ปลาวาฬผู้อ้วนกลม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep 3 : ไอดี

คำค้น : ความลับของผม...คือเขา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 33

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ธ.ค. 2561 00:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep 3 : ไอดี
แบบอักษร

ร้านโพธิสลวย

"พ่อครับ..ทำไมถึงเป็นร้านนี้ล่ะครับ"ผมถามด้วยความไม่เข้าใจเพราะตอนที่ผมกลับไปถึงบ้านก็โดนพ่อไล่ไปเปลี่ยนชุดแล้วพามากินข้าวนอกบ้าน พอมาถึงร้าน ชื่อร้านก็ดันเหมือนนามสกุลไข่ตุ๋นอีก

"ร้านของคนรู้จักน่ะ เขาเชิญมา"พ่อพูดก่อนจะลงจากรถไป ผมก็ตามท่านไป พ่อผมน่ะ เป็นเจ้าของบริษัทขายส่งเนื้อสัตว์ ให้ร้านอาหารต่างๆ และยังเป็นเจ้าของบริษัทส่งออกน้ำมันอีก ผมนี่เคารพ นับถือ ในความ ขยัน มานะ ของพ่อจริงๆ ผมเลยตั้งใจเรียน จนสอบติดม.ปลายที่โรงเรียนชื่อดัง ได้เรียนห้องอันดับต้นๆ และก็ได้เจอกันไข่ตุ๋น...เรื่องราวของผมตอนนั้นคล้ายๆกันกับพ่อผมเลย ต่างกันแค่พ่อไม่ได้ทำให้แม่เกลียดพ่อ ไม่เหมือนผมที่ทำให้เขาเกลียด..ทุกวันที่ผมไปแลกเปลี่ยนที่อเมริกา ผมคิดถึงแต่ไข่ตุ๋น เวลาผมเดินเที่ยวเล่นที่ไหนแล้วเจอเครื่องเขียนน่ารักๆ ผมก็ซื้อเก็บไว้ เผื่อว่า...ผมจะได้มีโอกาสให้ของขวัญไข่ตุ๋น แต่พอกลับมา..ก็เริ่มต้นได้ไม่ดีเลย เห้ออ

"ยินดีต้อนรับครับ คุณอภิวัฒน์" ผู้ชายคนหนึ่งเดินตรงมาทางพ่อผมพร้อมกับทักทายอย่างเป็นกันเอง ผมมอองไปรอบๆร้าน บรรยากาศให้ความเป็นธรรมชาติมาก ในตัวร้านทำด้วยไม้เกือบทั้งหมด มีบันไดขึ้นชั้นสองกับทางไปที่นั่งหลังร้าน มั้ง ผมคิดว่า

"อ้าว คุณอนัน ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ" พ่อผมทักทายกลับ ผมมองไปรอบๆร้าน ร้านนี้มีนักร้องด้วยหรอเนีี่ย

"นั่นใช่โอมเล็ตรึเปล่า โตขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย" พ่อผมพูดพร้อมกับมองตรงไปที่เดียวกันกับผม

"ใช่ครับ นั่นใช่ภูผารึเปล่าครับ โตมาหล่อนะเนี่ย"คุณอนัน พูดขึ้น ผมได้แต่ยิ้มแห้งๆใส่ พอสังเกตุดูดีๆ ร้านนี้ก็คนเยอะนะเนี่ย เพียงแค่จับวางโต๊ะกับของในร้านเพื่อให้ร้านดูกว้าง ไม่อึดอัด

"ใช่แล้วครับได้เชื้อพ่อมาครับ555"พ่อและคุรอนันหัวเราะคิกคักกันก่อนที่จะพูดอะไรต่างๆนานา ตามประสาผู้ใหญ่พลางเดินตรงไปยังโต๊ะอาหาร โต๊ะที่คุณอนันเลือกให้นั้นอยู่ข้างนอกครับ ได้เห็นธรรมชาติยามเย็นใกล้พลบค่ำพอดีเลย บรรยากาศดูโรแมนติกดีจริงๆ และถัดจากนี้รั้วที่กั้นตัวร้านไปก็เป็นบึงใหญ่ๆ มีสะพาน ทางเดินให้เดินเล่นด้วย  มองไปไกลๆนั่นน่าจะเป็นบ้านของคุณอนันเขา

"อยากทานอะไรสั่งได้เลยนะครับ เดี๋ยวผมขอตัวไปทำอาหารก่อน"คุณอนันพูดหลังจากที่คุยกับพ่อผมเสร็จ

"ผา อยากกินไรสั่งเลยนะลูก"พ่อผมพูดขึ้นพร้อมกันนั่่งลงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็คงานบริษัทตามปกติที่เขาทำ ผมนั่งลงหยิบเมนูมาอ่านก่อนที่จะเห็นเมนูที่ผม..อยากกินมาก.. ไข่ตุ๋น  เห้ยย หมายถึงคนจริงๆ เอ้ย ของกินน่ะครับ 

"รับอะไรดีครับ"เสียงที่ดูคุ้นหูดังขึ้น ผมรีบเงยหน้าจากเมนูอาหารแล้วมองไปทางต้นเสียง ไข่ตุ๋น ตัวเป็นๆอยู่ตรงหน้าผม พร้อมผ้ากันเปื้อนสีชมพูอ่อนที่ทับชุดนักเรียนอยู่ น่ารัก..

"ไข่ตุ๋น..."ผมเผลอพูดออกไป ไข่ตุ๋นมองหน้าผมแบบงงๆ น่ารักเกินไปแล้ว

"เอาไข่ตุ๋น"ผมพูดก่อนจะรีบหันมาสนใจเมนูอาหารต่อ ผมแอบชำเลืองมองไข่ตุ๋นที่เขียนเมนูที่พ่อผมสั่งอยู่ รูปร่างของไข่ตุ๋นมันบอบบางมาก เอวคอดเล็กจนทำให้ก้นดูใหญ่ แต่ผมว่าก็ใหญ่อยู่นะครับ น่าจะเต็มไม้เต็มมืพอดี.. เอ๊ะ ตะกี้ผมพูดอะไรนะ

"เอาอะไรเพิ่มอีกมัั้ยครับ"ไข่ตุ๋นถาม พร้อมกับชำแลงมามองผม เอ๊ะ มองผมหรอ.. ผมยิ้มให้ ไข่ตุ๋นก็หันหน้ากลับทันที

"ต้มยำกุ้งอีกที่ละกัน"ผมพูดขึ้นก่อนที่จะวางเมนูลง ผมมองไข่ตุ๋นทุกการกระทำ ก่อนที่ไข่ตุ๋นจะเดินกลับไปในร้าน กะไว้แล้วว่านี่ต้องเป็นร้านของครอบครัวไข่ตุ๋น ผมนั่งเหม่อ

"ลูกเหม่ออะไร"พ่อผมถามขึ้นทั้งๆที่ยังเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ไปมาอยู่ ผมก็คิดหาข้อแก้ตัวสิครับ พ่อไม่ชอบให้ผมเหม่อลอย

"เปล่านิครับ.."พ่อมองหน้าผมด้วยสายตาคาดคั้น เห้อ... ไม่เคยจะโกหกพ่อได้เลย

"ลูกชอบไข่ตุ๋นหรอ พ่อรู้ว่าที่อเมริกาเรื่องชายรักชายมันเป็นปกติ แต่ที่ไทยมันไม่เหมือนกัน.."

"ผมรู้ว่าที่ไทยยังไม่เปิดอกยอมรับอย่างจริงจัง.. แต่พ่อครับ มันชอบไปแล้ว" ผมรีบตัดบทพ่อทันที ผมรู้ว่าพ่อจะร่ายยาวทุกอย่างที่พ่อรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ พ่อผมไม่ถือที่ผมเป็นเกย์ ไม่สิ ไบ เพราะผมชอบทั้งหญิงและชาย ครอบครัวผมก็เหมือนกัน ไม่ถือเรื่องพวกนี้ เพราะเป็นเรื่องปกติธรรมดาสำหรับครอบครัวผม

"พ่อแค่เป็นห่วงลูก พ่อห่วงว่าครอบครัวฝั่งนั้นจะรับไม่ได้"พ่อผมเริ่มพูดอะไรแปลกๆ ซึ่งมันแปลกที่พ่อจะพูดถึงเรื่องครอบครัวของไข่ตุ๋น

"พ่อหมายความมว่าไง"ผมก็ถามไปตรงๆ แน่สิ จะอ้อมทำไม ไม่อ้อมเดี๋ยวไม่รู้เรื่องพอดี

"แกยังไม่รู้สินะ.. คุณย่าของแกรักไข่ตุ๋นมาก ตอนแกอยู่อเมริกา ย่าแกก็ถามหาแต่ไข่ตุ๋น แต่พ่อไม่มีช่องทางติดต่อเขาเลย ย่าแกบอกให้พ่อมาขอไข่ตุ๋นบ้านนี้ไปเป็นลูกสะใภ้เลยด้วยซ้ำ พ่อบอกย่าแกว่าไงรู้มั้ย...." พ่อผมเว้นช่วงไป ผมหันไปข้างหลัง อ่อ ไข่ตุ๋นมาพอดี เขาถือถาดอาหารเดินมาพร้อมเด็กเสิร์ฟอีกสองสามคน ผมกับไข่ตึ๋นสบตากันพักหนึ่ง ก่อนที่ไข่ตุ่นจะวางถาดอาหารแล้วนำอาหารออกมาวางบนโต๊ะ

"นี่.. ไข่ตุ๋น ครับ.." ไข่ตุ๋นพูดก่อนจะหันหลังกลับเข้าครัวไปเหมือนเดิม ผมมองถ้วยไข่ตุ๋นข้างหน้า หน้าตามันน่าทานมาก..เหมือนคนเสิร์ฟ เอ๊ะ..ไม่ใช่ๆๆ นั่นอะไร เหมือนจะมีกระดาษอะไรถูกถ้วยไข่ตุ๋นทับอยู่ ผมหยิบออกมาดู...


'kaiiT00n256'

​ไอดี... เชี่ย ผมควรคิดยังไง.. อ่อย หรอ

"อะไรภูผา รีบกิน เดี๋ยวจะไม่อร่อยนะ"พ่อผมบอกก่อนจะตักนั่นนี่กิน ผมเองก็หิวเหมือนกัน งั้นกินก่อนละกัน

.

.

.

.

.

.

-ด้านของไข่ตุ๋น-

อ๊ากกกกก นี่ผมทำอะไรลงไป เขาก็รู้หมดสิว่าผมอ่อยเขา OMG ทำไงดี แย่ละๆๆๆ แล้วพรุ่งนี้ผมจะมองหน้ามันยังไง.. ไม่สิ มันจะมองผมยังไง.. 'แกนี่โคตรอ่อย เอาไอดีให้ลูกค้าทุกคนเลยรึเปล่า' หรือว่า 'อะไร หลงเสน่ห์ฉันหรอ ไอ้ลูกแกะ' อ๊ากกกก ไม่ๆๆๆ


ตื๊งๆ


เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์.. โอ้ขุนพระ

POoPaH : นายเอาไอดีไว้ใต้ถ้วยน่ะ

POoPaH : เราขอโทษเรื่องในตอนนั้นด้วยนะ เราไม่ได้ตั้งใจ

POoPaH : หวังว่าเราจะได้กลับมาเป็นเพื่อนกัน...ไม่สิ เป็นอย่างอื่นดีกว่า


อย่างอื่น?? อะไรวะ งง มันจะสื่ออะไรกันแน่... โว้ยยยย ทั้งอาย ทั้งงง ทั้งเขิน ไม่ไหวแล้ววว




--------------------------------------------

ห่างหายไปนาน ไรต์ไปเรียนมาาาา

เศร้าาา ใกล้สอบมิดเทอมแล้วววว

ขอโทษคนอ่านทุกคนด้วยน้าาา

แต่ต่อจากนี้เราจะพยายามอัพบ่อยๆ บ่อยเท่าที่จะบ่อยได้

ขอบคุณที่ยังติดตามกันนะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น