`l2ainl3๐y`

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : One Chapter 2 : Beginning (P.I)

คำค้น : Ai, Yaoi, NC, ไอ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 01 มิ.ย. 2558 12:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
One Chapter 2 : Beginning (P.I)
แบบอักษร

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/727831161-member.jpg

Chapter 2

Beginning

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/984450645-member.jpg

 

Prince น้อยยังคงทำงานของตัวเองไปเรื่อยๆ อย่างร่าเริงเพราะคุราอิก็กวนโมโหเขาแบบนี้อยู่ทุกวันจนมันกลายเป็นเรื่องปกติที่คอยสร้างสีสันให้กับชีวิตในห้องสี่เหลี่ยมที่แสนน่าเบื่อนี้ ดวงตาสีนิลเหลือบมองชายหนุ่มที่ได้ชื่อว่าเป็นคนรักของเขาอยู่เป็นพักๆ เพราะคุราอิดูเหมือนจะเหม่อลอยชอบกล อย่าบอกนะว่าคิดมากเรื่องที่เขาพูด ถึงจะทำเป็นไม่ใส่ใจแต่เขารู้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นคนคิดมาก ละเอียดอ่อน แล้วก็ซับซ้อนกว่าที่เห็นภายนอกมากนัก แล้วท่าทางแบบนี้ก็แปลว่าคุราอิมีบางสิ่งรบกวนจิตใจอยู่ ไม่อย่างนั้นปีศาจบ้างานก็จะเอาแต่ก้มหน้าก้มตาทำงาน คิ้วผูกกันเป็นปมจนฟ้ามืด ไม่มานั่งนิ่งควงปากกาไปมาแบบนี้

“นี่ คุราอิ...รู้ป๊ะ ว่ามีผู้ชายมาจีบเบลล์ตั้งเยอะ” หนุ่มผมแดงพูดขึ้นเพื่อทำลายบรรยากาศแปลกๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างเขากับชายอีกคนในห้อง ผู้อำนวยการรูปหล่อปรายตามองเบลล์เพียงชั่วครู่ก่อนจะกลับไปจับจ้องผนังห้องเหมือนเดิมอย่างไม่ใส่ใจนัก

“ผู้ชายที่อ่อนโยน แล้วก็ใจดี ก็มีเยอะ...แต่...” เบลล์ตัดสินใจลุกขึ้นเดินเข้าไปหาอีกฝ่ายเพราะการพูดกันโดยไม่มองหน้าเป็นสิ่งที่เขาไม่ชอบมากที่สุด ร่างสูงนั่งลงตรงเก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานของผู้อำนวยการทำให้คุราอิต้องสบตากับเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้

“ไม่มีสักคน...ที่ถูกใจเบลล์ เหมือนคุราอิ” Prince รูปงามพูดก่อนจะโน้มตัวไปจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากบางได้รูปของอีกฝ่าย คุราอิหรี่ตาคมสีน้ำตาลลงพลางจับจ้องอีกฝ่ายอย่างระแวดระวัง เขาไม่รู้ว่าเบลล์จะมาไม้ไหนอีก แล้วทำไมจู่ๆ ถึงพูดอะไรแบบนี้ทั้งที่ปกติแค่จะพูดจาดีๆ ก็ยังแทบไม่เคย เบลล์ถอนหายใจออกมาเบาๆ เพราะรู้สึกได้ว่าคุราอิคิดมากอยู่จริงๆ เขาไม่รู้จะอธิบายยังไงให้คนรักเข้าใจว่า มันไม่ใช่ว่าเขาอยากได้ฮิคาริมาเป็นแฟนเพียงแค่รู้สึกว่าผู้ชายแบบนั้นน่ารักดี แต่การจะให้เขาใช้ชีวิตร่วมกับท่านฮิคาริเขาคงไม่เอา ชีวิตคงขาดสีสันน่าดูเพราะไม่มีใครให้ไล่เตะแถมยังต้องพูดเพราะๆทำตัวเรียบร้อยอีกต่างหาก สำหรับเขาแล้วการได้อยู่กับคุราอิทำให้เขาเป็นตัวของตัวเองมากที่สุด สบายใจที่สุดและมีความสุขมากที่สุด

“คิดมากว่ะ” เบลล์พ่นลมออกทางจมูกอีกครั้งพลาง คิ้วโก่งขมวดมุ่นระหว่างพยายามสรรหาคำพูดที่ดีที่สุด คุราอิยิ้มบางๆ ก่อนจะเอื้อมมือมาลูบผมสีแดงของเบลล์เบาๆ โดยปราศจากคำพูดใดๆ

“กลับห้องก่อนนะ ตาลายไปหมดละเนี่ย” หนุ่มผมแดงพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่มีอะไรจะสนทนากับเขา นี่ก็ปาเข้าไปทุ่มนึงแล้วและเขาก็หิวข้าวจนไส้จะขาด งานเอกสารที่โรงเรียนมันแสนจะวุ่นวายจนไม่มีเวลาแม้กระทั่งออกไปซื้ออาหารเข้ามากินด้วยซ้ำ ยิ่งช่วงนี้กำลังจะเปิดเทอมใหม่ เด็กนักเรียนเกือบพันคนต่างส่งเอกสารขอสมัครเรียน รวมถึงขอทุนการศึกษาด้วย เบลล์ใช้เวลาทั้งวันในการนั่งคัดเลือกบุคคลที่สมควรจะได้เข้ามาศึกษาในโรงเรียนแห่งนี้

“ไปหาข้าวกินก่อน เดี๋ยวชั้นตามไป” คุราอิพูดด้วยเสียงเนือยๆ อย่างอ่อนล้า การพยายามจดจ่อกับงานตรงหน้าทั้งที่หัวสมองคิดถึงเรื่องอื่นมันเป็นอะไรที่ทำให้งานล่าช้าลงอย่างมาก และงานที่ทำก็ไร้ซึ่งประสิทธิภาพด้วย ถึงเบลล์จะพยายามพูดปลอบใจเขาก็เถอะแต่ความไม่สบายใจที่เกิดขึ้นนี้...มันเป็นเพราะอะไรกันนะ?  

เบลล์ผู้อำนวยการรูปหล่อพูดขึ้นหลังจากนั่งทำงานต่ออีกเกือบชั่วโมงจนไม่เหลือเรี่ยวแรงจะทำมันได้อีก จึงกลับไปที่ห้องนอนซึ่งอยู่ไม่ไกลจากห้องทำงานที่อยู่บนชั้น 5 มากนัก ชั้น 5 เป็นชั้นที่นักเรียนไม่มีสิทธิ์ขึ้นมา ห้องในชั้นนั้นส่วนใหญ่จะเป็นห้องเก็บเอกสาร รวมถึงห้องสมุด

ว่า...หนุ่มผมแดงถามระหว่างกลิ้งตัวบนเตียงอย่างผ่อนคลาย คุราอิเดินมานั่งบนเตียงก่อนจะลูบผมนุ่มสีเพลิงนั้นเบาๆอย่างอ่อนโยน เบลล์นิ่งไปสักพักเพราะไม่คุ้นเคยกับสัมผัสนุ่มนวลแบบนี้ ปกติ...ถ้าจะทำเรื่องอย่างว่ากันมันก็จะเริ่มอย่างดุเดือดและร้อนแรงเสมอ แต่นี่...ดูเหมือนจะไม่ใช่

“เป็นไรเนี่ย ประจำเดือนจะมาหรือไง?” เบลล์ถามอย่างกวนๆ เพราะไม่ชอบเวลาที่ปีศาจกลายเป็นแบบนี้เลย มันทำให้เขารู้สึกว่ามีบางอย่างที่ผิดปกติ ยังไม่เลิกคิดมากอีกหรือไงนะ?

รัก...ชั้นบ้างมั้ย?” คุราอิถามก่อนจะจูบเบาๆที่หน้าผากมนของ Prince รูปงามอย่างทะนุถนอม เบลล์จับจ้องใบหน้าหล่อเหลาของคุราอิก่อนจะเอื้อมมือไปสัมผัสมัน ดวงตาสีนิลจ้องชายตรงหน้าอย่างรู้สึกผิด นี่เขา...ทำให้คุราอิคิดมากจริงๆด้วย หนุ่มผมแดงยังคงไม่ตอบคำถาม เพียงแต่ลูบใบหน้าที่เต็มไปด้วยความทุกข์ของคนรักเท่านั้น...

ต้องการให้ชั้นทำอะไรก็บอก...ชั้นแค่ไม่รู้ว่าจะดูแลนายยังไงเท่านั้นเอง ไม่ใช่ว่าชั้นไม่อยากดูแลคุราอิพูดสิ่งที่อยู่ในใจของเขาออกมา สีหน้าสำนึกผิดของเบลล์ก็บอกให้เขารู้แล้วว่าอีกฝ่ายเป็นห่วงเขามากแค่ไหน คำว่ารัก...มันไม่ได้จำเป็นอะไรสำหรับเขาทั้งสองคน เพียงมองตาก็รู้แล้วว่ารู้สึกอย่างไร

ตอนนี้...อยากให้...จูบเบลล์พูดเบาๆก่อนจะกดท้ายทอยของอีกฝ่ายลงมามอบจุมพิตแสนหวานให้

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/1396344658-member.jpg

 

ห๊ะ !! จะไปเรียนต่อ Oh ! No my babe” ริสพูดเสียงดังอย่างตกใจพลางทำท่าเหมือนอยากจะร้องไห้ออกมาจึงถูกทอยตบหัวเข้าไปเต็มรักเสียทีหนึ่ง หนุ่มตาหวานส่งยิ้มให้ไทน์ก่อนจะนั่งลงตบไหล่ร่างบางเบาๆ

ดีใจด้วยนะทอยพูดก่อนจะดึงร่างบางเข้ามากอดไว้ เพราะวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่ไทน์จะมาทำงานที่นี่ เขาตัดสินใจแล้วว่าจะเข้าไปเรียนในมหาวิทยาลัยนานาชาติแห่งหนึ่งเกี่ยวกับภาษาศาสตร์หรืออะไรสักอย่างที่ไอเคยบอกแต่เขาจำไม่ได้แล้ว ไอตอบตกลงทันทีเมื่อเขายกเรื่องนี้ขึ้นมาพูด

“Oh !! อยากจะร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือด ไม่นะ Babe ไปแล้วชั้นจะอยู่กับใคร!!ริสยังคงทำหน้าเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะแตกทำให้ไทน์ต้องหัวเราะออกมา

 

อย่าปล่อยให้เด็กมหาวิทยาลัยมาอี๋อ๋อล่ะ ไม่งั้นถูกแฟนเชือดแน่ริสพูดพลางใช้นิ้วปาดไปที่คอตัวเอง เขารู้ดีว่าแฟนไทน์ขี้หึงแค่ไหน จากเหตุการณ์ในอดีตที่เคยเกิดขึ้นมาแล้วที่เกือบจะทำให้คนทั้งสองถึงขั้นแตกหัก เพียงแค่เขาไปจูบไทน์เข้าเท่านั้นเอง

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/1638220875-member.jpg

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น