Gila

ขอบคุณที่สนับสนุนนะคะ แนะนำ ติชม ได้น้า : ) อย่าลืมกด "ถูกใจ" ให้เค้าด้วยน้า

บทที่ 20 เมอร์รี่คริสต์มาส (75%)

ชื่อตอน : บทที่ 20 เมอร์รี่คริสต์มาส (75%)

คำค้น : ชะตารักพิศวาสหัวใจเถื่อน ร้าย เถื่อน ดุ NC โรมานซ์ ตบจูบ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ธ.ค. 2561 17:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 20 เมอร์รี่คริสต์มาส (75%)
แบบอักษร

“ไม่เข้ามาเหรอ” เธอเอียงคอเลิกคิ้วถาม 

“…” ความเงียบและใบหน้านิ่งสนิทของพวกเขาทำให้เธอคาดเดาสิ่งที่คิดมาตลอดทั้งวัน

“หรือว่าพวกคุณทานมาจากข้างนอกแล้ว?” 

“เปล่าครับ” ฮาฟิซเป็นคนแรกที่หาเสียงตัวเองเจอ เขายิ้มอ่อนโยนยิ่งกว่าปกติกวาดตามองรอบห้อง

“ว่าแต่มีงานฉลองอะไรเหรอครับ” 

“อลิซบอกว่าคนที่นี่จะฉลองคริสต์มาสอีฟกันแล้วพรุ่งนี้จะหยุดพัก ฉันเห็นพวกคุณทำงานทุกวันคงไม่มีเวลาเตรียม ก็เลย...” ผู้พูดกวาดตามองของบนโต๊ะอย่างไม่มั่นใจเช่นกัน หากเทียบกับร้านอาหารที่พวกเขาฝากท้องเป็นประจำทุกวัน อาหารเหล่านี้ดูจะเป็นง่ายดายเกินกว่าเป็นการฉลองเทศกาลพิเศษ

เธอจำในสิ่งที่ยะตีมเล่าได้ พวกเขาสองพี่น้องและมิเกลต่างไม่มีครอบครัวเหลืออยู่ ส่วนเธอก็เกือบจะเรียกได้ว่าตัวคนเดียวเช่นกัน วันคริสต์มาสที่ควรจะฉลองกับครอบครัวอย่างมีความสุขจึงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้สำหรับสมาชิกในบ้านหลังนี้ แต่จะปล่อยผ่านไปโดยไม่ทำอะไรก็ดูน่าสงสารเกินไป แผนการที่วางไว้จึงไม่ได้ทำเพื่อพวกเขาทั้งหมด แต่ทำเพื่อสนองความรู้สึกโดดเดี่ยวในเบื้องลึกของจิตใจเช่นกัน

“ถ้าพวกคุณทานมาจากข้างนอกแล้วก็ไม่เป็นไร ฉันให้คนมาเก็บเลยก็ได้” แววตาผิดหวังถูกซ่อนอย่างมิดชิด ขณะกำลังจะเรียกแม่บ้าน เสียงหนึ่งกลับขัดขึ้นเร็วกว่า

“ยังครับ ยังไม่ได้ทานอะไรเลยซักอย่าง” ยะตีมกล่าวพลางผลักไหล่น้องชายให้เดินเข้าไปข้างใน ทั้งคู่เลือกนั่งฝั่งตรงข้ามกับหญิงสาวก่อนจะเอ่ยเรียกผู้เป็นเจ้านายที่ยังยืนไม่ได้สติ

“นายท่านไม่เข้ามาเหรอครับ” แฝดผู้พี่ยังคงรักษามารยาท

“ถ้าอาหารเย็นหมดนายท่านคงต้องเดินไปอุ่นเองนะครับ เพราะผมจะลาหยุดตั้งแต่คืนนี้” แต่แฝดผู้น้องไม่หลงเหลือสิ่งนั้นในตัวแล้ว

มิเกลสาวเท้ายาวเข้ามานั่งประจำหัวโต๊ะโดยไม่พูดอะไร นัยน์ตาสีครามหลุบลงมองอาหารตรงหน้า ทั้งสีหน้าและแววตาต่างไม่บอกอารมณ์

แม่บ้านและคนไม่เกี่ยวข้องทั้งหมดพร้อมใจกันถอยออกไปโดยไม่ต้องสั่ง หญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวมองซ้ายขวาเลิ่กลั่กก่อนจะเริ่มตักสลัดหน่อไม้ฝรั่งย่างหมักซอสใส่จานให้ทีละคน

เมื่อเหลือบตามองนายท่านที่จิ้มผักในจานเข้าปากไปเรียบร้อยแล้ว ผู้ติดตามทั้งสองต่างคิดว่าหญิงสาวตรงหน้าคงไม่ใจกล้าขนาดวางยาพิษคนทั้งโต๊ะแน่ ทุกคนจึงก้มหน้าก้มตารับประทานโดยไม่พูดอะไร 

หญิงสาวกังวลในสิ่งที่ต่างออกไป เนื่องจากไม่ได้ลงมือทำอาหารนาน ต่อมรับรสของเธอเหมือนจะเข้าข้างตัวเองบอกว่ามันก็อร่อยแล้ว แต่ไม่รู้ว่าคนอื่นๆจะถูกปากหรือไม่ 

เธอพึ่งนึกได้ว่าลืมเปิดไวน์ จึงลุกขึ้นไปหยิบมาจากถังที่วางอยู่ปลายโต๊ะลงมืองัดแงะอย่างทุลักทุเล ฮาฟิซที่ตามมาตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้สะกิดไหล่เธอเบาๆเป็นเชิงสัญลักษณ์ว่าเขาจะจัดการต่อเอง เธอจึงเบนเป้าหมายไปที่...การหั่นไก่งวง

“ผมช่วยดีกว่าครับ” ยะตีมลุกขึ้นอาสา เห็นท่าทางการจับมีดของอีกฝ่ายแล้วดูอันตรายชอบกล

“ขอบคุณค่ะ” เธอไม่ปฏิเสธ รู้ดีว่าอีกฝ่ายเชี่ยวชาญเรื่องการหั่นขนาดไหน

พิมพ์นาราตักพอร์คช็อปย่างซอสซึ่งหั่นเรียบร้อยแล้วไปให้ชายหนุ่มผู้นิ่งเงียบอีกคนบนโต๊ะ เขาปล่อยให้เธอจัดแจงตามใจก่อนจะเป็นฝ่ายตักแซลมอนรมควันกลับคืนให้

“ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวตอบกลับไม่เต็มเสียง อดดีใจไม่ได้ที่ครั้งนี้ไม่โดนแย่งของโปรด

“อืม” ชายหนุ่มตอบรับแผ่วเบาไม่แพ้กัน 

ยะตีมเริ่มแจกจ่ายไก่งวงอบขณะที่ฮาฟิซก็รินไวน์ให้ทุกคน ทั้งสองทำงานเข้ากันได้ดีมาก ดูเคร่งเครียดน้อยลงกว่ายามปกติ แม้จะกำลังเคี้ยวอยู่แต่เธอก็อดยิ้มขำขันไม่ได้ 

“คุณเตรียมทั้งหมดเองเหรอครับ” เจ้าของยิ้มอ่อนโยนชวนคุย

“ทุกคนช่วยกันค่ะ ฉันแค่หั่นนั่นนี่นิดหน่อยจะนับได้ยังไง” ทั้งแม่บ้านและคนทำอาหารมาช่วยกันตั้งแต่บ่ายกว่าจะได้ครบทุกเมนู และยังสั่งให้บริษัทนำวัตถุดิบมาเพิ่มอีก หากมีเธอแค่คนเดียวคงทำได้แค่ซุปซักอย่าง พาสต้ามีตบอลง่ายๆ ไก่อบซักตัว คุกกี้อีกจานเล็กๆ แบบนั้นอย่าเรียกว่าฉลองคริสต์มาสอีฟเลย

“ปกติคุณทำอาหารเป็นด้วยเหรอครับ” ฮาฟิซยังคงต่อบทสนทนาไม่ให้บรรยากาศเงียบจนเกินไป

“พอทำได้บ้างค่ะ พวกเมนูง่ายๆ” 

“มีคุณอยู่ทั้งคนแบบนี้พวกเราก็ไม่อดตายแล้ว”

“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ ว่าแต่พวกคุณชอบทานอาหารประเภทไหนเหรอคะ” เนื่องจากนานๆทีจะได้ร่วมโต๊ะกับพวกเขาจึงไม่รู้ว่าทั้งสองชอบอะไร ดังนั้นเมนูส่วนใหญ่ที่เธอเลือกมาจึงยึดเอาความชอบของมิเกลเป็นหลัก เน้นเนื้อไม่เน้นผัก

“ไม่รู้สิครับ...ปกติก็เลือกตามนายท่านตลอด” ผู้พูดหันไปขอความคิดเห็นจากพี่ชายของตน

“ฉันก็เลือกตามแก” ยะตีมตอบเหมือนเป็นเรื่องปกติ

เธอนิ่งชะงักไปกับคำตอบของอีกฝ่ายก่อนจะหัวเราะพรืดออกมาอย่างควบคุมไม่อยู่ แม้จะรู้ว่าเสียมารยาทแต่ก็หยุดขำไม่ได้ ยิ่งเห็นว่าคนบางคนหน้าดำคล้ำทุกขณะยิ่งตลกมากขึ้นกว่าเดิม ถึงว่าเวลาที่ไปร้านอาหารด้วยกันเขาจะเลือกเมนูตามเธอตลอด ที่แท้ก็เพราะแบบนี้!

“ดูสามัคคีกลมเกลียวกันดีนะคะ” หญิงสาวเหลือบมองคนด้านข้างอย่างล้อเลียน

“แล้วคุณนาราชอบทานอาหารประเภทไหนครับ” 

“นารา?” ชายหนุ่มผู้นั่งหัวโต๊ะเข้าร่วมบทสนทนาเป็นครั้งแรก คิ้วเข้มเลิกขึ้นอย่างแปลกใจ สายตาคมกริบจ้องมองผู้ติดตามของตนเพื่อเค้นหาคำตอบ

“คุณนาราบอกให้ผมเรียกแบบนี้ครับ” ฮาฟิซยิ้มมีเลศนัยมองเจ้านายของตน

“เธอบอก?” มิเกลหันกลับมาถามเจ้าของชื่อทันควัน

“ก็ชื่อเล่นของฉันไง” 

“ทำไมเธอไม่เคยบอกฉัน” นัยน์ตาสีครามวาววับหรี่ลงอย่างไม่สบอารมณ์

“ก็คุณไม่เคยถามนี่น่า” ไหนเลยที่แค่นี้จะขู่ให้กลัวได้ เธอไม่รู้สึกว่าทำอะไรผิด จะเรียก ‘พิมพ์นารา’ หรือ ‘นารา’ สุดท้ายเธอก็หันอยู่ดีไม่ใช่เหรอ

“แล้วแกถามก่อนรึไง” เมื่อจัดการกับคนเอาแต่ใจไม่ได้ แววตาคมปลาบราวกับใบมีดจึงหันไปฟาดฟันใส่คนสนิทแทน

คนถูกถามรีบดื่มไวน์อึกๆหันหน้าหนีเอาตัวรอด พี่น้องร่วมสายเลือดข้างๆกลับยกมุมปากสะใจที่จะได้เห็นคนสร้างเรื่องจอมวุ่นวายโดนเล่นงานเสียบ้าง 

“ไม่เห็นเป็นอะไรเลย คุณยะตีมก็เรียกฉันว่านาราเหมือนกัน มีแต่คุณนั่นแหละที่ไม่เคยถาม” 

ผู้ถูกพาดพิงสะดุ้งเฮือก เขาเคยเรียกอีกฝ่ายแบบนั้นที่ไหนกัน! ก่อนที่จะอ้าปากแย้งกลับเห็นแววตาสนุกสนานของหญิงสาวฝั่งตรงข้าม เมื่อหันไปมองชายหนุ่มหน้าอึมครึมอีกคนก็พอจะเข้าใจอะไรรางๆ รีบผสมโรงร่วมเล่นด้วยทันที

“นายท่านยุ่งทุกวันจนไม่มีเวลามาใส่ใจเรื่องเล็กๆน้อยๆแบบนี้หรอกครับ คุณนาราอย่าถือสาเลย” 

“มิเกล แบบนี้คุณจะมาโทษคนอื่นไม่ได้นะ” หญิงสาวแสร้งพยักหน้าอย่างเข้าอกเข้าใจ บังคับมุมปากไม่ให้ยกยิ้มอย่างถึงที่สุด

“ไม่เป็นไรนารา ไว้ฉันจะหาคำอื่นมาเรียกแทน” ผู้ถูกเรียกชะงักงัน ก่อนจะหรี่ตาแก้สถานการณ์อย่างชาญฉลาด รอยยิ้มร้ายกาจที่ปรากฏบนใบหน้าหยิ่งยโสทำเอาผู้ฟังหุบยิ้มฉับ แม้แต่ชายหนุ่มสองคนด้านข้างก็กระแฮ่มไอคนละทีสองที

“ฉันคิดไม่เก่งซะด้วย ถ้าเป็นที่รัก...” หล่อนซื้อตัวผู้ติดตามทั้งสองของเขาได้...ไม่เป็นไร แต่คนอย่างเขาไม่ยอมเสียหน้าคนเดียวแน่


__________________________________________________________

เห้อออออ ตามิเกลล ไม่เกรงใจคนอื่นเล้ยยยย 5555555

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น