facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

BAD DEVIL 4 น่ารำคาญ

ชื่อตอน : BAD DEVIL 4 น่ารำคาญ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 68.2k

ความคิดเห็น : 195

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.พ. 2564 18:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
BAD DEVIL 4 น่ารำคาญ
แบบอักษร

BAD DEVIL 4

 

@Pharaoh Pub

ตึกตึก ตึกตึก ฉันเดินเข้ามาในผับฟาโรห์ ซึ่งเป็นผับของเพื่อนสนิทในกลุ่มของฉัน ซึ่งก็มีฟาโรห์ คลาวด์ แล้วก็ไค แต่ไม่รู้ว่าคนหลังเขานับฉันเป็นเพื่อนเขารึเปล่านะ เดี๋ยวอ่านๆไปพวกคุณจะรู้เอง...

พรึ่บ ฉันล้มตัวนั่งลงบนโซฟาอย่างหมดแรงก่อนจะคว้าแก้วเหล้าบนโต๊ะมาดื่มทีเดียวจนหมดแก้ว

อึก อึก

หมับ ก่อนที่จะมีมือใครบางคนมาดึงแก้วออกจากมือฉันไป

"เป็นอะไร?" เสียงฟาโรห์เอ่ยถามฉันขึ้นหลังจากที่เขาดึงแก้วออกไปจากมือของฉัน

"ฉัน..." ฉันพูดและก็เงียบไป เพราะไม่รู้จะเริ่มเล่ายังไง ทุกอย่างมันเกิดขึ้นไวมาก มากจนฉันตั้งตัวไม่อยู่ ทำไมสองคนนั้นถึงได้ทำกับฉันแบบนี้...

"บอกมา" ฟาโรห์บอกฉันเสียงเข้ม

"ฉัน...เลิกกับพี่เจย์แล้ว" ฉันจึงเอ่ยตอบฟาโรห์ไปเสียงสั่น เพราะถึงยังไงฉันก็อดรู้สึกแย่กับเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้...

"ทำไม? เกิดอะไรขึ้น? มันทำอะไรเธอ?" ฟาโรห์ถามออกมาด้วยความเป็นห่วง โดยมีคลาวด์ที่นั่งมองฉันอยู่นิ่งๆแต่ฉันก็รับรู้ได้ถึงสายตาที่เป็นห่วงของเขา ส่วนอีกคนนะหรอ...

"อ๊ะ พี่ไค..." ก็นั่งนัวผู้หญิงโดยที่ไม่สนใจอะไรฉันไง ซึ่งมันก็เป็นเรื่องปกติสำหรับฉัน เพราะเขาก็ไม่เคยสนใจหรืออะไรฉันอยู่แล้ว เผลอๆเขาอาจจะกำลังรู้สึกดีอยู่ก็ได้ที่ฉันโดนทิ้งแบบนี้ ก็อย่างที่รู้ๆกันนั้นแหละว่าไคไม่ค่อยชอบฉันสักเท่าไหร่ ซึ่งเขาเองก็แสดงออกมาอย่างชัดเจนตลอด ทั้งคลาวด์และฟาโรห์เองก็รู้ดี

"เขามีคนอื่น" ฉันตอบเขาไป

"ไอ้เวรเอ้ย! มันอยู่ไหน ฉันจะไปฆ่ามัน!" ฟาโรห์พูดออกมาด้วยความโมโห ไม่ต้องแปลกใจหรอกว่าทำไมเขาถึงได้เป็นห่วงฉันขนาดนี้ ก็เพราะว่าฉันเป็นเพื่อนกับพวกเขามานานตั้งแต่มหาลัยปี1จนถึงตอนนี้ก็ประมาณ5ปีได้แล้ว แถมฉันก็เป็นผู้หญิงคนเดียวในกลุ่ม พวกเขาเลยมักจะเป็นห่วงและดูแลฉันดีอย่างนี้แหละ

"ช่างมันเถอะ" ฉันเอ่ยบอกฟาโรห์ออกไป

"ไม่! มันอยู่ไหน เดี๋ยวฉันให้ลูกน้องไปเก็บ" ฟาโรห์พูดขึ้น และคำพูดของเขาทำเอาฉันใจหายวาบไปทันทีเพราะคนอย่างพวกเขาเป็นพวกพูดจริงทำจริงไงละ แล้วอีกอย่างฟาโรห์ก็เป็นมาเฟียด้วย แค่เขาโทรไปสั่งลูกน้อง พี่เจย์ก็คงกลายเป็นศพอย่างที่เขาบอกได้ไม่ยาก

"เจส! ไป..." เสียงเขาตะโกนเรียกคนของเขาซึ่งก็คือ เจสสิก้ามือซ้ายของเขาแล้วก็เป็น...แต่ตอนนี้มันไม่สำคัญ

"ไม่นะฟาโรห์...ขอร้อง" ฉันรีบบอกเขาออกไปพร้อมกับส่งสายตาขอร้อง เพราะไม่อยากให้มือของเขาต้องมาเปื้อนเลือดเพราะคนแบบนั้น

"แต่!..." และเมื่อเห็นสีหน้าของฉัน ฟาโรห์ก็ยอมใจอ่อน

"เออ ไม่ก็ไม่"

"(:" ฉันจึงส่งยิ้มบางๆให้เขาไป ถึงแม้ว่าเขาจะร้ายกับใครแค่ไหนก็ตาม แต่ถ้าเป็นฉัน ถ้าเป็นเพื่อนของเขา ฟาโรห์ก็จะใจอ่อนและยอมอ่อนข้อให้เสมอ

ฟังดูแล้วอาจจะงงๆงั้นมารู้จักฉันเพิ่มกันดีกว่า

ฉันมิรัน ซึ่งคนสนิทๆจะเรียกฉันว่า มิ ฉันอายุ24ปี จบจากมหาลัย Karbin University สาขาแฟชั่นดีไซน์ ซึ่งพอเรียนจบ ฉันก็มาช่วยแม่ทำงานที่บริษัทของตัวเองทันที แล้วฉันก็ทำงานด้านที่ฉันเรียนมาก็คือออกแบบเสื้อผ้าให้กับบริษัท เพราะบริษัทของบ้านฉันก็คือแบรนด์เสื้อผ้านี่แหละ และมันทำให้ฉันชื่นชอบการดีไซน์เสื้อผ้ามาตั้งแต่เด็กๆฉันจึงเรียนและสนใจทางด้านการออกแบบดีไซน์เป็นอย่างมาก

ส่วนที่ฉันได้เรียนในมหาลัย Karbin University มหาลัยเอกชนชื่อดังที่สุดของที่นี่ก็เพราะ อาอี้หวัง พ่อของไคเป็นคนจัดการให้ฉันเข้ามาเรียนที่นี่เพราะมหาลัยนี้เป็นเอกชนก็จริง แต่การเข้ามาเรียนที่นี่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่ใครๆคิดหรอกนะ มันมีอะไรที่ซับซ้อนไปกว่านั้น ซึ่งฉันเองก็ไม่รู้อะไรมากหรอก แต่เข้าได้ฉันก็ดีใจแล้ว ซึ่งการเข้าเรียนที่นั่นในตอนนั้น ฉันก็มีข้อแลกเปลี่ยนกับอาอี้หวังอยู่ข้อนึงก็คือการช่วยดูแลไค เพราะถึงแม้ว่าอาอี้หวังกับไคจะไม่ค่อยลงรอยกันแต่ท่านก็ยังคงเป็นห่วงไคเสมอ จึงอยากให้ฉันคอยช่วยดูแลไคให้ ฉันก็รับปากท่านไปและคอยดูแลไคให้ ฉันน่ะทำทุกอย่างให้เขาเพื่อให้เขาเรียนจบไม่ว่าจะเป็นทำรายงาน ทำนู้นทำนี้ให้เขาจนเขาเรียนจบได้ในที่สุด และการได้เข้าไปดูแลไค (แต่ไคเรียกมันว่า ความวุ่นวาย) ก็ทำให้ฉันได้รู้จักกับเพื่อนของเขา ซึ่งก็คือ คลาวด์และฟาโรห์นั้นแหละ ตอนแรกๆสองคนนั้นก็รำคาญฉันเหมือนไคนั้นแหละ แต่พอนานๆไปเราก็เริ่มสนิทกันจนทำให้ไปไหนมาไหนด้วยกันอยู่บ่อยๆ จนตอนนั้นฉันน่ะกลายเป็นผู้หญิงที่น่าอิจฉาที่สุดในมหาลัยเลยก็ว่าได้ ได้อยู่แก็งค์กับที่ฮอตที่สุดในมหาลัยและกลายเป็นเจ้าหญิงของกลุ่มไปโดยปริยาย

ตึกตึก ตึกตึก และขณะที่ฉันกำลังนั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย อยู่ๆก็มีใครบางคนเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าของฉัน ซึ่งเขาคนนั้นก็คือ...พี่เจย์ไงละ

"มิ...พี่ขอโทษ" เขาพูดออกมาด้วยสีหน้ารู้สึกผิด แต่...แล้วไงละ! เขากล้าที่จะทำกับฉันขนาดนั้น จะมาแค่พูดขอโทษงั้นหรอ เหอะ สารเลว!

"..." ฉันไม่พูดอะไรแต่มองหน้าเขานิ่ง นี่นะหรอผู้ชายที่ฉันเลือก ทั้งๆที่ตอนนั้นมีผู้ชายเข้ามาจีบฉันมากมายแต่ฉันก็เลือกเขา แต่ดูสิ่งที่เขาทำกับฉันสิ เขากลับมามีอะไรกับดารินเพื่อนสนิทของฉัน ให้ตายเถอะแค่นึกถึงภาพนั้น...หน้าฉันมันก็ชาไปหมดแล้ว

"มิ..." พี่เจย์ยังคงเอ่ยเรียกฉันด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน พร้อมกับจะเอื้อมมาจับมือฉัน แต่...

พลั่ก! คลาวด์ปัดมือของพี่เจย์ออกอย่างแรงและดึงมือฉันไปกุมไว้แทน

"กลับไปซะ" เสียงฟาโรห์เอ่ยบอกพี่เจย์เสียงเย็น พี่เจย์มีท่าทีอึกอักแต่เพราะเขารู้จักนิสัยเพื่อนฉันดี เขาจึงยอมจะเดินออกไป แต่ก็ไม่วายหันมาบอกฉันด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"พี่ขอโทษ แต่พี่อยากให้มิรู้ไว้ พี่รักมิคนเดียว พี่ไม่เคยรักคนอื่นนอกจากมิ..." พอพูดจบ พี่เจย์ก็เดินออกไปทันที

"ฮึก..." และทันทีที่เขาเดินออกไปน้ำตาที่ฉันอดทนกลั้นไว้ก็เริ่มไหลออกมา ถ้าบอกว่าไม่รู้สึกอะไร ไม่เจ็บปวดเลยก็คงจะโกหกเกินไปแล้วแหละ ฉันพึ่งจับได้ว่าโดนแฟนไปมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่น และที่เจ็บปวดไปกว่านั้นก็คือ ผู้หญิงคนนั้นก็คือเพื่อนสนิทของฉันนั้นเอง เพื่อนคนแรกในมหาลัยของฉัน เพื่อนที่ฉันไว้ใจเล่าให้ฟังทุกเรื่อง แต่กลับมาทำร้ายฉันได้ดีที่สุด

หมับ เสียงคลาวด์ดึงเข้าไปกอดทำให้หน้าของฉันซบไปที่อกเขาพอดี

"ฮึก..." ฉันจึงร้องไห้ออกมาเงียบๆ ทำไมมันถึงได้เจ็บปวดขนาดนี้นะ...ทั้งที่ฉันพยายามที่จะเข้มแข็งแล้วก็ตาม แล้วฟาโรห์ก็เอื้อมมือมาลูบหัวให้กำลังใจฉันอีกคน

พรึ่บ แต่อยู่ๆไคที่กำลังนัวเนียผู้หญิงอยู่ก็ลุกขึ้นพร้อมกับพูดขึ้น

"น่ารำคาญ..." ก่อนที่เขาจะหันมามองหน้าฉันและพูดออกมา

"เหอะ สมน้ำหน้า" พูดจบ เขาก็เดินออกไปทันที

 

**อย่าลืมกดหัวใจ

คอมเม้นให้กันด้วยน้าาาา**

 

ความคิดเห็น