โซซอล
facebook-icon

เลขาซอ... การได้เจอกับพวกซาดิสม์ คือสิ่งที่เธอต้องการงั้นเหรอ?

01-2 มาโซคิสต์ที่รุนแรง

ชื่อตอน : 01-2 มาโซคิสต์ที่รุนแรง

คำค้น : พลิกรักร้ายลงล็อก นิยายวาย

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.9k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ค. 2562 20:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
01-2 มาโซคิสต์ที่รุนแรง
แบบอักษร

​เขาจำวันที่เจอกับอีกฝ่ายเป็นครั้งแรกได้ดี

เดิมทีมันเป็นหน้าที่ของหัวหน้าฝ่ายเลขาที่จะตัดสินใจว่าจ้าง แต่ด้วยเรื่องงามหน้าที่ผ่านมาไม่นานนี้ ข้อเรียกร้องของเจ้านายที่จะทำการสัมภาษณ์ด้วยตัวเองจึงเป็นข้อเรียกร้องที่สมเหตุสมผล ถ้าไม่อย่างนั้นมันก็เป็นเพราะนิสัยขี้ระแวงของอีกฝ่ายที่ฮันฮีได้รับรู้ล่วงหน้า นิสัยเฉียบคมและละเอียดอ่อนต่างจากรูปลักษณ์ภายนอกนั่นด้วย อย่าให้เขาเห็นแม้แต่ข้อเสียเล็กน้อยเชียวนะ คือคำเตือนของหัวหน้าเลขาที่ย้ำหนักย้ำหนา ก่อนจะหันหลังและเปิดประตู

คิ้วเส้นหนาเป็นจุดเด่นบนใบหน้าหล่อเหลา เป็นการมีอยู่ที่น่าภาคภูมิใจพอๆ กับการรับรู้ถึงมันตั้งแต่มองเห็นจากไกลๆ นี่เกินว่าที่คิดมากเลยล่ะ ฮันฮีไม่กะพริบตาสักครั้งแม้จะอยู่ต่อหน้าคนมีชื่อเสียงที่ไม่ธรรมดา แต่ไหล่ของเขากลับห่อลงอย่างอัตโนมัติ

‘กำลังล้อเล่นกับฉันอยู่หรือไง!’

เพราะอยู่ ๆ อีกฝ่ายก็ตวาดเสียงดังออกมา อย่างน้อยก็ควรจะต้อนรับเขาด้วยคำว่า ‘เข้ามาสิ’ ก็ยังดี ถึงจะสบตากันครั้งหนึ่งแล้ว แต่มันก็ไม่ใช่การทักทายทางสายตาอยู่ดี ขณะนั้นฮันฮีที่ตื่นเต้นอยู่แล้ว ได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อไปเลย ทว่าฝ่ายตรงข้ามที่กำลังเดือดดาลอยู่กลับไม่ได้มองมาที่เขาเลยสักครั้ง

‘คิดว่าฉันแบ่งเวลามาโทรศัพท์เพื่อจะฟังคำพูดแบบนี้งั้นเหรอ ไม่ตรงตามกำหนดเหรอ สับสนเพราะอยากจะให้ไวต์ก่อสร้างโรงงานทั้งหมดของฉันปลิวไปใช่ไหม’

ในขณะที่อีกฝ่ายตวาดออกมาอย่างไม่ปรานี หาความอ่อนโยนไม่ได้แม้แต่นิดเดียว นี่ไม่ใช่การซ่อนกล้องใช่ไหม เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่อหน้าฮันฮีน่ะ เขาเกือบจะสงสัยแล้วเชียว ที่จริงเชื่อแบบนั้นซะยังจะดีกว่า

ไม่ควรเข้ามาหรือเปล่านะ แม้แต่ตอนนี้ก็กังวลว่าควรจะเปิดประตูแล้วออกไปดีหรือเปล่า

‘คุณซอ ฮันฮีใช่ไหม’

ใบหน้าของชายหนุ่มที่เขาได้สบตาในตอนนี้กลับแตกต่างกับก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง ตั้งแต่พบกับครั้งแรกดูเป็นผู้ชายที่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟแถมยังขมวดคิ้วแน่น หมายความว่าดูเป็นผู้ชายที่ฉุนเฉียวเหมือนจะกระชากคอเสื้ออีกฝ่ายถ้าหากทำงานไม่ได้ตามที่ตนคิด เขากลืนน้ำลายลงคอ แต่ไม่มีเสียงพูดอะไรออกมา

‘ตอนนี้ผมโทรศัพท์อยู่ รอสักครู่นะครับ’

การใช้คำสุภาพอย่างพอเป็นพิธีทั้งๆ ที่มันไม่เข้ากันเลยน่ะ ได้ยินแค่วันแรกเท่านั้นแหละ หลังจากนั้นมันก็หายไปตลอดกาล อีกฝ่ายไม่วางโทรศัพท์ด้วยซ้ำและกลับมาเป็นชายหนุ่มที่เย็นชาอีกครั้ง ถ้าจะมีอะไรต่างจากก่อนหน้านี้ ก็มีแค่น้ำเสียงที่เยือกเย็นกว่ามาก

‘...ฉันเกลียดการพูดเสียงดัง งั้นฟังดีๆ นะ ฉันตัดสินใจไปแล้ว เรื่องที่ฝั่งนั้นจะทำน่ะ เอามาแค่ผลลัพธ์ที่ตรงกับคำตัดสินของฉันพอ’

นอกเหนือจากนั้นถึงจะสามารถยอมรับได้ แต่ชายหนุ่มก็พูดว่าไม่มีใจจะยอมรับด้วยน้ำเสียงแน่วแน่ จากนั้นก็วางโทรศัพท์ด้วยความเฉียบขาด

‘จังหวะไม่ค่อยดีเลย จริงๆ มันไม่ค่อยมีเหตุการณ์แบบนี้เท่าไหร่หรอก แต่ยินดีที่ได้รู้จักครับ’

ยินดีที่ได้รู้จักจริงๆ หรือเปล่านะ อีกฝ่ายยิ้มให้ด้วยใบหน้าที่อ่อนโยนราวกับรู้ว่าตัวเขากำลังตกใจ แต่มันก็สายไปแล้วล่ะ

ฮันฮีก็เหมือนกัน พอตระหนักได้ถึงสถานการณ์ที่ตัวเองเผลอเข้าไปแล้วก็ได้แต่โค้งหลังลง แม้จะดูเหมือนผ่านจุดวิกฤตที่อันตรายที่สุดไปแล้ว แต่ความประหม่าก็ยังไม่หายไป และยิ่งตื่นเต้นเท่าไหร่ หัวใจก็ยิ่งเต้นตึกตักเร็วขึ้นเท่านั้น

‘นั่งรอก่อนได้ไหม เดี๋ยวทำอันนี้เสร็จแล้วผมจะไปนะครับ’

รอยยิ้มอ่อนโยนที่มองจากมุมไหนก็ดูหลอกลวง เพราะไม่มีทางจะไม่รับรู้สายตาอันแหลมคมที่สำรวจตัวเขาตั้งแต่ศีรษะจนกระทั่งปลายรองเท้าขณะกำลังยิ้ม

รู้สึกว่าถูกชายหนุ่มสแกนอย่างรวดเร็ว สำหรับฮันฮีที่ทำงานในสายงานที่ต้องสังเกตสถานการณ์คนอื่นอย่างรวดเร็วอยู่เสมอ นี่เป็นสายตาที่ถึงจะไม่อยากรับรู้ แต่ก็ไม่รู้ไม่ได้

อย่างไรก็ตามมันก็กลับมาเป็นคราวของฮันฮีอีกครั้ง เขาเริ่มสังเกตมากกว่าสายตาที่เยือกเย็นของอีกคนอย่างระมัดระวัง

น่าจะสูงสักหนึ่งร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตร และเขาเข้าใจว่าคงเป็นความสูงที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด ความพอดีสมบูรณ์แบบของสูทที่ไม่คลาดเคลื่อนแม้แต่นิดก็ทำให้รับรู้ได้ถึงความทุ่มเทพยายามที่เหมาะสมของกล้ามเนื้อของร่างกายที่สร้างขึ้นจากการดูแลร่างกายและออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ ในขณะที่ไหล่กว้างกับช่วงบนที่แข็งแรงก็ราวกับพวกที่มีร่างกายแข็งแรงกำยำ และตลบอบอวลไปด้วยความรู้สึกของสัตว์ป่า

ถึงแม้จะไม่ใช่แบบนั้น แต่นี่ไม่ใช่เสื้อผ้าที่น่าเสียดายที่จะถอดออกเหรอ เป็นสูทที่ต้องไม่สงสัยเลยว่าคนธรรมดาทั่วไปคงไม่เคยได้ยินชื่อแบรนด์ สูทที่เข้ากันกับเนคไทด์สีกรมท่าหรือเสื้อเชิ้ตสีขาวเอาเสียมากๆ ความเข้ากันของแจ็คเก็ตสูทสามกระดุมกับเข็มขัดที่รัดเข้ากับช่วงเอว ช่างเร้าใจมากกว่าที่เคยเห็นในข่าวซะอีก

ความเป็นผู้ใหญ่ที่สมดุล ไม่หนุ่มแต่ก็ไม่แก่เหมือนน้ำหอมที่อยู่บนตัวอีกฝ่าย ฮันฮีจ้องมองอย่างช้าๆ และค่อยๆ สูดดมมันอย่างลึกซึ้ง

นี่เรื่องจริงใช่ไหม ผู้ชายที่ตรงกับรสนิยมของเขาที่ไม่ได้เจอมานานแล้ว แถมยังเป็นผู้ชายที่จับต้องได้จริงๆ ไม่ใช่ตามหน้ากระดาษหรือตามโทรทัศน์ อารมณ์ของเขาที่เกิดขึ้นพร้อมๆ กับปุ่มเล็กๆ บนลิ้นของผู้ชายที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ตรงหน้าน่ะ รสชาติเสียวซ่านมากกว่าที่เคยคิดไว้ซะอีก

โดยเฉพาะคิ้วที่ขมวดตอนโกรธกับรอยยิ้มที่ยิ้มแบบขอไปทีที่ไม่รู้สึกถึงความจริงใจแม้แต่น้อย ก็เป็นลักษณะเฉพาะตัวของผู้นำ ซึ่งมันคือตัวตนของอีกฝ่าย การคาดการณ์ที่ละเอียดอ่อนจากสีหน้าอันเย็นชาช่วยเติมเต็มพลังแห่งจินตนาการของฮันฮีที่เปิดเผยไปก่อนหน้านี้จนมันทะลักออกมา

เป็นเพราะคนตรงหน้านี่หรือเปล่านะ จินตนาการที่ล้นทะลักออกมาจากหัวของเขา มันถึงส่งผลต่อไปจนถึงความคิดที่ไร้มารยาทแล้ว

‘อ่า อยากจะมีเซ็กซ์กับผู้ชายคนนี้เดี๋ยวนี้เลย’

ความคิดเห็น