Meekana

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เงาตามตัว 50%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.6k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ธ.ค. 2561 22:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เงาตามตัว 50%
แบบอักษร

ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมารามาเอลคอยดูแลอริสาเป็นอย่างดีจนตัวนี่แทบจะติดกันอยู่ตลอดเวลา และที่สำคัญข่าวไม่ดีก่อนหน้านี้ ชายหนุ่มก็เป็นคนจัดการแก้ไขให้กับเธอเป็นที่เรียบร้อย และวิธีการแก้ไขของเขาก็คือ การให้ข่าวไปว่าเธอกับเขากำลังคบหาดูใจกันอยู่ ซึ่งมันสร้างความฮือฮาให้กับคนทั้งบริษัทไม่น้อย เธอเองก็ได้แต่ทำใจและยอมรับในการตัดสินใจของเขาอย่างไม่มีทางเลือก

“ ซานฟรานซิสโกเหรอคะ?”เสียงใสถามย้ำกลับไป เมื่อจู่ๆรามาเอลก็มาบอกว่าเขาจะต้องเดินทางไปทำงานที่ ซานฟรานซิสโก อาทิตย์หน้า

“ครับ และคุณก็ต้องไปกับผมด้วย”

“เดี๋ยวนะคะ ริสาว่ามันไม่น่าจะเกี่ยวกับริสาเท่าไหร่เลย”

“ผมไม่มีทางปล่อยคุณให้อยู่ที่นี่คนเดียวแน่ริสา” รามาเอลเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ก่อนจะยกนิ้วขึ้นเป็นสัญญาณให้เธอเดินมาที่โต๊ะทำงานของเขาเดี๋ยวนี้

“อยากจะตัดนิ้วคุณทิ้งจังเลยค่ะราม”บ่นกระเง้ากระงอดแต่ก็ยอมเดินเข้าไปหาชายหนุ่มอย่างเลี่ยงไม่ได้ ที่นี่ที่ทำงานและสถานะเขาก็คือบอส มีเหรอที่เธอจะปฏิเสธได้

“อยากมีสามีนิ้วด้วนก็เอาสิครับ” กระเซ้าออกไปพร้อมกับดึงร่างบางให้มานั่งตักทันที

“สามงสามีอะไรคะ อย่ามาโมเมนะ แล้วก็ปล่อยริสาก่อนนี่มันห้องทำงานนะคะ!”

“ผมจะปล่อยก็ต่อเมื่อคุณตอบตกลงว่าจะไป ซานฟรานซิสโกกับผม”

“รามคะ ริสาอยู่ได้ค่ะ เดรกก็อยู่ คงไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรอกค่ะ” หันกลับมาจ้องใบหน้าหล่อเหลาของแฟนหนุ่มนิ่ง รามาเอลยังคงกังวลเรื่องเมื่อคราวก่อนอยู่มากแน่ๆขนาดเธอเองตลอดทั้งอาทิตย์ที่ผ่านมาก็อดที่จะคิดถึงเรื่องนี้อยู่ตลอดไม่ได้

“คุณเคยรับปากผมแล้วนะว่าจะเชื่อฟังผม”

“ราม!” มาแล้วมุขไม่ยอมใครของเขา

“แต่ริสายังไม่ได้เตรียมพร้อมอะไรเลย ไหนเรื่องวีซ่า....”

“ผมจัดการให้คุณเรียบร้อยแล้วที่รัก”ยิ้มเจ้าเล่ห์พร้อมมองคนตัวเล็กอย่างรู้ทัน เขารู้อยู่แล้วว่าเธอต้องมาไม้นี้ และมีเหรอที่คนอย่างเขาจะยอมให้เธอหาข้ออ้างมาใช้กับเขาได้

“ถ้าจะทำอย่างนี้คราวหลังไม่วางยาริสาแล้วพาขึ้นเครื่องไปเลยล่ะคะ”

“นั่นเป็นสิ่งที่ผมคิดไว้อยู่ ถ้าคุณยังดึงดันไม่ยอมไปกับผม” โอ้พระเจ้า ช่วยบอกฉันทีว่าฉันได้แฟนไม่ใช่ได้พ่อ เล่นบังคับเธอทุกทางที่ทำได้อย่างนี้ หญิงสาวคิดอย่างเหนื่อยใจ

“กำหนดการไปกี่วันคะ?”

“สองอาทิตย์ครับ”

“ทำไมริสาไม่รู้เลยว่าคุณมีกำหนดการต้องบินไปซานฟรานซิสโกด้วย” เพราะเธอคือเลขาของเขา เวลามีกำหนดการอะไรจะต้องผ่านทางเธอทุกครั้ง

“ผมไปในนามประธานบริษัทของผมเองครับ ไม่ใช่งานของที่นี่” อริสายกมือขึ้นลูบใบหน้าหล่ออย่างแผ่วเบา เขาคงจะเหนื่อยไม่น้อย แค่ลำพังบริษัทนี้บริษัทเดียวก็น่าจะหนักหนาพอสมควร แต่นี่ เขาต้องรับไปถึงสองบริษัท! แค่คิดเธอก็แทบอ้วกแล้ว ไม่อยากนึกเลยว่าชายหนุ่มจะสาหัสขนาดไหน

“อย่าหักโหมนักนะคะ ริสาเป็นห่วง” ใช่เธอเป็นห่วงเขาจริงๆ ตลอดเวลาที่อยู่ข้างกันเขาทำให้เธอมีความรู้สึกดีๆเกิดขึ้นไม่น้อย และเธอก็คงทนไม่ได้หากเขาจะต้องล้มป่วยลงไปเพราะโหมงานหนัก

“แค่มีคุณอยู่ตรงนี้ ผมก็ไม่เป็นอะไรหรอกครับ” จับมือน้อยขึ้นมาจุมพิตหนักๆที่หลังมือ ก่อนจะส่งยิ้มอ่อนโยนไปให้

“ช่วงนี้ปากหวานจังคะ?”

“กับคุณคนเดียว” เบาจ้าพ่อหนุ่ม เธอจะอ้วกไปกับความหวานที่ถูกหยอดอยู่แล้ว หญิงสาวคิดก่อนจะปืนลงจากตักบอสหนุ่ม

“พักเที่ยงแล้ว ริสาขอไปหาอะไรดื่มหน่อยนะคะ คุณจะเอาอะไรไหม?”

“ไม่ครับ รีบไปรีบมา”

“ค่า~” ตอบรับพร้อมกรอกตาใส่ชายหนุ่มไปหนึ่งที ก่อนจะหันมายิ้มทะเล้นและเดินออกไปทันที ทิ้งไว้เพียงนัยน์ตาสีเทาเงินที่จ้องมองร่างบางไปจนสุดสายตาด้วยความเป็นห่วง ตราบใดที่ยังหาตัวคนร้ายไม่พบ อริสาก็ยังไม่ปลอดภัย

“อาเธอร์ มาหาฉันที่ห้องทำงานที” หลังจากพ้นร่างของคนตัวเล็ก รามาเอลก็ต่อสายถึงบอดี้การ์ดคนสนิททันที

“ครับบอส”

ร้านกาแฟตรงข้ามบริษัท

“เอามอคค่าเย็นหวานน้อยแก้วนึงค่ะ”สั่งเครื่องดื่มไปพร้อมกับมองหาบอดี้การ์ดประจำตัว อ้อ อยู่นั่นเอง

“เดรก ดื่มอะไรไหมคะ?” เดินออกไปเปิดประตูร้านเพื่อถามบอดี้การ์ดหนุ่มที่ยืนอยู่อย่างมีน้ำใจ

“ไม่ครับ ขอบคุณ” จ้า~! ไม่รับก็ไม่รับ ทำไมต้องทำหน้าดุอยู่ตลอดเวลาด้วยเล่า ชิ!

“เท่าไหร่คะ”

“นี่ครับส่วนของเธอ” หญิงสาวขมวดคิ้วก่อนมองธนบัตรที่วางอยู่ตรงหน้าเธอด้วยความสงสัย และหันไปมองชายหนุ่มข้างๆอย่างใช้ความคิด เธอเคยเจอเขาที่ไหนมาก่อนนะ คุ้นหน้าจังเลย

“สวัสดีครับ เราเจอกันอีกแล้ว” เออ ก็น่าจะเคยเจออยู่หรอกเพราะเธอก็คุ้นหน้าเขาอยู่เหมือนกัน

“ฉันจ่ายเองได้ค่ะ” ตัดบทสนทนาด้วยการยื่นธนบัตรของตัวเองส่งให้พนักงานที่เค้าเตอร์ทันที โดยไม่สนใจชายหนุ่มหน้าตาคมคายข้างๆแม้แต่น้อย

“คุณนี่เย็นชาเหมือนหมอนั่นเลยนะ มิน่ารามาเอลถึงเลือกคุณ” อ๊ะ! ใช่แล้ว เขาคือผู้ชายที่เธอเคยเจอที่ห้างตอนไปชอปปิ้งกับรามาเอล และอีกครั้งที่งานเลี้ยงต้อนรับ เจสัน!

“คุณพูดเรื่องอะไร?”

“ก็เรื่องที่หมอนั่นมันเลือกคุณแทนที่จะเป็นมารีอาไงครับ” คิ้วสวยขมวดเข้ากันอย่างไม่เข้าใจ

“ในงานเลี้ยงคืนนั้น เรื่องที่เกิด” อ้อ เธอพอเข้าใจขึ้นมาบ้างแล้ว เขากำลังพูดถึงเรื่องคืนวันที่มีงานเลี้ยงนั่นเอง

“ฉันจำคุณได้ค่ะ แต่ก็จำไม่เห็นได้ว่าเราสนิทกันมากพอที่จะมาคุยสนทนากันอยู่แบบนี้”

“บางทีคุณก็น่าสงสารนะอริสา ยอมเป็นของเล่นให้หมอนั่นอยู่ได้” เจสันพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบหากแต่ฟังดูน่ากลัวจนน่าขนลุก ผู้ชายคนนี้มีบางอย่างที่ไม่น่าไว้วางใจเลย

“คุณต้องการอะไร”

“ผมแค่อยากจะเตือนคุณ....ผู้หญิงที่รามาเอลเลือกมาส่วนใหญ่ก็เพื่อเอามาฆ่าเวลาเล่น เบื่อเมื่อไหร่ก็เขี่ยทิ้ง และผมไม่อยากให้มันเกิดขึ้นกับคุณ”

“บางทีฉันก็เชื่อใจแฟนฉัน มากกว่าผู้ชายแปลกหน้าอย่างคุณค่ะ” เจสันยิ้มเย็นกลับมาให้สาวสวยตรงหน้า ก่อนจะเดินเข้ามาหาเล็กน้อย

“เชื่อผมบ้างก็ดีนะคุณจะได้ไม่เสียใจ”

“.....”

“ถอยออกไปจากเธอ” เดรกที่เข้ามายืนอยู่ข้างหลังหญิงสาวตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้เอ่ยขึ้นเสียงเยือกเย็น แต่อริสากลับจับน้ำเสียงเขาได้ว่ากำลังไม่พอใจอยู่

“โว้ว บอดี้การ์ดคุณมาแล้ว ไว้โอกาสหน้าเจอกันใหม่นะ คนสวย” ยังไงซะเราก็ต้องเจอกัน อริสา เจสันพูดกับตัวเองในใจ ก่อนจะยอมเดินจากไป

“อย่าบอกเรื่องนี้กับรามนะคะ”

“บอสทราบเรื่องแล้วครับ” หา! ข่าวกรองบ้าอะไรจะรายงานเขาเร็วขนาดนั้นเนี่ย! หญิงสาวคิดอย่างไม่อยากจะเชื่อ

“และท่านก็กำลังมาครับ”

กริ่ง~กริ่ง~

ขาดคำเสียที่ไหนล่ะ สิ้นคำพูดเดรกปุ๊บร่างสูงของรามาเอลก็มาปรากฏตัวอยู่ประตูทางเข้าร้านการแฟทันที ใบหน้าหล่อเหลาฉายแววเกรี้ยวกราดจนดูน่ากลัว

“หมอนั่นล่ะ”

“ไปแล้วครับ”

“ระยำ! ส่งคนตามประกบจับตาดูมันไว้”

“ครับบอส” นี่มันเรื่องอะไรกันอีกเนี่ย อริสามองรามาเอลสั่งลูกน้องด้วยน้ำเสียงดุดัน คิ้วหนาขมวดเข้าหากันจนดูยุ่งเหยิง ดูเหมือนว่าเขากำลังอารมณ์ไม่ดีสุดๆ

“ส่วนคุณตามผมมานี่” เมื่อสั่งลูกน้องเสร็จสับก็เดินตรงมาลากเธอออกจากร้านทันที

“เดี๋ยวค่ะราม คุณจะพาริสาไปไหน?”

“ผมควรทำยังไงกับคุณดี จับคุณมัดไว้ที่เตียงเลยดีไหม รู้อะไรไหมตอนนี้ผมห่วงคุณแทบคลั่งริสา”

“ราม...”

“มันไม่ควรได้เข้าใกล้คุณ”รามาเอลกัดกรามแน่นจนเป็นสันนูนด้วยความโมโห ทันทีที่เดรกรายงานข่าวมาก็ทำเอาเขาแทบคลั่ง เจสันมันเลือกเข้ามาหาเธอแบบนี้ มันไม่ใช่เรื่องดีแน่!

“ราม ใจเย็นก่อนค่ะ ริสาก็เคยเจอเขาแล้วนี่ค่ะ”

“นั่นมันตอนที่ผมอยู่ด้วย”

“ไม่ค่ะ ริสาเคยเจอกับเขาอีกครั้งตอนงานเลี้ยงของคุณ” กึก เท้าที่กำลังก้าวอยู่หยุดชะงักลงทันทีก่อนจะหันมาประจันหน้ากับเธอ

“คุณว่าไงนะ คุณเคยเจอมันอีกครั้งอย่างนั้นเหรอริสา”

“ค่ะ ทำไมเหรอคะ?”

“ระยำ! เราจะเลื่อนกำหนดการเดินทางให้เร็วขึ้น คุณกับผมเราจะไปซานฟรานซิสโก อีกสองวันข้างหน้า”

ดูเหมือนการปรากฏตัวของเจสันจะไม่เป็นผลดีกับใครเอาเสียเลย เหตุการณ์มันดูเลวร้ายลงอย่างเห็นได้ชัด ทั้งรามาเอลทั้งเหล่าบอดี้การ์ดก็ต่างสีหน้าเคร่งเครียดกันมากขึ้น เธออาจจะไม่รู้อะไรแต่ก็ไม่ได้โง่จนดูไม่ออกว่าคนที่ชื่ิอเจสันนั่น เป็นตัวอันตรายและไม่น่าไว้วางใจ!

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น