มายเนมม

เป็นนักเขียนมือใหม่นะคะ ยังไงก็ฝากติดตามนิยายของเราด้วยน้าา~

ชื่อตอน : EP.13

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.5k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ธ.ค. 2561 06:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.13
แบบอักษร


So part


หลังจากผ่านพ้นการเปิดเรียนวันแรกมาได้เกือบอาทิตย์ รุ่นพี่จากชมรมบาสเกตบอลก็เริ่มมีการคัดตัวเด็กปีหนึ่งที่มาสมัคร ซึ่งกะดูจากสายตาของผมแล้วมีหลายร้อยคนเลยล่ะ และถ้าผมไม่ได้คิดไปเองเหมือนรุ่นพี่เขาจะหันมามองผมบ่อยๆ ก็ไม่ได้สงสัยหรอกว่ามองทำไม ..หัวหน้าทีมดันเป็นพี่ชายของแฟนผมน่ะสิ ผมไม่เข้าใจตรงที่ว่าพี่เขาอยู่วิศวะแต่เวลามีแข่งบางครั้งเขามักจะไปเป็นกัปตันทีมให้ ส่วนคนที่เป็นกัปตันทีมรู้สึกจะชื่อพาสเขาเป็นคนเงียบๆ ไม่ค่อยออกความคิดเห็นอะไรสักเท่าไหร่ เออ ออตามคนพูดไปอย่างงั้น


"ใครที่ถูกเลือกแล้วให้แยกไปอีกกลุ่มเลย ..เราจะมาทดสอบร่างกายกัน"


คนที่ถูกเลือกจะถูกรุ่นพี่แตะไหล่ ซึ่งผมกับอีกสองคนถูกเว้นไว้เป็นกรณีพิเศษ สามารถเป็นตัวสำรองได้เลยเพราะทางชมรมเป็นคนเสนอทุนให้ แต่จะได้เล่นเป็นตัวจริงไหมก็แล้วแต่โค้ช 

นักศึกษาหลายร้อยคนบัดนี้เหลือเพียงแค่ห้าสิบคนเท่านั้น การทดสอบร่างกายครั้งที่หนึ่งคือการวิ่ง เพื่อดูความเร็วและไหวพริบของแต่ละคน ถือว่าสาหัสเลยล่ะสำหรับคนที่ไม่ได้ลงแข่งบ่อยๆหรือซ้อมบ่อย สำหรับผมแล้วแค่นี้ถือว่าเล็กน้อยมาก

..และก็ถึงช่วงการรับน้องของชมรมบาสเกตบอล จากห้าสิบคนตอนนี้เหลือเพียงแค่ยี่สิบคนเท่านั้น


"การที่พวกคุณถูกเลือกในวันนี้ ขอให้จำไว้ว่าเมื่อคุณเข้ามาในทีมนี้แล้ว ยังไงคุณยังเป็นแค่เลเวลหนึ่งเท่านั้น ผลงานจากที่ก่อนๆที่คุณผ่านมาจะถูกรีเซ็ตใหม่หมด ที่นี่สาหัสกว่าตอนมัธยมมากนะครับผมขอบอกไว้ก่อนต่อให้เป็นถึง 'ราชา' ก็เถอะ"


เหมือนประโยคหลังจะแอบเหน็บผมใช่ไหม?


"การรับน้องก็ไม่มีอะไรมาก ..ผมจะให้คุณแบ่งเป็นสี่ทีม สี่ทีมของพวกคุณต้องแข่งกับสี่ทีมของพวกผม เราจะแข่งกันเซ็ตเดียว4ครั้ง ถ้าคุณชนะสองในสี่ผมจะให้ผ่านทันที ..อย่าคิดว่าพวกผมดูถูกพวกคุณ บอกแล้วไงว่าพวกคุณยังเป็นแค่เลเวลหนึ่งเท่านั้น ...ผมให้เวลาแบ่งทีม 10นาที"


สองในสี่ ... ถือว่าอ่อนข้อให้มาก แต่จู่ๆผมก็รู้สึกว่าลางสังหรผมมันบอกว่าผมจะพาคนในทีมซวยยังไงไม่รู้


.


นั่นไง ซื้อหวยขอให้ถูกแบบนี้มั่งนะ


ทีมผมจะมีผม ฟิว โฟล์ค นิล และเต พวกเรารวมทีมกันได้เพราะเราอยู่คณะเดียวกันและเคยมีเรียนตรงกันเลยพอเห็นหน้าค่าตากันมาบ้าง ส่วนทีมอื่นก็คละคณะกันไป ..เพื่อใครงง คือนี่เป็นทีมบาสมหาลัยครับ ใครก็สามารถสมัครได้ไม่จำเป็นต้องคณะวิทย์กีฬาอย่างเดียว ..เรียนแพทย์ก็มาสมัครได้นะเออ

..เรื่องที่ผมบอกว่าจะพาคนในทีมซวยนั้นคืออะไรรู้ไหมครับ ..ทีมผมได้แข่งกับตัวจริงของชมรมน่ะ ก็จะมีพี่เอ็กซ์ พี่พาส พี่เกียร์ พี่ไท และพี่โน ..และคิดว่าพวกผมจะชนะไหมล่ะ

..


..

ไม่ไงครับ! แพ้ราบคาบเลยล่ะ ..แต่ยังดีที่พวกเราผ่านเพราะเพื่อนอีกสองทีมนั้นสามารถชนะรุ่นพี่ได้ ที่จริงผมแอบกังวลว่าจะโดนแกล้งอะไรหนักๆรึเปล่า เพราะเหมือนจะโดนเขม่นตั้งแต่ยังไม่ได้แนะนำตัว แต่ก็ไม่ได้โดนอะไรที่แปลกไปจากคนอื่น


"วันนี้พอแค่นี้ครับ แยกย้ายกันได้ อย่าลืมนัดพรุ่งนี้นะครับ อย่าคิดว่าได้เข้าทีมแล้วจะโดนซ้อมหรือไม่มาก็ได้ ถ้าคิดแบบนั้นก็คิดผิดแล้วล่ะ ..ผมสามารถไล่พวกคุณออกได้เพียงแค่เอ่ยลอยๆนะครับ"


ก่อนจากไปไม่วายข่มขู่เล็กน้อย ผมเลิกสนใจเสียงรุ่นพี่และเตรียมตัวกลับบ้างเพราะรู้สึกเมื่อยไปทั้งตัว อยากอาบน้ำนอนชะมัด


หมับ!


"อยู่คุยกันหน่อยสิ ราชา"

มือแกร่งคว้าเข้าที่ไหล่ผม แรงบีบส่งผ่านมาจนรู้สึกเจ็บแปลบๆ ผมหันไปมองเพื่อนทั้งสามของผมว่าให้กลับไปก่อนเลย มันก็ลังเลเล็กน้อยแต่ก็ยอมกลับเพราะรุ่นพี่คนอื่นกันมันออก

รุ่นพี่กลุ่มที่เรียกผมไว้ไม่ใช่เพื่อนพี่เอ็กซ์ เหมือนจะเป็นแค่รุ่นน้องเขาเฉยๆเพราะพี่แกเหมือนจะเดินแยกไปกับกลุ่มเพื่อนแล้ว


"มีอะไรหรือเปล่าครับ"


"รู้สึกว่าเฮียเขาจะเขม่นมึงน่าดูนี่ ..ก่อนนี้เขาเคยบอกว่าถ้ามึงเข้ามาที่มหาลัยเมื่อไหร่ ให้จัดหนักๆว่ะ"


"เอาตอนนี้เลยปะ"


"เอาดิ คลายเครียดหน่อย"


พวกเขาหันไปพูดกันก่อนจะหันมาหาผมแล้วยิ้มแสยะ มันไม่ได้ดูน่ากลัวหรือน่าหวั่นอะไรเลยตราบใดที่พวกเขาตัวแค่ปลายคางผม เดี๋ยวจะหาว่าดูถูก ประมาณแล้วะวกรุ่นพี่นี้สูงไม่ถึงผมด้วยซ้ำ ..ผมอะเริ่มมีร่างกายที่เกือบจะเหมือนยักษ์ตั้งแต่ตอนเข้าชมรมบาสเนี่ยแหละ ตอนนี้ก็ยังไม่หยุดสูงจนจะ190แล้ว แอบสงสารแฟนผมเหมือนกันนะ เพราะน้องแอลสูงแค่170เอง ..น่ารักเรี่ยราด

..แต่เหมือนผมจะคิดอะไรนานไปหน่อย หมัดของคนตรงหน้าห่างจากหน้าผมเพียงนิดเดียว แต่ก็ถูกมือแกร่งของใครอีกคนจับไว้ก่อนที่มันจะโดนหน้าผม

เสียงร้องของอีกฝ่ายร้องออกมาอย่างเจ็บปวดเมื่อถูกบิดจ้อมืออย่างแรง คนที่เหลือเมื่อเห็นแบบนี้ก็ถอยกรูกันไปด้านหลัง


"...กูบอกว่าไง ให้จับตาดู"

พี่เอ็กซ์พูดกดเสียงต่ำ ตามมาด้วยเพื่อนพี่เขาอีกสามคนยืนเป็นแบล็คกราว


"ผะ ผ ผมคอยดูอยู่ตลอดนะครับ ..เจ็บๆๆ"


"กูบอกให้ดู ไม่ได้ให้สัมผัส พวกมึงขัดคำสั่งกู"


"ข ขอโทษครับเฮีย ..พวกผมจะไม่ทำอีกแล้ว"


"จำไว้ .. คนของกู กูสั่งสอนเองได้"


ทำไมคำมันทะแม่งๆอย่างงั้นล่ะครับพี่


"ไปซะ" พี่เอ็กซ์ปล่อยข้อมือก่อนที่พวกเขาจะพากันวิ่งออกไปอย่างกลัวจะถูกจับอีก

"บอกไว้ก่อน ที่ชั้นช่วยนายก็เพราะน้องแอลหรอก ถ้ารู้ว่านายมีแผลล่ะก็ต้องงอนชั้นอีกแน่"


คนตรงหน้ามองหน้าอย่างหาเรื่อง ผมยังไม่ได้ทันทำอะไรเลยครับ?


"อะไรวะ กูมองน้องแอลมาตั้งหลายปี ถูกไอ้ราชาหน้าอ่อนนี่แย่งไปเฉย"

พี่ฟิวพูดอย่างเซ็งแถมยังมองผมอย่างกับอาฆาตแค้นมานาน ..แฟนผมนี่รู้สึกคนจะชอบเยอะแหะ ..จับขังไว้ในห้องดีมั้ง - -


"ต่อให้ไม่มีไอ้ราชา กูก็ไม่ยกน้องแอลให้มึงหรอก"


"อะไรวะ โถ่"


หลังจากนั้นเราก็แยกย้ายกันกลับ ผมรีบขับรถมาที่หออย่างไวเพราะอยากนอนเต็มแก่ละ ..อ้อ ห้องผมมีรูมเมทด้วย รวมผมก็เป็นสามคน ชื่อเคย์กับคินมันเป็นฝาแฝดกัน พวกมันนอนเตียงสองชั้นส่วนผมนอนเตียงแยก ห้องใหญ่มากเลยล่ะกว้างขวางและราคาโอเค ผมต้องจองล่วงหน้าถึงสามเดือนไม่งั้นอด

...และพอหัวผมสัมผัสกับหมอนปุ๊ปผมก็หลับไปทันที


..

วันต่อมา


"นะน้องโซ พี่ขอร้องนะคะ"

พี่แพร ..เขาเป็นใครไม่รู้ จู่ๆก็มาบอกผมว่าให้ลงสมัครเดือนคณะให้หน่อย ซึ่งผมปฏิเสธไปแล้วเพราะแค่เวลาซ้อมบาสผมก็ไม่มีเวลาจะไปทำอย่างอื่นแล้ว อีกอย่างเดือนคณะอะไรนั่นงานคงเยอะน่าดู


"ผมบอกแล้วไงครับว่าไม่เอา ผมไม่ได้ว่างขนาดนั้น"


"แต่ถ้าโซได้เป็นเดือนคณะ เดินไปอีกก้าวหนึ่งก็ได้เป็นถึงเดือนมหาลัยเลยนะ หล่อขนาดนี้พี่รับรองว่าไม่มีใครเทียบชั้นได้"


"มึงก็ลงๆไปเถอะ กูอยากมีเพื่อนฮอต" เคย์มันพูดอย่างรำคาญ ไม่ใช่ผมนะ ..หมายถึงพี่เขา


"ผมขอยืนยันคำเดิมนะครับ ว่า-"


ครืดดด


เสียงพร้อมสั่นอย่างงี้ โทรศัพท์ผมเอง แต่เบอร์ที่ปรากฏเนี่ยสิ ไม่คุ้นเสียเลย


ติ้ด!


"ครับ"


(ชั้นเอง) ..พี่เอ็กซ์


"มีอะไรหรือปล่าวครับ"


(ชั้นสั่งแต่นายจะทำหรือไม่ทำก็แล้วแต่..ชั้นอยากให้นายลงประกวดเดือน)


"ผมไม่ชอบ"


(รู้ น้องชั้นก็คงไม่ชอบถ้านายฮอตกว่าเดิม ..แต่ชั้นอยากจะบอกอะไรไว้สักอย่าง ที่นี่น่ะการมีตำแหน่งจะได้อภิสิทธิ์เหนือกว่าคนอื่นในหลายๆเรื่องนะ)


"หมายความว่า..."


(อภิสิทธิ์ของเดือนมหาลัยจะอยู่กับตัวนายจนกว่าจะเรียนจบ ..ถ้าหากน้องของชั้นเข้าที่นี่ได้ แล้วเกิดบางเรื่องที่นายไม่ชอบใจ ..ก็ใช้อภิสิทธิ์นั้นได้ตามสบาย)


"ขอบคุณที่แนะนำครับ..ผมจะลองคิดดู"

แล้วเขาก็วางสายไป ผมขอตัวแยกออกมาจากกลุ่มเพื่อนเพื่อโทรหาน้องแอล


รอสายไม่นานอีกคนก็รับ..


(พี่โซ~ แอลคิดถึง)


"หึหึ เหมือนกันครับ แล้วนี่ไม่เรียนหรือไงทำไมรับสายได้หืม"


(แหะๆ พอเห็นพี่โซโทรมาแอลเลยขออาจารย์มาเข้าห้องน้ำ)


"เด็กไม่ดี"


(ง่ะ ก็แอลอยากคุยนิ เราไม่ได้คุยกันตั้งสองวัน!)


"พี่ซ้อมบาสน่ะ ขอโทดนะครับ..พี่มีเรื่องสำคัญอยากถามความเห็นเราหน่อย"


(อะไรหรอครับ)


"ถ้าหากพี่จะลงประกวดเดือน แอลจะว่าอะไรไหม"


(เดือน..สู้คนอื่นเขาได้หรอครับ)


"..."


(ฮ่าๆ ล้อเล่นน้าา พี่โซหล่อที่สุดอยู่แล้วว อีกอย่างแอลไม่ว่าอะไรหรอกครับถ้าพี่จะประกวด ..ถ้าพี่ได้เป็นเดือนนะ พอแอลเข้าที่นั่นได้ แอลจะได้อวดเพื่อนไงว่าแฟนแอลเคยเป็นเดือนด้วย)

แอลพูดด้วยน้ำเสียงสดใส หึ อยากฟัดจริงๆ


"โอเคครับ กลับไปเรียนได้แล้ว ..ตั้งใจเรียนด้วย"


(พี่โซก็ตั้งใจเรียนนะ เรื่องบาสก็สู้ๆ เรื่องประกวดก็สู้ๆ บ๊าบบายครับ)


หลังจากวางสายจากน้องแอล ผมก็เดินมาคุยตกลงกับพี่แพร เมื่อเขาได้คำตอบที่ต้องการก็เดินยิ้มหน้าบานแฉ่งกลับไป


"โทรไปขออนุญาติเมียรึไง หึหึ" ไอ้โฟล์คพูดขำๆ อ้อ..ผมยังไม่เคยบอกพวกมันว่าผมมีแฟนแล้ว แมเป็นผู้ชายด้วย


"เออ"


"เห้ย จริงจัง" เตหันควับมาทันที ผมก็พยักหน้าไป

"สวยปะ อึ๋มปะ หรือว่าลีลาเด็ด"


ผลั๊วะ!


"ลามปาม ..แฟนกูเป็นผู้ชาย" ผมตบหันมันไปก่อนจะเปิดรูปน้องแอลจากโทรศัพท์ผมให้ดูเพราะมันคะยั้นคะยอขอ พอผมยื่นไปพวกมันก็เข้ามามุงๆดู


"อีเหี้ย ถ้าไม่บอกผู้ชายกูนึกว่าทอม" นิล


"น่ารักสัสๆ หาจากไหนวะ กูอยากได้!" ฟิว


"มึงอย่าให้พวกรุ่นพี่เห็นเด็ดขาดเลยนะ โดยเฉพาะกลุ่มพี่เอ็กซ์ เขาขึ้นชื่อเรื่องเสือผู้หญิง ..ถึงแฟนมึงจะเป็นผู้ชายแต่หน้าตาแบบนี้ พวกพี่เขาแย่งชัวร์!"

คินพูดยาวเหยียดโดยมีแฝดมันพยักหน้าเป็นลูกคู่


"ไม่หรอก" ผมขำออกมาเล็กน้อย "แฟนกูเป็นน้องแท้ๆของพี่เอ็กซ์"


เกิดเดดแอร์ขึ้นทันที...


-+-+--+-+-++-+-+-+-+-+--+

ใกล้จบแล้วน้าาา มันอาจจะดูรวบรัดไปหน่อย แต่ก็นั่นแหละ..ไรท์รีบ555 ภาคสองจะเป็นตอนที่นุ้งขึ้นปีหนึ่งเลยเน้อ


ความคิดเห็น