ปีกฝัน(Peakfan)

จะเป็นอย่างไร…เมื่อฟาร์ เพื่อนสนิทที่สุดของอันดาตั้งแต่อนุบาล กลับมาเรียนที่โฟลเบลตอนกลางเทอม และดูเหมือนว่าการกลับมาครั้งนี้ของเธอจะไม่ธรรมดาซะด้วยสิ แล้วแพมล่ะ…จะรับมือกับเรื่องนี้ได้อย่างไร?

Chapter 5 จุ๊บสุดซี๊ด

ชื่อตอน : Chapter 5 จุ๊บสุดซี๊ด

คำค้น : นิยายวาย,ชายรักชาย,หญิงรักหญิง,โรงเรียน,รักวัยรุ่น,เฮฮา,ตลก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 121

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ธ.ค. 2561 10:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 5 จุ๊บสุดซี๊ด
แบบอักษร

Chapter 5 

  จุ๊บสุดซี๊ด 

                    เด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลปรือตาขึ้นมาพบกับความมืดที่ฉายอยู่เบื้องหน้า เขารู้สึกปวดบ่าและรู้สึกหนาว แต่ทว่าความง่วงที่ยังคงค้างอยู่ทำให้เขางุนงงกับสิ่งที่เห็น ตอนนี้เขาไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหนและมาทำอะไรในที่มืดๆแบบนี้ เขาได้แต่จ้องมองไปรอบๆสถานที่ๆแสนมืดมิด.....ที่ยังไม่รู้ว่าคือที่ใด

                    แต่ทว่า…ความรู้สึกถึงเสียงลมหายใจของใครคนหนึ่งที่ยังคงนั่งอยู่ข้างๆ ทำให้ออกัสหันไปมองบุคคลนั้นอย่างรวดเร็ว และก็เป็นไปตามคาด เด็กหนุ่มประธานนักเรียนผมดำกำลังนั่งหลับอยู่ข้างๆเขา และเขาก็รู้ตอนนี้เองว่าเขาและธีมกำลังนั่งอยู่บนรถมืดๆที่จอดแน่นิ่งแล้ว           

                    “ธีม! ไอ้ธีมๆ ตื่นๆๆๆ” ออกัสเขย่าแขนเด็กหนุ่มผมดำอย่างรวดเร็ว ธีมจึงตื่นมาพร้อมกับความตกใจ               

                    “อะไร…?” เด็กหนุ่มหน้าตาดีอ้าปากหาวท่ามกลางความมืดมิด               

                    “ก็ดูสิ!!!! ทุกคนหายไปไหนกันหมดแล้ว” ออกัสลุกขึ้นยืนแล้วก็สำรวจดูบนรถบัสที่แสนจะว่างเปล่า ธีมจึงลุกขึ้นตามและกวาดตามองไปรอบๆเช่นกัน               

                    “ก็คงจะเข้าไปในหมู่บ้านกันหมดแล้วล่ะ ตามกำหนดการเราจะถึงที่นี่ตอนกลางคืน”

                    “แล้วไง! นายพูดเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา ทุกคนเข้าไปข้างในกันหมดแล้ว แล้วเราล่ะ” ออกัสยังคงแตกตื่น

                “เราก็…นอนต่อไง” ธีมนั่งลงที่เดิมและวางคอไว้บนเบาะเอน

                “จะบ้าเหรอ! พวกเขาลงไปกันหมดแล้ว เราก็ควรจะตามพวกเขาไปสิ จะมานอนต่งนอนต่ออะไรของแกเนี่ย ลุกขึ้นมาๆๆๆๆ”

                    ออกัสยังคงแตกตื่นและรีบดึงแขนธีมลุก แต่ทว่า…เด็กหนุ่มหน้าเกาหลีผู้เป็นประธานนักเรียนกลับดึงร่างแสนว้าวุ่นนั้นเข้าหาตัวเอง และกอดเด็กหนุ่มเอาไว้อย่างเอาแต่ใจ               

                    “เฮ้ย! ไอ้ธีม…” ออกัสตาเบิกกว้างและตัวร้อนผ่าว               

                    “นายจะลงไปตอนนี้จริงๆเหรอ ไม่เห็นเหรอไงว่ารอบๆมีแต่ป่า อยากเจอของดีรึไงกันฮะ” ธีมแอบอมยิ้มเล็กๆ แต่พอออกัสมองหน้าเขาก็ทำหน้าเฉย               

                    “ของดี…ของดีอะไรกัน หรือว่า…”

                    ไม่ทันที่เด็กหนุ่มหน้าตี๋จะพูดอะไรไม่ดีออกมา ริมฝีปากของประธานนักเรียนหนุ่มก็ประทับรอยจูบลงบนริมฝีปากของชายตรงหน้า ทำให้เด็กหนุ่มหน้าตี๋เบิกตากว้างและกลายเป็นหิน เมื่อโดนเพื่อนผู้ชาย...........จุ๊บเข้าให้ซะแล้ว              

                    “อย่าพูดถึงอะไรน่ากลัวตอนกลางคืนสิ แถมอยู่ในป่าแบบนี้ นายไม่ควรจะพูดนะ” ธีมว่ากล่าวและทำหน้าเฉยๆ ทั้งๆที่เมื่อสักครู่เขา…จุ๊บออกัสไปเรียบร้อยแล้ว             

                    เด็กหนุ่มหน้าตี๋นั่งตัวแข็งทื่อและรู้สึกร้อนผ่าวที่ริมฝีปาก เขาแอบเม้มมันเข้าหากันตอนที่ธีมไม่ได้หันมามอง และความร้อนก็แผ่ซ่านขึ้นมาบนใบหน้า ทำให้เส้นเลือดตามร่างกายเริ่มกระตุก และเขาก็ไม่เข้าใจเลยว่าความรู้สึกแบบนี้มันคืออะไรกันแน่               

                    “เมื่อกี้…ทำไรวะ” ออกัสกลั้นเขินและถามออกมาตรงๆ ไหนๆที่นี่ก็ไม่มีใครอยู่แล้ว

                    “ก็…จุ๊บไง” ริมฝีปากของประธานขี้เก็กฉีกยิ้มนิดๆและกลับไปทำหน้าเฉย

                    “แล้ว….แล้วๆๆๆ ใครอนุญาตให้แกจุ๊บไม่ทราบ ไอ้คนนิสัยไม่ดี!” ออกัสผละตัวออกจากชายเบื้องหน้า และนั่งบิดมือตัวเอง               

                    “ทำไมล่ะ จุ๊บ…ไม่ได้เหรอ” ธีมดึงร่างของออกัสเข้าหาอีกครั้ง และจุ๊บที่แก้มเบาๆหนึ่งที ทำให้ออกัสแทบจะชักดิ้นชักงอตาย               

                    “ไอ้บ้า!!!!!!!! ทำอะไรของแกเนี่ย เดี๋ยวก็มีคนมาเห็นหรอก”

                    “ไม่เห็นจะมีใครเลย” ธีมมองซ้ายมองขวาแล้วก็จุ๊บแก้มออกัสซ้ำ

                    “ไอ้ธีม!!!!!!!!!!!!!!!!”

                    “เงียบๆน่า จะเรียกคนมาดูรึไงกัน” ธีมรีบดึงออกัสเข้าหาอีกครั้ง และชายหนุ่มหน้าตี๋ก็ยอมโดยดี…ทำไมถึงยอมว้า (นั่นสิ อิอิ)               

                    “ไม่ๆๆๆๆ แกจะทำอย่างนี้กับฉันไม่ได้นะเว้ย! ฉันไม่ใช่ตุ๊กตานะที่แกจะทำอะไรกับฉันก็ได้อ่ะ” ออกัสผละตัวอีกรอบ               

                    “ก็ไม่ได้คิดว่าเป็นตุ๊กตาสักหน่อย คิดว่าเป็น…”

                    “เป็น…เป็นอะไร” หน้าออกัสร้อนผ่าวอีกครั้งเมื่อเห็นรอยยิ้มที่เหยียดยิ้มของประธานขี้เก็ก                    

                    “ก็เป็น…แฟนไงล่ะ!”

                    ออกัสแทบจะร้องลั่นออกมาพร้อมกับตาที่เบิกกว้าง เขาบิดมือตัวเองจนแดงและกัดริมฝีปากเอาไว้              

                    “อะไร!!!!!!!! ใครเป็นแฟนใคร ฉันยังไม่ได้ตกลงเป็นแฟนใครสักหน่อย”

                    ออกัสหน้าแดงแล้วก็พูดออกไปทันที แต่ทว่า.........คำพูดของออกัสกลับทำให้ธีมหุบยิ้มลง (เขาเงียบไป) และลุกขึ้นเตรียมจะเดินลงรถ ออกัสเห็นแบบนั้นทำให้เขาใจแป้ว เขาจึงรีบคว้าแขนของธีมเอาไว้ในทันที


..........................................................................................................................

อ๊าก!!!!!!!

บทนี้ทำเพื่อแฟนๆออกัสกับธีมโดยเฉพาะเลยค่ะ

แหมๆๆๆ

ไม่ใช่ไรหรอกนะ

ไรท์เองก็ชูป้ายไฟทีมนี้เหมือนกัน

น่ารักอ่า

ท่านประธานนี่ก็ชอบฉวยโอกาสซะจริงๆ

ออกัสของเราน่ารักจนท่านประธานอดใจไม่ไหวล่ะสิ

อิอิ

พิมพ์ไปเขินไปค่ะท่านผู้ชม

แต่ก็นะ

ออกัสไม่น่าพูดอะไรแบบนั้นออกไปเลย

เห็นไหมธีมงอนแล้วเนี่ย!

รีบง้อเลยนะ ไม่อย่างนั้นโดนงอนแน่ๆ

แล้วมาติดตามได้ในตอนหน้าเลยค่ะ

ว่าออกัสจะง้อธีมสำเร็จเปล่า?

Peakfan Writer

^^

#กัสธีม #อันแพม


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น