ปีกฝัน(Peakfan)

จะเป็นอย่างไร…เมื่อฟาร์ เพื่อนสนิทที่สุดของอันดาตั้งแต่อนุบาล กลับมาเรียนที่โฟลเบลตอนกลางเทอม และดูเหมือนว่าการกลับมาครั้งนี้ของเธอจะไม่ธรรมดาซะด้วยสิ แล้วแพมล่ะ…จะรับมือกับเรื่องนี้ได้อย่างไร?

Chapter 6 : แฟนสุดซี๊ด

ชื่อตอน : Chapter 6 : แฟนสุดซี๊ด

คำค้น : นิยายวาย,ชายรักชาย,หญิงรักหญิง,โรงเรียน,รักวัยรุ่น,เฮฮา,ตลก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 76

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ธ.ค. 2561 23:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 6 : แฟนสุดซี๊ด
แบบอักษร

Chapter 6

   แฟนสุดซี๊ด

                     “จะไปไหน!!!”

                    เสียงเรียกอันแสนจะกังวลดังขึ้นทันทีที่ธีมเดินจากเขาไป เพราะแอบกังวลว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นจะทำให้ธีมโกรธจริงๆ....ก็เขาไม่รู้จะพูดยังไงนี่นา

                    “ก็ไปรวมกับคนอื่นไง เพราะฉันคงเข้าใจผิดไปเองว่าเป็นแฟนนาย อยากจู๋จี๋กับนายสองคนบนนี้ แต่ถ้านายไม่คิดเหมือนกัน…ฉันก็จะไป” ธีมทำหน้างอนและเดินต่อ แต่ออกัสก็รั้งเอาไว้ทัน

                    “เฮ้ย! เดี๋ยวดิ ไม่ได้หมายความแบบนั้น….” ออกัสก้มหน้าแล้วก็เริ่มครุ่นคิด

                    “แล้วหมายความว่ายังไงล่ะ” ธีมเหลือบมอง

                    “ก็…”

                    “ก็อะไร…”

                    “ก็ไม่ได้หมายความแบบนั้นไง ก็…ก็ไม่ได้อยากให้นายลงไป” ออกัสบ่นอุบอิบ ท่านประธานขี้เก็กจึงหันขวับกลับมา พร้อมกับโน้มตัวเข้าหาเด็กหนุ่มปากแดงเบื้องหน้าทันที

          “ไม่อยากให้ฉันลงไป ก็แสดงว่าอยาก…จู๋จี๋กับฉันบนนี้…นะสิ”

          รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของธีมทำให้ออกัสขยับถอยหลังอย่างรวดเร็ว โดยมีธีมพุ่งตามมาแบบติดๆ จนใบหน้าของทั้งสองเข้าใกล้กันจนรู้สึกถึงเสียงลมหายใจ

          ทั้งสองจ้องตากันและกันจนเหมือนกับว่าเวลาของโลกใบนี้หยุดเดินไปแล้ว ธีมอมยิ้มนิดๆขณะมองหน้าเด็กหนุ่มเบื้องหน้า ส่วนออกัสก็จ้องมองชายเบื้องหน้าพร้อมกับหัวใจที่เต้นรัว อยู่ๆเขาก็รู้สึกว่าผู้ชายหน้าเกาหลีเบื้องหน้านี้ทำไมถึงได้หน้าเป๊ะปังแบบนี้นะ ทั้งคิ้ว ตา จมูก ปาก ทุกส่วนได้รูปไปหมด ทำไมเขาถึงเพิ่งรู้นะว่า….ธีมหล่อขนาดนี้

          “ออกัส…” อยู่ๆใบหน้าแสนเพอร์เฟคนั้นก็พูดออกมา

          “อะไร…” ออกัสเริ่มตกอยู่ในภวังค์ของสายตาคู่นั้นและหายใจไม่ทั่วท้อง

          “เป็นแฟนกันไหม?”

          “ฮะ!’ ตอนนี้ออกัสเหมือนคนหูอื้อ เขากะพริบตาปริบๆแล้วก็เหมือนคนจิตหลุด

          “ฉันถามว่า…เป็นแฟนกันไหม?”

          คำถามพร้อมกับใบหน้าจริงจังของธีมทำให้ออกัสคิดอะไรไม่ออก แต่ทว่าริมฝีปากของเขากลับเหยียดยิ้มไปเองโดยอัตโนมัติ และเมื่อรู้ตัวอีกที ธีมก็ยิ้มกว้างให้เขาแล้ว และตอนนี้เขาควรจะพูดอะไรออกไปดีล่ะ ***“ได้สิ เป็นแฟนกัน”*** แบบนี้เหรอ ใครจะพูดออกไปได้ง่ายๆ เขินจะตาย

          “ว่าไง…” ธีมยังคงรบเร้า

          “แกก็…ถามปุ๊บปั๊บ ใครจะไปคิดออก” ออกัสแทบจะทึ้งผมตัวเองทิ้ง เมื่อธีมหันหลังเดินจากเขาไปอีกครั้ง

          “เออๆๆๆๆ เออก็ได้!!!!!” ออกัสโพล่งออกมาทันทีและคว้าไหล่ของธีมเอาไว้

          “ก็ได้…หมายความว่ายังไง”

          “ก็…ก็ได้ไง แกนี่ให้ฉันพูดอะไรก็ไม่รู้ ฉัน….ฉัน…ฉันเขินนะโว๊ย!!!!”

          ออกัสยกมือขึ้นกุมหน้าและทำตามที่หัวใจเรียกร้อง ตอนนี้เขาไม่อยากจะปิดกั้นหัวใจของตัวเองอีกแล้ว

          เมื่อก่อน เขารู้สึกว่าเขาไม่ได้ชอบผู้ชาย เขาชอบผู้หญิง แต่เมื่อมีประธานขี้เก็กคอยวนเวียนอยู่รอบๆตัวเขา เขาก็เริ่มมองไม่เห็นใครอีกแล้ว ทุกวันเขาจะต้องนึกถึงผู้ชายคนนี้ และหลังจากที่ธีมบอกชอบเขา เขาก็พยายามปฏิเสธตลอดว่าเขาไม่ได้คิดอะไรกับธีม

          แต่ทว่า...รอยยิ้มเจ้ากรรมนี่สิมักจะผุดขึ้นมาทุกครั้งที่อันดาแซว แล้วมันจะหมายความว่ายังไงล่ะ ถ้าไม่ได้หมายความว่า…เขาเองก็ชอบธีมเหมือนกัน (นี่ฉันชอบผู้ชายจริงๆเหรอเนี่ย!!!!)

          “โถๆๆๆๆ ที่แท้ก็เขินนี่เอง” ธีมลูบผมสีน้ำตาลของออกัส ทำให้ออกัสยิ่งเขินอายเข้าไปกันใหญ่

          “ไม่ต้องมาทำแบบนี้เลย ยังไงฉันก็เป็นผู้ชายนะเว้ย มาลูบหัวกันงี้ได้ไง ข่มกันนี่หว่า” ออกัสดึงมือธีมออก แต่ธีมกลับกุมมือของออกัสเอาไว้แทน (นี่มันเรื่องบ้าไรกันว้า ทำไมต้องยอมให้ธีมจับมือด้วย)

          “ไม่ได้ข่มไรเลย…รักต่างหาก” คำว่ารักทำให้ออกัสอึ้ง รักเหรอ…รักงั้นเหรอ

          “ไอ้บ้า!!!! ชอบพูดอะไรก็ไม่รู้” ออกัสรีบหันหลังให้ธีมทันที เพราะเขาเก็บอาการตื่นเต้นเอาไว้ไม่มิดแล้ว

          “ทำไมอ่ะ พูดไม่ได้เหรอ” ธีมโน้มตัวเข้ามาหาเขา ออกัสจึงรู้สึกได้ถึงอ้อมกอดของธีมที่กอดเขามาจากด้านหลัง

          “ถ้าพูดแบบนี้…คนฟังก็ตายสิ” ออกัสบ่นอุบอิบ แต่ว่าการบ่นนั้นก็ทำให้ธีมยิ้มแล้วยิ้มอีก

          “งั้น…ตกลงเป็นแฟนกันนะ” เสียงทุ้มๆดังขึ้นข้างหูของเด็กหนุ่มหน้าตี๋ ออกัสซึ่งตอนนี้กลายเป็นลูกหมาเชื่องๆตัวหนึ่ง จึงหลับตาปี๋แล้ว…พยักหน้า

          “เยส! เป็นแฟนกันแล้วนะ!!!!!!!!!!!!!!”

          ธีมคลายอ้อมกอดของตัวเองออกจากออกัสและกระโดดโลดเต้นภายในรถบัสคันโต ออกัสถึงกับทำหน้าเหวอเพราะไม่เคยเห็นธีมในโหมดนี้มาก่อน (ปกติมันขี้เก็กไม่ใช่เหรอวะ!!!!!)

          แต่ออกัสก็ทำหน้าเหวอได้ไม่นานหรอก เพราะว่าร่างของเขาถูกดันเข้าหาเบาะนั่งตามมาพร้อมกับร่างกายของชายหนุ่มสุดหล่อของโรงเรียน มือของธีมสัมผัสเข้าที่ท้ายทอยของออกัสทันที ตามมาด้วยริมฝีปากที่ประทับจูบลงบนริมฝีปากสีแดงสดของออกัสอีกครั้ง แต่ทว่าครั้งนี้ออกัสกลับตอบสนองในสิ่งยั่วยุนั้น เพราะความหล่อของธีมนั้นมันมากเกินไป

          “ไอ้บ้า…ทำอย่างนี้กับฉันได้ไงเนี่ย” ออกัสพูดออกมาพร้อมกับหน้างอนๆ เมื่อธีมถอนริมฝีปากออกจากเขาแล้ว

          “ก็ถ้าเป็นแฟนกันแล้ว ก็ไม่ต้องทนแล้วไง จะทำอะไรก็ได้ จริงไหม?”

          จบประโยค ริมฝีปากเรียวบางของธีมก็สัมผัสกับปากเล็กๆของเด็กหนุ่มหน้าตี๋อีกครั้ง จนออกัสรับรู้ได้ถึงสิ่งที่ตามหามานาน และออกัสก็ไม่เคยคิดเลยว่ามันจะมาจากผู้ชายเบื้องหน้านี้

          “ชอบกลิ่นน้ำหอมนี้ที่สุดเลย” คำพูดของธีมดังขึ้นอีกครั้งขณะที่จุ๊บเบาๆลงที่ต้นคอของออกัส

          “ไอ้ธีมบ้า!!!! หยุดเลย เรายังเป็นเด็กนะเว้ย ฉันไม่ยอมให้แกทำอะไรฉันมากกว่านี้แน่!” ออกัสรีบเด้งตัวขึ้นมาจากเบาะที่นั่งรถ และกลืนน้ำลายอึกใหญ่จนธีมหัวเราะหึๆออกมา

          “แล้วคิดว่า…จะขัดขืนฉันได้เหรอ” เสียงแผ่วเบาที่เกิดขึ้นที่ท้ายทอยทำให้ออกัสสะดุ้งโหยงและจับกางเกงตัวเองเอาไว้แน่น

          “เฮ้ย! อย่านะ ฉันเป็นลูกมีพ่อมีแม่นะ!” ออกัสโพล่งออกไปทันที…นี่ฉันจะเสียตัวให้มันจริงๆเหรอเนี่ย

          “ฮ่าๆๆๆๆๆ”

          “ยังจะมาหัวเราะอีก”

          “นายอ่ะ คิดอะไรของนายอยู่ ฉันไม่ได้จะทำอะไรแบบนั้นเลยนะ”

          “ฮะ………” ออกัสเหวอทันทีที่ได้ยินคำนั้น

          “แล้วที่แกบอกว่า…ขัดขืนอะไรนั่นนะ หมายความว่าไง”

          “ก็หมายความว่า จะทำแบบนี้ไง…”

          ธีมดึงออกัสกลับมานั่งที่เบาะอีกครั้งและกอดเด็กหนุ่มเอาไว้แน่น หลังจากนั้นก็ดึงเสื้อแขนยาวของออกัสขึ้นห่มให้เขา และก่อนที่ออกัสจะหลับตาพริ้มไป เขาก็จุ๊บเบาๆที่หน้าผากของเด็กหนุ่มผมสีน้ำตาล แล้วบอกกับออกัสว่า…

          “จะกอดแบบนี้ทั้งคืน…ไม่ให้ขัดขืนหรอก” และรอยยิ้มของทั้งสองก็ปรากฏขึ้นท่ามกลางแสงหิ่งห้อยที่บินไปมารอบรถคันโต


.................................................................................................

อ๊าก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

อ๊าก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ตอนนี้ไรท์ไม่รู้จะพูดอะไรเลย

นอกจาก...นั่งกรี๊ด!!!!!

อร๊ายๆๆๆ

ธีมคะ...คุณเอาแต่ใจไปนะ

แต่ไรท์ชอบๆๆๆๆ

มีความมุ้งมิ้งเข้าไปอีก

คนเขียนละลายค่ะ

จะบร้าตายกับคู่นี้

โอยๆๆๆๆๆ ฟินไปอีก

เขินนะเนี่ย

5555

งั้นเราไปต่อตอนต่อไปเถอะค่ะ

ตามมานะคะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น