ครีบปลาวาฬ/ชญานิษฐ์
facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

32::ขยันทำคะแนน

ชื่อตอน : 32::ขยันทำคะแนน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ธ.ค. 2561 21:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
32::ขยันทำคะแนน
แบบอักษร

“เช้าถึงเย็นถึงทำคะแนนจนถนนมาคฤหาสน์บางหมดแล้ว” มารีญาพูดแก้เขินหลังจากที่เอ็ดการ์ดโพล่หน้ามาหาเธอช่วงเย็นของวัน เขาทำงานเสร็จก็ไม่คิดกลับบ้านกลับช่องต้องแวะเวียนมาทำคะแนนก่อน

“หากถนนบางผมจะเป็นคนบริจาคเงินทำถนนให้ใหม่นะครับ”

“ลงทุนจังเลยนะคะ”

“การลงทุนคือความเสี่ยงครับ”

“กับฉันก็เสี่ยงเหรอคะ”

“เสี่ยงต่อการเสียตัวและหัวใจที่มีทั้งหมดให้คุณยังไงล่ะครับรีญา”

“เลี่ยน” หญิงสาวไม่กล้ามองสบตาเอ็ดการ์ด เธอเบือนหน้าหนีเขาซะด้วยซ้ำ แต่เอ็ดการ์ดไม่ยอม เขาเอามือจับคางมนแล้วบังคับให้เธอหันหน้ามามองหน้าเขา

“หน้าแดงนะครับ”

“เพราะคุณนั่นแหละค่ะ”

“เพราะผมแค่คนเดียวก็น่าจะพอครับอย่าให้คนอานทำคุณเขินนะครับ”

“ทำไหมล่ะคะ”

“ผมคงอกแตกตายแหง่ๆ”

“ขนาดนั้นเลยเหรอคะ”

“ครับ”

มารีญาอมยิ้มเอ็ดการ์ดเอามืออกจากคางมนแล้วก็เลื่อนมือข้างดังกล่าวมากุมมือเรียวนุ่มเอาไว้ เขาใช้นิ้วโป้งเกี่ยวเบาๆ บรรยากาศยามเย็นวันนี้อากาศดีมาก เขาและเธอนั่งเคียงคู่กันในศาลาริมทะเลสาบจำลอง

“ทำไมเงียบไปล่ะคะ”

“กำลังชื่นชมบรรยากาศอยู่ครับ”

“ชอบเหรอคะ”

“ครับ ชอบและอยากมานั่งที่นี่กับคุณทุกวัน”

“งั้นก็มาบ่อยๆ สิคะ” ชวนเขาเองเธอก็เขินเอง เอ็ดการ์ดเลื่อนสายตาจากทะเลสาบจำลองมามองหน้ามารีญา เธอยังเขินเขาอยู่ เขาส่งยิ้มให้เธอและเขาก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้

“ที่ผมอยากอยู่ที่นี่กับคุณครับแบบอยู่ตลอดไป”

“คุณเอ็ดการ์ด” เธอเรียกเขาเสียงอ่อย

“รอต่อไปกลัวแก่แล้วน้ำยาจะหมด อย่าให้ผมรอนานนะครับ ผมเป็นคนแก่ใจร้อนเหลือเกิน”

“เมื่อเช้าคุณยังไม่ใจร้อนขนาดนี้เลยนะคะ”

“ตอนพักกลางวันผมบังเอิญได้เจอคู่รักคู่หนึ่งมีสามี ภรรยาและลูกน้อย รู้สึกอิจฉาครับ ตาของผมร้อนผ่าวเลยล่ะคิดว่าหากเป็นผม คุณและลูกของเรามันคงเป็นภาพที่วิเศษไปเลย”

“ที่พูดมานี่เรื่องจริงเหรอคะ?”

“แต่งเรื่องครับคิดว่าคุณน่าจะใจอ่อนยอมแต่งงานกับผมเร็วๆ”

“นี่แน่ะ!” มารีญานึกเอาไว้แล้วเชียว เธอทำโทษเขาด้วยการหยิกเข้าที่ต้อนแขนของเขา

“เจ็บครับเจ็บ”

“ลงโทษคนชอบโกหก”

“ผมยอมรับความจริงแล้วไงครับว่าแต่งเรื่องขึ้น โกหกที่ไหนกัน แต่เรื่องที่แต่งขึ้นคือการมโนนะครับ ผมอยากมีภาพแบบนั้นจริงๆ และเร็วๆ อยากอวดเมียอวดลูก”

“เพราะนิสัยไม่ดีเลยทำให้มีเมียตอนแก่”

“ก็อย่าให้ผมรอจนแก่จริงๆ เลยนะครับ แบบนั้นไฟราคะในตัวคงหมดแน่ กลัวนกเขาจะไม่ขันแล้ว”

“คนลามกหยุดพูดเรื่องลามกเลยนะคะ”

“ครับ” เอ็ดการ์ดเชื่อฟังมารีญา เธอบอกให้หยุดเขาก็หยุดทันที ปากไม่พูดแต่มือถึงและไวมาก เอ็ดการ์ดยกร่างบางขึ้นมานั่งบนตัก

“อุ้ย!!!”

“อยากกอดแบบนี้ครับ”

“แผลคุณหายดีแล้วเหรอคะ”

“ยังครับแต่ถ้าคุณขยับอาจทำให้แผลฉีกขาด”

“เอ็ดการ์ดเอาฉันลงเดี๋ยวนี้เลยนะคะคุณชอบเล่นอะไรที่เสี่ยงกับการทำร้ายตัวเองจริงๆ”

“ไม่ครับผมอยากให้คุณนั่งตักแล้วกอดคุณแบบนี้”

“คนบ้าฉันเป็นห่วงคุณอยู่นะ”

“ผมรู้ครับเพราะฉะนั้นคุณก็จะนั่งนิ่งให้ผมกอดจนผมจะพอใจ”

“เจ้าเล่ห์เหลือเกิน”

“ยอมรับครับ” เขายอมรับอย่างง่ายดายไม่คิดจะเถียงด้วยเพราะมันคือเรื่องจริง

มารีญาส่ายหน้าอย่างเอือมระอา มันเหมือนจะดีที่เขาไม่โกหกแล้วเลือกพูดเรื่องจริงที่ตัวเองคิด ทว่าความตรงของเขามันมีผมต่อเธอ ทำให้มารีญานึกอายและอยากจะให้เขาโกหก

เช่นเธอถามเขาว่าหื่นไหมเขาจะตอบเธอว่าเขาหื่น มารีญาอยากจะบ้าตาย! โกหกให้ตัวเองเป็นสุภาพบุรุษหน่อยก็ไม่ได้

“คุณกินมื้อเย็นที่นี่นะคะ”

“ไม่ดีกว่าครับพอดีผมมีงานค้างอีก หอบไปทำที่เพ้นท์เฮ้าส์”

“งั้นฉันห่ออาหารไปให้คุณกินดีกว่านะคะ ตอนที่คุณบอกจะมา คุณแม่ก็สั่งให้ทำอาหารเผื่อคุณเลย”

“แล้วแต่คุณครับ”

“เราข้าไปข้างในกันดีกว่านะคะ”

“ครับ”

เอ็ดการ์ดปล่อยร่างบางเป็นอิสระแล้วโอบเอวเธอแล้วเดินไปด้วยกัน เขาชอบโอบเอวของมารีญามากเวลาที่เดินกับเธอ ไม่อยากเดินห่างเลย ทำเหมือนว่าเขาเป็นคนขาดความอบอุ่น

.................

วันหยุดสุดสัปดาห์

เป็นการเปิดโอกาสจริงๆ ทั้งมารีญาและครอบครัวของเธอเปิดโอกาสให้เขา เอ็ดการ์ดซาบซึ้งใจยิ่งนัก ที่เขาและเธอได้มีเวลาออกไปเที่ยวด้วยกันสองต่อสองและค้างคืนด้วยกัน

แต่ครั้งนี้มีเบลล่ามาด้วยและก็มีออกัสมาเป็นก้างคอ

“ทำเนื้อย่างกินไหมคะ”

“เนื้อย่างแบบไหนเหรอครับ”

“ไทยสไตล์”

“ครับ ลองดูครับเดี๋ยวผมช่วยนะครับ”

“ค่ะ”

เอ็ดการ์ดพามารีญามาเที่ยวบ้านพักตากอากาศของเขากลางป่า ที่ที่เขาเคยพาเธอมา เขาอยากพาเธอมาที่นี่อีกครั้งเพื่อสร้างความทรงจำที่ดีอย่างจริงใจ มารีญาไม่ปฏิเสธ ยังไงมันก็คือการเปิดโอกาส เธอก็จะไม่ปิดกั้นเขา

“คุณหนูจะทำอะไรคะ”

“เนื้อย่างค่ะ ฉันเอากระทะมาด้วยอยู่ในกระเป๋าเดินทางเบลล่าช่วยไปหยิบมาให้ทีนะ”

“ได้ค่ะ” เบลล่ารีบไปที่ห้องพักของมารีญาแล้วไปหยิบเอากระทะสำหรับย่างเนื้อแบบไทยสไตล์มาให้เจ้านายสาว แต่ตอนมารอบสองเบลล่าเดินช้าๆ มาเงียบๆ แอบยืนมองเจ้านายและเอ็ดการ์ดใช้เวลาอยู่ด้วยกัน

‘คุณหนูกำลังมีความสุข’

เบลล่ามองดูด้วยรอยยิ้ม ทีแรกเธอก็ไม่คิดหรอกว่าเอ็ดการ์ดจะเปลี่ยนตัวเองเพื่อมารีญาได้ และไม่อยากให้มารีญาพบเจอกับความเจ็บปวดอีกครั้ง ทว่าเธอได้เห็นว่าคนทั้งสองคนเกิดมาเพื่อกันจริงๆ ผ่านเรื่องราวที่เลวร้ายและกลับมาพบกันอีกครั้งพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อรัก

มันควรค่าแก่การให้อภัยและให้โอกาสเบลล่าเห็นเจ้านายมีความสุขเธอก็มีความสุขไปด้วย

“มาแล้วค่ะคุณหนู” เมื่อเบลล่าแอบมองสองหนุ่มสาวจนพอใจแล้วเบลล่าก็ส่งเสียง

“ขอบคุณจ๊ะเบลล่า” มารีญารับกระทะมาถือเอาไว้

“คุณหนูมีอะไรให้เบลล่าช่วยหรือเปล่าคะ”

“ไปบอกออกัสไปหาฝืนมาทีนะ เราต้องก่อไฟกันเพื่อเจ้านี่ เอ้....ให้ออกัสทำเตาด้วยสิหากไม่มีเตามันก็จะไม่ใช้ไทยสไตล์”

“ได้ค่ะ” เบลล่ารีบไปทำตามคำสั่ง ปล่อยให้เจ้านายสาวใช้เวลากับเอ็ดการ์ดต่อ

“กระทะอะไรทำไหมแปลกจัง” เอ็ดการ์ดที่ซอยผักอยู่หันมาถาม เขาหยิบกระทะมาพิจารณาไปมา มอบรอบๆ แล้วขนวดคิ้วยุ่ง

มารีญาหัวเราะขำเบาๆ ก่อนจะอธิบาย “ส่วนนี้เอาไว้ย่างค่ะ และตรงนี้เอาไว้ใส่น้ำซุป”

“แปลกดีนะครับว่าแต่เมนูนี้มันอร่อยเหรอครับ”

“อยู่ที่การหมักเนื้อและน้ำจิ้มค่ะ”

“ผมอยากกินซะแล้วซิ”

“เดี๋ยวก็ได้กินค่ะ เบลล่าและออกัสก็จะกินกับเราด้วย กินสองคนมันจะไม่อร่อยค่ะต้องแย่งกันกิน”

“เอาสิครับน่าสนุกดี แล้วนั่นคุณจะทำอะไรเหรอ” เอ็ดการ์ดถาม

“ทำซุปไงคะ”

“ซุปอะไรเหรอครับ”

“ซีกโครงหมูค่ะ”

“ผมชอบซุปที่คุณทำมันเหมือนกันไหม”

“เหมือนค่ะ”

“ทำเยอะๆ นะครับผมจะกินให้หมดหม้อเลย”

“ได้ค่ะ” มารีญายินดีทำให้เขากินอยู่แล้ว ยิ่งเขาบอกว่าอร่อยเธอยิ่งอยากทำให้เขากินเยอะๆ มารีญาชอบทำอาหารเป็นแม่ศรีเรือนแบบมารดาของเธอ

การที่ได้ดูแลคนที่รักมันทำให้มีความสุขมากจริงๆ

>>>>>>>>>>>>>>

ความคิดเห็น