มายเนมม

เป็นนักเขียนมือใหม่นะคะ ยังไงก็ฝากติดตามนิยายของเราด้วยน้าา~

ชื่อตอน : EP.11

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.3k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ธ.ค. 2561 19:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.11
แบบอักษร

แฟน..?

เชอะ ผมไม่มีแฟนสักหน่อย เรายังไม่ได้เป็นอะไรกันนี่นา ทำไมผมต้องลงไปด้วย..นั้นสิ

ผมลงมาทำไม!!

โอ้ย พอได้ยินป้าบอกแฟนมาหาขาผมมันก็รีบวิ่งลงมาทันที ..พี่โซตัวเป็นๆกำลังนั่งยิ้มขำอยู่บนโซฟา อยากจะวิ่งกลับขึ้นไปก็กลัวเสียหน้า เฮ้อ

"ม มาทำไมครับ ..ไม่กลัวเฮียผมเห็นหรือไง"

"กลัวทำไมล่ะ ก็พี่จะมาง้อแฟน" พี่โซเดินมาจับมือผมให้เดินไปนั่งข้างๆเขา ตอนแรกป้าแม่บ้านบอกจะให้พี่โซขึ้นไปหาผมที่ห้องเลย แต่พี่โซเขาขอคุยข้างล่างก่อน ..คือป้าครับ ป้าไม่ถงไม่ถามผมสักคำ แต่ผมก็นับถือแกเหมือนแม่อีกคนแหละ เพราะป้าก็เลี้ยงผมมาตั้งแต่ยังคลานไม่ได้

"แฟน..ใครแฟนพี่โซหรอครับ ทำไมมาอยู่ในบ้านผมล่ะ"

"งอนหนักนะเรา พี่แค่แกล้งเล่น"

"ก็ผมไม่ชอบ! พี่ลองให้ผมพูดบ้างไหมว่าจะไม่ชอบพี่แล้ว จะเปลี่ยนใจไปชอบคนอื่น เอาไหมล่ะ!"

"โอเคๆ ยอมแล้วครับ อย่าพูดนะ" พี่โซพูดเสียงอู้อี้เนื่องจากตอนนี้คนตัวสูงกำลังเอาหน้าซุกบ่าผมอยู่ นั่งดีๆสิครับ เขินนะ

.///.

"ดูสิ ตาผมบวมไปหมดแล้ว นี่ผมทะเลาะกับเฮียเพราะอยากไปเรียนกับพี่เลยนะเนี่ย"

"ไหนหืม.." คนตรงหน้าเงยหน้าออกจากบ่าผมก่อนจะมือหนาจะประคองใบหน้าผมด้วยมือทั้งสองข้าง หันซ้ายทีขวาที "แต่วันหลังไม่เอาแล้วนะครับ คุยกันดีๆเป็นพี่น้องอย่าทะเลาะกันเลย ถ้ามีเรื่องแบบนี้อีกพี่จะอยู่คุยด้วย ..เข้าใจไหมครับ"

"ครับ.." ผมตอบเสียงอ่อย ใบหน้าของคนตรงหน้าค่อยๆเข้ามาใกล้จนรู้สึกถึงลมหายใจของกันและกัน ก่อนริมฝีปากบางจะประกบลงมาเน้นๆสองครั้งแล้วผละออกไป ..เขาจูบ ไม่สิ เขาจุ๊บผม!! แถมไอ้รอยยิ้มหวานๆนั่นมันอะไร

ดาเมจรุนแรงมาก!

จุ้บ!

"อื้ออ พอแล้ว เดี๋ยวมีคนเห็น..พะ พี่โซ" ตอนนี้คนตรงหน้ารัวจุ๊บผมไม่หยุด ไม่ใช่ไม่ชอบนะ แต่ผมเขินเว้ย! ดีที่ตอนนี้ดึกแล้วเลยไม่มีคนอยู่ด้านล่าง แต่ถ้าเฮียผมกลับมาเห็นนี่ ..ต่อให้ร้องไห้เป็นเผาเต่าเขาก็ไม่ยอมให้ผมไปเรียนที่นั่นแน่ๆ

"จูบได้ไหม"

"..แล้วเมื่อกี้ไม่ใช่หรือไง"

"จูบแบบผู้ใหญ่สิ ..พี่กำลังง้อแอลไง"

"ผมไม่ได้งอนแล้ว"

"ไม่เชื่อหรอก หน้ายังบึ้งอยู่เลย"

เห้ย คือหน้าผมมันเป็นแบบนี้เพราะกำลังเขินครับพี่ แต่บอกไม่ได้เดี๋ยวเขาล้อ ..จะบ้าหรือ หูแดงหน้าแดงอย่างงี้เขาไม่รู้มั้ง

"ป่าวนะ ผมแค่- อื้อออ" ริมฝีปากของคนตรงหน้าฉกชิมความหวานจากริมฝีปากผมอย่างไว ผมที่ไม่ทันตั้งตัวก็เผลออ้าปาก ส่งผลให้ลิ้นหนาค่อยๆเข้ามากวาดชิมน้ำหวานไปทั่วโพลงปากของผม เขาทำเหมือนกำลังชิมของหวานอันโอชะ พี่โซจูบเก่งมากจนร่างกายผมรู้สึกเบาหวิวเหมือนกำลังลอยอยู่ในอากาศสมองขาวโพลนไปหมด แต่ผมก็ต้องใช้แรงที่มีน้อยนิดทุบไปที่ไหล่หนาอย่างแรงเพราะเริ่มหายใจไม่ทัน พี่โซค่อยๆผละออกมาอย่างอ้อยอิ่ง น้ำสีใสไหลออกมาจากมุมปากของผม เขาไม่ปล่อยให้มันเลอะ ลิ้นหนาตวัดทำความสะอาดให้เรียบร้อย ไม่วายจุ๊บริมฝีปากผมเน้นๆอีกทีก่อนจะผละออกไปนั่งตรงๆ ริมฝีปากผมตอนนี้คงเจ่อๆแล้วแดงแจ๋แน่ๆ ใบหน้าผมตอนนี้ไม่ต้องส่องกระจกก็รู้เลยว่าแดงมาก! ฮือออ อยากจะเอาหน้ามุดลงโซฟา

"แอล"

"ค ครับ"

"พี่ไม่อยากรอแล้ว ไหนๆครอบครัวเราก็รับรู้เรื่องนี้แล้ว" พี่โซเปลี่ยนเป็นสีหน้าจริงจัง "...เป็นแฟนกับพี่นะ"

.

"ตกลงครับ!" ผมตอบอย่างรวดเร็ว เร็วไปปะ!? ไม่หรอกเนอะ ผมรอมาตั้งนานนี่นา

"ไม่คิดหน่อยหรอ"

"ไม่คิดแล้วครับ! ถ้าบอกให้คิดอีกรอบผมจะเปลี่ยนใจแล้วนะ!"

"ทำไมวันนี้เกรี้ยวกราดจัง" เขาขำ นั่นสิ วันนี้ผมมีหลายอารมณ์เลย ถ้าผมเป็นผู้หญิงนี่นึกว่าตัวเองเป็นประจำเดือนนะเนี่ย

"ช่างผมเถอะครับ ..แล้วตอนนี้มันดึกแล้วนะครับ พี่มายังไงอะ"

"แท็กซี่"

"หือ พี่มีรถไม่ใช่หรอ ไม่ได้ขับมาหรอครับ" ผมถามอย่างสงสัย พี่โซก็ส่ายหน้าไปมา ..น่าสงสัย "งั้น.." ผมแกล้งลากเสียงยาวๆแล้วมองสีหน้าคนตรงหน้าไปด้วย พี่โซทำหน้าลุ้นๆเหมือนรอให้ผมพูดอะไรสักอย่างที่เขากำลังหวังไว้ "เดี๋ยวผมเรียกแท็กซี่ให้"

พรึ่บ!

"ไปสิ" คนตรงหน้าลุกขึ้นอย่างไว เตรียมเดินออกจากบ้านทันที เสียงที่เขาบอกผมเมื่อกี้เย็นชาสุดๆ

โง้ยย น่ารักจังหวะ พี่โซคนคูลหายไปไหนแล้ว!

"เดี๋ยวครับๆ ผมล้อเล่นนน" ตอนนี้ต้องรีบวิ่งไปคว้าแขนไว้ก่อน คนอะไรเดินไม่ถึงสิบก้าวถึงประตูบ้านผมและ บ้านผมก็ไม่ได้เล็กนะ คนตรงหน้านี่แหละขายาวไป

"..."

"คือว่า..ตอนนี้มันก็ดึกแล้ว ..กลับตอนนี้มันอันตราย"

"..."

"พี่โซนอนที่นี่ก็ได้นะ"

"เอาสิ" ตอบไวไปนะบางที เขาเปลี่ยนสีหน้าไวอย่างกับกิ้งก่าเปลี่ยนสี ก่อนหน้านี้ยังบึ้งๆเหมือนงอนผมอยู่เลย มาตอนนี้ยิ้มจนปากจะฉีกถึงหูอยู่แล้ว พี่โซคว้าแขนผมแล้วดึงให้เดินไปที่บันได เพื่อขึ้นไปชั้นสองแต่ผมเบรกไว้ก่อน

"พี่โซ ..ห้องรับแขกอยู่ชั้นล่างนะ"

ฮ่าๆๆๆ คนตัวสูงปล่อยแขนผมทันทีที่ผมพูดจบ ให้เดาเลยถ้าไม่ใช่ผมที่กวนเขานะ ป่านนี้คงโดนเขาต่อยหน้าแหกไปแล้ว กวนตีนเกิ๊น อยากถ่ายรูปจัง ใบหน้าเขาตอนนี้บ่งบอกเลยว่างอนขั้นสุด ..คนบ้าอะไร น่ารักฉิบเป๋ง แต่ก็ช่วยไม่ได้ เขามาแกล้งผมก่อนเองนี่นา หึ!


--------------

พี๋โซคนคูลนั้นได้หายสาบสูญไปแล้วจ้า 555


ความคิดเห็น