กัณฑ์กนิษฐ์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 2 (1) หายใจลำบาก

ชื่อตอน : บทที่ 2 (1) หายใจลำบาก

คำค้น : กัณฑ์กนิษฐ์,นิยาย,โรแมนติก,ไลต์ออฟเลิฟ,เถื่อน,มหาเศรษฐี,หวานแหวว,หวานซึ้ง,น่ารัก,พระเอก,นางเอก

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 709

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ธ.ค. 2561 00:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 (1) หายใจลำบาก
แบบอักษร

​สู้ๆ นะหอม

ปล.พรุ่งนี้จะเก็บตัวทำงานอีก 1 วันค่ะ วันนี้เลยอัปเช้ามืด สาวๆ จะได้ไม่รอกันเก้อเนอะ จุ๊บๆ

*******************************

บทที่ 2 (1) หายใจลำบาก

                   ามสายัณห์ มะลิหอมก้าวผ่านเข้าไปในประตูห้องพักส่วนตัวของท่านชายคาร์โลมัน บานประตูที่ทั้งหนาและหนัก ใหญ่ทะมึนแต่งดงามวิจิตรด้วยลวดลายงานฝีมือซึ่งประเมินมูลค่าไม่ได้บริเวณกรอบประตู ถูกเปิดออกเพื่อมะลิหอม และปิดลงเมื่อเธอก้าวพ้นเข้าไปในห้อง

                   หญิงสาวเกิดความรู้สึกหนาวเยือกในอก ภายในห้องของท่านชายคาร์โลมัน กว้างขวาง แม้กระทั่งเพดานก็ยังงดงามจนหาข้อติติงไม่ได้ เพราะมันคือสถานที่ประทับของเชื้อพระวงศ์สูงศักดิ์ระดับผู้ปกครองประเทศ หรือจะบอกว่าท่านชายคาร์โลมันเป็นเจ้าของประเทศซัคคาเวียก็คงไม่ผิดนัก

                   อาการหายใจติดขัด โหวงเหวงในอก แต่ต้องควบคุมไว้จนสุดความสามารถ เกิดขึ้นกับมะลิหอมเสมอเมื่อต้องเผชิญหน้ากับบุรุษที่มีอำนาจและมั่งคั่งที่สุดในประเทศซัคคาเวีย ท่านชายคาร์โลมันเป็นคนดุ ถึงจะไม่เคยเกรี้ยวกราดใส่เธอ แต่บุคลิกดุดันของท่านชาย ก็ทำให้คนรอบข้างวางตัวลำบาก

                   มะลิหอมเคยถูกท่านชายตำหนิสองหรือสามครั้ง แม้เธอจะพยายามระวังตัวทุกฝีก้าวแล้ว แต่เธอเป็นมนุษย์ย่อมสามารถผิดพลาดได้ ท่านชายหนุ่มทำให้เธอรู้สึกว่าแม้แต่การหายใจของเธอ ก็ยังเป็นเรื่องที่ควบคุมได้ยากเมื่ออยู่ใกล้ชิดกับเขา

                   มะลิหอมย่อตัวลงถอนสายบัวเพื่อแสดงความเคารพต่อท่านชายคาร์โลมัน ถึงแม้ว่าเจ้าของร่างสูงแกร่งที่ถูกปกคลุมด้วยเสื้อคลุมสีดำทอลวดลายพิเศษ ซึ่งยิ่งขับเน้นสง่าราศีของเขาให้องอาจและโดดเด่นจะยืนหันหลังให้เธอก็ตาม

                   แต่เมื่อหญิงสาวย่อตัวลง เสียงเสียดสีของอาภรณ์แผ่วเบานั่นก็เพียงพอที่จะทำให้ท่านชายหนุ่มหมุนกายหันกลับมา มะลิหอมสวมชุดสีชมพูอ่อนหวาน เนื้อผ้าที่ตัดเย็บชุดของเธอนั้นพลิ้วนุ่ม ทิ้งตัวไปตามเรือนกายอ้อนแอ้นบอบบาง

                   แขนเสื้อยาวจรดข้อมือมีระบายตรงช่วงปลายข้อมือเล็กน้อย ประดับด้วยกระดุมซึ่งทำจากมุก บริเวณใต้อกของชุดมีสายรัดซึ่งเป็นผ้าขนาดกว้างหนึ่งฝ่ามือ ผูกเป็นโบด้านหลัง ชายกระโปรงทิ้งตัวยาวจรดพื้น ยามเธอเคลื่อนไหวร่างกาย ร่างนั้นก็ยิ่งนุ่มนวลราวกับว่าเธอไม่ได้ยืนอยู่บนพื้นเช่นเดียวกับเขา

                   มะลิหอมย่อตัวลงแล้วก็ดึงร่างอ้อนแอ้นขึ้นช้าๆ หญิงสาวประคองกล่องทรงสี่เหลียมผืนผ้าสีดำขลิบด้วยสีทองวาววับงามจับตาขนาดใหญ่มาด้วย หลังทำความเคารพชายหนุ่ม หญิงสาวเดินไปวางกล่องลงบนโต๊ะใกล้ๆ และก็ยืนตัวตรงประสานมือไว้ด้านหน้า

                   “สวัสดียามค่ำค่ะท่านชาย”

                   น้ำเสียงของเธอนุ่มเย็น ท่านชายคาร์โลมันเดินมาหยุดยืนตรงหน้ามะลิหอม หญิงสาวเกือบสะดุ้งแต่ยังดีที่ควบคุมตัวเองได้ทัน จึงยังวางท่าเฉยเมยอยู่ได้ สาเหตุของอาการตระหนกนั่น ก็เพราะแผ่นอกบึกบึนที่มะลิหอมมองเห็นผ่านสาบเสื้อคลุมที่แยกออกจากกัน

                   แผ่นอกของท่านชายคาร์โลมันปราศจากไขมันส่วนเกิน มันเหมือนกับแผ่นหินอย่างไรอย่างนั้น เข้มแข็งและกว้างขวางมาก ใช่ว่ามะลิหอมจะไม่เคยสัมผัส เธอต้องวัดตัวท่านชายหลายครั้ง แต่ไม่เคยมีสักครั้งที่จะควบคุมอาการประหม่าได้

                   ท่านชายเป็นบุรุษคนเดียวที่เธอต้องสัมผัสร่างกาย นั่นก็เพราะมะลิหอมมีหน้าที่ดูแลท่านชายโดยเฉพาะ ถ้าหากเป็นบุรุษคนอื่นที่โรสแมรี่เฮาส์ต้องดูแล เธอสามารถออกคำสั่งให้พนักงานในความดูแลของเธอจัดการเรื่องนี้ได้

                   เรือนกายของท่านชายคาร์โลมัน ใช่ว่าจะมีใครสามารถแตะต้องได้อย่างง่ายดาย ยิ่งปรนนิบัติใกล้ชิดก็ยิ่งประหม่า กฎการดูแลท่านชายคาร์โลมันยาวนับร้อยข้อ แม้แต่รายละเอียดจุกจิกก็ยังถูกระบุลงไป แต่ตัวของท่านชายเองนั่นเหมือนจะไม่ใส่ใจเรื่องพวกนี้สักเท่าไร

                   แต่คนที่ปรนนิบัติดูแลจะไม่ใส่ใจก็คงไม่ได้ นอกจากนี้มะลิหอมยังรู้สึกว่าท่านชายไม่ค่อยพึงพอใจเธอสักเท่าไร หรือจะพูดง่ายๆ ว่าไม่ชอบหน้าเธอก็คงไม่ผิดนัก เพียงแต่การกล่าวออกมาตรงๆ อาจทำให้เธอได้รับโทษ เพราะเท่ากับการเป็นการใช้วาจาใส่ร้ายท่านชายผู้สูงศักดิ์

                   คงเป็นเพราะมะลิหอมสนิทสนมถึงขั้นเป็นเพื่อนรักของท่านหญิงครองขวัญ หลายครั้งที่เธอต้องมีส่วนในสถานการณ์ของท่านหญิงครองขวัญ ซึ่งเป็นเรื่องที่ท่านชายคาร์โลมันไม่ชอบใจนัก แต่เพราะท่านหญิงเป็นน้องสาวคนโปรด ความไม่พอใจนั้นจึงถูกเบี่ยงเบนมายังมะลิหอมด้วยคำถามว่าทำไมเธอถึงไม่รู้จักห้ามปรามท่านหญิงครองขวัญ

                   ความรู้สึกชอบหรือไม่ชอบนั่น บางเวลาไม่จำเป็นต้องกล่าวออกมา แต่รัศมีบางอย่างที่เปล่งออกจากตัว ก็สามารถทำให้อีกฝ่ายรู้สึกได้ มะลิหอมจึงต้องระมัดระวังเป็นพิเศษเมื่ออยู่ตรงหน้าท่านชายคาร์โลมัน เหมือนกับในวันนี้ที่หญิงสาวต้องมาที่นี่พร้อมกับชุดที่จะใช้ในสนามประลอง

                   มีกฎระบุไว้ชัดเจนเกี่ยวกับข้อกำหนดของการประลอง เท่ากับว่าโบโลวิคจะได้หายใจต่อไปอีกหนึ่งวัน ในสนามการประลอง จะมีอาวุธให้เลือกใช้ทั้งหมดสามประเภท การประลองจะแบ่งออกเป็นสามสนาม ถ้าหากคู่ประลองสามารถประคองชีวิตผ่านแต่ละสนามไปได้

                   สนามแรกคือการประลองด้วยดาบ สนามที่สองคือการประลองด้วยหอก และสนามที่สามคือการประลองด้วยมีดสั้น มะลิหอมต้องจัดเตรียมชุดอย่างเร่งด่วน ชุดสำหรับสวมในสนามประลองมีการตัดเย็บไว้ล่วงหน้า แต่เป็นครั้งแรกที่ท่านชายคาร์โลมันจะได้สวมหลังจากขึ้นรับตำแหน่งผู้ปกครองประเทศซัคคาเวีย นั่นก็เพราะโบโลวิคเป็นคนแรกที่กล้าท้าประลอง

                   “จัสมิน ทำงานของเธอสิ”

                   มะลิหอมต้องเงยหน้าขึ้นเพื่อสังเกตอารมณ์บนใบหน้าเรียบเฉยของเขา การเอาแต่ยืนก้มหน้าเป็นเรื่องเสียมารยาทต่อท่านชายคาร์โลมัน แต่การจ้องมองที่มากเกินพอดี ก็อาจกลายเป็นการมองอย่างจาบจ้วงไม่ให้เกียรติได้เหมือนกัน

                   “ขออนุญาตค่ะท่านชาย”

                   มะลิหอมกล่าวขออนุญาต แล้วก็หันไปเปิดกล่องซึ่งเธอจัดชุดประลองสำหรับให้ชายหนุ่มลองสวม หญิงสาวเปิดกล่องอย่างแช่มช้อย การเคลื่อนไหวของเธอนุ่มนวล ละมุนละไม มะลิหอมทำเหมือนกับว่าสายตาของท่านชายไม่ได้สร้างปัญหาให้กับเธอ

********************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น