ข้าวมิ่น

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ ^_____^♡♡

บำเรอ รัก อสูร ตอนที่11

ชื่อตอน : บำเรอ รัก อสูร ตอนที่11

คำค้น : นิยายวาย เรื่องสั้น

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 956

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.พ. 2562 12:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บำเรอ รัก อสูร ตอนที่11
แบบอักษร

หลังจากเหตุการณ์ ในวันนั้น ก็ผ่านมาเป็นเดือนแล้ว

คุณเจย์เปลี่ยนไปราวกับคนละคน

แกร็ก!!! ปึง

"กลับมาแล้ว" ร่างสูงเอ่ยก่อนจะเดินไปเก็บกระเป๋าด้วยตนเอง พร้อมกับเดินมากอดร่างบางที่กำลังตักต้มจืดใส่ถ้าย

"อุ้ย! เดี๋ยวหกครับ"

ร่างสูงก้มลงหอมแก้มร่างบางดังฟอด ก่อนจะเข้าไปอาบน้ำ

บรรยากาศบนโต๊ะเกิดออร่าสีชมพู เต็มไปหมด

"ทานอันนี้ด้วย " ร่างสูงเอ่ยพร้อมกับตักอาหารวางบนจานข้าวของปิน

"ผะ..ผมตักเองได้ครับ "

"ก็ฉันจะตักให้ "

"ครับๆ "

เมื่อทานอะไรเสร็จ ตามจริงปินต้องเป็นคนล้างจาน แต่โดนอีกคนแย่งล้างซะอย่างงั้น

เวลานอน ก็ถูกรวบตัวไปกอดแทบทุกคืนจนแทบหายใจไม่ออก

และที่น่าแปลกใจคือ ไม่ว่าผมจะไปที่ไหน ก็จะมี ร่างสูงติดไปด้วยแทบทุกครั้ง

"คุณเจย์ไม่ไปทำงานหรอครับ "

เจย์หันมามองอย่างเคืองๆ

"บอกให้เรียกว่าพี่เจย์ไง"

"เอ่อ ครับ พี่เจย์ คือปินยังไม่ค่อยชินน่ะครับ" นี่ก็เป็นเรื่องแปลกอีกเรื่อง เขาบังคับให้ผมเรียกพี่และแทนตัวเองว่าปิน

บางทีเอ่ยขึ้นมาทีไร ก็อดเขินไม่ได้...

วันนี้ผมมาเที่ยวห้างกับพี่เจย์ ไปดูหนังกันมาด้วย แถมยังแวะทานขนมเค้กที่ร้านคิตตี้สีชมพู เขาก็เข้าไปนั่งกับผม คนอื่นนี่มองมากันที่โต๊ะผมเต็มไปหมด

ไม่รู้ว่าหน้าเขาหรือหน้าผมกันแน่ ที่ตอนนี้แดงไปหมด

"ไปไหนต่อหรือเปล่า "

"เปล่าครับ "

"งั้นไปกับพี่หน่อย"

"เอ่อ..ครับ"

พี่เจย์เป็นคนขับรถให้ผมนั่ง ผมก็นั่งคู่กับเขาด้านหน้านั่นแหละครับ แล้วเขาก็พารถมาจอดด้านล่างตึก ดูแล้วมีหลายชั้นมากๆ พี่เจย์เปิดประตูเดินออกไป ผมก็รีบเปิดแต่ถูกอีกคนดึงเปิดให้ ซะก่อน

อ่า...เขินจริงๆนะ แถมตอนนี้ก็จับมือผมเดินเข้ามาด้านในด้วย มีแต่คนมองเราเต็มไปหมด

ที่นี่คือที่ไหนกัน

พี่เจย์พาผมมาชั้นไหนไม่รู้ ก่อนจะถึงหน้าห้องหนึ่ง พร้อมกับเปิดประตูเข้าไป

ทุกคนหันหน้ามาทางประตู ก่อนจะลุกยืนขึ้น

"สวัสดีครับบอส/สวัสดีค่ะบอส"

ผมมองคนในห้องนี้อย่างตกใจ ที่นี่คือที่ไหนกันเนี่ย ห้องใหญ่มาก แถมคนก็อยู่กันเต็มไปหมด

"นั่งลงเถอะ วันนี้ที่ฉันเรียกประชุม มีเรื่องที่จะประกาศ หลังจากวันนั้นมาพวกนายคงรู้ว่าฉันมีจุดอ่อนแล้ว และฉันก็จะบอกว่า ใช่ฉันมีจุดอ่อน ต่อไปนี้ผู้ชายคนนี้จะขึ้นมาเป็นคนรักของฉัน ใครที่เคารพฉันก็หวังว่าคนรักของฉันจะได้ความเคารพด้วย หวังว่าจะไม่มีใครคัดค้าน ต่อไปนี้ปินคือบอสของพวกนายด้วย ช่วยกันเป็นหูเป็นตาปกป้องดวงใจของฉันด้วย หวังว่าจะเข้าใจกันทุกคน

"คริส!"

"นี่ครับบอส"

คริสหยิบกล่องสีน้ำเงินกำมะหยี่สวย ยื่นให้ร่างสูง ก่อนจะเปิดกล่องออกมา แหวนเกลี้ยง หนึ่งวงถูกหยิบขึ้นมา รอบๆวงเต็มไปด้วยเพรชสวยงาม มันดูสวยและเท่

เจย์ยกมือซ้ายของปินขึ้น ก่อนจะค่อยๆสวมลงไปบนนิ้วนางข้างซ้าย

ปินได้แต่มองอย่างอึ้งๆ ใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ปินเขินตั้งแต่แนะนำเขาให้ทุกคนรู้จักแล้ว แต่นี่โครตเขินเลย

คริสส่งแหวนอีกวงให้ปิน ปินค่อยๆหยิบขึ้นมา มือสั่นเทาอย่างเห็นได้ชัด ทำให้ทุกคนอมยิ้มกับเหตุการณ์ด้านหน้า

"สวมสิ"

"เดี๋ยวสิครับ มือผะ..ผมสั่นอยู่ "

"ใจเย็นๆ สูดหายใจเข้าลึกๆ หายใจออกช้าๆ นั่นแหละ "

เจย์ยกมือส่งให้ค้างไว้ ปินได้แต่เม้มปากกลั้นความเขินก่อนจะสวมที่นิ้วนางข้างซ้าย ของอีกคนเบาๆ สองวงถูกสั่งทำขึ้น อย่างพิเศษมันเลยพอดีนิ้วทั้งคู่อย่าลงตัว

"ต่อไปก็นี่ครับ " คริสเดินนำเอกสารบางอย่างมาวางไว้พร้อมกับปากกาหนึ่งแท่ง ก่อนจะถอยมายืนห่างๆ

"นะ..นี่มันอะไรครับ "

"ไม่ต้องอ่านหรอกเซ็นไปเลย"

"เอ่อ..แต่ว่า"

เจย์หลงเอื้อมไปหยิบปากกาก่อนจะเซ็นชื่อลงไป เซ็นเสร็จก็ส่งให้ปิน ปินมองหน้าอีกคนก่อนจะหันไปมามองเอกสารอีกรอบ ทะเบียนสมรส อ่า..ให้ตายสิ ไม่คิดเลยว่าจะมีวันนี้

ปินตัดสินใจก้มลงไปเขียนชื่อตัวเอง เขียนเสร็จก็หันมามองร่างสูง ที่กำลังยืนยิ้มอยู่

"ปินรักพี่เจย์ครับ" ปินเอ่ยแค่นั้นก่อนจะรีบเดินหนี แต่อีกคนรั้งตัวไว้แล้วดึงเข้ามากอด

"พี่ก็รักปิน รักมานานแล้วแต่พี่แค่ไม่รู้หัวใจตัวเองตอนนี้ มันชัดเจนพอแล้ว พี่รักปิน "

"อื้อ ปินฮึก....ก็รักพี่!"

เจย์ก้มลงจูบริมฝีปากแผ่วเบา ก่อนจะสะดุ้งเพราะลืมไปว่าไม่ได้อยู่ด้วยกันสองคน

"เฮ้!!!!!!!บอสสุดยอด / รักกันนานๆนะคะบอส!!"

"เอ้า!ฉลอง!!"

ปินมองอย่างตกใจ ที่นั่งกันเมื่อกี้ ไม่มีของทานเลย แต่ตอนนี้ เริ่มมีจนมันจะเต็มโต๊ะประชุมแล้ว

ปินหัวเราะอย่างมีความสุข เจย์หันมามองหน้าปิน ก่อนจะก้มหอมแก้มอีกคน จนหน้าแดงไปหมด เจย์ได้แต่ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข และที่สำคัญ สมบัติทั้งหมด ก็ลงชื่อเมียคนนี้ไปแล้วเสียด้วย

เราจะรักกันตลอดไปเลยล่ะ

จบ..******************************************************************************************

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น