ไม้พาย

เรื่องนี้ไรท์ติดเหรียญวันที่ 25 ไม่ได้เปิดอ่านฟรี 1 ชั่วโมง เหมือนเรื่องอื่นๆนะคะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันค่ะ

13---มากันเป็นคู่

ชื่อตอน : 13---มากันเป็นคู่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.1k

ความคิดเห็น : 87

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ธ.ค. 2561 19:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
13---มากันเป็นคู่
แบบอักษร

"เนตร!! เร็วๆ เพื่อนมารออยู่นานแล้วนะลูก" แม่ของเนตรดาวยังคงตะโกนเรียกลูกสาว บาสกับอะตอมนั่งมองหน้ากันก่อนจะเริ่มสวาปามก๋วยเตี๋ยวหลอดตรงหน้าที่เจ้าของบ้านทำออกมาให้

"มาแล้ว!!! เนตรดาววิ่งลงมาในชุดฟุตบอลทีมโปรดสีแดงสะดุดตา

"แกจะไปเตะบอลเหรอเนตร ไปโรงเรียนแต่งตัวให้มันดีๆไม่ได้รึไง" ลงมาปุ๊บแม่ก็เอ็ดปั๊บ ช่างวันที่ดีเสียจริงๆ เด็กสาวคร่ำครวญอยู่ในใจ

"จะแต่งให้สวยอะไรนักหน้าแต่งไปล้างหอ ...เอ๊ย ไปซ้อมวิ่งก็ต้องแต่งอย่างงี้แหละ" 

"แค่กๆ!!" อะตอมกับบาสสำลักของที่กินอยู่ นี่เนตรมันกล้าโกหกแม่ว่าไปซ้อมวิ่งแทนที่จะบอกไปว่าโดนทำโทษ

"มองไรวะอะตอม" เนตรดาวนั่งลงกินก๋วยเตี๋ยวหลอดที่แม่ทำไว้ เธอมุ่นคิ้วมองอะตอมที่เอาแต่ชะเง้อมองข้างบ้าน อะตอมกระเถิบเข้ามาใกล้ก่อนจะถามออกมาเสียงเบา

"นี่เนตร ที่แกว่าข้างบ้านหล่อน่ะ ไหนวะ อยากเห็น"

​หางตาของเนตรดาวกระตุก ตอบออกไปเสียงเบา

"ไม่อยู่ออกไปแต่เช้าละ"

"อ่อๆ น่าเสียดายเนอะ" อะตอมพยักหน้า ก่อนจะตักอาหารตรงหน้าเข้าปากต่อไป

"ชิ!! คนหล่อนั่งอยู่นี่ทั้งคน ไม่คิดจะเชยชม เบื่อพวกมีตาแต่ไม่มีแวว" บาสกระแทกเสียงแข็งใส่

"โอ๋ๆๆพ่อบาส พ่อเทพบุตร พ่อคนหล่อ นี่ถ้าแกเข้าวงการไปณเดชย์ มาริโอ้คงไม่งานทำ พอใจยัง..."  เนตรดาวประชด

"เอาแบบจากใจได้มั้ยวะ เราก็คิดว่าหน้าตาเราไม่ได้แย่นะ ออกไปทางโอปป้าด้วยซ้ำ"

"หูย....ออกไปไกลเลยแหละบาส" บาสถลึงตาใส่เนตรดาวที่กำลังทำหน้าล้อเลียนเขาอยู่ ส่วนอะตอมได้แต่ก้มหน้า ก่อนจะแอบเงยหน้ามองคนทั้งคู่สลับกันไปมา

"โหบาส!! ขับบีเอ็มเลยเหรอวะ" เนตรดาวเบิกตากว้างเท่าไข่ห่านเมื่อเห็นบีเอ็มดับเบิลยูสีดำมะเมื่อมจอดเด่นหราอยู่หน้าบ้าน เธอรู้ว่าบาสเอารถมารับแต่ไม่คิดว่ารถของเพื่อนเธอจะหรูขนาดนี้

"บาสแกไปงัดรถใครมารีบเอาคืนแล้วไปมอบตัวซะ โทษหนักจะได้กลายเป็นเบา  อายุอย่างแกไม่ติดคุกหรอก เต็มที่ก็สถานพินิจล่ะ...."

"กูคิดถูกหรือคิดผิดวะเนี่ยที่แหกขี้ตามารับแกแต่เช้าเนี่ยเนตร....เพื่อนแกคนนี้นอกจากจะหล่อแล้ว ยังรวยมากด้วย รู้ไว้ซะ"

"อย่ามาตอแหลบาส ถ้าแกรวยจริงแกต้องซื้อถุงเท้าใหม่ทุกวันสิ ไอ้ที่แข็งเป็นหินโสโครกนั่นทิ้งไปเหอะ สงสารชาวโลก"

"มันเป็นสไตล์...."

อะตอมมองเนตรดาวและบาสที่พูดคุยกันอย่างสนิทสนมออกรสออกชาติ เธอเหมือนหลุดออกมาอยู่นอกวงโคจร

อะตอมได้แต่นั่งเงียบๆมองออกไปนอกตัวรถตลอดทาง

รอยยิ้มของบาสและเนตรดาวยกสูงขึ้น ทั้งสองหันมามองหน้ากันอย่างรู้ความหมาย

"ปี๊ด!!!!"

เสียงแหลมสูงของนกหวีดดังขึ้นเพื่อบอกว่าหมดเวลาในครึ่งแรกของการแข่งขัน

เนตรดาวเดินเข้ามาในโรงเรียนพอดิบพอดีที่นักกีฬาในสนามเดินมานั่งพัก

"บาสแกไม่ไปซ้อมเหรอ" เนตรดาวชี้ไปยังกลุ่มนักเรียนชายม.ปลายในสนาม

ซึ่งทั้งหมดเป็นเป็นสมาชิกของพรรคสีฟ้ารวมไปถึงเธอ บาสและอะตอม

ซึ่งไม่รู้ว่าเป็นโชคดีหรือเวรกรรมอะไรสักอย่าง ข้าวฟ่างเองก็อยยู่สีฟ้าเช่นเดียว และยังรวมไปถึงยูกับไมตรีอีกด้วย

"ลาออกแล้ว เบื่อขี้หน้าคน" บาสปรายตาไปมองไมตรีที่นั่งเอนหลังพิงกรงเหล็กของสนามฟุตบอล เนตรดาวเองก็เข้าใจดี หลังจากละครเวทีเมื่อวานซืน บาสเองก็แอนตี้รุ่นพี่ที่เรียนห้องเดียวกับข้าวฟ่างเป็นที่เรียบร้อย

"แต่แกต้องทำกิจกรรมกีฬาสีนะเว้ย ออกจากทีมฟุตบอลแล้วแกจะไปทำอะไร ขึ้นสแตนด์เชียร์เหรอ...บ้าน่า"

"คนหล่อก็ต้องเล่นอะไรที่มันเท่ๆดิวะ"

"วิ่งเปี้ยวเหรอบาส" อะตอมถาม

"บ้องหูสักทีดีมั้ย เล่นบาสน่ะรู้จักมั้ย บาส........" บาสใช้สายตาอีกอย่างจ้องมองอะตอม จนเจ้าตัวต้องก้มหน้าหนี

"นี่ๆๆๆอย่ามาจีบกันตรงนี้ ไปนัั่งรอตรงนู้นเลยไม่ร้อนไปๆ ซื้อน้ำให้ด้วย เราไปเอาถังอุปกรณ์มาก่อน" พูดจบเธอก็เดินดุ่มๆไปเบิกเอากับภารโรงที่มาอยู่เวรในวันเสาร์ 

เนตรดาวแกล้งเดินอ้อมไปทางหอประชุมก็เห็นคุณหนูข้าวฟ่างผู้บอบบางพร้อมกับเพื่อนของเธออีกหนึ่งคนนุ่งเดรสสีชมพูหวานมาล้างหอประชุม 

หากใครผ่านไปผ่านมาอาจมองเป็นนางซินที่โดนแม่เลี้ยงใจยักษ์ใช้ให้มาทำงานงกๆๆๆก็เป็นได้ แต่ความจริงแล้วไม่ใช่เลย

นี่....นางเอกอยู่ในชุดบอลลิเวอร์พูลสีแดงแป๊ดนี่

"มาพี่ช่วยถือ" ยูวิ่งตามเนตรดาวออกมา เขารีบปลีกตัวออกมาทันทีที่เห็นเด็กสาว

"อุ๊ย! ไม่เป็นไรค่ะพี่ยู เนตรถือเอง" เธอพยายามจะแย่งถังคืนแต่ไม่เป็นผล

"เอาน่า ถือว่าพี่ไถ่โทษวันนั้นที่ไปช่วยเนตรไม่ทัน"

"เรื่องมันผ่านไปแล้วช่างเถอะค่ะ ที่สำคัญเนตรก็ไม่ได้เป็นอะไรกับพี่ พี่ไม่ต้องมาดูแลเนตรขนาดนี้ก็ได้ "

"งั้นก็เป็นซะสิ พี่จะได้ดูแล..."

"ปึง!!" 

เป็นเสียงลูกบอลโดนเตะอัดเข้ากับประตูหอประชุมด้านข้าง เนตรดาวและยูหันไปมองพบว่าเป็นไมตรี เขากำลังเดินไปเก็บฟุตบอลใบเมื่อครู่

"เป็นเหี้ยไรไอ้ไม!! กูตกใจหมดเลย"

"เริ่มครึ่งหลังแล้ว"ไมตรีพูดเสียงเบา ใบหน้าไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ

"อ้าวเหรอ เนตรงั้นพี่ไปก่อนนะ" เนตรดาวพยักหน้ารับถังกลับมา มองยูเดินกลับเข้าสนามไปพร้อมไมตรี ข้าวฟ่างเองก็ออกมาดูเพราะเมื่อครู่ในระหว่างที่ขัดพื้นอยู่นั้น พวกเธอได้ยินเสียงจนต้องเดินออกมาดู

ข้าวฟ่างและเนตรดาวประสานสายตากัน เนตรดาวแค่นเสียงฮึออกมา ก่อนจะสะบัดหน้าเดินจากไป

"ไม่เป็นไรนะแนน" ข้าวฟ่างหันไปถามเพื่อนสนิทของเธอที่มาช่วยทำความสะอาดในวันนี้ ดวงตาของแนนแดงก่ำ เธอพยายามกลั้นน้ำตาบังคับไม่ให้ตัวเองร้องไห้

"เราเกลียดมันฟ่าง" แนนพูดเสียงสั่น

"เราก็เหมือนกัน...." ดวงตาของข้าวฟ่างฉายแววรังเกียจออกมาเมื่อหันไปมองทางที่เนตรดาวเดินจากไป

"เนตรมากินข้าวมา เนตรมามาๆๆๆ " บาสเอากระดูกไก่ใส่กะละมังข้าวหมา ก่อนจะเคาะเรียกเนตร ชื่อหมาที่เพิ่งตั้งสดๆร้อนๆซึ่งมันกำลังเดินอยู่บริเวณนั้น

"โป๊ก!!"

"โอ๊ย!! เนตร!!"

ขันสีเหลืองลอยละลิ่วออกมาจากหอพระร่อนลงบนหัวบาสพอดิบพอดี

บาสหยิบขันขึ้นมาอย่างเหลืออดก่อนจะเดินดุ่มๆตรงไปหาเนตรดาวที่ทำความสะอาดหอพระเสร็จแล้วกำลังเก็บของใส่ถัง

ไม่ใช่เนตรดาวตัวที่กำลังกินกระดูกไก่....

อะตอมมองตามแผ่นหลังของบาสไป

"เฮ้อ....ไปหาเนตรอีกแล้ว" อะตอมพึมพำกับเจ้าหมาที่บาสเรียกมากินไก่เมื่อครู่ มือเล็กๆของเธอจัดการเก็บเศษซากของข้าวเหนียวไก่ทอดที่บาสซื้อมากิน เธอหยิบทิชชู่ออกมาพับเป็นแผ่นเล็กๆทำเป็นที่รองแก้วน้ำให้เพื่อนร่วมห้อง และเช็ดทำความสะอาดโทรศัพท์ที่มีแต่คราบน้ำมันทอดไก่ให้

ตอนนี้เธอเริ่มจะเชื่อบาสบ้างแล้ว

มันเป็นสไตล์....

สไตล์ที่ค่อนข้างสกปรก

ผู้ชายอะไรหล่อดีอยู่หรอก แต่ก็นะ.....สกปรกจนสร้างเป็นสไตล์ของตัวเองมาได้ 

ถือว่าไม่ธรรมดา

"นั่งใจลอยอะไรอยู่จ้ะน้องอะตอมคนงาม" เนตรดาวเดินมานั่งลงข้างกายก่อนจะใช้มือเชยคางของเพื่อนสนิทเหมือนที่พระเอกเกาหลีชอบทำกับนางเอกเวลาจะจูบกัน

"อ้อ เปล่า เราแค่คิดอะไรเพลินๆน่ะ ว่าแต่เสร็จแล้วเหรอ กลับบ้านกันเถอะ"

"เสร็จแล้ว อะไรกัน ออกนอกบ้านทั้งทีจะรีบเข้าบ้านไปไหน" เนตรดาวตอบ

"นั่นน่ะสิ จะรีบกลับไปไหน" บาสเองก็เห็นด้วย

"ไปดูหนังกันเอามะ" เนตรดาวชวนอะตอม

"ก็ดีนะ ไม่ได้ดูนานละ"

ทันทีที่อะตอมตกลงเนตรดาวก็หันไปสบตากับบาสอย่างรู้ความหมายอีกครั้ง

บาสขับรถพาเพื่อนร่วมชั้นทั้งสองมาที่ห้างดังไม่ไกลจากโรงเรียนสักเท่าไหร่ ซึ่งตลอดทางเนตรดาวโวยวายเสียงดังลั่นรถมาตลอดทางเรื่องใบขับขี่

"โอ๊ย ไอ้บาสไอ้ชั่ว ไม่มีใบขับขี่ก็กล้าเอารถออกมาขับเนอะ"

"เหอะน่า โวยวายไรนักหนาวะ เราขับเป็นตั้งแต่สิบสามละ ไม่ชนใครหรอก อย่าให้ตำรวจเรียกก็พอ"

"ดูไว้เลยนะอะตอมผู้ชายแบบไอ้บาสน่ะเอาทำแฟนไม่ได้หรอก ไม่มีความรับผิดชอบต่อสังคม" บาสถลึงตาใส่เนตรดาว และเหมือนเขาจะพูดอะไรบางอย่างแต่ไม่พูดเมื่อหันไปมองอะตอม

"ดูเรื่องอะไรดีน๊า......" ทั้งสามคนมายืนดูตารางฉายหนังพลางครุ่นคิด

"มาดูหนังเหรอพี่ขอดูด้วยสิ" ทั้งสามหันไปมองตามเสียงที่แสนจะคุ้นเคย

"พี่ยู..." เนตรดาวเอ่ยออกมาเสียงเบา เธอมองเลยไปถึงข้างหลังของรุ่นพี่

เธอเห็นไมตรี ข้าวฟ่าง และพี่แนนรุ่นพี่ที่อยู่ชมรมเดียวกันกับเธอ

ฮึ!! มากันเป็นคู่เลยนะ

เนตรดาวบ่นในใจ แต่ข้างในกลับวูบเหวงอย่างประหลาด....ใจมันสั่นแบบแปลกๆ

"ว่ายังไง ดูเรื่องอะไรกัน พี่ขอดูด้วยนะ"

เนตรดาวกับบาสหันมาสบตากันก่อนจะตอบออกไปพร้อมกัน

"ไม่ได้!!/ไม่ได้!!"

....................................................................


ใจมันสั่นๆใช่มั้ยนุ้งเนตร ป้าก็เป็นเหมือนกัน ใจก็สั่นมือก็สั่นเวลาไม่ได้กินหมาก

เห็นซัมติงในตอนนี้กันมะ...เชื่อว่ารีดหลายๆคนเดาทางไรท์ได้นะ

ปวดหัวกับนิยายวัยรุ่น....ป้าจะไม่รอดแล้วหลานเอ๊ย








แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}