@Alicorn

เป็น Ss.2 ของเรื่องนี้แล้วนะคะ หากใครยังไม่ได้อ่าน Ss.1 สามารถ เข้ามาหาอ่านได้เลยค่ะที่ผลงานของไรท์เอง ( Ss.1 อ่านฟรีจนจบนะคะ ) ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนค่ะ

บทที่ 4. เสี่ยรับได้ไหม?

ชื่อตอน : บทที่ 4. เสี่ยรับได้ไหม?

คำค้น : คนของเสี่ย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ธ.ค. 2561 18:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 4. เสี่ยรับได้ไหม?
แบบอักษร

💢[ Bartender ] คนของเสี่ย20+💢 (#Ss.2)

Episode 4 เสี่ยรับได้ไหม?

. . .

ตลกกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว..

เราน่าเบื่อหรอ? แล้วเราน่าเบื่อตรงไหน เราทำอะไรผิด เด็กคนนั้นเป็นใคร ทุกอย่างตอนนี้มันทำให้เราปวดหัว

รถตู้แล่นมาจอดเทียบหน้าโรงเรียนในเวลาต่อมา เสี่ยมันไม่มาง้อเราจริงๆ โคตรน่าน้อยใจเลย ไม่ว่าเด็กคนนั้นจะเป็นใครก็ตาม สำคัญกว่าครอบครัวขนาดนี้ เสี่ยคงจะรักมาก..

ตลอดทาง เรานิ่งเงียบมาตลอดทับทิมเข้าใจดี ว่าถ้าเราเงียบ เรากำลังเครียดและกำลังคิดอยู่ ดังนั้น ลูกถึงไม่ได้พูดอะไรออกมา

"สวัสดีค่ะ" 

"ตั้งใจเรียนนะคะคนเก่งของแม่" เรายกมือขึ้นมาลูบหัวลูกสาวอีกครั้ง ทับทิมยิ้มเป็นคำตอบ ก่อนจะระบายยิ้มออกมาแบบชัดเจนในเวลาต่อมา

"พ่ออ!!" 

ร่างเล็กๆของทับทิมยกมือขึ้นมาพนมไหว้ผู้มาเยือนคนใหม่ในเวลาต่อมา และคนๆนั้น ทับทิมเรียกพ่อ?

" ? "

เราหันไปตามสายตาที่ทับทิมมอง.. แน่นอนว่าเจอเขานั่นแหละ เสี่ยไทม์ ร่างสูงที่ตอนนี้อายุปาไป 31 แล้ว แต่ยังคงดูดี สวมแว่นดำให้ดูเป็นแบดบอย พลางนั่งยองๆลงข้างๆเราเพื่อจะคุยกับลูก

"ตั้งใจเรียนนะคะคนเก่งง วันนี้พ่อขออนุญาติพาแม่ไปเที่ยวนะคะ จะมารับตอนเย็น ทับทิมรอพ่อก่อนนะคะ" 

เรามองดูภาพตรงหน้าแบบนิ่งๆ ผ่านมานานแล้วที่ไม่เห็นภาพนี้

มาทำไมล่ะ? ปกติเราก็มาส่งคนเดียวอยู่แล้ว

"โอเคค่ะะ! ทับทิมรักพ่อกับแม่นะคะ ฟ่อดดด" ทับทิมหอมแก้มเสี่ยไทม์ถ้าเสี่ยมาแล้ว งั้นเรากลับก่อนดีกว่า

"รีบเข้าโรงเรียนนะทับทิม แม่ไปแล้ว" เราพูดตัดบท และเดินออกมาเลย นอยด์..

แล้วเอิ่ม...

รถหายไปไหนแล้วว? อย่าบอกนะว่าจะให้เรากลับด้วยแท๊กซี่?

"ไปกับกูป่ะะ กูบอกให้เขากลับบ้านไปแล้ว" เสี่ยไทม์มายืนเทียบเราและพูดออกมาเบาๆให้ได้ยินกันแค่สองคน

"ไม่เป็นไรค่ะ" เราตอบแบบปัดๆ พลางสาวเท้าออกมาจากจุดนั้นทันที แต่ไม่วายที่มือหนาจะจับมือเราไว้

เสี่ยแม่ง!

"ไปกับกู" 

" ! "

ไม่ทันที่เราจะได้ขัดขืนหรือพูดอะไรต่อ เราก็ถูกลากมานั่งบนรถคันหรูของเสี่ยแล้วค่ะ โคตรอยากรู้เลยว่าเธอคนนั้นเป็นใคร แต่เราก็แม่งไม่เคยคิดจะถามออกไป อยากรู้ด้วยตัวเอง อยากให้เสี่ยอธิบายให้ฟัง

"กูจะพากอหญ้ามาอยู่กับเราที่บ้าน"

อะไรนะ!!!

".........."

ภายในใจเราตะโกนตอบไปเสียงดัง แต่ความจริงเราก็ได้แค่เงียบ กัดปากตัวเองจนรู้สึกได้รสชาติคาวเลือด

ถึงขั้นพามาอยู่ในบ้านเลยกหรอ?

".........."

เสี่ยเงียบตอบ.. โอเคทำแบบนี้แม่งโคตรหักหน้ากันเลย ในรถแม่งโคตรเงียบ เงียบจนได้ยินเสียงแอร์ บรรยากาศอึดอัดสุดๆ อ่อ!

แล้วถ้าเรา

"เสี่ย.. หนูมีคนอื่น"

มีคนอื่นบ้าง? เสี่ยจะคิดยังไง?

"ห๊ะ?!!"

"หนูมีคนอื่น หนูมีชู้ และเขาก็รู้ว่าหนูมีสามีแล้วมีลูกแล้ว เขารับได้ หนูอยากพามาอยู่ที่บ้าน" 

มันไม่ใช่เรื่องจริงหรอกค่ะ เราพูดไปอย่างนั้น อยากรู้ว่าเสี่ยจะคิดยังไง เราอยากเปรียบเทียบเฉยๆ 

การที่เสี่ยพาคนอื่นเข้ามาในบ้าน มันคืออะไร? สุดยอดเลยค่ะ พาคนอื่นเข้ามาอยู่ที่บ้าน และเธอคนนั้นก็ไม่ใช่คนที่หน้าไว้ใจ

เสี่ยคิดอะไรอยู่

"มึงว่าไงนะ!!!" เสี่ยที่กำลังจะออกตัวรถ หยุดชะงักและหันหน้ามาหาเรา

โมโหหรอ? หรือหึงหวง?

"........" เราไม่ตอบ แต่หันไปสบตากับเสี่ย เพื่อให้รู้ว่าเรากำลังพูดเรื่องจริง และเราก็จะทำจริงๆ 

"จีน.." ใบหน้าหล่อกดเสียงต่ำจนเราขนลุก การกระทำแบบนี้หมายความว่าจริงจังที่สุด เราเบือนหน้าหนีมองออกไปอีกทางก่อนจะถอนหายใจออกมายาวๆ

"เสี่ยรับได้ไหม.. ถ้าหนูจะมีผัวสองคน" 

"จีนมึง!! ไปกันใหญ่แล้วนะจีน!! หันกลับมา!" เสียงเข้มตะคอกใส่เราเสียงดัง เราแอบหวั่นใจอยู่หรอกค่ะ แต่เราก็เลือกที่จะเงียบ

"........"

"กูคนเดียวไม่พอหรือไง!"

"แล้ว! หนูคนเดียวไม่พอหรอเสี่ย!!"

ทันทีที่เสี่ยพูดจบ เราก็แทรกออกไปทันที ถ้าคิดว่าเราร้องไห้ ทุกคนคิดผิด เราจะร้องไห้เมื่อไม่ไหวจริงๆเท่านั้น และวันนี้เราก็ร้องออกไปแล้ว เราจะไม่ร้องอีก

"......"

"ไม่พอหรอ?... ที่จะให้ใจกับหนูแค่คนเดียว รักหนูกับลูก กลับมาอยู่แบบเป็นครอบครัว มีเสี่ยที่รักหนูกับลูกมากๆ กินข้าวด้วยกันทุกเช้า และนอนกอดกันทุกคืน"

มาถึงจุดๆนี้เราใส่อารมณ์ไปเต็มเปี่ยมเลยค่ะ และพร้อมจะระเบิดรถคันนี้ออกไปได้ทุกเมื่อ พร้อมที่จะลงจากรถ พร้อมที่จะทะเลาะกับเสี่ย

"ไปกันใหญ่แล้วว่ะ กูกับกอหญ้าไม่ได้มีอะไรกัน"

้เราสูดหายใจฟึดฟัดมองหน้าเสี่ยอย่าเอาเรื่อง ก่อนจะตอกกลับไปด้วยอารมณ์ฉุดเฉียวเต็มที่

"ก็ไม่เห็นต้องพามาอยู่ที่บ้านนิ่!!"

"ก็เพราะกูอยากอยู่กับมึงไง อยากมาส่งลูกทุกเช้าไงจีน โอเค! กูยอมรับ ว่าที่กูบอกกับมึงเสมอว่าไปทำงาน ความจริงแล้วไม่ใช่"

เสี่ยไทม์ก็ไม่น้อยหน้า ตอกกลับมาเหมือนกัน คำพูดร่ายยาวรอบนี้ ทำให้เรากันปากตัวเองแน่นๆอีกครั้ง จนรู้สึกได้ว่าเจ็บ! และคงจะมีเลือดออก

"หนูรู้"

เรากลืนกลิ่นเลือดคาวลงคอ จะว่าเราโรคจิตก็คงจะถูก เวลาเราถูกกดดันมากๆ เรามักจะกันปากตัวเอง

เราพึ่งมาเป็นก็ตอนที่ได้คบกับเสี่ยไทม์ มีเจ้าตัวน้อยอยู่ในท้อง

".........."

"เธอคือใครถามจริงๆ เมียน้อยงั้นหรอ?!"

"เฮ้ยย!! ไม่ใช่เว๊ย!!"

มือของเสี่ยที่จับเกียร์อยู่ยกขึ้นมาถอดแว่นทันที และมองหน้าเราอย่างเอาเรื่องเอาการ

"ไม่ใช่แล้วใคร คนที่สำคัญกว่าลูกเมียน่ะ"

ตามมาด้วยประโยคนี้ ประโยคที่ทำให้เสี่ยถึงกับเงียบไปพักนึ่ง และพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"รอกูก่อนจีน... อีกไม่นานหรอกกูจะบอกมึงเอง"

"........?"

"อย่าคิดมาก ถ้ามึงไม่เชื่อกูนะ กูจะพามึงไปแนะนำให้กับกอหญ้า ว่ามึงเป็นเมียกู"

"ดี! เอาสิ! รีบออกรถเลย"

คิ้วเข้มโดยไม่ต้องขีดหรือเติมแต่งของเสี่ยยกขึ้นมายียวนเรา ซึ่งนั่นทำให้เราตอบตกลงทันที โดยไม่ต้องคิดมาก ถ้าเสี่ยบริสุทธิ์ใจจริงๆ

ก็พาไปเลย แล้วถึงครานั้น เราจึงจะสบายตัวมาอีกเท่าตัว

"อืม! แน่นอนอยู่แล้ว! แล้วปากมึงน่ะ กัดอีกแล้วหรอ กูบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่ากัด!"

เสี่ยยกมือขึ้นมาประคองใบหน้าเราให้สบตากับเสี่ยก่อนจะใช้นิ้วโป่งเปิดปากล่างเราให้เห็นรอยที่เรากัด

"สนใจด้วยหรอ?!"

เราสะบัดหน้าหนีฝ่ามืออุ่นๆอย่างนอยด์ๆ เราแม่งเป็นคนที่งอนง่ายๆ และหายเร็วๆ ยิ่งเสี่ยง้อบ่อยๆ เราก็ยิ่งงอนบ่อยๆ

"แต่มึงบอกกับกูว่าไม่ชอบกลิ่นคาวเลือด?" 

ก็ยังดีที่พอจะจำได้อยู่ว่าเราชอบอะไรไม่ชอบอะไร และคาวเลือดก็เป็นสิ่งที่เราไม่ชอบ เพราะมันรสชาติห่วยแตกและไม่อร่อย

"อืม"

เราพยักหน้าเบาๆเป็นคำตอบ รอให้เสี่ยออกรถสักที แต่ไม่วาย...

"อื้ออออ!!"

จะโดนเสี่ยจับจูบแบบไม่ทันตั้งตัวแบบนี้... เสี่ยดูดปากเราสักพักก่อนจะผละออก พลางเอาลิ้นร้ายเลียปากเรา แล้วถึงจะกลับไปนั่งที่เดิม

"คาวจริง"

เสี่ยพูดแบบนั้นและกระชากตัวรถออกไป ส่วนเราหรอ? เขินสิครับรออะไร? เราอมยิ้มตลอดทางเลยล่ะค่ะ

หัวใจโคตรกระชุ่มกระชวยเลยแบบนี้

. . .

#จบตอน

สงครามยังไม่จบ อย่าพึ่งนับศพทหาร5555555  นิยายยังไม่จบ อย่าพึ่งด่วนสรุปเรื่องราว555555

1 เม้น = 1 ล้านกำลังใจ

@Alicorn

ความคิดเห็น