนท์แบบนั้นสิคะ บางทีวายุเค้าอาจจะเป็นเด็กดีได้นิสัยมาจากพี่หนาว ไม่ได้เจ้าชู้เหมือนพี่นนท์ก็ได้ค่ะ" ดาลินบอกแล้วตีแขนเตวิช 

"อ่าวลิน สรุปจะช่วยพี่หรือด่าพี่ทางอ้อมกันแน่เนี่ย" ชานนท์แซวดาลินทีเล่นทีจริง เพราะรู้ว่าเธอแค่หยอกเล่น 

แล้วเสียงหัวเราะก็ดังขึ้นจากพวกผู้ใหญ่ โดยที่เด็กน้อยสองคนไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย แต่แล้วเสียงร้องไห้ก็ดังขึ้น จนทุกคนต้องหันไปมองทางสนามบาส 

"ฮือออ ฮือๆๆๆ" ฮานะร้องไห้เสียงดังพร้อมกับเอามือกุมหน้าผากตัวเองไว้ เพราะโดนลูกบาสเกตบอลหล่นใส่หัวเต็มๆ จนเธอรู้สึกมึนไปหมด 

"โอ๋ๆๆ ไม่ร้องนะ ไม่ร้องนะ เดี๋ยวขุนเป่าให้ เดี๋ยวก็หาย" ขุนเขาที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ดึงมือฮานะที่กุมหน้าผากตัวเองออก แล้วยื่นหน้าไปเป่าหน้าผากให้ เพราะเค้าชอบทำแบบนี้ประจำตอนเล่นกับวายุจนน้องร้องไห้ แล้วก็บอกน้องว่าถ้าเป่าให้แล้วจะหาย น้องถึงจะหยุดร้อง 

"ฮึก ขอบคุณ ฮึก ค่ะ" ฮานะขอบคุณไปด้วยสะอึกไปด้วย เพราะเธอพยายามกลั้นน้ำตาตัวเองไว้ไม่ให้ร้องไห้ เพราะโยชิเคยสอนไว้ว่าต้องเข้มแข็งและอย่าเสียน้ำตาง่ายๆ 

"เห็นมั้ย ขุนเป่าให้ก็หายเลย" ขุนเขาบอกฮานะยิ้มๆ 

โซระเห็นพี่สาวถูกปลอบก็อยากถูกปลอบบ้าง จึงแกล้งล้มลงบนพื้นแล้วร้องไห้จ้าละหวั่นขึ้นมาแทน แต่เสียงร้องไห้ของโซระดังมาก จนพวกผู้ใหญ่เป็นห่วงต้องรีบเดินมาหา 

"โซระ เป็นอะไรครับ" ขุนเขาที่อยู่ใกล้ๆ คุกเข่าลงนั่งบนพื้นแล้วถามโซระ 

"โซ ฮึก โซเจ็บแผลค่ะ ฮึก ฮือออ" โซระร้องไห้แล้วชี้ไปที่เข่าตัวเอง 

"เดี๋ยวพี่เป่าให้นะ ฟู่ววว" ขุนเขาก้มลงไปเป่าเข่าให้โซระ จนเด็กน้อยหยุดร้องไห้ 

"ฮึก ฮึก" โซระสะอึกแล้วมองขุนเขายิ้มๆ ทั้งที่แก้มป่องๆยังเต็มไปด้วยคราบน้ำตา 

การกระทำของเด็กๆอยู่ในสายตาของผู้ใหญ่ทั้งหมด ทุกคนได้แต่ยิ้มเอ็นดูที่เห็นพี่ช่วยดูแลน้อง ยกเว้นชานนท์ที่หันไปบ่นกับเตวิชแล้วก็โยชิ 

"นี่อย่าบอกนะว่ากูจะต้องจ่ายค่าสินสอดให้พวกมึงสองคนอ่ะ พอๆกันเลยทั้งพี่ทั้งน้อง" ชานนท์บ่นทีเล่นทีจริง เพราะเค้าเห็นทั้งตอนที่วายุช่วยไอริณ และขุนเขาดูแลฮานะกับโซระ 

"ค่าสินสอดลูกสาวกูแพงนะมึง" เตวิชบอกชานนท์ ทั้งที่เมื่อกี้ยังสอนไอริณว่าอย่าไว้ใจลูกชายของชานนท์เพราะกลัวจะเจ้าชู้เหมือนพ่อ 

"ของกูถ้าปกป้องลูกกูไม่ได้ กูไม่ยกให้นะเว้ย" โยชิเองก็เล่นกับเตวิชช่วยแกล้งชานนท์ด้วย 

"นี่ พอๆกันเลยพวกคุณเนี่ย พวกเค้ายังเด็กกันอยู่เลยนะ" ภาวิตาหันมาดุใส่หนุ่มๆ ทั้งที่เธอเห็นภาพเหตุการณ์เมื่อกี้ทุกอย่าง 

ภาวิตาเห็นโซระล้มลงไปที่พื้นเอง แต่ก็ไม่อยากว่าอะไรลูกสาว เพราะคิดว่าโซระคงอยากได้รับความสนใจบ้างตามประสาเด็ก แต่พวกผู้ใหญ่นี่สิ คิดเป็นตุเป็นตะไปซะหมด 

เธอไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเด็กๆโตขึ้น พวกเหล่าคุณพ่อทั้งหลายจะเข้าไปวุ่นวายในชีวิตลูกขนาดไหน 

 

เป็นไงกันบ้างค๊ากับการเปิดนิยายเซ็ทใหม่ ขอบอกเลยว่ารุ่น 2 จะมีความวุ่นวาย น่ารัก แล้วก็สนุกไม่แพ้รุ่นแรกเลยค๊าาา อิอิ ^o^ 

สำหรับรีดที่พึ่งมาอ่านเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก ไรท์ฝาก นิยายชุดบทรัก ของรุ่นพ่อกับแม่ด้วยนะค๊า มีอยู่ทั้งหมด 3 เรื่องค่ะ 

1. บทรัก ท่านประธาน เป็นเรื่องของชานนท์กับลมหนาว 

2. บทรัก นายเจ้าเล่ห์ เป็นเรื่องของเตวิชกับดาลิน 

3. บทรัก ยากูซ่าหน้าหวาน เป็นเรื่องของโยชิกับภาวิตา 

และสำหรับนิยายชุดลูกๆ จะมี 4 เรื่องนะคะ 

1. ลูกสาวยากูซ่าล่ารัก 25+​ คือของขุนเขา (ลูกชานนท์) กับโซระ (ลูกของโยชิ) 

2. Dangerous Guy! รักอันตายของนายวายุ 18+ เรื่องของ วายุ (ลูกชานนท์) กับไอริณ (ลูกของเตวิช) 

3. เรื่องของ ฮานะ (ลูกโยชิ) กับคนอื่น (ขออุ๊บไว้ก่อน) อิอิ 

4. เรื่องของอัคนี (ลูกขอเตวิช) กับคนอื่น (ขออุ๊บไว้เหมือนกัน) อิอิ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น