ainfriend

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนจบลิขิตรักนักเตะ 3 (ฟรานเชส+พริสซิล่า)

ชื่อตอน : ตอนจบลิขิตรักนักเตะ 3 (ฟรานเชส+พริสซิล่า)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ธ.ค. 2561 17:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนจบลิขิตรักนักเตะ 3 (ฟรานเชส+พริสซิล่า)
แบบอักษร

​ตอนจบ

“มาแล้วจ้า” ฟรานเชสยกสปาเก็ตตี้มาวางลงบนโต๊ะอาหารตรงหน้าของลูกๆ

“สปาเก็ตตี้อีกแล้ว” เฟลิเซียลูกสาวคนกลางวัยห้าขวบเอ่ยขึ้นมา เพราะอาทิตย์นี้กินสปาเก็ตตี้ฝีมือของผู้เป็นพ่อมาห้าวันแล้ว

“ใช่ อยากกินอาหารฝีมือแม่มากกว่า” ฟิลลิปลูกชายคนโตวันหกขวบเห็นด้วยกับผู้เป็นน้องสาว

“เอาน่าลูก วันนี้แม่ไม่ว่างกินไปก่อนได้มั้ย” ฟรานเชสเองก็ไม่รู้จะทำยังไง เพราะช่วงนี้พริสซิล่าต้องไปเดินแบบ เขาเองพอไปรับลูกมาจากโรงเรียนก็ต้องทำอาหารให้กับเด็กๆ อะไรที่ทำง่ายทานง่ายเขาก็ทำให้ลูกๆทานไปก่อน

“ดูสิเพอร์ซี่ยังไม่เห็นพูดอะไรสักคำ” เขาหันไปมองลูกชายคนเล็กที่กำลังตั้งหน้าตั้งตากินสปาเก็ตตี้

"ว่าไงเด็กๆ​" พริสซิล่ากลับมาถึงบ้านก็ได้ยินเสียงลูกๆ​บ่นเรื่องอาหาร

"แม่ ครับ/คะ" เด็กทั้งสามคนรีบกระโดดลงจากเก้าอี้และวิ่งไปหาผู้เป็นแม่ทันที

"พอแม่มาไม่สนใจพ่อเลยนะ"

"เมื่อกี้แม่ได้ยินใครบ่นว่าอยากกินอาหารฝีมือแม่" พริสซิล่าย่อตัวลงเพื่อกอดลูกสาวและลูกชาย เธอหอมแก้มลูกซ้ายขวาทีละคนจนครบสามคน

"ก็พวกเราไม่ค่อยได้กินอาหารฝีมือแม่นี่ครับ" ฟิลลิปลูกชายคนโตบอก

"ใช่ค่ะ" เฟลิเซียลูกสาวคนกลางพูกเสริม แต่สำหรับเพอร์ซี่ยังไงก็ได้

"เอาเป็นว่าพรุ่งนี้แม่จะทำอาหารอร่อยๆ​ให้กิน แต่ว่าตอนนี้ลูกๆ​ ต้องกินสปาเก็ตตี้ให้หมดก่อน โอเคมั้ย"

"ครับ/ค่ะ" เด็กๆ​ รีบวิ่งกลับไปที่โต๊ะกินอาหารและตั้งหน้าตั้งตาจัดการสปาเก็ตตี้ที่อยู่ตรงหน้าของตัวเองทันที

"เดี๋ยวนี้ลูกเชื่อฟังคุณมากกว่าผมอีก" ฟรานเชสบอกอย่างน้อยใจ

"ก็คุณชอบตามใจลูกนี่คะ เป็นไงล่ะ เมื่อก่อนฉันดุลูกก็ว่าให้ฉัน" ฟรานเชสรักลูกมากจนตามใจเกือบจะทุกอย่าง แตกต่างจากพริสซิล่าที่ไม่ค่อยจะตามใจลูกทั้งสามสักเท่าไรแต่ก็ใช่ว่าเธอจะไม่รักลูก

***************************

เฟรดเดอริกพามนตราและลูกๆ​มาทีี่บ้านของฟรานเชส สองพี่น้องนั่งคุยกันมองดูลูกๆ​ เล่นกันอยู่ในสวน

"โอ้ย" ฟิลลิปเตะลูกฟุตบอลมาโดนศีรษะของเด็กสาวที่กำลังนั่งเล่นกับน้องสาวของตัวเอง

"เป็นอะไรหรือป่าว" เพอร์ซี่รีบวิ่งไปดูมีนาซึ่งกำลังนั่งเอามือลูบศีรษะอยู่

"ก็เพราะอ้วนแบบนี้ไงเลยหลบไม่ทัน" ฟิลลิปเดินเข้าไปใกล้แต่แทนที่เด็กชายจะรีบขอโทษกลับว่าให้เด็กหญิงแทน

"ฟิลลิปว่าให้น้องแบบนี้ไม่เป็นสุภาพบุรุษเอาซะเลยนะ" พริสซิล่าเดินเข้ามาหากลุ่มเด็กที่ยืนล้อมเด็กหญิงเอาไว้

"ไปนั่งที่โต๊ะกันเถอะมีนา" อันเดรสช่วยพยุงน้องสาวให้ลุกขึ้น

"ทำผิดควรทำยังไงรู้ใช่มั้ย" พริสซิล่าบอกลูกชายของเธอด้วยน้ำเสียงจริงจัง ฟิลลิปรีบเดินเข้าไปขอโทษมีนาทันที

"ฟิลลิปดูโตขึ้นเยอะเลยนะคะ" มนตราเดินเข้ามาช่วยพริสซิล่าปิ้งบาร์บีคิว

"ค่ะ ว่าแต่หนูมีนาเป็นยังไงบ้างคะ ตอนนี้ปรับตัวได้หรือยังคะ"

"ได้แล้วค่ะ จะมีอาการซึมเศร้าเมื่ออยู่คนเดียวค่ะ โชคดีที่ลูกชายของฉันชวนเขาเล่นด้วยบ่อยๆ​​"

พริสซิล่าและมนตรามองดูเด็กหญิงตัวอ้วนวัยสามขวบ ซึ่งเป็นหลานสาวของมนตรา เนื่องจากว่าพ่อแม่ของเด็กหญิงประสบอุบัติเหตุทำให้เด็กสาวนั้นต้องกำพร้า เธอจึงรับหลานสาวมาเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรม

***************************

 พริสซิล่านั่งคิดถึงเหตุการณ์เมื่อตอนกลางวันที่ลูกชายของเธอว่าให้มีนาลูกบุญธรรมของเฟรดเดอริกและมนตรา

"คิดอะไรอยู่เหรอครับ" ฟรานเชสโก้นั่งลงบนเตียงนอนก่อนจะล้มตัวลงนอนหนุนตักของภรรยา

"ก็เจ้าฟิลลิปลูกชายตัวดีของคุณนั้นแหละคะ"

"อ๋อ เรื่องเมื่อตอนกลางวันใช่มั้ย ไม่ต้องคิดมากหรอกนะ ลูกยังเด็กเราค่อยๆ​​ สอนแก"

"ฉันไม่ได้คิดเรื่องนั้น แต่ฉันคิดว่าฟิลลิปดูจะไม่ค่อยชอบหนูมีนาสักเท่าไร" พริสซิล่าบอกตามที่ตัวเองสังเกตเห็น

"อย่าเพิ่งคิดอะไรมากเลย อาจจะเป็นเพราะเจ้าฟิลลิปเพิ่งจะรู้จักกับหนูมีนาก็ได้"

"มัวแต่คิดเรื่องอื่น ผมว่าตอนนี้เรามาคิดเรื่องของเรากันดีกว่า" มือหนาค่อยๆ​​ ลูบไล้อยู่บนต้นขาของร่างบาง

"คุณนี่คิดแต่เรื่องนี้ตลอดเลยหรือไง" เธอยิ้มออกมาก่อนจะโน้มตัวลงไปจุมพิตสามีอย่างดูดดื่ม ถึงแม้ว่าจะมีลูกถึงสามคนแล้ว แต่เธอกับเขาก็แทบจะไม่เคยเว้นจากเรื่องอย่างว่าเลย

****************************

ฟิลลิปเด็กชายในวัย 12 ปี กำลังซ้อมฟุตบอลกับผู้เป็นพ่ออยู่ที่สนามหญ้าหน้าบ้าน เขากำลังจะเข้าคัดเลือกเป็นนักฟุตบอลเยาวชนของสโมสรชื่อดัง

"พักก่อนเถอะค่ะ" พริสซิล่าถือขวดน้ำเปล่าเดินเข้าไปหาสองพ่อลูก

"วันนี้พาแคสงานมาเป็นยังไงบ้าง" ฟรานเชสเอ่ยถามภรรยาที่พาลูกสาวคนกลางไปแคสงานโฆษณา

"เห็นทีจะไม่รอดค่ะ ฉันว่าเฟลี่ชอบศิลปะมากกว่าการแสดง"

"จริงเหรอลูก" ฟรานเชสหันไปถามลูกสาวที่ยืนอยู่ข้างภรรยา

"จริงค่ะพ่อ " เฟลิเซียบอกด้วยน้ำเสียงใสแจ๋ว

"งั้นพรุ่งนี้พ่อพาหนูไปลงเรียนศิลปะดีมั้ย" ฟรานเชสเป็นพ่อที่คอยสนับสนุนในสิ่งที่ลูกทำเสมอ ขอเพียงสิ่งที่ลูกเขาทำไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนหรือเป็นสิ่งที่ไม่ดี พ่ออย่างเขาก็พร้อมจะสนับสนุนเต็มที่

"แล้วเพอร์ซี่ล่ะลูก อยากเรียนอะไรเพิ่มเติมมั้ย" เขาหันไปถามลูกชายคนเล็ก

"ผมไม่ทราบครับ ผมขอตัวไปอ่านหนังสือก่อนนะครับ"

"คนนี้แนววิชาการแน่นอนค่ะ" พริสซิล่ามองตามหลังลูกชายคนเล็กที่กำลังเดินเข้าบ้านไป

"ไม่ว่าลูกของเราจะเป็นอะไรขอแค่เขาเป็นคนดีก็พอแล้ว" มือหนาดึงร่างบางมาโอบเอาไว้ สายตามองดูลูกชายคนโตกับลูกสาวคนกลางวิ่งเล่นอยู่กลางสนาม

"ความจริงน่าจะมีลูกเพิ่มอีกสักคน" มือหนาค่อย ๆ​ ลูบไล้บนเอวคอด

"ไม่ต้องเลยแค่สามแสบนี่ก็เลี้ยงแทบจะไม่ไหวอยู่แล้ว" เธอยกมือขึ้นตีมือหนาที่กำลังซุกซนอยู่บริเวเอวและหน้าท้องของเธอ

"ดีนะที่ตอนนั้นคุณเป็นโสด ไม่อย่างงั้นตอนนี้ผมคงจะไม่เจอแม่ของลูก" ฟรานเชสนึกถึงครั้งแรกที่เขาเจอกับเธอ

"ทำมาเป็นพูดดี ประวัติความเจ้าชู้ของคุณใครๆ​ เขาก็รู้ดี"

"แต่ตอนที่ผมคบกับคุณผมก็ไม่เคยนอกลู่นอกทางนะ เพราะผมรู้ว่าคุณคือผู้หญิงที่ดีและคุณคือผู้หญิงที่จะเป็นแม่ของลูกผม" เมื่อพูดจบเขาก็หอมแก้มพริสซิล่าฟอดใหญ่

"นี่พอแล้ว เหม็นเหงื่อ" มือบางยกขึ้นบีบจมูกตัวเอง

"อยู่ด้วยกันแบบนี้ตลอดไปนะพริสซี่" แทนที่เขาจะถอยห่างจากเธอแต่กลับดึงเธอเข้ามากอด

"ฉันไม่ทิ้งคุณหรอก ขนาดตัวคุณเหม็นเหงื่อฉันยังให้คุณกอดเลย"

"ผมตั้งใจจะทำให้ซึ้งแต่คุณชอบทำเหมือนเป็นเรื่องตลกอยู่เรื่อยเลย"

"ก็ฉันพูดความจริงนี่"

"พูดความจริงเหรอ" ฟรานเชสทำหน้าเจ้าเล่ห์ "คุณรู้มั้ยว่ากลิ่นเหงื่อช่วยปลุกอารมณ์ทางเพศได้นะ"

"คุณไปเอามาจากไหนเนี้ย" เธอมองเขาอย่างสงสัยเพราะเธอไม่เคยได้ยินมาก่อน

"ผมเพิ่งคิดได้" เมื่อพูดแล้วเขาก็ช้อนร่างเธอขึ้นมาอุ้ม ก่อนจะตะโกนบอกลูกๆ​ "เด็กๆ​เล่นกันไปก่อนนะลูก เดี๋ยวพ่อขอคุณกับแม่สักสองสามชั่วโมง"

"เรื่องแบบนี้คุณทำได้ตลอดเวลาจริงนะ"

"แน่นอนสิ โดยเฉพาะกับคุณ" เขาไมปฏิเสธและอุ้มร่างบางเดินเข้าไปในบ้านทันที


ความคิดเห็น