facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

BAD DEVIL 3 นี่มัน…เรื่องบ้าอะไรกัน!?

ชื่อตอน : BAD DEVIL 3 นี่มัน…เรื่องบ้าอะไรกัน!?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 63.4k

ความคิดเห็น : 81

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.พ. 2564 17:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
BAD DEVIL 3 นี่มัน…เรื่องบ้าอะไรกัน!?
แบบอักษร

BAD DEVIL 3

 

หกปีผ่านไป...

นี่ก็เป็นวันครบรอบ5ปีแล้วสินะที่พ่อได้จากฉันไป ใช่แล้ว พ่อของฉันเสียชีวิตจากอุบัติเหตุได้5ปีแล้ว ฉันยังจำความรู้สึกตอนนั้นได้ดีเพราะฉันกำลังจะสอบเข้ามหาลัยชื่อดัง แต่แล้วอยู่ๆแม่ของฉันก็โทรมาบอกว่าพ่อเสียชีวิตแล้ว ทำให้ฉันละทิ้งการสอบทุกสิ่งและไปหาแม่ทันที ตอนนั้นฉันได้แต่ยืนมองหน้าพ่อตัวเองด้วยหัวใจที่แหลกสลาย ความรู้สึกนั้นฉันจำมันได้ดี...และฉันก็เกลียดความรู้สึกนั้นมากที่สุด ความรู้สึกที่สูญเสียคนที่เรารักมากที่สุดในชีวิต...

"คิดถึงพ่อของลูกเหมือนกันเนอะ" เสียงแม่ของฉันพูดขึ้นพร้อมกับมองไปยังรูปของพ่อฉันด้วยสายตาคิดถึง ซึ่งทุกครั้งที่มองรูปของพ่อ แม่ก็จะมีน้ำตาคลอบ้าง เสียงสั่นบ้าง แต่ท่านก็ยังพยายามเข้มแข็งเสมอทุกครั้งที่อยู่ต่อหน้าฉัน และท่านก็เป็นแบบนี้มาตลอดตั้งแต่ที่พ่อฉันจากไป เพราะเมื่อพ่อฉันจากไปแม่ก็กลายเป็นเสาหลักของครอบครัว ทั้งธุรกิจของทางบ้าน และทุกๆอย่างในบ้านแม่ฉันก็เป็นคนจัดการมันทั้งหมด ซึ่งความเข้มแข็งของแม่ก็เหมือนส่งต่อมาให้ฉัน จากเด็กที่อ่อนแอ ขี้กลัวในตอนนั้นก็กลายเป็นคนที่เข้มแข็งและกล้าที่จะตัดสินใจทำอะไรเองได้ในวันนี้

"ค่ะ" ฉันตอบกลับแม่ไปพร้อมกับมองไปยังรูปของพ่อ และคิดในใจ ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปเพราะการสูญเสียในครั้งนั้น...

"แล้ววันนี้ มิจะเข้าบริษัทไหม" แม่หันมาถามฉัน เพราะพอเรียนจบ ฉันก็มาช่วยแม่ทำงานในบริษัทของตัวเองเลย ซึ่งฉันก็ทำมาได้ปีกว่าๆแล้ว

"ไม่ดีกว่าค่ะ หนูว่าจะไปหาพี่เจย์สักหน่อย..."

"...ไม่ได้เจอกันหลายวันแล้ว แม่คงไม่ว่าไม่ใช่คะ" ฉันบอกแม่ออกไป ส่วนพี่เจย์คือใครนะหรอ พี่เจย์ก็คือแฟนฉันเอง และพรุ่งนี้ก็เป็นวันครบรอบที่เราคบกันได้2ปี แต่เพราะพรุ่งนี้ฉันมีประชุมสำคัญ ฉันเลยว่าจะไปหาเขาในวันนี้แทน

"ไม่หรอกจ้ะ ไปหาพี่เขาบ้างก็ได้ หนูเอาแต่ทำงานอยู่ที่บริษัท ลูกเขยแม่น้อยใจแย่แล้วมั้งเนี่ย" แม่ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเอ็นดู เพราะฉันกับพี่เจย์เราคบกันอยู่ในสายตาของแม่ฉันตลอด

"ค่าาา งั้นมิไปก่อนนะคะ" ฉันเอ่ยบอกแม่ฉันออกไป

"จ้า ขับรถดีๆนะลูก" แม่บอกฉัน

"ค่า" แล้วฉันก็เดินออกมา และขับรถจะไปที่คอนโดพี่เจย์ แต่...

หมวก ใช่! ฉันลืมหมวกที่ซื้อเป็นของขวัญวันครบรอบที่เขาอยากได้ไว้ที่ห้องยัยดารินเพื่อนสนิทของฉัน ว่าแล้วก็ลองโทรหายัยนั่นก่อนดีกว่า

ตื้ดดด ตื้ดดด

ไม่รับสายอีกยัยดารินมัวแต่ทำอะไรอยู่เนี่ย

ตื้ดดด ตื้ดดด

ให้ตายเถอะ ยัยดารินทำอะไรอยู่นะ หรือว่าอยู่ข้างนอก? งั้นฉันเข้าไปเอาหมวกเลยแล้วกันเพราะฉันก็มีกุญแจห้องของยัยนั่นอยู่พอดี ก็คืนนั้นยัยดารินเมามากจนทำกุญแจห้องหายในห้องของฮัน โชคดีนะที่เมื่อเช้าฉันเจอมันพอดีจะได้เอาไปคืนให้ยัยนั่นเลยทีเดียว

@CONDO-DARIN

ออด ออด ฉันยืนกดออดหน้าห้องยัยดารินอยู่สักพัก แต่ก็ไม่มีวี่แววของยัยนั่นเลยสักนิด

กึก

แอดดดดดดดดดดด ฉันจึงไขและเปิดประตูห้องยัยดารินเข้ามาและมองหาหมวกทันที

"อยู่ไหนนะ" ฉันพูดออกมาพร้อมกับพยายามมองหาหมวก แต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ จนกระทั่ง...

แอดดดดดดดดดด

ปัง!! ยัยดารินกลับมาแล้วงั้นหรอ

"ฉะ...ฉันเจ็บ บะ...เบาหน่อยค่ะ" เสียงยัยดารินพูดขึ้น แปลว่ามีคนมาด้วยงั้นหรอ หรือว่าจะเป็นแฟนยัยนี่ แต่ฉันก็ไม่เคยเห็นยัยดารินมีแฟนเลยนะ งั้นฉันขอแอบดูหน่อยละกัน...

แคว่ก!! เสียงผู้ชายคนนั้นกระชากเสื้อของยัยดารินออกอย่างแรง ซึ่งฉันเห็นเพียงแค่แผ่นหลังของเขา แต่ทำไมฉันจึงได้รู้สึกคุ้นเคยกับแผ่นหลังนั้นเป็นอย่างดี...

"อย่าลีลา ฉันปวดxวยแล้ว!" เสียงนี่มัน...

"พี่เจย์" ฉันพูดออกไป และเมื่อได้ยินเสียงของฉันทั้งสองก็หันมามองหน้าฉันด้วยสีหน้าตกใจสุดขีดโดยเฉพาะพี่เจย์ คนที่เป็นแฟนของฉัน

"มะ...มิ" พี่เจย์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงตกใจสุดๆ ส่วนดารินก็ได้แต่ยืนมองหน้าฉันด้วยสายตาสั่นๆ

ฉันไม่พูดอะไร แต่ค่อยๆเดินเข้าไปใกล้ๆทั้งสองคน จะให้ฉันพูดอะไรละในเมื่อตอนนี้หัวใจฉันมันพังยับเยินไปหมดแล้ว แฟนที่ฉันรักกับเพื่อนสนิทที่ฉันไว้ใจกลับมาทำร้ายหัวใจของฉันอย่างไม่มีชิ้นดี!

"มิ คือพี่อธิบะ..." ยังไม่ทันที่เขาจะพูดออกมา

เพลี้ยะ!! ฉันก็ยกมือขึ้นไปตบหน้าเขาอย่างแรง พร้อมกับพูดใส่หน้าเขา

"อย่ามายุ่งกับฉัน!" แล้วฉันก็หันไปมองหน้าดารินและพูดใส่หน้ายัยนั่นด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ

"สารเลว" พูดจบ ฉันก็เดินออกมาจากตรงนั้นทันที นี่มัน...เรื่องบ้าอะไรกัน!!

 

 

**อย่าลืมกดหัวใจ

คอมเม้นให้กันด้วยน้าาาา**

ความคิดเห็น