Fahana

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.1(100%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ธ.ค. 2561 11:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.1(100%)
แบบอักษร

เดินทาง

ณ บ้านบนเขาที่ห่างไกล

“ยาย เดนอยากเรียนหนังสืออ่ะ”เสียงของเด็กหนุ่มผิวขาวตัวน้อยพูดขึ้นขณะที่กำลังเก็บผักไปขายอยู่

“เอ็งจะไปได้ยังไงแถวนี้ก็ไม่มีโรงเรียน ข้าเองก็ไม่มีเงินจะส่งให้เอ็งเรียนหนังสือเหมือนกัน”ยายตอบด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่ายกับความคิดเดิมๆของหลานชาย ทั้งที่รู้ว่าบ้านของเขาแทบไม่มีเงิน ต้องอดมื้อกินมื้อเดินทางลงเขาไปขายผักเพื่อประทังชีวิต ก็ยังอยากที่จะเรียนหนังสือเหมือนเด็กคนอื่นที่มีเงิน

“งั้นเดนจะเข้าเมืองไปหางานทำ”เด็กชายเสนอความคิด นั่นเป็นหนึ่งสิ่งที่เขาอยากทำคือการเข้าเมือง ไปหางานทำเหมือนที่คนอื่นๆเขาที่กัน

“เอ็งนี่ล่ะก็ มันอันตรายนะ ในเมืองน่ะ มีทั้งรถ แล้วก็คนไม่ดีจะคอยจับตัวเอ็งไปนะ”ยายกล่าวเตือน ยายจะบอกกับเขาเสมอว่า เมืองเป็นที่ที่อันตราย มีแต่คนไม่ดีและสิ่งที่น่ากลัว แต่ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ มันยิ่งทำให้เดนอยากไปสัมผัสเองซักครั้ง....


วันเวลาผ่านไป

เมื่อหน้าแล้งมาเยือนพืชผักที่ปลูกไว้ก็ไม่ขึ้นตามฤดูกาล ทำให้ยิ่งอดอยากมากขึ้นไปอีก คราวนี้ตายายจึงต้องทำใจส่งเดนออกไปทำงานในกรุง เพราะขืนอยู่ที่นี่ต่ออาจทำให้เดนและพวกเขาอดตาย

“เดนไปแล้วนะ ตายาย”เด็กน้อยกอดลาตายายที่เลี้ยงเขามาตั้งแต่เล็ก แล้วขึ้นรถที่พาคนเขาเมือง เดนเป็นเด็กที่แข็งแรงเขาคิดว่าความสามารถแบบเขาจะไปเป็นกรรมกร ถึงเงินเดือนจะไม่เยอะแต่ก็ใช้พลังของเขาดีกว่าใช้ความรู้ที่เขาไม่มี ในรถเขาได้แต่นั่งนิ่งและหลับเป็นบางช่วง ในรถมีคนอัดแน่นเต็มไปหมด ส่วนใหญ่ก็จะรุ่นราวคราวเดียวกันเดน เด็กพวกนี้ดูตื่นเต้นที่จะได้เข้ากรุงเหมือนกันเดนแต่เขาตื่นเต้นคนละแบบ เด็กพวกนี้ตื่นเต้นที่จะได้เที่ยว แต่เขาตื่นเต้นที่จะหางานทำ


เมื่อเดินทางมาถึงเดนเดินลงจากรถด้วยอาการมึนๆ การนั่งรถนานๆทำให้เขามึนหัวเอามาก ที่นี่มีที่พักให้เป็นห้องเล็กๆหนึ่งห้อง และ หางานให้เดนเดินไปดูงานเขาตั้งใจหางานที่เป็นเกี่ยวกับการใช้แรงงานเป็นอย่างแรก แต่หางตาดันไปสดุดกับป้ายสมัคงานอันหนึ่ง เงินเดือนดีมากแถมยังรับวุทป.6ของเขาอีกด้วย เดนยิ้มร่าแล้วไปตามสถานที่นั้นทันที

ณ ผับชื่อดังXXX

ชายหนุ่มร่างสูงเรือนผมสีเข้มนั่งจ้องแก้วไวน์ราคาแพงอยู่ เขากำลังเบื่อกับอะไรเดิมๆที่เขาเจออยู่ สำหรับชายหนุ่มอายุน้อยอย่างเขาการเปลี่ยนคู่ควงบ่อยเป็นเรื่องธรรมดา

ก็นานๆทีจะกลับมาไทยนี่

แต่ช่วงนี้เขายังไม่เจอคู่ขาที่ถูกใจใหม่ ทำให้เขาต้องอยู่กับ’เจแปน’หนุ่มน้อยที่เป็นคู่ขานานที่สุดของเขา บางครั้งเขาก็เบื่อที่ต้องพาเจแปนไปเดินห้างหลังมีอะไรกัน ทำไมไม่ให้ยัดเงินแล้วไล่กลับบ้านไปก็ไม่รู้

“ขอโทษนะครับ ร้านนี้รับสมัคพนักงานใช่ไหมครับ”เสียงของเด็กหนุ่มตัวน้อยดังขึ้นเรียกความสนใจให้เขาได้ทันที ชายหนุ่มมองคนตรงหน้าด้วยความหลงไหล เขาไม่เคยเจอใครตรงเสป็คเขาขนาดนี้มาก่อน ผิวขาว ตัวบางเล็ก ดวงตาสีน้ำตาลธรรมชาติตัดกับสีผมสีส้มอ่อนของเขาได้ดี มาเฟียหนุ่มยกยิ้มอย่างพอใจ ในใจก็คิดหาวิธีได้เด็กคนนั้นมาครอบครอง

ด้านเดนมาร์ค

“ใช่แล้วหล่ะหนู มาสมัคงานหรอ”คุณลุงหน้าตาใจดีคนหนึ่งถาม

“ครับ”ผมตอบด้วยความมั่นใจ มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหางานได้ในเมืองใหญ่ ถ้ามีโอกาศผมก็จะคว้ามันไว้ในเมืองแบบนี้การหางานทำและมีที่อยู่ที่มั่นคงมันดีกว่าการเร่ร่อนไร้งานไร้ที่อยู่อยู่แล้ว

“ผมเป็นผู้จัดการร้านนะครับ เรากำลังขาดคนอยู่พอดี ผมรับคุณ.....”ผู้จัดการเว้นช่องให้ผมพูดชื่อของตนเอง

เดนมาร์กครับ”

============================

เป็นไงบ้างงง ตอนแรกก็ไม่มีอะไรแค่อิเฮียเจอน้องแค่นั้น

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น