facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 2 NC

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.4k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ธ.ค. 2561 22:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 700
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 NC
แบบอักษร

ปากดีนัก ต้องโดนจัดซะให้เข็ด

บทที่ 2


“มึง กู เอ่อ ไอ้พี่แบงค์”


หัวชักหายร้อนเมื่อเจอคนร้อนกว่า ทิวไม้เริ่มนั่งกระสับกระส่ายในรถยนต์คันหรูที่ขับเร็วจนแทบจะเหาะแทรกมิติของกาลเวลาได้  ธนดลไม่มองหน้าเขาเลยสักนิดขณะใช้สมาธิจดจ่ออยู่กับการขับรถจนกระทั่งเขาจอดลงที่คอนโดมิเนียมแห่งหนึ่ง ร่างสูงก้าวลงจากรถแล้วเดินมาฝั่งของทิวไม้ก่อนจะเปิดประตูรถกระชากเขาลงมา ทิวไม้สบตากับดวงตาคมกริบนั้นแล้วถึงกับผวา เขาฝืนกายไว้พลางพูดปากสั่น


“มึง แบงค์ ไอ้พี่แบงค์ กูถอนคำพูด มึงไม่ต้องพิสูจน์เหี้ยอะไรก็ได้ อุ๊บ”


ธนดลหยุดอาการหวาดผวาของทิวไม้ด้วยการกระชากร่างที่เล็กกว่าเข้าหาตัว มือใหญ่ของเขาโอบเอวทิวไม้ไว้ไม่ให้วิ่งหนีและบดจูบลงไปที่ปากสั่น ทิวไม้พยายามเบี่ยงหน้าหนีแต่เขากลับใช้อีกมือบีบกรามจนเปิดกว้าง ลิ้นร้อนฉกวูบตามติดไปทันที


“อย่า อื้อ”

เหี้ยแล้วไง แม่งสอดลิ้นเข้ามาในปากกูแล้ว เอาไงดีวะ สู้สิวะไอ้ทิวไม้ สู้ๆ


สติของทิวไม้เตลิดเปิดเปิงไปหมด เขาพยายามยกมือผลักอกของธนดลแต่มันช่างหนาหนักยิ่งกว่าผลักกำแพงก่ออิฐโบกปูนเสียอีก แผงหน้าอกแน่นไปด้วยมวลกล้ามเนื้อบอกให้รู้ว่าผู้ชายคนนี้ต้องออกกำลังกายทุกวัน แล้วเขาล่ะ เขาที่มีไส้เดือนเป็นสัตว์เลี้ยง วันๆหมกตัวอยู่กับการดึงวัชพืชออกจากแปลงดอกไม้ จะไปสู้ธนดลได้อย่างไร


 ฮือ โอ๊ยตายห่าแล้ว มันตวัดลิ้นกูแล้วด้วย


“แบงค์ พี่แบงค์ ฮึก อย่า”


เผยอปากพูดแบบนั้นแต่ทิวไม้แทบหมดแรงแล้วในตอนนี้

ไอ้เหี้ย นี่มันลานจอดรถนะโว้ย


แต่อีกฝ่ายไม่สนใจ ธนดลบดจูบจนทิวไม้แข้งขาอ่อนไปหมดกว่าจะยอมผละปากออกแล้วสบตากับคนที่ชิงตัวมาจากผับด้วยความสับสนอยู่หลายวินาที


“เหี้ยเอ๊ย”


หน้าหล่อหลุดปากสบถเหมือนห้ามใจตัวเองไม่อยู่  ในที่สุดเขาก็ย่อตัวรวบเอวของทิวไม้และแบกขึ้นพาดบ่าของเขาอย่างไม่ได้รู้สึกว่าหนักแต่อย่างใด ทิวไม้ได้แต่ทำหน้าเหวอเมื่อถูกเขาแบกเข้าไปในลิฟต์


“แบงค์ ปล่อยกู ปล่อยผมนะ นะครับแบงค์”

ไม่ไหวแล้ว กูกลัว ปล่อยกู


“เงียบ!”


เขาไม่ยอมทำตามซ้ำยังส่งเสียงเข้มดุจนทิวไม้กลัวหัวหด ธนดลแบกร่างผอมออกจากลิฟต์เดินมาถึงหน้าประตูห้องของเขา แค่เสียบคีย์การ์ดประตูก็เปิดออกเขารีบก้าวเข้าไปในห้อง ทิวไม้ใจหายวาบเมื่อประตูปิดลง อิสระของเขาโบยบินไปเสียแล้ว

แม่งเอ๊ย ฆาตกรรมในห้องปิดตายชัดๆ


ทิวไม้คร่ำครวญในใจเมื่อธนดลแบกเขาผ่านประตูห้องนอนแล้วโยนลงบนเตียงกว้าง กำลังจะพลิกตัวหนีธนดลก็โถมทับร่างของเขาทันที คราวนี้ทิวไม้ถึงกับตาเหลือกเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ยอมอ่อนข้อให้


“มึงไม่เคยเอาผู้ชายไม่ใช่เหรอ มึงไม่เอากูจริงหรอกใช่ไหม”


ทำใจดีสู้เสือยิ้มแห้งเข้าใส่และเอ่ยวาจาเสียงอ่อนหวาน ไม่แข็งขันเหมือนตอนหัวร้อนท้าท้ายอีกแล้ว แต่ตอนนี้คนหน้าหล่อแปลงกลายเป็นเสือหนุ่มวัยฉกรรจ์ที่กำลังมองเหยื่อในกรงเล็บอย่างพิจารณาว่าจะทำอะไรดี คำขอร้องของเหยื่อจึงเป็นอันตกไป


“ผมไม่เคยถูกใครดูถูกเหยียดหยาม คุณท้าผมต่อหน้าผู้คนให้ผมอับอาย คิดว่าผมจะยอมหรือเปล่า”

ไงล่ะกู เรื้อนจนได้เรื่อง ฮือ ไอ้บัฟ ไอ้สมเสร็จ ช่วยกูด้วย สาบานว่าหลังจากนี้กูจะไม่แดกเหล้าอีกแล้ว


ทิวไม้ด่าตัวเองที่รนหาเรื่อง เขาทำตาละห้อยและลองเอ่ยปากอีกครั้ง เผื่อไอ้หน้าหล่อแสนโหดจะยอมยกโทษให้บ้าง แม้ความหวังจะริบหรี่เหลือเกิน


“กูขอโทษก็ได้ กูเมาไง กูเสียใจที่ออยทิ้งกู ก็เลยอารมณ์เสียใส่มึง น่านะพี่แบงค์ปล่อยกูนะ ปล่อยผมนะครับ”


ดวงตาใต้ล่างมองธนดลอย่างอ้อนวอนเหมือนหนูตัวเล็กๆที่หวังว่าเสือที่ตะปบอยู่จะใจดีปล่อยเขาไป แต่กลับยิ่งทำให้ธนดลเหมือนใกล้จะตบะแตกเข้าทุกที


“อย่ามองแบบนี้นะ รู้ไหมว่ามันยั่วแค่ไหน”


เขาสบถอะไรออกมาบางอย่างทิวไม้ฟังไม่ถนัด ก่อนที่ธนดลจะก้มหน้ามาจูบทิวไม้อีกครั้ง แต่คราวนี้เขาไม่ได้บดขยี้หนักหน่วงเหมือนที่ลานจอดรถ ธนดลค่อยๆไล่ขบเม้มกลีบปากของทิวไม้ทีละส่วนก่อนจะดันลิ้นชื้นเข้ามาแตะกับลิ้นทิวไม้ เขารุกไล่จนร่างนั้นสั่นไปทั้งตัว มือร้อนเริ่มสอดลึกเข้ามาด้านในเสื้อยืดตัวบางที่ทิวไม้สวมอยู่ ไม่รู้เลยว่าเขาถอดมันออกจากตัวตอนไหน รู้ตัวอีกทีก็ตอนสะดุ้งที่มือร้อนของเขานาบมาบนยอดอกของตนนั่นเอง


“อื้อ”


“อย่าดิ้นสิ”


ได้ยินเสียงขู่เบาๆอยู่ในลำคอตอนที่เจ้าของเสียงทุ้มวอแวอยู่ตรงซอกคอ ทิวไม้ขนลุกเกรียวไปหมด บอกได้อย่างเดียวว่าตอนนี้ทั้งแขนและขาหมดแรงจะต่อสู้ อ่อนปวกเปียกเหมือนกบตอนถูกฉีดยาชา

ฉิบหายแล้ว แม่งกำลังจะถอดกางเกงกูครับ แม่จ๋าช่วยทิวด้วย


“พี่แบงค์ ปล่อยเถอะนะ”


พยายามผลักมือร้อนออกแต่ไม่ได้ผล ธนดลชำนาญในการถอดจนทิวไม้หมดทางต่อสู้ เขาดึงโน่นยื้อนี้อยู่ครู่หนึ่งร่างของทิวไม้ก็ไม่เหลืออะไรติดตัวแม้แต่ชิ้นเดียว สายตาตอนที่เขามองไล่ตั้งแต่หัวจรดเท้าทำให้ทิวไม้ร้อนวูบไปทั้งตัว


“มองเหี้ยอะไร ผู้ชายเหมือนกัน กูมีหนอนเหมือนมึงนี่แหละไม่เห็นหรือไง ปล่อยกูเดี๋ยวนี้”


ร่างผอมปากเก่งฝืนความขัดเขินส่งเสียงตวาดแว้ด ธนดลกลับหัวเราะเหมือนเอ็นดู นั่นยิ่งทำให้ใบหน้าคมเข้มดูหล่อขึ้นอีกสิบริกเตอร์จนทิวไม้เผลอตะลึง


“เสียงแง้วๆเหมือนแมวเลย ขู่ยังไงผมก็ไม่กลัวหรอก ไหนขอดูหนอนน้อยของ น้องชื่ออะไรนะ ได้ยินเพื่อนเรียกว่าทิวใช่ไหม ขอผมดูหนอนน้อยของทิวหน่อยนะครับ”

ทำมาเสียงอ่อนเสียงหวานใส่ คิดว่ากูจะให้มึงดูง่ายๆเหรอ เฮอะ ฝันไปเหอะ


“ทำอะไร ปล่อยกูนะโว้ย”


ทิวไม้โวยวายเมื่อธนดลฉวยข้อมือทั้งสองข้างของเขาไปยึดไว้ด้วยมือใหญ่แค่ข้างเดียว ก่อนที่เสือหนุ่มจะตะปบมืออีกข้างลงมาบนหนอนน้อยของเขาแล้วบีบเบาๆ


“โอ๊ย เหี้ย มึงมันเหี้ยไอ้พี่แบงค์ ทำอะไรกูเนี่ย”


มือสากอุ่นร้อนบีบเจ้าหนอนน้อยแล้วเค้นคลึงตาม ทิวไม้ตาเหลือกเมื่ออยู่ๆความรู้สึกมวนท้องก็พุ่งวาบไปตามเนื้อตัว ขนลุกขนชันทั้งที่เหงื่อไหลเป็นทาง หัวใจของเขาเต้นถี่ยิบตอนที่ธนดลก้มหน้าลงมางับยอดอกเข้าปากแล้วดูดเบาๆ


“แบงค์ แบงค์ ทำอะไร พี่แบงค์ อย่านะ โอ๊ย เสียว”


คนช่ำชองโจมตีทั้งบนและล่างพร้อมกัน คราวนี้ทิวไม้ดิ้นพล่านพลางกัดฟันแน่น


“อื้อ โอ๊ย ไม่ไหวแล้ว”


“ยอมนะ”


ธนดลเงยหน้าขึ้นพูด นัยน์ตาของเขาแดงก่ำเพราะความต้องการในตัวหนุ่มรุ่นน้องต่างคณะ อีกฝ่ายก็เคลิบเคลิ้มอย่างที่เขาต้องการแต่ก็ยังปากแข็งไม่ยอมรับ


“มะ ไม่”


“ไม่ยอมเหรอ”

เหี้ย บีบไข่กู ฮือออ


“แบงค์ อื้อออ”


“เกร็งไปหมดทั้งตัวแบบนี้ ทิวยังไม่ยอมผมอีกหรือครับ”


ลิ้นชื้นตวัดใส่ยอดอกสลับดูดดุนจนแข็งเป็นไต รอบลานแดงระเรื่อปะปนกับรอยฟันที่ธนดลจงใจทิ้งไว้ มือก็บีบเค้นจนหนอนน้อยของทิวไม้ตื่นหัวตั้ง ความต้องการบางอย่างเกิดขึ้นในตอนนี้ ทิวไม้ไม่เคยมีประสบการณ์เร้นลับมาก่อนเขาอธิบายไม่ถูกว่าความรู้สึกเหล่านี้คืออะไร ตอนนี้เขารู้แค่อยากปลดปล่อย อยากให้หลุดพ้นจากความทรมานนี้


“อ๊า พี่แบงค์เบามือโว้ย อึก เออ จะทำอะไรก็ทำ กูยอมแพ้แล้วไอ้เหี้ย”


หน้าหล่อยิ้มกริ่มสมใจ เขาจัดการแก้ผ้าตัวเองอวดหุ่นให้ทิวไม้อิจฉาเล่น ทิวไม้มองร่างกายของธนดลแล้วกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เข้าใจแล้วว่าทำไมสาวๆถึงคลั่งไคล้ผู้ชายคนนี้นัก

ต้นแขนมีกล้าม หน้าท้องมีลอน ไอ้เทพบุตรเสือสมิง ฮืออ


“เดี๋ยวนะ พี่แบงค์ ของมึงทำไมใหญ่เบอร์นี้”


ตาเหลือกในทันทีเมื่อเลื่อนมองต่ำแล้วเพิ่งเห็นอนาคอนด้า ไม่ใช่ไส้เดือนตื่นขี้เถ้าเหมือนของเขา ทำไมมัน โอ๊ย ....


“ลองจับนะครับทิว”


คว้ามือของทิวไม้ไปจับงูยักษ์ของเขา ทิวไม้อ้าปากค้าง

เหี้ย กำเกือบไม่รอบ อย่าบอกนะว่าไอ้ที่จับอยู่นี่มันกำลังจะแทงตูดผม ไม่น้า..


“มือทิวนุ่มจัง ทิวเรียนคณะอะไรครับ”

มันใช่เวลามาทำความรู้จักกันไหมวะ


“อืม เรียนเกษตร”


ทิวไม้ได้ยินเสียงตัวเองตอบไป ช่างกระเส่าจนอยากจะกัดลิ้นตาย


“จริงเหรอ ไม่อยากเชื่อเลยว่าเด็กเกษตรมีคนน่ารักอย่างทิวด้วย สงสัยผมจะต้องให้ทิวสอนปลูกต้นไม้เสียแล้ว”


ธนดลใช้จังหวะชวนอีกฝ่ายพูดคุยเบียดตัวเองลงมาระหว่างขาของทิวไม้ เขายกปลายเท้าทั้งสองไปพาดบนบ่าของเขาจนมองเห็นช่องทางสวรรค์ มือคว้าซองถุงยางอนามัยที่มีอยู่แล้วบนหัวเตียงขึ้นมาใส่เตรียมพร้อมเผด็จศึก


“ทิวอย่าเกร็ง มองตาผมนะครับ มองสิ”


ทิวไม้มั่นใจว่าต้องสะกดจิตแน่ๆ เพราะเขาเผลอไผลไปกับดวงตาคู่นั้น นัยน์ตาสีดำสนิทดึงดูดให้ไม่อาจละสายตาไปไหนได้จริงๆแม้กระทั่งตอนที่ธนดลดันงูยักษ์ของเขาเข้ามาในช่องทางเบื้องล่าง


“อึก แบงค์ เจ็บ!”


ร่างผอมสะดุ้งเฮือก ผวาไปทั้งตัวเมื่อถูกสอดใส่เข้ามาในคราแรก ธนดลเองก็กัดฟันไปกับความคับแน่นที่เพิ่งเคยเจอ เขารวบกายบางเข้ามากอดไว้


“มองตาผมสิครับ มองพี่แบงค์นะครับทิว”


ทิวไม้ตัวสั่นแต่ก็ยอมให้ธนดลดันเอวเข้ามา เจ็บจนต้องกอดร่างธนดลเอาไว้แน่นหนาจนส่วนกว้างสุดผ่านเข้ามาได้เขาจึงผ่อนลมหายใจผ่อนคลายมากขึ้น จนกระทั่งรู้สึกถึงความเติมเต็มส่วนเบื้องล่างจึงรู้ได้ว่างูยักษ์มุดเข้ามาในถ้ำจนหมดตัวแล้ว ธนดลจูบที่หน้าผากชื้นเหงื่อเบาๆ


“เข้าไปหมดแล้ว หายเจ็บหรือยังครับ”


ทิวไม้พยักหน้า ธนดลมองตาเชื่อม


“ไม่เคยรู้ว่าเด็กเกษตรน่ารัก เพิ่งรู้วันนี้”


“อย่ามาหยอด มึงแย่งแฟนกู”


ปากเก่งยังมีแรงตอบโต้แต่ธนดลกลับมองเป็นน่าเอ็นดู เขาบีบจมูกโด่งของทิวไม้เบาๆ


“พูดเพราะๆสิ อย่าพูดมึงกู ไม่เหมาะกับทิวเลยนะ”


ธนดลเอ่ยเสียงหวานดึงความสนใจขณะที่เริ่มขยับเอวเข้าออกในช่องทางของทิวไม้ เจ้าของช่องทางนิ่วหน้าเพราะเจ็บแปลบๆ แต่ก็พอทนได้ ผ่านไปสักพักเขาก็เริ่มซาบซ่านกับสัมผัสเสียดสีร้อนๆข้างใน


“คุณแย่งแฟนผม แย่งออยไปจากผม”


ทิวไม้ต่อว่าเสียงสั่น ขาสองข้างที่พาดอยู่บนบ่าของธนดลก็สั่นเหมือนกัน รับรู้ได้ว่าความเร็วและความแรงที่ขับเคลื่อนอยู่ระหว่างกายค่อยๆเพิ่มขึ้นทีละนิด ตอนนี้ร่างของเขาร้อนผ่าว หัวใจเต้นจนแทบจะทะลุออกมา ทิวไม้แหงนหน้าหลุดเสียงครางอย่างห้ามไม่ไหว


“ฮึก พะ พี่แบงค์ เสียว เสียวมาก”


“ผมไม่รู้ว่าออยเป็นแฟนทิว แต่ตอนนี้ถึงรู้ก็คงจะแย่ง”


ร่างสูงโน้มกายมาบดจูบที่ปาก คราวนี้มันเร่าร้อนจนทิวไม้ต้องตวัดลิ้นตอบ เขากอดธนดลไว้ทั้งตัวเมื่ออีกฝ่ายกระแทกเอวใส่ถี่ยิบ


“ไม่ใช่แย่งออยจากทิวนะ แต่ผมจะแย่งทิวมาจากออยต่างหาก”


เขาจูบปากทิวไม้ มือก็ขยำบั้นท้ายสลับกับยันกายขึ้นมาจูบที่ท่อนขาของรุ่นน้อง เอวของธนดลทำงานไม่มีหยุดพัก จนทิวไม้กลั้นเสียงครางไว้ไม่ได้อีกแล้ว


“อา ฮัก ฮัก แบงค์ พี่แบงค์”


“ส่งเสียงออกมาครับทิว อย่าฝืน ผมเองก็เสียวมาก”


ธนดลย่นหัวคิ้วพลางผ่อนเสียงออกมาพร้อมลมหายใจร้อน เอวของเขาโยกพลิ้วมากจนมองเห็นลอนกล้ามเนื้อขยับถี่ ทิวไม้ปวดท้องน้อยมากขึ้นแล้วเมื่อถึงตอนนี้


“อา ปวด ปวดท้อง”


ธนดลได้ยินก็คว้าเจ้าหนอนน้อยของทิวไม้ไว้ เขาโยกรั้งมันเข้ากับจังหวะเอว ทิวไม้อ้าปากเบิกตากว้างเมื่ออยู่ๆความปวดร้าวนั้นพุ่งออกมาเป็นสายสีขาวเต็มอุ้งมือของธนดลที่รูดรั้งอยู่


“อ๊า”


ธนดลมองอย่างยินดี เขาวางมือข้างเอวของทิวไม้แล้วโยกกระชั้นอีกไม่กี่ครั้งก็ดึงสะโพกออกจากช่องทางและถอดเครื่องป้องกันออกทันที หนุ่มหล่อคว้างูยักษ์ให้หันปลายมาทางร่างที่นอนระทดระทวยแล้วรูดรั้งจนน้ำขาวขุ่นพุ่งรดอยู่บนหน้าท้องแบนราบ ขณะนั้นธนดลเงยหน้าหลับตาพริ้มกับความสุขสมที่ได้รับ ทั้งคู่ต่างหอบหายใจถี่ยิบเมื่อธนดดลทิ้งกายมานอนแผ่ข้างกัน


“ไม่เคยเหนื่อยขนาดนี้เลย แต่รู้สึกดีชะมัด”


ธนดลพึมพำก่อนจะพลิกตะแคงและดึงทิวไม้เข้าไปกอด


“เหนื่อยไหมครับทิว”


“อื้อ ปล่อยกู”


“พูดเพราะๆ”


“ปล่อยผม เรา เอ่อ”


มาถึงตอนนี้ทิวไม้เข้าใจทะลุปรุโปร่งแล้วว่าทำไมผู้หญิงค่อนมหาวิทยาลัยหลงใหลผู้ชายคนนี้ เพราะตอนนี้เขาเองกำลังจะเป็นอย่างนั้น

ไม่นะ ไม่ ฮือ กูเพิ่งอกหักมานะ


“ทิวโสดใช่ไหม”


“โสดเพราะพี่แบงค์แย่งแฟนไปไง”


ทิวไม้ผลักไส แต่ธนดลกอดผมไว้แน่น


“มาลองเป็นแฟนกันดีไหม ผมจะดามหัวใจให้ทิวเอง”


“แต่ แต่ว่า...”


“นะครับ”


ธนดลส่งเสียงอ้อนพลางลูบผมของทิวไม้ไปมา แล้วทิวไม้ควรจะตอบว่าอะไรดีล่ะ


“ผมไม่ชอบคนเจ้าชู้”


“ผมไม่เคยเรียกใครว่าแฟน แต่ทิวจะเป็นคนแรก”

ดูสิ ดูมันเอาอะไรมาอ่อยผมเนี่ย คิดว่าผมจะยอมเรอะ


“พูดนี่ แน่ใจแล้วเหรอ”


“แน่ใจ มั่นใจมาก อยากมีแฟนเรียนเกษตร จะได้ปลูกดอกไม้ให้ผม นะครับ”


ธนดลดันไหล่ให้ทิวไม้นอนหงายก่อนพลิกมาทับร่างผอมอีกครั้ง อิสระบินหนีไปอีกแล้ว


“ว่าไงครับทิว”


“อื้อ ก็ได้”


แล้วเสียงของทิวไม้ก็หายไปเมื่อธนดลปิดปากนุ่มด้วยปากของเขาอีกครั้ง





สุขสมจนล่วงเข้าวันใหม่จนเกือบรุ่งเช้า ทิวไม้หลับสนิทเพราะความเหนื่อยอ่อน ธนดลมองใบหน้านั้นแล้วยิ้มบางๆ ตอนแรกก็ไม่ได้คิดจะจริงจังจนกระทั่งจูบแรกที่ได้ลอง คิดว่าจะขยะแขยงกับผู้ชายด้วยกันแต่ที่ไหนได้ เขากลับต้องการในตัวของทิวไม้มากมายเหลือเกิน


ดึงโทรศัพท์มือถือรุ่นโบราณออกจากกางเกงที่ทิวไม้ใส่มา ค้นหาเบอร์โทรของเพื่อนที่คลับคล้ายคลับคลาได้ยินในผับแล้วกดโทรหา เพื่อนชื่อสมเสร็จรับสายทันที


“ไอ้ทิว มึงเป็นไงบ้าง หายไปทั้งคืน มึงโดนพี่แบงค์ปล้ำจริงหรือเปล่าวะ”


“จริงครับ”


เสียงนุ่มปนหัวเราะเบาๆตอบกลับทำให้สมเสร็จสะดุ้งเฮือก


“อุ้ย พี่แบงค์หรือครับ แหะๆ”


“ตอนนี้ทิวหลับสนิทมาก ปลุกเท่าไหร่ก็ไม่ตื่น พอดีผมมีเรียนช่วงเช้าวิชาสำคัญ จะทิ้งเขาไว้ก็ไม่ได้ พวกน้องพักกันที่ไหน เดี๋ยวผมจะพาทิวไปส่ง”


ธนดลพยักหน้าเมื่อฟังทางไปหอพักที่เพื่อนสนิททั้งสามเช่าพักอยู่ด้วยกัน เขาวางหูและจับร่างที่ยังหลับสนิทใส่เสื้อผ้าคืน ร่างสูงช้อนแขนอุ้มทิวไม้ลงไปที่รถยนต์ก่อนจะขับไปยังหอพักที่สมเสร็จบอกทาง เมื่อถึงแล้วเขาเห็นบัฟกับสมเสร็จยืนรอรับหน้าละห้อย ธนดลอุ้มร่างผอมที่ยังหลับไม่รู้เรื่องตามหนุ่มทั้งสองเข้าไปในห้องพัก ดีที่ยังเช้ามืดคนในหอยังไม่มีใครตื่น เขาวางทิวไม้ลงบนเตียงเล็กในห้องพักท่ามกลางสายตาของเพื่อนทั้งสอง


“พี่ ผมถามอีกที พี่กับไอ้เหี้ยทิวได้กันจริงๆเหรอ”


บัฟยิ้มแห้งถาม ธนดลพยักหน้า


“สามรอบครับ”


เฮืออกกกก


บัฟและสมเสร็จได้แต่มองหน้ากัน เมื่ออีกฝ่ายไม่ได้ปิดบัง


“แต่ผมจริงจังกับเพื่อนน้องนะ และจะรับผิดชอบด้วย เดี๋ยวผมไปเรียนคาบเช้าแล้วจะมาหาทิว”


ร่างสูงตบบ่าเพื่อนสนิทของทิวไม้ก่อนจะผิวปากเดินจากไปอย่างอารมณ์ดี ทิ้งให้บัฟและสมเสร็จทำหน้าเหมือนจะร้องไห้”


“ไอ้เหี้ยทิว อกหักมาปุ๊บเสือกได้ศัตรูหัวใจมาเป็นผัว เพราะมึงทำปากเก่งแท้ๆ”


ทิวไม้ยังหลับต่ออีกพักใหญ่ก่อนที่เขาจะตื่นขึ้นมาตอนสาย เขาลุกขึ้นมาพร้อมกับอาการเมื่อยขบไปหมดทั้งตัว มองเห็นบัฟกับสมเสร็จหันมามองด้วยความตื่นเต้น


“เหี้ยทิวตื่นแล้ว แม่งหลับเหมือนจะตาย เป็นไงมึงจำเหี้ยอะไรได้บ้าง”


ทิวไม้มองเพื่อนอย่างงัวเงีย


“จำเหี้ยอะไรล่ะ โอ๊ย ชิบหาย ทำไมเจ็บตูดเจ็บเอวจังวะ”


“ไม่เจ็บไงล่ะ ถูกพี่แบงค์เอาตั้งสามรอบ”


สมเสร็จมองเพื่อนอย่างเวทนา ทิวไม้ขมวดคิ้วสงสัย


“อะไร ยังไงวะ”


“ไอ้เหี้ยทิว อาการเรื้อนแม่งไม่เปลี่ยน พอหายเมาแล้วมึงลืมเรื่องที่ก่อไว้เลยนะ จำไม่ได้เหรอเมื่อคืนไปทำปากเก่งใส่พี่แบงค์ เขาเลยจับมึงไปปล้ำทำเมียทั้งคืนเพิ่งเอามึงมาส่งตอนใกล้สว่างเนี่ย”


ต้นเรื่องลืมตาโพลงเมื่อได้ยินบัฟด่าลั่น สมเสร็จพยักหน้ายืนยันพร้อมกับยกมือขึ้นชูสามนิ้ว


“ด้วยเกียรติของลูกเสือสามัญ พี่เขาบอกว่าเอามึงไปสามรอบว่ะทิว”


ทิวไม้อ้าปากค้าง หน้าเปลี่ยนสีแดงก่ำเมื่อรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขาในคืนที่ผ่านมา



TBC

ทิวรูกกกกก สามรอบเลยรูกกกกก    >///////<

​ใครเล่นทวิตเตอร์ ฝากหวีดพร้อมกับติดแฮชแท็ก #ปากดีต้องโดน นะคะ ขอบคุณค่ะ

อย่าลืมกดไลก์ กดดาวด้วยนะคะ 


ความคิดเห็น