ไม้พาย

เรื่องนี้ไรท์ติดเหรียญวันที่ 25 ไม่ได้เปิดอ่านฟรี 1 ชั่วโมง เหมือนเรื่องอื่นๆนะคะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันค่ะ

ชื่อตอน : 16---ไม่สบาย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.2k

ความคิดเห็น : 139

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ธ.ค. 2561 09:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 500
× 0
× 0
แชร์ :
16---ไม่สบาย
แบบอักษร

"เอาข้าวมันไก่ ไม่เอาหนัง เอาตับสองชิ้น ข้าวไม่ต้องเยอะ แตงกวาเยอะๆ น้ำซุบไม่ใส่ต้นหอมค่ะ" เนตรดาวพ่นลมหายใจออกมาหลังจากสั่งเมนูข้าวมันไก่สุดแสนพิเศษของคนพิเศษของไอ้บาสมัน แม่ค้าแบะปากเบาๆก่อนหยิบไก่ออกมาสับและตบให้แบนๆจนเนื้อไก่แทบจะฝังลงไปในเขียง

เธอจ่ายเงินก่อนจะรับข้าวและซุปมา เดินหน้าบิดหน้าเบี้ยวเอาไปวางให้อะตอม

"น้ำล่ะ!!" บาสหันไปมองเนตรดาวพร้อมพูดออกมาเสียงแข็ง

"โอ๊ย!! ไอ้บาสแกไปซื้อให้อะตอมเลยไป ไรวะ! เป็นแฟนกันสองวันเลิกกันแล้ว เลิกกันก็เลิกดิ แล้วมาเดือดร้อนเราทำไมเนี่ย จะง้อก็ง้อเองดิบาส"

"เนตร....แกมีตามั้ย เนี่ย แหกตาดู ลอกฟิสิกส์อยู่ไม่ว่าง!! ไปซื้อน้ำกระเจี๊ยบมาเลย อะตอมชอบ" เนตรดาวหันมองอะตอมที่ยังคงนั่งก้มหน้าซ่อนแววตาของความเสียอกเสียใจเอาไว้

"ทะเลากันเรื่องไรวะ" เนตรดาวถามอะตอมเสียงเบา อะตอมเงยหน้าขึ้นมาตอบทั้งที่น้ำตาคลอเบ้า

"เมื่อคืนเราฝันว่าบาสมีคนอื่น พอตอนเช้าโทรไปก็ไม่รับ....พอตอนเข้าโรงเรียนถามบาสก็เฉไฉไม่ยอมตอบ แกเข้าใจเราใช่มั้ยเนตร"  เนตรดาวเลิกคิ้วขึ้นพยักหน้าเหมือนเข้าใจแต่จริงๆแล้วเธอไม่เข้าใจเลยสักนิด

เด็กสาวได้แต่ยกมือขึ้นมานวดขมับก่อนจะหันไปบอกกับบาส

"บาสทำไมไม่รับโทรศัพท์อะตอมล่ะ"

"ขี้อยู่..."

"แล้วทำไมอะตอมถามแล้วแกไม่บอกไปว๊า...."

"เนตร!! จะให้กูตอบอะไรออกไป กูงงอยู่มึงนึกออกมั้ย งง....อยู่ดีๆก็ถามว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร แล้วกูจะเอาคำตอบมาจากไหน กูว่ากูปวดหัวกับฟิสิกส์แล้วนะ เจอคำถาม...." บาสหุบปากทันทีที่อะตอมหันมามองค้อน

"เนตร ไปซื้อน้ำกระเจี๊ยบเลยไป นู่นข้าวมันไก่ติดคออะตอมจนตาเหลือกแล้วนู่น..." เนตรดาวกลอกตามองบนก่อนจะลุกขึ้นไปซื้อน้ำกระเจี๊ยบมาให้อะตอม 

ทะเลาะก็ทะเลาะสิ....แล้วอิเนตรเกี่ยวไรด้วยวะ!!

เมื่อได้น้ำกระเจี๊ยบเธอก็หมุนตัวทำท่าจะเดินออกจากร้านแต่กลับชนเข้ากับแผงอกของไมตรี

"อุ๊ย!!" โชคดีที่เธอยื่นเอาแก้วน้ำกระเจี๊ยบออกไปห่างตัวจึงทำให้มันไม่หกรดตัวรุ่นพี่ตรงหน้า 

เนตรดาวมองหารอยแยกตรงพื้นเพื่อดูว่ามีตรงไหนที่เธอจะแทรกเข้าไปอาศัยได้บ้าง ยิ่งนึกถึงเรื่ืองราวที่เกิดขึ้นเมื่อวาน หน้าของเธอกลับบางอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน 

เด็กสาวก้มหน้างุดไม่กล้าสบตาไมตรีเดินกลับโต๊ะของตัวเองไป

วันนี้เธออุตส่าห์ตื่นแต่เช้าเดินฝ่าเม็ดฝนปรอยๆ มาโรงเรียนตั้งแต่ยามยังไม่เปิดประตูรั้ว เพื่อที่จะมาใส่ปุ๋ยกล้วยไม้ในชมรม เธอคาดคะเนเผื่ือไปว่าบางทีไมตรีอาจมากับพี่ยูเหมือนดังครั้งก่อน

เธอไม่อยากเห็นหน้าพี่ไมจริงๆ

เธออาย....

ไมตรีมองตามเนตรดาวไปก่อนจะชักสายตากลับเมื่อกลุ่มของข้าวฟ่างเดินเข้ามาในโรงอาหาร นักเรียนหญิงม.หก กลุ่มนั้นปรายมามองเนตรดาวครานึงก่อนจะหันไปมองทางอื่นอย่างไม่ใส่ใจ

"ไม เย็นนี้หลังเลิกเรียนประชุมพรรคสีนะ" ข้าวฟ่างเดินไปหาไมตรีที่ร้านน้ำทันที

"เพิ่งประชุมไปไม่ใช่เหรอ" ชายหนุ่มถามเสียงเรียบ

"อันนี้ประชุมเรื่องงบประมาณน่ะ เพราะทางโรงเรียนให้แค่สีละห้าพันมันไม่พอ"

"อืม" ไมตรีรับคำก่อนจะเดินออกจากร้านไปทันทีที่ได้น้ำของตน

ข้าวฟ่างมองตามไมตรีไปอย่างผิดหวัง แต่เธอก็ยังคงไม่ยอมแพ้ หญิงสาวซื้อน้ำของเธอเอง จากนั้นก็เดินไปรวมกลุ่มกับเพื่อนในห้อง เธอเลือกที่นั่งใกล้เพื่อนชายให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เธอชอบที่จะได้ยินเสียงของรุ่นน้องกระซิบกระซาบกันว่าเธอและไมตรีเป็นแฟนกัน บ้างก็ว่าเป็นคู่ที่เหมาะสมกัน จะอย่างแรกหรืออย่างหลังเธอก็ชอบทั้งสิ้น

"ฮัดชิ่ว!!"

"เป็นไรวะเนตร" บาสหันไปถามเนตรดาวที่เพิ่งจามเสียงดังลั่นเมื่อครู่

"เหมือนจะไม่สบายอ่ะ ตอนเช้าโดนฝนนิดหน่อย เสร็จยังเอากระเป๋าไปเก็บที่ห้องกันเหอะ" เนตรดาวหันไปชักชวนกลุ่มเพื่อนที่ลอกการบ้านกันเสร็จแล้วเข้าห้องเพื่อเอากระเป๋าไปเก็บ 

"ไป" บาสรับกระเป๋าของอะตอมที่เจ้าตัวยื่นมาทั้งที่ยังไม่ได้ปรับความเข้าใจกัน เนตรดาวได้แต่ส่ายหน้าให้กับคนทั้งคู่

หลังจากเลิกแถวในตอนเช้าเนตรดาวก็ฝืนลากสังขารที่ไม่ค่อยจะสู้ดีนักไปเรียนจนผ่านคาบแรกไปได้ ทว่าพอขึ้นคาบสองเด็กสาวก็เริ่มตาพร่า ขอบตาร้อนผ่าว ลมหายใจอุ่นร้อน 

อะตอมยกมือขึ้นมาอังหน้าผากเมื่ออยู่ดีๆเธอก็หันไปเห็นเนตรดาวนั่งตาปรือกึ่งหลับกึ่งตื่น

อะตอมยกมือขึ้นทั้งที่อาจารย์กำลังบรรยายสรรพคุณของสารเคมีที่จะทำการทดลอง

"อาจารย์คะ เนตรดาวไม่ส..บา..."

"ตุ๊บ!!"

อะตอมพูดยังไม่ทันจบเนตรดาวศีรษะของเนตรดาวก็กระแทกเข้ากับหนังสือที่เปิดไว้บนโต๊ะอย่างจัง เฉียดขวดสารเคมีไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

"เนตร!!!/ เนตร!!" 

เสียงเพื่อนนักเรียนในห้องส่งเสียงเรียกเด็กสาวอย่างเป็นกังวล 

"เนตรตัวร้อนจี๋เลยค่ะอาจารย์" อะตอมตอบเสียงสั่น

"รออะไรอยู่ล่ะ พาเพื่อนไปห้องพยาบาลเร็ว ไป!!" บาสและอะตอมไม่รอช้ารีบพยุงเพื่อนทั้งที่ไม่ได้สติไปห้องพยาบาล ส่วนหัวหน้าห้องอย่างดาวพระศุกร์ได้แต่เก็บของของเนตรดาวลงกระเป๋าและตามเพื่อนๆอีกสองคนไปที่ห้องพยาบาล

ยูขมวดคิ้วเข้าหากันทันทีที่เห็นบาสและอะตอมประคองเนตรดาวผ่านหน้าห้องไป ตอนนี้เขาก็กำลังเรียนวิชาเคมีอยู่เช่นกันจึงไม่สามารถที่จะปลีกตัวออกไปได้

ยูข่มความวิตกกังวลเอาไว้นั่งทำการทดลองวิชาของตัวเองต่อไป

ผ่านไปห้านาที....

"อาจารย์ครับ"

"ว่ายังไงไมตรี สงสัยตรงไหน"

"ขออนุญาตไปห้องน้ำครับ"

"อ้อ อืมไปเถอะ"  ไมตรีพุ่งตัวออกไปนอกห้องในพริบตา ยูอ้าปากทำท่าจะขอตามไปด้วยแต่อาจารย์ก็ดักทางเขาเอาไว้เสียก่อน

"เป็นอะไร เห็นเพื่อนปวดขี้ เลยปวดด้วยว่างั้น" เด็กหนุ่มส่ายหัวพร้อมส่งยิ้มแห้งๆให้อาจารย์ก่อนจะก้มลงจดผลการทดลองต่อไป

"หลีกไป!! เอามานี่" บาสหันหน้าไปมองทางต้นเสียงก็นิ่งงันเหมือนไม่เชื่อสายตา ไมตรีดันตัวบาสที่กำลังเอามือโอบเอวเนตรดาวออก ก่อนจะช้อนร่างเล็กขึ้นมาอุ้มไว้แนบอกเดินตรงไปยังห้องพยาบาล

บาส อะตอม และดาวพระศุกร์มองหน้ากัน เหมือนทุกคนจะมีคำถามเดียวกันนั่นคือ 

สิ่งที่พวกเขาเห็นเมื่อครู่คือเรื่องจริงหรือไม่

"กรี๊ด!! พี่ไม ดาวเห็นพี่ไมมั้ยเมื่อกี้หล่อมากเลย อร๊าย!! อิจฉาเนตรอ่ะ" อะตอมเมื่อได้สติก็สะดีดสะดิ้งขึ้นมาทันที

"นี่แม่คุณ...ให้มันน้อยๆหน่อย แฟนหน้าหล่อเหมือนกงยูยืนหัวโด่อยู่นี่ทั้งคน ยังจะไปหวีดคนไม่หล่ออีก" บาสมองค้อน

"แฟนที่ไหนกัน เราเลิกกันแล้วนะเมื่อเช้า ชิ!!" อะตอมสะบัดหน้าจูงมือหัวหน้าห้องเดินไปทางห้องพยาบาลไม่สนใจบาสที่ยืนปั้นหน้ามืดครึ้มอยู่เพียงลำพัง

...................................................................



ไมอย่ามองป้าแบบนั้น ป้าพุ่งหลาวใส่ ไมจะไม่ไหวเอานะลูก

ป้าปั่นได้เท่านี้แหละ ป้าไปอ่านนิยายจีนก่อนนะ



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}