valen

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชีวิตเด็กม.ปลายที่แสนธรรมดา19

ชื่อตอน : ชีวิตเด็กม.ปลายที่แสนธรรมดา19

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ธ.ค. 2561 21:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ชีวิตเด็กม.ปลายที่แสนธรรมดา19
แบบอักษร

17.30

“น้องนัสพอก่อน กลับบ้านไปได้แล้วมืดแล้ว”ไทด์ที่เพิ่งกลับมาจากไปส่งแพมร้องทักเด็กสาวขึ้นอย่างตกใจที่เห็นรุ่นน้องคนนี้นั่งทำงานอยู่คนเดียวในขณะที่ทุกคนกลับกันหมดแล้ว

“อีกนิดก็ได้พี่ไทด์ กลับไปนัสก็ไม่มีไรทำอยู่ดี”วีนัสถอดสายหูฟังออก แล้วตอบกลับแฟนเพื่อนสาวไปยิ้ม ๆ มือก็ร่างเส้นตาลุงตัวอ้วนตามที่ตกลงกันไว้

“รอไอ้ไนท์หรอ”วีนัสหน้าขึ้นสีเล็กน้อยที่รุ่นพี่คนนี้พูดแทงใจดำออกมา

“คงอีกพักใหญ่เลยแหละกว่ามันจะเสร็จ เหมือนจะยังประชุมกันไม่จบเลย”ไทด์นั่งลงไม่ไกลจากวีนัสมากนัก

“แพมกลับบ้านแล้วใช่มั้ย”วีนัสถามถึงเพื่อนสาวของตัวเองอย่างนึกห่วง เพราะรู้ดีว่าที่บ้านแพมค่อนข้างหวงลูกสาวมาก

“อื้อ พี่ไปส่งมาแล้ว”

“ทำใจหน่อยนะพี่ บ้านนี่พี่เค้าหวงลูกสาวน่ะ”

“อื้อ ไม่ต้องห่วง พี่หน้าด้าน เออไอ้เด็กที่นั่งข้างเราเมื่อเย็นเพื่อนเราหรอ?”ไทด์ถามขึ้นมา ความจริงเค้าอยากเรียกออกมาถามตั้งแต่เย็นแล้วไม่มีเวลา

“อื้อ เพื่อนที่ห้องน่ะ”

“ระวังตัวหน่อย เห็นแบบนี้เพื่อนพี่ก็ขี้หึงใช่ย่อยนะ แต่จะว่าไปพี่ก็รู้จักไนท์มันมานาน พี่เพิ่งเห็นกลายเป็นพวกไก่อ่อนก็ตอนเราแรก ๆนี่แหละ”ไทด์พูดขึ้นขำ ๆ เมื่อนึกภาพเมื่อรักตอนแรก

“ไก่อ่อน ยังไงหรอ?”วีนัสเงยหน้าขึ้นถาม มือก็วางดินสอลงแล้วฟังอย่างตั้งใจ

“พี่เล่าแล้วอย่าไปบอกมันล่ะ รู้มั้ยว่าไนท์มันคอยมองคอยดูเรามาตั้งแต่ก่อนที่เราจะเจอมันอีก พอพวกพี่ถามว่าทำไมไม่เข้าไปคุย รู้มั้ยมันตอบว่าไร มันบอกว่าเข้าไปทักเราแล้ว แต่เราเมินมันตลอด พวกพี่นี่โครตขำเลย”ไทด์พูดไปก็ขำไปเค้าจำได้ดีว่าสภาพเพื่อนเค้าตอนเสียศูนย์นั้นย่ำแย่ขนาดไหน เรียกได้ว่าหนุ่มมาดเข้มนั้นโทรมลงอย่างชัดเจนเลย

“คุยไรกันวะ?”มิดไนท์พูดขึ้นเสียงเข้มเมื่อเดินมาก็เห็นว่าเพื่อนตัวเองนั่งหัวเราะอยู่กับแฟนสาวของเค้า ที่นั่งหน้าแดงกลับจ้องกลับไปอย่างจริงจัง จริงจังจนไม่เห็นเค้าด้วยซ้ำ ถึงจะเพื่อนรักแต่เค้าก็อดที่จะขัดใจไม่ได้จนสองเท้ารีบก้าวมาหยุดอยู่ตรงนี้ซะแล้ว

“ไม่มีอะไรหรอก”วีนัสเงยหน้ามามองมิดไนท์ยิ้ม ๆ

“มาสอดแนมหรอวะ อะไรมึงอย่ามองกูอย่างนั้นสิ นั่งมึงนั่งไหนซื้อไรมาแดกบ้าง”ไทด์ดึงถุงของกินในมือเพื่อนแต่

“ไม่ต้องแดกเลยมึงอ่ะ”เจ้าของกลับกระซากถุงหนีแล้วจ้องมาที่เค้าอย่างโกรธ ๆ แล้ววางถุงลูกชิ้นลงหน้าวีนัสแทน

“นี่ถ้านัสอ้วน นัสโทษพี่ไนท์จริงด้วย”

“ถึงพี่ไม่ซื้อมาเราก็ไปหาซื้อกินเองอยู่ดี”มิดไนท์จิ้มลูกชิ้นในถุงแล้วยื่นจ่อปากคนรักที่เปิดถุงอื่นดูอยู่

“นี่จะมานั่งสวีทกันไม่สนใจกูแบบนี้ไม่ได้นะ น้องนัสพี่ขอกินด้วยคนนะครับ”ไทด์พูดเสียงอ้อน ๆ จนวีนัสอดหัวเราะออกมากับท่าทางรุ่นพี่ที่เมื่อเย็นยังตีท่าทางขึงขังอยู่แท้ ๆ วีนัสพยักหน้ารับตอบกลับพี่ชายที่นั่งทำหน้าหงอย ๆ

ไทด์จิ้มลูกชิ้นขึ้นมาจะใส่ปากแต่ไม่ทันจะเข้าไปพริกเม็ดโตที่ถูกหักเป็นสี่ท่อนเล็ก ๆก็ถูกยัดเข้าไปพร้อมกับมือหนา ๆ ของเพื่อนรักที่จับกระแทกเข้าที่คางให้กัดลงที่เม็ดพริกอย่างจัง

“เหี้ยไนท์ สัสเผ็ด!! น้ำมาดิ”วีนัสส่งแก้วน้ำในมือให้รุ่นพี่ที่น่าสงสาร แต่มิดไนท์ก็แย่งไปดูดก่อนถึงจะส่งต่อให้เพื่อนตัวเอง

“พี่บอกแล้วเพื่อนพี่ขี้หวง”ไทด์พูดออกมาหลังจากที่ดูดน้ำไปจนเกือบหมดแก้ว

“เรานี่ก็วาดรูปเก่งนะ จบนี่จะต่อเข้าทางสายนี้มั้ยเนี่ย”มิดไนท์ถามออกมาตาก็ไล่มองกระดาษแผ่นเล็ก ๆ ที่เด็กสาววาด ทั้งรูปซานต้าตัวน้อย เกร็ดหิมะ เรนเดียร์ กล่องของขวัญ หลาย ๆ อย่างที่เกี่ยวกับเทศกาลแห่งความสุข

“คงไม่หรอก แค่งานอดิเรกน่ะ อีกอย่างถ้าไม่มีอารมณ์นัสก็วาดไม่ได้หรอก”วีนัสซะงักไปนิดนึง ก่อนจะฝืนส่งยิ้มกลับไปให้รุ่นพี่ทั่งสองที่นั่งมองมา แต่คิดว่าจบปีหน้าเธอก็ต้องแยกจากเพื่อนทุกคนแล้วก็อดกลัวไม่ได้ ถึงแม้จะอยู่มหาลัยเดียวกันแต่ก็แยกกันไปคนละคณะอยู่ดี และคงไม่มีเวลามานั่งอยู่ด้วยกันตลอดอย่างตอนนี้

“แล้วเราคิดยังว่าจะต่อคณะอะไร”ไทด์ถามออกมา

“คงต่อบริหารมั้งคะ จะได้กลับไปรับช่วงต่อจากพี่ชายได้”

“แล้วถ้าไม่มีเรื่องรับงานต่อล่ะน้องนัสอยากเข้าคณะอะไรเป็นพิเศษ”ไทด์ถามออกมา เพราะรู้สึกว่าค่อนข้างน่าเสียดายถ้าจะต้องเลือกสิ่งที่ต้องทำมากกว่าสิ่งที่ชอบ

“อื้อ ไม่รู้สิ นัสไม่ได้มีความฝันอะไรเป็นพิเศษด้วย สิ่งที่ชอบก็อยากให้เป็นแค่งานอดิเรกที่ทำเวลาแค่นั้น”วีนัสยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจอะไรมาก

“เรานี่เหมือนเหี้ยนี่เลย ไอ้นี่มันก็บริหารต่อเพราะต้องกลับไปช่วยงานที่บ้านต่อ”ไทด์พูดไปก็เขม่นใส่เพื่อนตัวเองไป

“แล้วเราชอบอะไรนอกจากวาดรูป กิน นอน กับอ่านหนังสือเนี่ย”

“ก็มีเย็บเสื้อผ้าบ้าง ไม่ก็พวกงานไม้น่ะ”

“โครตไม่เข้ากับน้องเลย มีรูปมั้ยพี่ขอดูหน่อยดิ”ไทด์พูดขึ้นอย่างตกใจกับงานอดิเรกของเด็กสาวตรงหน้า

“นี่ค่ะ”วีนัสยื่นมือถือให้ไทด์ สองหนุ่มไล่ดูรูปในอัลบั้ม My jobไปเรื่อยแผ่นไม้ฉลุบ้าง แกะสลักบ้างหลากหลายรูป และเสื้อผ้าหลายชุด

“นี่ถ้าพี่ไม่เห็นว่าเรากำลังทำอยู่นะ พี่คงคิดว่าซื้อมา”ไทด์ว่าอย่างไม่อยากเชื่อตาตัวเองแล้วเลื่อนดูไปเรื่อย ๆ

“นั้นสิคิดไงถึงมาทำอะไรพวกนี้เนี่ย”

“ช่วงม.ต้นกับช่วงปิดเทอมนัสค่อนข้างว่างน่ะ เลยไปขอเรียนกับเพื่อนพ่อที่อยู่แถวบ้านน่ะ ส่วนเสื้อผ้าก็แม่สอน”วีนัสตอบออกมามือก็ค่อย ๆ วาดรูปตรงหน้าเหมือนไม่อยากคิดถึงช่วงเวลานั้นเท่าไหร่นัก

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น