มายเนมม

เป็นนักเขียนมือใหม่นะคะ ยังไงก็ฝากติดตามนิยายของเราด้วยน้าา~

ชื่อตอน : EP.07

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.1k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ธ.ค. 2561 21:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.07
แบบอักษร

และแล้วก็ถึงวันที่พี่โซจบการศึกษา หลังจากที่ม.3และม.6ออกจากห้องประชุมก็จะเป็นช่วงเวลาที่ให้ถ่ายรูปกับเพื่อนๆและผู้ปกครองไว้เป็นภาพความทรงจำ ปกติวันนี้ผมต้องเอากล้องจากชมรมมาถ่ายเก็บบรรยากาศงานไว้ แต่ผมขอลาเพราะว่าอยากอยู่กับพี่โซจนกว่าเขาจะกลับ ทำไมน่ะหรอ..ก็มหาลัยที่พี่โซได้ทุนนั้นอยู่ไกลจากโรงเรียนนี้มาก!! มากของมาก! มันจะออกจากกรุงเทพอยู่แล้วอะ! ฮืออ แล้วอีกอย่างนะผมได้ยินมาว่าขึ้นปีหนึ่งงานจะเยอะสุดๆ ไม่พอน่ะ! มหาลัยก็จะมีสาวๆสวยๆอกตูมๆเยอะแยะเลย แถมพี่โซหล่อขนาดนั้นต้องถูกเลือกให้เป็นเดือนแน่ๆ ทำไงดี..อีกตั้งสองปีกว่าผมจะได้ขึ้นปี1 ซึ่งแน่ๆเลยผมจะไปที่เดียวกับเขา ..แพทริคด้วย! ฟาสต์ด้วย! ไปกันให้หมดเลย!

"ขยี้หัวทำไมวะ เหาขึ้นหรอ" ฟาสต์เดินมาพร้อมแพทริค

"ติดมาจากมึงอะ"

"ห้ะ กูมีที่ไหน หรือกูติดมาจากเฟียต เห้ยยย" ฟาสต์พูดถึงน้องสาว ..ต้องโง่ขนาดไหนถึงเชื่อได้เนี่ย

"ไม่ไปถ่ายกับราชาล่ะ ออกมาสักพักแล้วนิ" แพทริคถาม ผมหันไปมองทางด้านที่พี่โซอยู่ พวกมันก็หันไปมองตาม

"ช่วงเวลาครอบครัว" ตอนนี้พี่โซกำลังถ่ายรูปอยู่กับพ่อแม่แล้วก็น้องๆของเขา โดยมีตากล้องเป็นพี่เนย์ ผมยืนตรงนี้มาสักพักแล้ว แต่ยังไม่อยากเข้าไป ไว้ใกล้ๆกลับค่อยไปก็ได้ "จะว่าไปกูไปถ่ายกับพี่ต้าร์ก่อนดีกว่า อยู่ไหนวะ" จำพี่ต้าร์ได้ไหมครับ เจ้าที่ของชมรมวารสาร 

"กูเห็นแวบๆว่าอยู่กับพี่เจตนะ"

"โอเค เดี๋ยวกูมา" ผมเดินหาสักพักก็เจอ พี่ต้าร์กำลังถ่ายรูปกับครอบครัวและพี่ๆที่ชมรมอยู่ ผมก็ไปร่วมแจมด้วยเพราะพอรู้จักกับครอบครัวพี่เขาอยู่บ้าง จนเวลาผ่านไปสักพักผมว่าจะเดินไปหาพี่โซแต่เขากลับโทรมาหาผมซะก่อน

>> Siwat <<

"ครับผม"

(อยู่ไหน)

"ผมกำลังจะไปหาพี่พอดี ยังอยู่ที่ลานใช่ไหมครับ"

(อืม พ่อแม่พี่ก็อยู่ ...รีบๆมานะ)

"..เอ่อ รอให้พ่อแม่พี่-"

(มาเลย ..อยากเจอแล้ว ..จะแนะนำพ่อกับแม่ด้วย)

อ่า.. .///.

"โอเคครับ" วิ่งสิครับงานนี้ ให้ผู้ใหญ่รอนานๆไม่ดีนี่เนอะ

ลานกว้าง มีผู้คนหลายร้อยคนที่กำลังถ่ายภาพและแสดงความยินดีกับนักเรียนที่จบการศึกษา แปลกที่ต่อให้คนเยอะขนาดไหนผมก็สามารถหาพี่โซเจอได้ เพราะเขาสูง? ไม่หรอก บุคลิคของเขาโดดเด่นและแตกต่างจากคนอื่น ผู้คนรอบๆตัวเขาต่างให้ความสนใจร่างสูงมาก แต่เจ้าตัวก็ไม่คิดจะสนใจใคร สายตาพี่เขาเหมือนกำลังมองหาอะไรอยู่ ..และสายตานั่นก็มาหยุดอยู่ที่ผม ใบหน้าที่เคยขมวดคิ้วมุ่นตอนนี้ค่อยๆคลายออกเผยให้เห็นรอยยิ้มกว้าง ผมยิ้มตอบแล้ววิ่งไปอยู่ตรงหน้าเขา

"แฮกๆ ขอโทษครับที่มาช้า"

"ไปไหนมา"

"ผมไปถ่ายรูปกับพี่ในชมรมมาครับ เขาจบเหมือนกัน" ใบหน้าหล่อกลับมาขมวดคิ้วอีกครั้ง ใบหน้าบึ้งตึงทำผมขำออกมา

"..."

"ก็ผมไม่อยากไปกวนเวลาของครอบครัวนิครับ กับผมไว้ถ่ายทีหลังก็ได้"

"แล้วทำไมต้องไปถ่ายกับคนอื่นด้วย"

เอ้า! ..อย่าบอกนะว่าเขากำลังหึงผม โอ้ยย น่ารัก

"เอาน่าา ผมมาแล้วนี่ไง อุสส่าวิ่งมาเลยนะดูสิหน้าเยิ้มเลย ถ้าถ่ายคู่กับพี่หน้าผมคงแย่แน่ๆ" ผมพูดติดง้องแง้งเพื่อให้เขาคลายหน้าบึ้งๆ แล้วก็ได้ผลพี่โซขำออกมาเล็กน้อยก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้าของเขาออกมาเช็ดเหงื่อตามกรอบหน้าของผมอย่างเบามือ

อากาศร้อนจังแหะ..

"แหนะพี่ชาย ..ใครอะ" เสียงผู้หญิงทำผมหันไปมองทันที พี่ชาย?

"แฟนพี่หรอ โว้วผู้ชายจริงดิ น่ารักกว่ายัยแซนอีก" นี่ใครอีกล่ะ เห้ย..พี่โซเวอร์ชั่นม.ต้นชัดๆ

"เด็กๆมาทำไรกันตรงนี้เนี่ย"

ใจเย็นนะ หัวใจผมจะวาย ..คือตอนนี้เริ่มเข้าใจแล้วว่าใครเป็นใคร โอ้ยย ไม่พร้อมอย่างแรง มาทีละคนไม่ว่านี่มากันหมดเลย

"แอล ..นี่พ่อแม่พี่ นี่ซินกับแซนน้องพี่เองซินอยู่ม.3แซนอยู่ม.2 ...ส่วนคนนี้ แอลครับยังไม่ได้เป็นแฟนกัน แต่ผมจองไว้แล้ว"

"สะ..สวัสดีครับ"

"สวัสดีจ้ะ ตกใจเลยนะเนี่ย แม่ไม่เคยคิดเลยว่าโซจะมีแฟนกับเขาด้วย ..ไม่สิ ยังไม่ใช่สินะ"

"ทำไมถึงคิดงั้นล่ะครับ" พี่โซถาม

"เห็นวันๆโซไม่ยักจะสนใจอะไร โดยเฉพาะเรื่องแฟน เห็นสนใจแต่ไอ้ลูกกลมๆนั่น"

"เอ่อ..ไม่ตกใจหรอครับ ที่ผมเป็น..ผู้ชาย" ผมถามอย่างสงสัย เหมือนพวกท่านจะตกใจที่พี่โซชอบผมมากกว่าเรื่องที่ผมเป็นผู้ชายอีกนะ

"ไม่หรอก อย่าคิดมากเลย" เป็นพ่อพี่โซที่พูดบอก "ยัยแซนน่ะนะ วันๆเปิดแต่ซีรี่วายอะไรนั่นกับแม่เขาดูกันสองคน จองทีวีชั้นล่างทุกคืน พ่อกับน้องต้องระเห็จกันย้ายไปดูหนังดูบอลข้างบน ฮ่าๆ"

"อะฮะๆ" ผมขำแห้งมากรู้สึก พลางมองแม่ของพี่โซกันแซนหันไปยิ้มกรุ่มกริ่มกัน

"แล้วทำไมไม่เป็นแฟนกันสักทีล่ะพี่ พี่แอลยิ่งน่ารักอยู่ระวังมีคนตัดหน้านะ" ซินหันไปถาม 

"ยุ่งน่า อีกอย่างแอลไม่สนใจคนอื่นหรอก ใช่ไหม" พี่โซหันมาถาม ..อ่า ผมแกล้งเขาดีกว่า ฮ่าๆ

"ก็..ไม่รู้สินะ เดี๋ยวพอพี่ย้ายไปมหาลัย เราก็เจอกันน้อยลง ถึงตอนนั้น.." ผมเหลือบตาไปมอง ตอนนี้หน้าพี่โซบูดสุดๆเลยล่ะ เอาไงดีเหมือนเขาจะโกรธแล้วแหะ โอ้ยไอ้แอลเอ้ย "ล้อเล่นนะๆ โอ๋เอ๋ครับ งื้อออ อย่ามองผมนั้นสิ มาถ่ายรูปกัน" ผมดันหลังให้เขาเดินนำไป แต่ร่างสูงไม่ขยับเลยสักนิด พี่โซหันมาจับไหล่ผมไว้แล้วมองด้วยใบหน้าจริงจัง

"อย่าเล่นแบบนี้อีกนะ" เสียงดุไปอีก

"ครับๆ ไปถ่ายรูปกันเถอะ จะได้รีบกลับ นะครับ"

หลังจากพวกเราถ่ายรูปด้วยกันเกือบสองชั่วโมง พ่อแม่พี่โซก็ชวนผมไปทานข้าวด้วยที่บ้านเพราะตอนนี้ก็เย็นแล้ว ซึ่งมีหรือที่ผมจะปฏิเสธ

บ้านพี่โซเป็นบ้านเดี่ยวสองชั้น ไม่ใหญ่มากพออยู่กันได้สี่คน รอบๆบ้านมีสนามขนาดเล็กๆไว้สำหรับไว้ไปนั่งเล่น ..ผมชอบนะ น่าอยู่ดี บ้านผมใหญ่กว่าบ้านพี่โซหลายเท่าเลยล่ะ แต่กลับไม่ค่อยน่าอยู่เท่าไหร่ เพราะมันกว้างเกินไป เกินไปสำหรับสี่คน ..ใช่ ผมอยู่กับพี่ชาย มีแม่บ้านอีกคนและคนขับรถ พี่ชายผมอยู่ม.5 เราเรียนที่เดียวกันนี่แหละแต่ผมไม่ค่อยสนใจมันเท่าไหร่ ส่วนพี่ชายคนโตผมอยู่มหาลัยปีสามแล้วก็เลยนอนคอนโด แล้วก็ป๊ากับม๊านานๆจะกลับมาบ้านที ..นั่นแหละครอบครัวผม ช่างเถอะ ตอนนี้ผมตื่นเต้นสุดๆเพราะพี่เขากำลังพาผมขึ้นไปบนห้องนอนของเขา! งื้ออ อยากเห็น

ติ๊ง!

ระหว่างที่ผมกำลังจะเดินตามพี่โซเข้าไป เสียงแจ้งข้อความเข้าก็ดังขึ้นมาก่อน พี่โซหันมามองสายตาก็จ้องมาที่หน้าจอโทรศัพท์ที่ผมถืออยู่ด้วย

Patrick > แย่แล้วไอ้หมา! มึงจะกลับบ้านตอนไหน

Patrick > กูเห็นรถเฮียเอ็กซ์เข้ามาจอดในบ้านมึงเมื่อกี้

Patrick > เขารู้เรื่องมึงกับพี่โซแล้วรึเปล่า ไม่งั้นเขาจะกลับมาทำไม ..กูกลัวว่าอาร์มันจะบอกอะดิ

ถ้าเกิดอาร์บอกเรื่องของผมกับพี่โซให้เฮียฟัง ...แย่แน่ๆ เฮียหวงผมยิ่งกว่าจงอางหวงไข่อีก เคยถึงขั้นที่อยากให้ผมไปอยู่กับเขาด้วยตอนที่เฮียขึ้นปีหนึ่งและต้องย้ายไปนอนคอนโด  ดีที่ม๊าห้ามไว้ก่อน แล้วก็เมื่อตอนม.3 เฮียมาประชุมผู้ปกครองแทนม๊าที่ไปต่างประเทศ ตอนนั้นมีรุ่นพี่เข้ามาขอเบอร์ผม เฮียมาได้ยินเข้าขู่เขาบอกจะยกพวกไปดักกระทืบถ้ายังมายุ่งกับผม เล่นเอาผมห้ามเหนื่อยเลย เห็นอย่างงี้บอกเลยนักเลงเก่านะครับเฮียผมอะ เฮ้ออ ไม่อยากจะคิดเลยถ้าเกิดเฮียรู้เรื่องนี้ ..ผมกลัวว่าเฮียจะหาเรื่องพี่โซน่ะสิ

...ก็เพราะมหาลัยที่พี่โซจะเข้า มันดันเป็นมหาลัยที่พี่ชายผมเรียนอยู่ ถ้าเขารู้เรื่องนี้จริงๆล่ะก็ เฮียจะต้องขัดขวางพวกเราแน่ๆ

Patrick > ไอ้แอล อาร์มันบอกกูว่าเฮียให้มึงกลับบ้านด่วน! ไม่งั้นเฮียจะบุกไปถึงบ้านราชา

เนมแอล > ตอนนี้มึงอยู่ไหนแพท

Patrick > อยู่กับพี่ครับ ตัวเล็กรีบมาด่วนเลยก่อนที่พี่จะไปลากทั้งตัวเล็กและ..มันมาที่นี่

ไม่ใช่แพทริคที่พิมพ์มาครับ แต่เป็นเสียงพี่ชายของผมที่อัดส่งมา พร้อมภาพที่เป็นแพทริคนั่งอยู่บนโซฟาด้วยใบหน้าเจื่อนๆและเฮียเอ็กซ์ที่นั่งเซลฟี่กับมันด้วยรอยยิ้มสดใส ..แต่สายตาเฮียไม่ได้สดใสตามรอยยิ้มเลย ฮือออ

"พะ..พี่โซ ผมกลับบ้านก่อนนะ"


-----------

ยาวไปๆ ในหนึ่งวันไรท์จะพยายามให้ได้ประมาณสองตอนนะคะ ถ้ามากกว่าสองแสดงว่าไรท์อารมณ์ดี555 แต่ถ้าตอนเดียวหรือไม่มีแสดงว่าไรท์มีธุระนะคะ ...จะพยายามอัพให้อ่านกันทุกวันเนอะ




ความคิดเห็น