sadalone

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 28 ไม่ใช่สักหน่อย..

ชื่อตอน : ตอนที่ 28 ไม่ใช่สักหน่อย..

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ธ.ค. 2561 21:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 28 ไม่ใช่สักหน่อย..
แบบอักษร

​เจ้าจิ้งจกปากใหญ่สีเขียวคลานเข้าใกล้เชอรีน มันอ้าปากพร้อมงับลงบนแขนขาวนวลของเธอ หวังฉีกกระชากเนื้ออันหอมหวานเข้าปาก

ผมกระโดดลงไปเหยียบปากมันได้ก่อน จากนั้นด้วยความรวดเร็วจาก AGI ที่เหนือมนุษย์ผมกระโดดไปจับหางของมันใช้แทนไม้เบสบอลส่งเหล่าจิ้งจกตัวใหญ่ที่รุมเข้ามาโฮมรันไปหลายตัว

จากนั้นไม่สนใจเชอรีนที่ตกตะลึงอยู่อุ้มเธอขึ้นมาในท่าอุ้มเจ้าหญิง จริงๆ ผมจะโยนเชอรีนขึ้นไปเลยก็ย่อมได้ แต่ผมไม่ทำเพราะมันจะดูเว่อร์เกินไป และผมเห็นชาวมุงกำลังอัดคลิปวิดีโออยู่

ผมจงใจหลบกล้องวิ่งฝ่าฝูงจระเข้ข้ามไปอีกฝั่งของบ่อ เจ้าหน้าที่รอพร้อมอยู่แล้ว เขาเปิดลูกกรง เมื่อผมพุ่งผ่านเขาก็ปิดทันที

“เดี๋ยวสิ เธอไม่เป็นไรใช่ไหม!” เจ้าหน้าที่ชายตะโกนตามหลัง แต่ผมไม่อยากอยู่เจอเรื่องน่าปวดหัวจึงวิ่งจากมาทั้งอย่างนั้น

....

เชอรีนเหม่อมองใบหน้าหล่อเหลาของชายที่อุ้มเธอไว้ ก่อนหน้านี้เธอก็ไม่เข้าใจตัวเองทำไมถึงคอยติดตามเขาอยู่ทุกวี่วัน คิดว่าเพียงเพราะอยากหาเพื่อนเล่น หรือไม่ก็ยังแค้นฝังใจเรื่องเก่า มาตอนนี้แน่ใจแล้ว ไม่ใช่ความรู้สึกพวกนั้นเลย..

....

ในที่สุดผมก็มาไกลมากพอ ผมมองซ้ายขวาทำไมคนอื่นๆ ถึงมองมาทางนี้กันหมดนะ?

“วะ.. วางเค้าลงได้หรือยัง”

ก้มลงไปมองก็เห็นเชอรีนหน้าแดงเล็กน้อย

ลืมไปเลยว่าอุ้มยัยนี่อยู่ ช่างตัวเบาซะเหลือเกิน

ผมวางเชอรีนลง ขาเรียวยาวสีขาวของเธอยังสั่นไม่หยุด

ก็แน่ล่ะนะเพิ่งผ่านประสบการณ์เฉียดตายแบบนั้นมาไม่สั่นก็แปลกแล้ว

เอามาเทียบกับผมที่เจอประสบการณ์เฉียดตายทุกวันในดันเจี้ยนพิศวงไม่ได้หรอก ใจผมนิ่งกว่าเยอะ

“ขอบคุณนะ... คิดว่าจะต้องตายซะแล้วล่ะ” เชอรีนเอ่ย

“ไม่ต้องทำท่าสาวน้อยแบบนั้นได้ม่ะ เห็นแล้วแหยงชะมัด” ผมเบ้ปาก

ไม่เข้ากับเจ้าแม่อย่างเธอเลยสักนิด!

เชอรีนผงะไปก่อนสูดหายใจเข้าลึกๆ

“หยาบคายตลอด!”

จากนั้นเธอก็เขย่งเท้ามาหอมแก้มผมเบาๆ และเผยรอยยิ้มขี้เล่นยามปกติ

“รางวัลของฮีโร่ไง ฮิฮิ”

ผมยกมือขึ้นมาถูแก้มข้างที่โดนหอม มองไปรอบๆ ก็เจอสายตา ‘วัยรุ่นเนี่ยดีจังน้า’ เต็มไปหมด

“เด่นเลยทีนี้..”

รู้สึกว่าเพราะเรื่องที่เชอรีนตกบ่อจระเข้ โจรวิ่งราวจึงหนีไปได้ แต่สุดท้ายตำรวจก็ตามจับมาทีหลัง

เอาเถอะเรื่องนั้นไม่เกี่ยวกับผมล่ะนะ ถ้าเปลี่ยนจากเชอรีนเป็นภาละก็ว่าไปอย่าง ผมจะตามไปลงโทษมันแน่

ผมสั่งเชอรีนให้เก็บเรื่องที่เกิดขึ้นไว้ห้ามเล่าให้ใครฟัง

ตกเย็นคุณพ่อสมบูรณ์พาพวกเราไปกินอาหารที่ร้านอาหารขึ้นชื่อของเมือง D

หาที่จอดรถแล้วพวกเราก็ลงจากรถ พอกำลังจะเดินเข้าร้านเชอรีนก็เรียกผมไว้ก่อน

“เช”

“มีไร?” ผมหันกลับไปมองเธอ

“เค้าว่า.. เค้าชอบเชขึ้นมาจริงๆ แล้วแหละ” เชอรีนยิ้ม มันเป็นรอยยิ้มที่เจือปนความเขินอายนิดๆ ไม่ใช่รอยยิ้มขี้เล่นเหมือนทุกที ผมสัมผัสได้ถึงความจริงใจ

ผมเลิกคิ้วมอง ผู้หญิงคนนี้บอกได้เลยว่าน่ารักมาก แต่อย่างที่บอกไว้ก่อนแล้วเธอไม่ใช่แบบที่ผมชอบ โดยเฉพาะนิสัยของเธอ

“ใครที่บอกให้ฉันเจียมตัว? ใครที่บอกว่าฉันเป็นขยะมีดีแค่หน้าตา?” ผมส่ายหน้า “เรื่องที่เกิดขึ้นมันทำให้เธอสับสน เหมือนกับทฤษฎีสะพานแขวนนั่นแหละ”

“เชอรีนเร็วเข้า!” ใบเฟิร์นตะโกน โบกไม้โบกมือเรียกหาพี่สาว เมินพี่ชายอย่างสิ้นเชิง

ผมทิ้งเชอรีนไว้แบบนั้นและวิ่งเหยาะๆ ไปหาครอบครัว

....

อย่างมิอาจหักห้าม บนแก้มนวลของหญิงสาวมีน้ำใสๆ ไหลออกมาเส้นหนึ่ง เชอรีนกำหมัดทั้งสองข้างแน่น

“ไม่ใช่สักหน่อย.. ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย!”

เด็กสาวเช็ดน้ำตาทิ้งก่อนวิ่งตามแผ่นหลังที่กว้างใหญ่ของชายตรงหน้าไป แต่ไม่ว่าจะวิ่งเร็วเพียงใดในใจของเธอก็ไม่รู้สึกว่าเข้าใกล้เขาได้เลย



..............................

ไรท์ : นิยายแฟนตาซีครับ

ไรท์ : .... ทำไมไม่เชื่ออ่ะ

ไรท์ : นิยายแฟนตาซีจริงๆนะคร๊าบบบบบบบบบบบบบ!!

ไรท์ : อะไรนะ สั้นไปเหรอ?

ไรท์ : คิดไปเองน่ามันก็ยาวเท่าตอนแรกๆนั่นแหละ คิดไปเอง ๆ😋

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น