Iiiiiiiloma

ชอบกดไลค์ ใช่กดติดตาม คอมเมนต์ให้กำลังใจไรท์กันได้นะคะ 💗

ตอนที่33 ความจริงของความแค้น

ชื่อตอน : ตอนที่33 ความจริงของความแค้น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.5k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ธ.ค. 2561 11:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่33 ความจริงของความแค้น
แบบอักษร

​หลังจากที่คุยกันเสร็จ รินนารี่ก็รีบพาตัวเองมาที่โรงพยาบาลทันที เธอไม่เข้าใจว่ามันจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับชีวิตของเธอนักหนา พอมาถึงโรงพยาบาลเธอก็มาที่เคาท์เตอร์พยาบาลถามถึงห้องของโซเฟีย ลอว์สันแต่ก็หาไม่พบ แต่ยังดีที่โรเมโอพี่ชายของเธอเดินลงมารับเธอและพาเธอไปที่ห้องพักผู้ป่วย ตอนแรกก็แปลกใจทำไมไม่มีชื่อของหญิงสาวที่เธอต้องการมาพบแต่ตอนนี้เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงหาไม่พบเพราะป้ายชื่อบนหัวเตียงที่มีร่างอุ้ยอ้ายนอนอยู่เขียนว่า

'โซเฟีย แบลดวินท์'

"หมายความว่ายังไงเนี้ยพี่? ทำไมให้เธอใช้นามสกุลของพ่อล่ะ?"

"ไม่เห็นแปลกอะไรนี่" 

ร่างสูงตอบเสียงเรียบแต่ยังคงนั่งกุมมือของร่างของหญิงที่นอนหลับอยู่บนเตียง พร้อมส่งสายตาแสดงความเป็นห่วงจนเธอรู้สึกได้ว่ามันต้องมีอะไรมากกว่ารู้สึกผิดที่ไปผลักอีกฝ่ายจนเกือบแท้ง

"พี่กับคุณโซเฟียมีอะไรกันแน่? ฉันว่ามันไม่ปกติ ฉันดูพี่ออกนะคะพี่โรม ปกติพี่ไม่เป็นคนแบบนี้นินา"

ร่างสูงค่อยๆวางมือเรียวของคนที่หลับอยู่ลงอย่างเบามือก่อนจะหันกลับมามองใบหน้าของน้องสาวที่ช้ำ บวมแดงเต็มไปหมด เขาค่อยๆถอนหายใจสงสารหญิงตรงหน้า

"ฉันเป็นพ่อของเด็กในท้องของโซเฟีย"

"หะ!? ได้ไง!? ตอนไหน!?"

"ก็ฉันไปลักพาตัวเธอไปขังบนเกาะ เพื่อจะพาไปแก้แค้นที่หล่อนทำให้เธอแท้งไง"

"เดี๋ยวนะพี่ คุณโซเฟียเนี้ยนะทำฉันแท้ง?"

"ใช่"

"ใครเป็นคนบอกพี่?"

"วันนั้นฉันไปบ้านของเธอ บ้านของเธอพังและแถมยังมีรอยเลือดยาวถึงประตู แล้วเคลวินที่อยู่ในบ้านก็บอกฉันแบบนั้น"

"เห้อ" ร่างบางกุมขมับตัวเอง ถอนหายใจยาวๆ นึกถึงอดีตสามีของตัวเอง "พี่คะ คนที่ทำร้ายฉันจนเกือบแท้งก็คือเคลวิน"

"หมายความว่ายังไง?" 

"วันนั้นฉันรู้ว่าเขาไปขอตังพี่ ฉันก็ทะเลาะกับเขามาตลอด หลังจากที่โดนพังงานแต่งและก็โดนคำขู่ของคุณโซเฟีย ทำให้หุ้นส่วน คู่ค้าทางธุรกิจถอนตัวจนทำให้เขาล้มลาย หลังจากนั้นเคลวินก็เอาแต่กินเหล้า และก็โทษว่าเป็นเพราะฉันทำให้เขาต้องเป็นแบบนี้ เขาจึงไปขอตังพี่เรื่อยๆเขาไม่ได้ทำอะไรผิด ฉันที่ไม่พอใจจึงทำให้เราสองคนทะเลาะกัน เขาบอกว่าถ้าฉันแท้งซะเขาก็จะได้กลับไปหาคุณโซเฟียได้ เขาจึงไล่ทำร้ายทุ้บตีฉัน จนเกือบแท้งดีที่ฉันเอาแจกันฟาดไปที่หัวของเขาจนเขาสลบและใช้มือถือของเขาเปิดเบอร์คุณโซเฟียและรีบใช้เบอร์บ้านโทรไปขอความช่วยเหลือจากเธอ เพราะฉันไม่เหลือแรงจะไปขอความช่วยเหลือแล้ว"

"..."

"ดีที่เธอรับสายและรีบพาคนของเธอที่อยู่ที่อเมริกามาช่วยฉันไปส่งที่โรงพยาบาล เพราะตอนนั้นเธออยู่อังกฤษ พอมีคนมารับฉันเคลวินก็เหมือนได้สติเขาพยายามจะเข้ามาทำร้ายฉันอีก แต่ก็ถูกคนของคุณโซเฟียซัดไปสองสามทีและคำขู่จากคนของเธอ ฉันสิต้องขอบคุณเธอถ้าไม่มีวันนั้นฉันคงเสียเคนไปแล้ว"

"เคน?"

"ก็หลานชายของพี่ไงคะ ตอนนี้เคนจะสามขวบแล้ว กำลังเรียนอยู่ที่เนิร์สเซอรี่" เธอยิ้มเมื่อนึกถึงหน้าลูกชายสุดที่รักแม้จะไม่มีสามีอยู่ช่วย แต่เธอก็ยังรู้สึกดีกว่าถ้าหากมีผู้ชายอย่างเคลวินเป็นพ่อ "ฉันนี่สิแย่จัง ไปแย่งคนรักของเธอมาแท้ๆ เธอยังอุตส่าห์มาช่วยฉันอีก อยากจะขอโทษและขอบคุณเธอจัง"

"โธ่เว้ย! แกนี่มันโง่เหลือเกินนะไอ้โรมโดนมันหลอกซะได้!" ร่างสูงสบถ

"ว่าแต่เด็กในท้องพี่ก็รู้อยู่แล้วสิว่าเป็นลูกของพี่"

"อืม"

"แล้วทำไมพี่ไม่รีบออกมายอมรับหล่ะ?"

"ก็ฉันคิดว่าหล่อนทำร้ายเธอ ฉันก็เลย..."

"โอ้ยไอ้พี่บ้า!ทำไมไม่มาถามฉันก่อน!!" 

"ก็ฉันหาตัวเธอไม่เจอ"

"อ่อ ตอนนั้นฉันกลัวเคลวินมากเลยหนีไปอยู่อังกฤษกับคุณโซเฟีย"

ร่างสูงหันกลับไปมองหน้าหญิงที่กำลังนอนหลับอยู่ ความรู้สึกผิดท่วมท้นและรู้สึกอยากจะขอบคุณเธอเป็นอย่างมากที่เข้ามาช่วยชีวิตน้องสาวและหลานชายของเขา น้ำตาของเขาต้องไหลออกมาอีกครั้ง หัวใจกระตุกวูบความเจ็บแปล๊บที่เล่นเข้ามาเมื่อรู้ความจริงเล่นเอาเขาตัวชาไปทั้งตัว 

"บ้าจริงเลยฉัน!"

"ฉันว่าพี่รีบติดต่อบ้านของเธอก่อนดีกว่า ป่านนี้พวกเขาคงเป็นห่วงแย่เลย" รินนารี่เข้ามาจับบ่าหนาของพี่ชายเอาไว้ 

"อืม"

"แล้วพี่จะเอายังไงต่อ? พี่กำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นนะ แล้วคุณโซเฟียกับลูกหล่ะ?"

"ฉันจะยกเลิกงานแต่งนั้นซะแล้วฉันจะแต่งงานกับโซเฟียและพาลูกมาอยู่ด้วยกัน"

"แต่พี่ทำขนาดนี้กับเธอพี่คิดว่าเธอจะยอมหรอคะ? คุณโซเฟียเป็นผู้หญิงยังไงพี่ก็น่าจะรู้ดี"

"ถึงยังไงพี่ก็ไม่ยอมหรอก เธอเป็นเมียพี่นะ"

ความคิดเห็น