มายเนมม

เป็นนักเขียนมือใหม่นะคะ ยังไงก็ฝากติดตามนิยายของเราด้วยน้าา~

ชื่อตอน : EP.15 END SS1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.2k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ธ.ค. 2561 21:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.15 END SS1
แบบอักษร

เมื่อเพลงจบลงเสียงกรี้ดพร้อมเสียงปรบมือดังไปทั่วบริเวณที่จัดงาน สายตาของคนบนเวทีนั้นยังคงจับจ้องผมไม่หยุด เขามองผมตั้งแต่เริ่มร้องจนตอนนี้ร้องจบแล้ว ผมรู้สึกร้อนตรงหน้ามากๆ เขินจนตัวจะแตกแล้วนะ ฮือออ


"หน้าแดงหมดแล้ว" เสียงแพทริคแซว ผมหลบสายตาพี่โซก่อนจะหันหน้าไปซุกกับไหล่แพทริคอย่างเขินอาย


"แหม๋เป็นเพลงที่ทำให้สาวๆต่างหน้าแดงและมโนไปไกลกันมากค่ะ ...คุณศิวัชมีอะไรอยากพูดก่อนไปไหมคะ" พิธีกรสาวเดินเข้าไปพน้อมยื่นไมค์ให้ พี่โซวางกีต้าร์ไว้ที่เก้าอี้แล้วเดินมาจับไมค์ เขาหันมาสบตาผมอีกครั้ง


"คงรู้นะ ว่าพี่ร้องให้ใคร"


กรี้ดดดดดดดด~


'มีแฟนมาหรอ โอ้ยยกูเขิน'

'กูอยากเป็นแฟนเขาาา'

'อยากเห็นหน้าว่ะเรียกแทนตัวว่าพี่งี้แสดงว่าเด็กกว่า'

'ฟินจ้าา'


บ้าไปแล้ว! จะทำให้ผมระเบิดตัวตายให้ได้สินะ


ตอนนี้ผมก้มหน้าจนคางชิดอกได้แล้วล่ะ เพราะคนบริเวณนี้เหมือนจะกะตำแหน่งสายตาของพี่โซแล้วพยายามมองหา 'คนที่ว่า' ..ผมแอบขำนะ บางคนหันมาพอเห็นหน้าเฮียผมปุ๊ปเกิดอาการคอเคล็ดทันที ฮ่าๆ หันกลับอย่างไว


"ดิฉันล่ะอยากเห็นคนที่ว่าจริงๆเลยค่ะ อิจฉาสุดๆฮืออ ...งั้นขอเชิญคุณศิวัชไปพักผ่อนหลังเวทีก่อนนะคะ ต่อไปจะเป็นการแสดงของคณะ..."


เมื่อผมเห็นพี่โซลงไปด้านหลังแล้ว จึงหันไปสะกิดเฮีย เขาย่อลงมาเพื่อฟังผม


"แอลไปซื้อกุหลาบก่อนนะ" ผมบอก เพราะคะแนนโหวตจะนับจากกุหลาบ 1ดอก1คะแนนไม่จำกัดว่าคนหนึ่งต้องกี่ดอก แต่ตอนนี้ผมยังไม่ได้ซื้อสักดอก ต้องรีบไปก่อนจะไม่ทัน


"ให้เฮียไปด้วยไหม"


"ไม่ต้องหรอกครับ เฮียจองที่ไว้นะเดี๋ยวแอลไปกับแพทแล้วก็ฟาสต์"


"รีบๆมานะ"


"ครับผม" 


ที่ผมลากพวกมันสองคนมาด้วยไม่ใช่ว่าผมไม่กล้ามาคนเดียวหรอกนะ ..แต่ผมกลัวถือดอกกุหลาบคนเดียวไม่หมดต่างหาก ผมเลือกร้านที่ไกลจากกองประกวดมาหน่อย เพราะร้านบริเวณนั้นเหลือกุหลาบน้อยแล้ว จนเดินเรื่อยๆมาเจอร้านๆหนึ่งที่...ดอกกุหลาบทั้งร้าน! แถมเยอะมาก! ผมไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปถามแม่ค้าทันที


"ป้าครับ ขายดอกละเท่าไหร่หรอครับ"


"ดอกละ20จ้ะ มีแต่ดอกใหญ่ๆทั้งนั้นเลยแม่หนู"

เอ่อ..ป้าครับ มาเรียกแม่หนูได้ไง ผมผู้ชายนะป้า!


"ง งั้นผมขอเหมาหมดตรงนี้เลยครับ"

ผมชี้ไปรอบตัว ที่มีดอกกุหลาบสีแดงรายล้อม แพทริคกับฟาสต์รีบดึงไหล่ผมไว้แล้วพูดด้วยความตกใจ


"กูรู้ว่ามึงรักผัวมาก แต่ทั้งหมดนี่มันหลายหมื่นนะเว้ย!" แพทริคโวยวาย มึงจะร้องทำไมกูไม่ได้ขอให้มึงจ่ายให้สักหน่อย

แต่ใช้คำว่าผัวเลยหรอ...เขินนะ .///.


"หมดนี่มันเกือบๆสองพันดอกเลยนะลูก"


"เห้ยๆเอาหลักร้อยพอ ..กูรู้ว่ามึงรวยแต่มึงจะซื้อไปปลูกรึไงสองพันดอกเนี่ย"


"มันปลูกได้ที่ไหนกัน"


"เออ เอาแค่ร้อยดอกก็พอ" ฟาสต์บอก


"ไม่พอ! ถ้าพี่โซแพ้จะทำไงเล่า"


"เขาหล่อขนาดนั้นผู้หญิงเกือบทั้งหมดก็แทบจะถวายตัวแทนดอกกุหลาบแล้ว!"


"ไม่เอาาา ..กูเอาครึ่งเดียวก็ได้ พันดอก นะๆ"

ผมมองตาปริบๆ แต่พวกมันยังคงยืนกรานจะให้เอาแค่ร้อยดอก มันจะไปพออะไรกัน


Rtttt...


โทรศัพท์ของผมสั่นครืดๆอยู่ในกระเป๋ากางเกง ผมหยิบออกมาดูก็ปรากฏว่าเป็นสายของเฮียที่โทรเข้ามา จึงกดรับ


"ว่าไงครับ"


(ได้รึยัง ตอนนี้การแสดงหมดแล้วนะ อีสักพักเขาจะให้โหวตแล้ว)


"จริงดิ! เร็วจัง ..แอลจะรีบไปนะครับ"

ผมกดวางแล้วหันไปสั่งแม่ค้ารัวๆ


"เอาหนึ่งพันดอกครับ ไม่ต้องห่อเดี๋ยวผมยกกันไปเลย"


ท่ามกลางความตกใจของคนทั้งสาม ผมยกช่อดอกกุหลาบช่อละสองร้อยดอกขึ้นมาห้าช่อ ยัดใส่มือพวกมันคนละสองช่อ ตัวเองอีกช่อนึงแล้วหยิบเงินสดออกมา2หมื่นส่งให้แม่ค้า พร้อมสับขาวิ่งเข้าไปในงานอย่างรวดเร็ว หลายๆคนก็มองอย่าตะลึงแต่ผมไม่ได้สนใจ พอมาถึงดาวและเดือนทุกคนก็มายืนเรียงกันบนเวทีแล้ว ผมรอให้พวกเขาเอาไปให้เหล่าดาวเดือนให้หมดกันก่อน แล้วจึงค่อยเดินเข้าไปบ้าง


"นี่ครับ ..ถือซะว่าเป็นค่าที่พี่ร้องเพลงให้ผมฟัง"


พี่โซเบิกตานิดๆแต่ก็เดินมารับช่อดอกไม้จากพวกผมสามคนไป ถึงจะมีทีมงานคอยมาช่วยรับด้วยก็เถอะแต่ช่อที่ผมเป็นคนยื่นพี่โซเป็นคนรับและถือเอาไว้เอง


"ของมันทั้งหมดนี่แหละครับ พวกผมไม่ได้ออกตังกันเลย แค่ช่วยมันถือก็ไม่รู้จะซื้อเองยังไงแล้ว" แพทริคพูดบ่น พี่โซขมวดคิ้วก่อนจะหันมาถามผมเสียงดุ


"ทั้งหมดเท่าไหร่"


เอาแล้วไง!


"ยี่สิบคูณหนึ่งพันครับ" เป็นฟาสต์ที่ตอบ


"แอล!" ผมย่นคอหนีทันทีเมื่อพี่โซเสียงดังใส่ ทำไมคิดเลขเร็วจัง...

 แต่เขาก็โดนเฮียกันออกไปให้ยืนรวมกับคนอื่นบนเวที เพราะทีมงานจะเริ่มนับดอกกุหลาบกันแล้ว ผมเลยเดินคอตกออกมา ผู้คนบริเวณนั้นหันมองผมกันบานเลย ก็บทสนทนาเมื่อกี้ใครๆก็ได้ยินทั้งนั้นแหละ แต่ผมไม่ได้สบตากับใคร ผมเงยหน้าขึ้นไปมองพี่โซบนเวที เจ้าตัวยืนขมวดคิ้วและคอยส่งสายตาดุๆมาให้ผมตลอด


 โดนโกรธเข้าแล้วทำไงดี


เวลาผ่านไปสักพัก..ไม่สิแค่แป๊ปเดียว เพราะคะแนนของที่หนึ่งซึ่งต่างกับคนอื่นลิบลับ และไม่ต้องสงสัยเลยว่าใครได้ ..พี่โซนั่นเอง ซึ่งคะแนนของพี่เขาคือ

1,850 ส่วนที่สองคือ750

จากนั้นพิธีกรก็เชิญเดือนมหาลัยคนเก่าขึ้นมามอบตำแหน่งให้เดือนมหาลัยคนใหม่ พร้อมๆกับดาวมหาลัยที่มอบให้คนใหม่เหมือนกัน พวกเขาพูดอำลาตำแหน่งกันอีกเล็กน้อยแล้วก็เดินออกไป

..

พอจบงานแล้วเดือนมหาลัยและดาวมหาลัยคนใหม่ต้องอยู่ถ่ายรูปปอะไรไม่รู้อีกเยอะแยะ ผมเดินตามเฮียออกมาที่รถเพราะเขาจะไปส่ง ผมคิดว่าพี่โซคงยังโกรธผมอยู่ และยังคงไม่อยากคุยกับผมตอนนี้ ผมเลยกะว่าจะกลับก่อนแล้วค่อยโทรง้อเขาเอา ...ก็พรุ่งนี้ผมมีเรียนนี่นาแถมตอนนี้ก็เกือบจะห้าทุ่มแล้วด้วย กว่าจะถึงบ้านคงเกือบๆตีหนึ่งพอดี

จังหวะที่ผมกำลังจะเปิดประตูรถขึ้นไปก็มีแรงจับจากด้านหลังดึงไว้อย่างแรงให้ผมหันไป เป็นพี่โซที่วิ่งมาด้วยใบหน้าเหนื่อยหอบและมีเหงื่อออกตามกรอบหน้า เขายืนปรับการหายใจสักพักก่อนจะเอ่ยพูด


"น้องแอล"


"ครับ"


หมับ!


ผมถูกคนร่างสูงกอดไว้อย่างรวดเร็ว แรงกอดรัดแน่นมากบ่งบอกว่าเขาคิดถึงผม และผมก็คิดถึงเขาเหมือนกัน เป็นกอดที่เราโหยหากันมาก ผมกอดตอบพี่โซด้วยแรงพอๆกัน ใบหน้าคมซุกอยู่กับบ่าเล็กๆของผมไม่ห่าง


"พอได้แล้วครับ ผมเริ่มหายใจไม่ออกแล้วนะ"


"คิดถึง" เสียงอู้อี้ตอบกลับมา


"คิดถึงเหมือนกัน ..แต่ไม่ใช่ว่าพี่โกรธผมอยู่หรอ"


"ไม่ได้โกรธ แค่ไม่อยากให้ใช้เงินสิ้นเปลืองขนาดนั้น"


"ผมอยากให้ อีกอย่างนั่นมันเงินเฮียต่างหาก"

ไม่ใช่ผมแอบหยิบออกมาหรอกนะ เป็นเฮียต่างหากที่เป็นคนยื่นให้ผม ตอนผมคืนเฮียก็แอบช็อกที่กระเป๋าแฟ่บมาก เหลือแค่แบงค์ร้อยสองใบกับเศษเหรียญอีกเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรมาก บอกจะตามคืนทีหลัง


"นั่นแหละ ..ทีหลังอย่าทำขนาดนี้นะ แค่พี่ได้ดอกไม้จากแอลพี่ก็ดีใจแล้ว ไม่ได้อยากชนะขนาดนั้นสักหน่อย"


"ขอโทษครับ"


"ครับ ..แล้วจะกลับแล้วหรอ"


"ครับพรุ่งนี้ผมมีเรียน ..ไว้ผมจะโทรหานะครับ"


"พี่จะรอนะ"


ฟอด!


ผมเขย่งขึ้นหอมแก้มเขาอย่างเขินๆ

"..ผมไปแล้วนะ" ผมรีบวิ่งขึ้นรถทันที นั่งสงบสติอารมณ์สักพักก่อนจะสะดุ้งเมื่อรู้สึกถึงพลังงานอะไรบางอย่าง พอหันไปที่นั่งด้านคนขับเท่านั้นแหละ


"น้องกูใจแตกซะแล้ว"


"กล้าทำขนาดนี้ ..ถ้ามาอยู่ด้วยกันจะขนาดไหนเนี่ย" แพทริค


"หน้าด้านมาก รู้ทั้งรู้ว่าพวกกูรออยู่บนรถ" ฟาสต์


เออ!! ด่ากันมาให้พอ .. ครั้งนี้จะไม่โกรธละกัน


-+-+-+-+-+-+-+-+-+--+--+-+

พบกับss2 ไม่พรุ่งนี้ก็มะรืนนี้น้าา ขอบคุณที่ติดตามกันมาตลอดนะคะ 😍​




ความคิดเห็น