บ่ายสอง
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 5 นายอยากนอนกับฉันไหม

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 นายอยากนอนกับฉันไหม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.5k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ธ.ค. 2561 02:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 นายอยากนอนกับฉันไหม
แบบอักษร

          ภูเขาโบรโมสถานที่แหล่งรวมของนักซิ่งรักความเร็วแบบผิดกฎหมาย  แต่ใครเขาจะถามถึงกฎหมายในประเทศนี้กันล่ะแล้วยิ่งเขตของเมืองS ด้วยแล้วล่ะก็ตำรวจคงเป็นเหมือนของประดับให้คนพอมีอาชีพทำเท่านั้นเอง  ในทุกๆ ค่ำคืนจะมีแก๊งต่างๆ มารวมตัวตรงตีนเขาและคนพวกนี้จะมาพร้อมกับเงิน  ผู้หญิงและยาเสพติด

            ชักกี้และโคโค่มาในรถคันเดียวกัน  วันนี้ชายหนุ่มที่ออกมาจากหลุมใต้ดินเลือกขับ  SSC Ultimate Aero XT สีดำแดง 1300 แรงม้ามาอวดโฉม  รถคันนี้มีไม่กี่คันในโลกแล้วหยุดผลิตไปทว่าชักกี้กลับได้มันมาครอบครองเพราะเมื่อไม่กี่ปีก่อนเขาไปหลอกลูกสาวเจ้าของบ่อน้ำมันคนหนึ่ง  เห็นได้ชัดว่าที่ผ่านมาเขาใช้ชีวิตผาดโผนและหลากหลายขนาดไหน

            รถสุดหรูราคาแพงติดอันดับกลายเป็นจุดสนใจของผู้คนที่รวมกลุ่มกันอยู่หลายๆ แก๊ง  แล้วยิ่งเจ้าของรถเป็นหนุ่มหล่ออย่างร้ายกาจที่มาพร้อมตุ๊กตาหน้ารถสวยบาดใจแต่งตัวประหลาดเหมือนตุ๊กตาด้วยแล้วมีใครบ้างที่จะไม่หันมอง

            “ไง...รถสวยนี่”  ชายคนหนึ่งที่ดูจะเป็นหัวโจกทักชักกี้  ซ้ายขวาของเขามีผู้หญิงแต่งตัวสวยจัดจ้านขนาบข้าง  ยิ่งมาใกล้โคโค่ที่แต่งตัวด้วยลูกไม้สีดำพร้อมรองเท้านักเรียนที่อยู่ในถุงน่องตาข่ายก็ยิ่งแตกต่าง  “ตุ๊กตาที่พกมาก็แจ่ม  ฉันบีต้า”

            “ชักกี้”  ชักกี้แนะนำตัวกลับพรางโอบไหล่โคโค่เข้าหาตัว  “วันนี้แค่อยากมาดูอะไรเพลินๆ”

            “ตามสบายแต่ถ้าอยากจะได้อะไรที่มากกว่าก็ไปตรงนั้น  ขั้นต่ำหนึ่งพันเหรียญรอบแรกกำลังจะเริ่ม”  บีต้าชี้ไปทางด้านหลังที่กำลังเกิดการพนันรอบแรกขึ้น  พวกเขาต่างทักทายเหมือนกับรู้จักกันมานาน  นั่นก็เพราะวงการนี้คุยกันด้วยเงินและรถที่ขับมาเท่านั้น

            “แล้วถ้าจะลงแข่งล่ะ”  ชักกี้ยกยิ้ม

            “1300 แรงม้า  ทวินซ์เทอร์โบ เกียร์ 7 สปีด...ถามจริง”  บีต้าหัวเราะเหมือนไม่อยากจะเชื่อ  เอาคันนี้ลงสนามใครจะกล้าเสี่ยง

            “ไว้วันหลังจะเอาคันอื่นมา”  ชักกี้ยักไหล่  ผมยาวข้างเดียวที่ทำสีเจ็บเป็นช่อๆ สะบัดไหวไปตามสายลม  ต่างหูสะท้อนแสงไฟหน้ารถเรียกสายตาสาวนุ่งน้อยห่มน้อยในที่นี้ได้ดีรวมถึงจีน่าที่ยืนอยู่ข้างอีริคด้วย  โคโค่เห็นคนทั้งคู่ตั้งแต่มาถึงแล้ว 

            ข้อมูลรูปพรรณสัณฐานของผัวใจทรามเมียน้อยใจเหี้ยมคีแกนได้จัดการหาให้อย่างละเอียดยิบ  หลังโคโค่ได้อ่านก่อนมาที่นี่ก็ตัดสินได้ว่าพวกเขาเหมาะกันยิ่งกว่าอะไรดีเหมือน...ขี้กลากที่ขึ้นถูกคน

            “พวกเขาอยู่นี่...เอาไง”  ชักกี้ที่เห็นแล้วเหมือนกันถามขึ้นหลังบีต้าเดินจากไป

            “แอลบอกว่าให้เจอเหมือนที่เธอเจอ  แล้วมีอะไรบ้างล่ะ”  โคโค่ยกนิ้วมือก่อนจะไล่ขึ้นมา  “กระทืบ  ขัง  ตกเลือด  ข่มขืนแล้วต้องข่มขืนต่อหน้าผัวด้วยนะ”

            “ข่มขืน?”  ชายหนุ่มเลิกคิ้ว

            “3 คน...แต่แอลบอกว่าขอให้เจอมากกว่าที่เธอเจอ 5 คนเป็นไงสัก 2 วัน  ต้องเสียเงินหาแมงดาจอมอึดสักหน่อยแล้วมั้ง”

            “เธอรู้จักเซ็กซ์ไหมเนี่ย”  ชักกี้หันมาทำหน้าสมเพชปนสงสารใส่โคโค่  “บางครั้งบางคนก็มีรสนิยมแบบนี้นะ  แก๊งแบงสำหรับผู้หญิงบางประเภทก็เป็นรสนิยมแถมดูแล้วผู้หญิงคนนั้นก็มีอารมณ์ปรารถนาความตื่นเต้นแบบนี้ไม่น้อยทีเดียว  แล้วเธอดันหาแมงดาจอมอึดให้ไปเสพสุขเนี่ยนะ  เธอเห็นผู้หญิงคนนั้นไหมตอนนี้จีน่ายังดูเข้ากันได้ดีกับอีริค  นั่นหมายความว่ายังไง”

            “อะไรเล่า”  โคโค่กอดอกพรางเหลือบมองจีน่าอย่างพิจารณา

            “สภาพการเงินของพวกเขามีปัญหา  อีริคกับจีน่าอยู่สนามแข่งนี่ทุกคืนแน่นอนว่าต้องมีเดิมพัน  หลังแอลตายเธอคิดว่าใครจะกลายเป็นของเดิมพันถ้าพวกเขาไม่มีเงิน”

            “นายฉลาดจัง  ชักกี้เด็กดี”  โคโค่ลูบหัวเขาเหมือนลูกหมาทำความดีความชอบ

            “ฉันว่าเธอต้องมีประสบการณ์กับตัวผู้สักตัวแล้วล่ะ  ให้เขาสอนเรื่องความหฤหรรษ์ของชีวิตเซ็กซ์สักครั้ง”  ชายหนุ่มปัดมือเธอออก

            “ของแบบนั้นมันหาได้ง่ายๆ ที่ไหน” 

            “บอกไว้เลยฉันไม่ช่วย  คนละพันธุ์กัน”  ชักกี้รีบปฏิเสธ  เขาไม่ชอบสาวซิงไร้ประสบการณ์แถมยังเป็นลูกหมาปากเปราะที่รู้จักไส้กันทุกขด  เห็นเป็นน้องเป็นนุ่งไปแล้วจะเปลี่ยนเป็นน้องไม่นุ่งความผิดบาปในใจที่มีอยู่น้อยนิดยังกดทับไว้อยู่เต็มเปี่ยม

            “ตัวระยำ”  โคโค่สบถ

            “แล้วจะเอายังไง”  เขาเมินคำด่าไปอย่างสิ้นเชิง

            “งั้นนายปล้ำเธอสิ  นายชอบเป็นชู้กับเมียชาวบ้านนี่ไปเป็นชู้ของอีริคที”

            “แค่ฉันไม่ยอมนอนกับเธอ  เธอถึงกับแขวะฉันกลับเลยนะ”  ชักกี้แยกเขี้ยว

            “อย่างที่นายว่า...เรามันคนละสายพันธุ์”  หญิงสาวยักไหล่ก่อนจะเดินไปหาสองผัวเมียนั่นอย่างเปิดเผย

            สาวโกธิคที่กลายเป็นจุดสนใจของหนุ่มๆ ยิ้มเล็กน้อยก่อนส่งเสียงทัก  “จีน่าใช่ไหม”

            “เธอรู้จักฉันได้ยังไง”  จีน่าเหลือบมองอีริคอย่างงงๆ

            “เธอจะว่ายังไงถ้าถูกรุมโทรมสัก 2 วันต่อหน้าผัว  ชอบหรือไม่ชอบ”  ถามตรงยิ่งกว่าไม้บรรทัดจะใครก็โคโค่ไง

            “บ้าอะไรของเธอน่ะหะ!!”  จีน่ากับอีริคตวาดแทบจะพร้อมกัน

            “สมกับเป็นผัวเมีย  ได้อยู่สินะ...เข้าใจแล้ว”  โจรสาวพึมพำเหมือนพูดกับตัวเองแล้วเดินกลับไปหาชักกี้

            สองคนที่รับปากปลดปล่อยวิญญาณเมียหลวงแสนอาภัพออกจากสนามแข่งไปก่อนใคร  พวกเขาไปยังบ้านของอีริคที่ยังปิดสนิทแล้วจัดการเตรียมการทุกอย่างไว้คอยท่า

            “เพิ่มเป็น 3 วันเลยกันนะ  ยัยนั่นบอกว่าฉันเป็นบ้า”  โคโค่นั่งลงบนโซฟาเก่าๆ ของบ้านเดี่ยว  ส่วนเพื่อนบ้านมีเพียงหญิงชราที่หูตึงอยู่เท่านั้น

            “ผู้ชายไม่อึดขนาดนั้นสักหน่อย 3 วันคางได้เหลืองพอดี”

            “อ๋อ...”  เธอยอมรับว่าเรื่องพวกนี้ไม่สันทัดเท่าไหร่  เธอถูกแม่ที่ไม่มีความรู้ไม่เคยเจอโลกภายนอกเลี้ยงมา  ก่อนจะส่งต่อให้อาชญากรที่พยายามเอาแต่ถ่ายทอดวิชาและตามด้วยอาแจ๊คกี้ที่เสี้ยมสอนว่าเซ็กซ์มันดีก็จริงแต่ก็เป็นกับดักอย่างหนึ่งด้วย  สุดท้ายเธอจึงตัดปัญหาไม่สนมันเสียเลย

            ทั้งชักกี้และโคโค่นั่งรอกันเกือบค่อนคืนเจ้าของบ้านก็กลับมา  อีริคและจีน่าเมื่อเข้าบ้านก็เจอแขกไม่ได้รับเชิญนั่งอยู่บนโซฟาในห้องมืดๆ

            “พวกแกเข้ามาได้ยังไง”  อีริคตวาดเสียงดัง

            “ใช้ลวดเส้นเดียว”  โคโค่ลุกขึ้นยืนก่อนจะสาวหมัดใส่กรามของอีริคแบบที่ไม่มีใครได้ทันตั้งตัว

            ผัวะ!

          เสียงหมัดหนักๆ ซัดได้อย่างแม่นยำและหนักหน่วง

            “กรี๊ดดด!  อีริค”  จีน่ากรีดร้องด้วยความตกใจเมื่อเห็นสามีทรุดฮวบลงไปกับพื้น

            “เดินไปนั่งเก้าอี้ตัวนั้นแล้วให้ชักกี้มัดดีๆ หรืออยากจะฟันร่วงก่อนก็เลือกเอา”  โคโค่บอกกับจีน่าขณะที่เท้าเหยียบหน้าของอีริคเอาไว้

            “มามะสาวน้อย  ฉันเบามือกว่าลูกหมาบ้าเลือดตัวนั้นเยอะ”  ชักกี้ชูเชือกในมือยิ้มๆ

            “พวกแกต้องการอะไร!!”  อีริคถามเสียงอู้อี้เพราะเท้าเล็กๆ ในรองเท้านักเรียนนั่นขยี้จนหน้าเขาแทบเละติดกับพื้น

            “มีคนฝากมาทวงแค้น”  โจรสาวยกเท้าสูงแล้วกระทืบลงใส่หน้าอดีตสามีใจหมาอย่างไม่ลังเลแน่นอนว่าไม่ออมแรงเช่นกัน

            “อีริค!!”  จีน่าตัวสั่นงกๆ ด้วยความกลัว  เธออยากจะหนีแต่ขากลับแข็ีงทื่อจนก้าวไม่ออก

            “ไปนั่ง!!  เดี๋ยวแม่ปั๊ดงัดเหงือกหลุด”  โคโค่สั่งจีน่า

            ชักกี้หลุดหัวเราะกับคำขู่ของเพื่อนสาว  เขาเดินมาลากจีน่าที่ก้าวขาไม่ออกไปนั่งบนเก้าอี้ก่อนจะมัดทั้งแขนทั้งขาไว้ครบ

            โคโค่ที่เห็นชายหนุ่มจัดการจีน่าไว้แล้วเธอจึงหันมามองคนที่นอนใต้เท้านิ่งๆ  ลิ่มเลือดของเขากระเด็นเลอะพื้นจากการกระทืบแค่ทีเดียว  เธอเอ่ยช้าๆ พรางขยี้ปลายเท้าอย่างเหยียดหยาม  “คิดออกหรือยังว่าได้ฝากหนี้แค้นไว้ให้ใครหรือเปล่า” 

            “ฉะ...ฉัน...ไม่รู้”  อีริคตอบกลับด้วยความลำบาก  หัวสมองเขาอื้ออึง  ความปวดร้าวเจ็บแสบวิ่งไปทั่วทั้งร่าง

            “คนๆ นั้นชื่อแอล เบอร์แมนกับลูกชาย”  โจรสาวที่รับงานจากวิญญาณกดเสียงต่ำลึก

            “ไม่จริง!  มันตายไปแล้ว”  จีน่าที่ได้ยินส่ายหน้ารัว  อีริคกับเธอเป็นคนเอาศพมันกับลูกไปโยนกลางทะเลทรายเองชัดๆ ป่านนี้เป็นอาหารของอีแร้งหมดแล้ว  มัน 2 ปีแล้วนะ

            “ใช่ตายแล้วถึงได้มาทวงไง”  โคโค่กระชากคอเสื้อของอีริคขึ้นแล้วโยนเขาไปนั่งเก้าอี้อีกตัวพร้อมจับมัด  สองผัวเมียต่างนั่งหันหน้าเขาหากันเก้าอี้ถูกยึดกับพื้นเอาไว้แน่นปากถูกเทปกาวปิดไม่ให้ส่งเสียงเป็นอันดับสุดท้าย

            “ผู้หญิงคนนั้นทุกข์ทรมาน  เจ็บปวดอย่างช้าๆ  ลูกชายตายตั้งแต่ยังไม่ลืมตาดูโลก  สุดท้ายผัวที่รักดันพาคนมารุมโทรมต่อหน้าเมียน้อย  นี่ฉันพูดถึงคนหรือพูดถึงสัตว์นรกตัวหนึ่ง”  หญิงสาวพูดไปมือก็ชักมีดสั้นออกมาก่อนจะกำมันแล้วปักบนน่องเหนือหัวเข่าของชายเลวแล้วบิดมีดตามความเคยชิน

            ปึก!

            ใบมีดยาว 16 เซนติเมตรจมลึกในเนื้อหน้าขาของอีริค  เลือดสีแดงฉานพุ่งกระฉูด

            “อึก! อื้อออ”  อีริคตัวสั่นสะท้านเกร็งไปทั้งร่างด้วยความเจ็บจนเส้นเลือดปูด  แน่นอนว่าเขายังโดนเหมือนกันอีกข้างอย่างไม่ต้องสงสัย

            “อื้ออออ!!”  จีน่ากรีดร้องในลำคอมองภาพตรงหน้าด้วยความหวาดกลัวเพราะรู้ว่าคิวต่อไปคือตนเองอย่างแน่นอน

            จัดการผัวเลวเสร็จโคโค่ก็หันมาแสยะยิ้มให้เมียน้อยใจเหี้ยม  มีดในมือวาววับพร้อมที่จะดื่มเลือดตลอดเวลา

            ปึก!

          มันปักลงบนน่องเล็กๆ ของจีน่าทันที  เธอดิ้นขลุกขลักเหมือนจะชักเสียให้ได้

            ตอนนี้สองคนผัวเมียนั่งหันหน้าเข้าหากัน  แขนขาถูกพันธนาการและที่น่องมีเลือดค่อยๆ ไหลเจิ่งนองลงบนพื้นอย่างช้าๆ 

            “อีก 3 วันเดี๋ยวมาดูใหม่  ถ้าหิวก็แทะขากันเองไปก่อนแล้วกันนะ”  โคโค่เช็ดมีดกับผ้าม่านในบ้านแล้วจากไปกับชักกี้

            เมื่อทั้งคู่ออกมาก็เจอชายหน้าบากอายุประมาณ 40 ยืนรออยู่  เขาคือคนที่คีแกนหามาเฝ้าคนให้  ที่นี่การจ้างวานฆ่า  การจ้างงานลักพาตัวหรืออะไรทำนองนี้เป็นเหมือนเรื่องปกติ  การจะหาคนมาเฝ้าเหยื่อพร้อมให้เงินดีจึงหาไม่ยากนัก

            “เดี๋ยวสองคนนั่นหมดแรงไปดึงเทปปิดปากพวกมันออกด้วย  หลังจากนั้นก็แค่ดูไว้อย่าให้พวกมันตาย”  โจรสาวสั่งเพียงแค่นั้นก็จากไป

            เวลา 3 วันคงทำให้คู่นั้นใกล้ตายจากการเสียเลือด  แถมยังได้จ้องหน้ากันอย่างดูดดื่มตลอดเวลา  รักกันนักหวังว่าเวลา 3 วันคงไม่สาปแช่งกันเองว่าเป็นเพราะใครหรอกมั้ง  เธอเองแค่เป็นสื่อกลางนำความแค้นมาให้แต่ไม่ได้แค้นเอง  หากอะไรที่จัดการได้เร็วมันจะดีกว่าเพราะเธอเหลือเวลาอีกเพียงร้อยปีกับวิญญาณอีก 250 ดวง

            คืนนั้นโคโค่ถึงโกดังก็เล่นเอาตะวันแตะขอบฟ้าพอดี  เธอปีนขึ้นชั้นสองแล้วอาบน้ำหัวมุดหมอนนอนหลับไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น

            “โคโค่ฉันคุยกับชักกี้มา  เธออยากหาคนผสมพันธุ์ใช่ไหม”  คีแกนวิ่งหัวฟูมาปลุกคนที่นอนจนบ่ายก็ยังไม่ยอมตื่น

            “อือ...คิดๆ อยู่”  หญิงสาวหันหลังหนีพรางคว้าหมอนอีกใบมากอด

            “ติดประกาศเถอะ  ฉันจะได้เก็บค่าสมัครในบอร์ดมีหลายคนปลื้มเธอจะตาย”

            “ทำไมนายไม่เสนอตัวเองล่ะ”  โคโค่ผุดลุกขึ้นมาจ้องหน้าคนที่คิดหาเงินจากพรหมจรรย์ของเธอ

            “อย่าทำร้ายฉันเลยนะ  ถ้าเธอย่ำยีข่มเหงฉันจะคิดเงิน”

            “ขายตัวสินะ  งั้นไม่ซื้อหรอก...ไม่คุ้ม”

            “ลูกหมาสารเลว!  เห็นแบบนี้กล้ามเน้นๆ เนื้อแน่นๆ”  คีแกนโวยวายเหมือนถูกหยามซึ่งๆ หน้า

            “อ๋อ...แต่ฉันกินไม่ลง”  โคโค่ลงจากเตียงแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปจัดการตัวเอง  วันนี้เธอจะออกไปเดินส่องตู้ตามพิพิธภัณฑ์ชุมชนสักหน่อยว่าของใหม่ๆ ที่ได้มาจะมีผีสักตัวสองตัวหรือไม่

            พิพิธภัณฑ์เขตชุมชนเล็กๆ ยามบ่ายผู้คนบางตา  โคโค่เดินไล่มองไปทีละตู้อย่างสนใจตาพราวระยับเพราะสันดานโจรมันทำให้มือคันยิบๆ  ของเก่าโบราณแต่ความล้ำค่าไม่มากถูกจัดวางแยกไว้เป็นโซนๆ ตั้งแต่เครื่องนุ่งห่ม  เครื่องประดับ  เครื่องมือเครื่องใช้

            “ถ้าน้ำลายหกอีกนิดคนอื่นได้รู้แน่ว่าเธอเป็นโจร”  เสียงทุ้มเจือแววขบขันพูดขึ้นทางด้านหลังของเธอ

            “ซีโร่”  หญิงสาวทักโดยไม่หันไปมองเขา  ตอนนี้เธอไม่แปลกใจกับการปรากฏตัวแบบผีๆ ของเขาแล้ว

            “ถ้าเธอสนใจอะไรที่แตกต่าง  ฉันหมายถึงงานยากไปสักหน่อยแต่รับรองว่ามีเยอะแน่  ทำไมเธอไม่ลองปีนเข้ากองหลักฐานของกรมตำรวจดู  เหยื่ออาชญากรรมมักมีแรงแค้น”

            “เพราะมันยุ่งยากไงล่ะ”  โคโค่ส่ายหัวตายังคงจ้องสร้อยทับทิมเส้นโตอย่างไม่ลดละ

            “ชักกี้กับคีแกนนั่นเธอควรใช้ให้เป็นประโยชน์  เธอรู้ไหมว่าชักกี้มีความรู้เรื่องนิติวิทยาศาสตร์  ส่วนคีแกนเจาะเข้าดาวเทียมได้แม้แต่ของกองทัพ  หมอนั่นเคยแอบไปรับจ๊อบทำงานเป็นนาวิกมาก่อนแล้วอยู่ในระดับสูงที่เข้าถึงงานระบบภายในอย่างเอ็มเทค”

            “รู้...”  เธอถอนหายใจก่อนจะหันมามองเขา  “พวกเขาเป็นตัวสารเลวที่ขี้เกียจ”

            “แต่ฉันไม่ขี้เกียจขนาดนั้น”  ซีโร่ยกยิ้ม

            “อยากช่วยเหรอ”

            “ปกติก็ช่วยมาตลอด”  เขาเบะปากเมื่อเธอไม่เคยรับรู้ความหวังดีของเขา

            “ไม่เห็นรู้สึกเลยแฮะ  นายเหมือนแมลงวันน่ารำคาญ”

            “ลองดูใหม่สิ  เธอไม่สงสัยหรือไงว่าทำไมฉันถึงรู้เรื่องพวกเธอได้ละเอียดขนาดนี้  ฉันว่ามันจะเป็นประโยชน์กับเธอนะ...คิตตี้”  ปลายนิ้วของชายหนุ่มจิ้มจมูกเธอเบาๆ  หยอกเย้าเหมือนหนุ่มเจ้าชู้ไม่มีผิด

            โคโค่หยุดชะงักก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้  เธอยิ้มกว้างก่อนจะพูดเหมือนตื่นเต้น  “ซีโร่  นายเป็นผู้ชายนี่”

            “เธอจะหาเรื่องหรือไง”  ซีโร่สะอึก  ก็เห็นๆ อยู่ว่าเป็นผู้ชาย

            “นายอยากนอนกับฉันไหม”  เธอถามต่อไม่สนอารมณ์เหวี่ยงๆ ของเขา

            “อะไรนะ!!”  คราวนี้เขาตกใจจริงๆ แล้ว

            “ฉันถามว่านายอยากนอนกับฉันไหม...มีเซ็กซ์น่ะ”  โคโค่ย้ำก่อนจะพูดอธิบายเสริมเพราะดูเหมือนเขาจะถูกแช่แข็ง  “ผู้ชายที่ฉันรู้จักมี 3 คน 2 คนกินไม่ลงก็เหลือแต่นายแล้วที่พอกล้ำกลืนได้  แถมเรายังจูบกันแล้วซึ่งฉันคิดว่ามันก็โอเคอยู่นิดๆ”

            “เธอใช้คำว่ากล้ำกลืน!”  ซีโร่กัดฟันกรอดๆ อย่างข่มอารมณ์

            “อย่างน้อยก็ดีว่าคนแปลกหน้าไง”

            “คิดอะไรอยู่  บอกไว้เลยว่าฉันเอาแน่ข้อเสนอนี้  แต่อยากรู้จริงๆ”  เขาขยี้ผมตัวเองเบาๆ เพราะไม่รู้ว่าอยู่ในอารมณ์ไหน  ดีใจก็ดีใจอยู่แต่มันแปลกๆ อย่างไรก็ไม่รู้  เหมือนกับว่าถ้ามีตัวเลือกอื่นเธออาจจะไม่เอาเขา

            “ประสบการณ์ไง  ฉันอยู่ในโลกนี้มานานและต้องอยู่ต่อไปอีกแสนนาน  ความลึกซึ้งและการขบคิดเข้าใจเรื่องพวกนี้ควรมีอยู่บ้างจริงๆ”

            “ใครบอกมา”  เขาคว้ามือเธอก่อนจะจับจูงออกไปด้านนอกพิพิธภัณฑ์

            “ชักกี้”

            “ระยำเอ๊ย!  อยากขอบคุณเป็นบ้า”  ชายหนุ่มยัดหญิงสาวเข้าไปในรถเขาก่อนจะเข้าประจำที่นั่งแล้วขับออกไป

            “รถฉันล่ะ” 

            “เดี๋ยวให้คนมาเอา”  เขายกมือเล็กขึ้นจูบแรงๆ ใจอยากร้องโห่ไชโยอย่างบ้าคลั่ง

            “อ๋อ...งั้นช่วยเลือกโรงแรมดีๆ หน่อยนะ  ฉันชอบนอนเตียงสะอาดๆ ”  หญิงสาวไม่มีความประหม่าสักนิด

            “คิดว่าฉันจะพาเข้าม่านรูดหรือไง  ไปบ้านฉันกันรับรองว่าสะอาดยันซอกประตู”  เขาเหยียบคันเร่งของรถคันหรูให้เร็วขึ้นอีก  กลัวว่าถ้าช้าอีกนิดเธอจะเปลี่ยนใจ

            “อือ...แบบนั้นก็ได้”  โคโค่ยักไหล่  เมื่อก่อนเธอไม่ได้กลัวการมีเพศสัมพันธ์ฉาบฉวยและตอนนี้ก็ไม่ได้กลัว  เพียงแต่ไม่รู้ว่าคิดถูกหรือคิดผิดที่เลือกเขาเพราะดูแล้วจะกระตือรือร้นมากเกินไป

---

แบ่งเป็นสองตอนนะคะเพราะ NC ยาว  ตอนหน้า NC อ่านฟรีค่ะ  เดี๋ยวมา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น