แม่มดน้อยอนุบาล

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 3 เข้าเมือง 1

ชื่อตอน : บทที่ 3 เข้าเมือง 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ธ.ค. 2561 07:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3 เข้าเมือง 1
แบบอักษร



“ในสิบครั้งแรกที่โอสต์ทำการย้ายมิติ โอสต์สามารถนำของจากโลกเดิมเข้ามาได้อย่างไม่จำกัดจำนวน ในรัศมีรอบตัวห้องนอนเท่านั้น สิ่งที่สามารถนำติดตัวมาได้ คือของที่บรรจุในกล่องมิดชิด หรือสิ่งของที่อยู่ติดกายเท่านั้น หลังจากครบกำหนดโควตาสิบครั้งแรก โฮสต์จะไม่สามารถนำสิ่งของใดๆ ก็ตามจากโลกเดิมเข้ามาให้มิติใหม่ได้ ดังนั้นโปรดคิดให้รอบคอบหากต้องการนำสิ่งใดย้ายมา


หมายเหตุ เมื่อฟังคำอธิบายในหัวข้อนี้แล้วครั้งหน้าหากโฮสต์ยังคงนอนบนเตียง ระบบจะนำเตียงข้ามมิติมาด้วย


ค่าเงินของโลกใหม่นั้น ในนับเป็นเงินเป็น 1,000 เหรียญเงินเท่ากับ 1 ทอง 1,000 เหรียญทองเท่ากับ 1 ทองคำขาว 1,000 ทองคำขาวเท่ากับ 1 ไดมอน


เนื่องจากโอสต์ได้มีการนำทองติดตัวมาด้วย ท่านต้องการให้ระบบเปลี่ยนค่าเงินตราอัตโนมัติหรือไม่”


แน่นอนว่ากล้าต้องการ ดังนั้นเข้าจึงได้ตอบตกลง


“ต้องการเปลี่ยนเงิน”


ติ้ง!


“โฮสต์ได้ทำการแลกเปลี่ยนค่าเงิน ปัจจุบันโฮสต์มีเงิน 100 ทองคำขาว 500 ทอง และ 700 เงิน เงินทุกอย่างจะถูกส่งไปในถุงเงินของโฮสต์ กรุณาตรวจสอบในภายหลัง


ปลดล็อกระดับภาษาพพื้นฐาน ท่านสามารถอ่านออกเขียนได้ในระดับหนึ่ง ต้องศึกษาเพิ่มเติมเพื่อความเชี่ยวชาญ โดยระบบจะมีระบบอัปเดตอัตโนมัติเรื่องภาษาให้ท่านเพื่อให้สามารถเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว


ปลดล็อกการทำฟาร์ม ขั้น 0 เนื่องจากทวีปที่โฮสต์อาศัยอยู่นั้น การทำการเกษตรรุ่งเรืองอย่างมาก มีพันธุ์ไม้แปลกๆ เต็มไปหมด พวกมันล้วนเป็นของสำคัญของผู้ฝึกฝนเส้นทางของเซียน ดังนั้นเพื่อส่งเสริมให้โฮสต์ได้เป็นหนึ่งในผู้ยิ่งใหญ่ของโลกฟาร์ม ระบบบังคับภารกิจ ทำฟาร์มยิ่งใหญ่


โฮสต์ต้องปลูกพันธุ์ไม้ที่แตกต่างกัน 100,000 ชนิด ในหนึ่งปี รางวัล????


โฮสต์ต้องเก็บเกี่ยวพันธุ์ไม้ที่แตกต่างกัน 100,000 ชนิด ในหนึ่งปี รางวัล????


โฮสต์ต้องสร้างพืชพันธุ์ที่แปลก 100,000 ชนิด ในหนึ่งปี รางวัล????


โฮสต์ต้องผลิตเม็ดยาแปลกประหลาด 100,000 ชนิด ในหนึ่งปี รางวัล????


ระบบจบการแนะนำเบื้องต้นเพียงเท่านี้ หากโฮสต์มีความสงสัยในเรื่องใด สามารถสอบถามได้เมื่อครบกำหนดย้ายมิติสิบครั้งแรก ของให้โฮสต์โชคดี”


สิ้นเสียงของระบบ บานประตูที่ปิดสนิทก็ถูกเปิดออก กล้าที่ยังงุนงงไม่หายไม่ได้ให้ความสนใจกับเรื่องประตูหรือเรื่องออกไปค้นหาตัวเอง เพราะตอนนี้เขารู้แล้วว่าเขาเป็นใคร


เจ้าของร่างนี้ชื่อสเตฟาน วอล็อค เป็นเด็กโชคร้ายที่ครอบครัวตายไปหมดแล้ว แถมเจ้าตัวก็ตายไปด้วยเรื่องหรือโรคอะไรก็ไม่ทราบ เอาเป็นว่าเจ้าของร่างเดิมตายไปแล้ว ซึ่งตอนนี้เขาก็ย้ายมาอยู่ในร่างนี้แทน เรื่องราวเหมือนกับพล็อตนิยายตลาดๆ ทั่วไป


ได้ชีวิตใหม่ในโลกอันลึกลับ!


ต่างกันตรงที่เขายังสามารถกลับบ้านได้ทุกๆ 3 วันเท่านั้น


“ว่าแต่ย้ายของมามิติจำกัดแค่ 10 ครั้งแรก ตอนนี้เราใช้ไปหนึ่งครั้งแล้ว เหลือแค่ 9 ครั้ง ต้องคิดให้ดีว่ารอบหน้าเราจะเอาอะไรมาบ้าง” กล้าลูบคางไปครุ่นคิดไป


“ห้องนอนเดิมเราค่อนข้างใหญ่สามารถขนพวกเฟอริเจอร์ต่างๆ มาแทนที่ของเก่าพวกนี้ได้ แต่มันจำเป็นหรือเปล่านะ ไม่ใช่ว่าที่โลกใหม่นี้มีของที่ดีกว่าหรือเปล่า ตอนนี้เราก็มีเงินแล้ว ลองออกไปเดินสำรวจในเมืองดีกว่า”


เมื่อตัดสินใจว่าจะลองเข้าเมืองไปเดินดูของแล้ว กล้าก็รีบตรงไปที่โต๊ะแล้วหยิบถุงเงินที่ตอนนี้เต็มไปด้วยเหรียญจำนวนมาก กล้าแบ่งเอาเหรียญทองคำขาวไป 50 เหรียญ และเหรียญทอง 100 เหรียญ เพื่อไม่ให้ถุงหนักจนเกินไป


“มันน่าจะมีพวกช่องว่างมิติไว้ใส่ของนะเนี่ย ถือไปถือมาแบบนี้ลำบากชะมัด”


หลังจากเตรียมตัวเสร็จ กล้าก็เดินออกจากตัวบ้านทันที กล้าสังเกตว่าด้านข้างบ้านนั้นเหมือนมีรถคล้ายสกูตเตอร์ไฟฟ้าในโลกเดิมแต่เก่ามากๆ จอดทิ้งไว้อยู่ เขารีบเดินไปสำรวจดู ปรากฏว่ามันไม่มีรูกุญแจให้เสียบ แต่เหมือนจะมีที่เสียบบัตร


กล้านึกไปถึงแผ่นสี่เหลี่ยมที่อยู่ในเก๊ะ ดังนั้นเขาจึงกลับเข้าไปในบ้านแล้วหยิบบัตรสี่เหลี่ยมทั้งหมดออกมา ตอนนี้ในบัตรกล้าสามารถอ่านออกได้แล้ว บัตรใบหนึ่งนั้นเป็นบัตรประจำตัวที่ใช้ในเรื่องเอกสารต่างๆ คล้ายๆ บัตรประจำตัวประชาชนในโลกเดิม อีกบัตรเป็นบัตรนักศึกษา และบัตรสุดท้ายเป็นกุญแจไว้ในสตาร์ทรถ


กล้านำบัตรทั้งหมดไปด้วย เข้าเสียบบัตรที่ใช้สตาร์ทรถ โดยที่รอไม่ถึง 1 นาทีเครื่องยนต์ก็สตาร์ทติด เขารีบขึ้นไปขี่แล้วขับออกไปจากตัวบ้านเพื่อเข้าเมือง


ตลอดเส้นทางนั้นกล้าสังเกตเห็นว่าทุกบ้านบนเขานั้นจะมีพื้นที่ปลูกผักอยู่ส่วนหน้าบ้านทุกหลัง บ้างหลังแม้กระทั่งบนหลังคาบ้านก็มีการปลูกพืชเอาไว้ด้วย


ถนนตลอดเส้นทางนั้นทำมาอย่างแข็งแรง เขาไม่แน่ใจว่ามันทำมาจากวัสดุอะไร แต่มันเป็นสีดำสนิทเหมือนถ่าน จะบอกว่าเป็นยางมะตอยเหมือนกับที่โลกเดิมก็ไม่น่าจะใช่ เพราะตัวถนนไม่มีหินหรือส่วนประกอบที่เหมือนทำจากดินเลย มันเป็นแค่แผ่นเรียบๆ ไปตลอดเส้นทาง


กล้าใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมง เขาผ่านโซนบ้านสวน โซนป่า กระทั่งมาถึงโซนเมืองที่เริ่มมีรถขวักไขว่ การจราจรของที่โลกใบนี้ค่อนข้างมีระเบียบ ทุกคนต่างทำตามสัญญาณไฟจราจรที่เหมือนโลกเดิม ไม่มีการปาดหน้า ขับรถกินเลนทางคนอื่น หรือแม้กระทั่งรถสกูตเตอร์ที่เหมือนจะได้รับความนิยมสูงสุด ต่างก็ขับกันอย่างช้าๆ ไม่รีบร้อน







แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น