มายเนมม

เป็นนักเขียนมือใหม่นะคะ ยังไงก็ฝากติดตามนิยายของเราด้วยน้าา~

ชื่อตอน : EP.01

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.7k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ธ.ค. 2561 20:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.01
แบบอักษร

หลังจากจบการแข่งขันครั้งนั้นก็ผ่านมาเกือบอาทิตย์แล้ว ผมไม่ได้เจอพี่โซกับทีมบาสอีกเลย ได้ยินมาว่าพวกเขาไปเก็บตัวฝึกซ้อมกันที่ทะเล ไม่รู้ว่าไปซ้อมหรือไปเล่นกันแน่ หึ!

ตึก ตึก ตึก

"พี่เนย์!! ผมทนไม่ไหวแล้วนะ"

"ใจเย็นดิวะไอ้น้องแอล ตกใจหมด"

"พี่เนย์~~~ โทรหาพี่โซสิผมอยากได้ยินเสียงเขา"

"ทำอย่างกับพี่โทรไปแล้วมันจะรับงั้นแหละ"

ผมนั่งหน้าบูดหน้าบึ้งอยู่ที่ห้องเรียนของพี่เนย์โดยไม่ได้สนใจสายตาอยากรู้จากคนอื่นเลย พวกเรามีเวลาอีกครึ่งชั่วโมงในการพักกลางวัน ผมเลยวิ่งจากตึกหน้ามาตึกหลังเพื่อมาขอร้องอ้อนวอนพี่เนย์ให้โทรคุยกับพี่โซ ..คุยอะไรก็ได้อะ!ผมแค่อยากได้ยินเสียงเขา

"โทรเถอะน้าา"

"เออๆ หยุดทำหน้าน่าเกลียดได้แล้ว" พี่เนย์พูดว่าก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมากดโทร ผมรีบขยับไปข้างๆแล้วคว้าโทรศัพท์มาเปิดลำโพง

"ทำเป็นมาว่า ใครๆก็บอกว่าผมน่ารัก ..เนอะพี่เก้าเนอะ!" ผมเรียกพี่เก้าเพื่อนในห้องพี่เนย์เสียงดัง แล้วยิ้มหวานใส่ พี่เก้าหันมาหน้าแดงแล้วพยักหน้าหงึกหงักอย่างแรงจนกลัวว่าหัวจะหลุด

"น้องแอลน่ารักที่สุดแล้วคร้าบบ" ตามด้วยเสียงพี่คนอื่นๆในห้อง

"น้องแอลมาคบกับพี่เถอะ มีบ้านเปย์บ้าน มีรถเปย์รถ พลีสส จะเลี้ยงดูอย่างดี"

"ไม่ได้หรอก ผมน่ะรักเดียวใจเดียว รักแค่-"

(...เนย์)

0x0

หุบปากแทบไม่ทัน จู่ๆปลายสายก็รับ พี่ๆคนอื่นเมื่อเห็นผมเงียบไปก็เลิกส่งเสียงแล้วหันไปสนใจสิ่งที่ตัวเองทำ ผมสะกิดพี่เนย์ยิกๆ บิดเหนือหน้าขาจนเขียวช้ำกว่าพี่แกจะรู้ตัวแล้วตอบปลายสายไป

"ห้ะๆ ว่าไง"

(มึงนั่นแหละมีไร)

"อ๋อ กูโทรไปนี่เนอะ ..เอ่อ จะถามว่าเป็นไงบ้าง จะกลับตอนไหนวะ"

(วันจันทร์)

วันจันทร์หรอ วันนี้วันพฤหัส โอ้ย!อีกตั้งสามวัน

"เออ รีบๆกลับมีคนคิดถึง"

(ใคร)

ป้าบ!

ผมลั่นเบิ๊ดใส่หัวพี่เนย์ไปด้วยความลืมตัว พี่แกหันมามองตาเขียวปั๊ด! ก็ใครใช้ให้พูดแบบนั่นล่ะ ถ้าเกิดพี่โซรู้ขึ้นมาจะทำยังไง

"กูเอง กูโคตรคิดถึงมึงเลยเพื่อนรัก รีบๆกลับมา"

/พี่เนย์ๆ ดูปากแอลนะครับ ขอ-ไลน์-พี่-โซ-หน่อย/

"เอ้ยโซๆ ไลน์มึงนี่ไอดีอะไรวะ"

(ทำไม)

"พอดีกูไม่มีไลน์ของมึงว่ะ"

(กูมี เดี๋ยวทักไป)

ป้าบๆๆ

"โอ้ยๆ เออ!!กูขอใหม่ไม่ได้รึไง" ผมรัวมือฟาดใส่หน้าขาอย่างแรง กัดริมฝีปากลุ้นๆว่าพี่เขาจะให้ไหม

(...)

"วิตามิน ...ขอ"

จู่ๆพี่เนย์ก็ขอวิตามินพี่โซ ..ว้อท เดอะ..?

/พี่เนย์!! ...ไอดีไลน์/ ผมส่งเสียงอันแหบแห้งส่งไปให้ พี่เนย์แค่ยักคิ้วส่งกลับมา

"ว่าไง"

(..เบอร์เก่ากู)

"โอเค แค่นี้แหละ รอข่าวดีได้เลย" พี่เนย์กดวางสายไป ก่อนจะขอโทรศัพท์ของผมไปกดจึกๆเสร็จก็ส่งกลับมาให้

"อะไรวะพี่ ไอดีไลน์ล่ะ"

"มึงก้มมองในโทรศัพท์"

ในโทรศัพท์มันมีอะไรวะ แค่โปรไฟล์ไลน์ผม

ขึ้นเพื่อนใหม่ 1คน

ชื่อ ... Siwat

ศิวัช ...คงไม่ใช่หรอกมั้ง ไหนดูรูปดิ๊!

บู้มมมมมม !

"กลับไปได้แล้ว อย่าลืมทักมันไปล่ะ ถ้าน้องแอลไม่ทักไปพี่จะไม่ช่วยอีกเลยนะ"

ผมเดินกลับห้องมาด้วยความใจลอย สายตาเหม่อมองไปไกล ตอนนี้ใจผมเต้นรัวยิ่งกว่าเพลงEDMอีก! ตอนนี้อยากวิ่งไปบนด่านฟ้าชะมัด จะแหกปากให้โลกรู้ไปเลยว่าผมได้ไลน์พี่โซแล้ว แถมรูปโปรยังหล่อมาก หล่อบรม เป็นรูปที่พี่แกกำลังเล่นบาส ซึ่งคิดว่าคนถ่ายไม่ใช่ใครนอกจากพี่เนย์ ฮ้าาา...ผมลืมขอบคุณพี่เขาเลยแหะ ..ช่างมันเนอะ ฮ่ะๆ

ตกเย็น ผมมานั่งรอเพื่อนต่างห้องที่ลานจอดรถมอเตอร์ไซต์ของนักเรียน เพราะเราต้องกลับบ้านพร้อมกัน ระหว่างรอผมก็ตัดสินใจได้แล้วว่าจะทำสิ่งที่นั่งคิดจนปวดหัวมาตลอดทั้งบ่าย นั่นก็คือ..

เนมแอล > สติ๊กเกอร์กระต่ายโบกมือ

ให้ใครน่ะหรอ ... Siwat ไง .///.

"โทษทีมึง จารย์ปล่อยช้าว่ะ แล้วนั่งยิ้มบ้าไรอยู่คนเดียววะ ไปๆ" แพทขี่มอเตอร์ไซต์มาจอดด้านหน้าผม ก่อนเราทั้งคู่จะเคลื่อนตัวออกจากโรงเรียนกลับบ้าน

. ทางด้านของคนที่อยู่ไกล

ติ๊ง

"ราชาไปที่ยิมเร็วโค้ชเรียกแล้ว" ชายหนุ่มพยักหน้ารับพลันสายตาเหลือมองโทรศัพท์ของตัวเองที่แจ้งเตือนว่ามีข้อความเข้าเมื่อสักครู่

"...ไปก่อนเลย"

"งั้นรีบตามมานะ" พออีกคนได้ออกไปแล้ว เขาก็รีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาตอบกลับด้วยความรวดเร็ว ก่อนจะนำไปเก็บไว้ในล็อกเกอร์ของตัวเองแล้วเดินไปที่โรงยิมด้วยใบหน้าที่มีรอยยิ้มปรากฏอยู่ สร้างความตกใจให้คนในทีมและโค้ชไม่น้อย ว่าราชาเป็นอะไร ก่อนหน้านี้ยังหงุดหงิดอยู่เลยที่การซ้อมแข่งวันนี้ไม่ได้ดั่งใจ แต่ตอนนี้กลับเดินยิ้มเข้ามา ..คงไปเจออะไรดีๆมาล่ะมั้ง

Siwat > สติ๊กเกอร์โคนี่โบกมือทักทาย




--------


ความคิดเห็น