พรรณไพสีซ

ขอต้อนรับสู่นิยายรักอีโรติกล้วนๆของพรรณไพสีซ ทุกเรื่องทุกตอนไรท์ตั้งใจแต่งมากๆ ขอบคุณรีดทุกท่านที่คอยติดตามXรับชมXคอมเม้นท์นะคะ หากไรท์ทำผิดพลาดประการใด ขออภัยไว้ ณ นี่นี้ด้วยค่ะ

ซาตานลงทัณฑ์ EP:5

ชื่อตอน : ซาตานลงทัณฑ์ EP:5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 42.9k

ความคิดเห็น : 85

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ธ.ค. 2561 14:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
ซาตานลงทัณฑ์ EP:5
แบบอักษร

บทที่ 5


“ไง”

เท้าที่ก้าวออกมาชะงักค้างเป็นยืนนิ่งมองคนตัวสูงยืนกอดอกด้วยท่าทางสบาย ก่อนจะใจหายวาบเมื่อเขาขยับเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นลมหายใจเคล้าแอลกอฮอล์

มือบางยกขึ้นปกป้องตัวเองโดยสัญชาตญาณส่งผลให้สัมผัสพื้นผิวสีเข้มบริเวณแผงอกกำยำเต็มๆ

“หยุด..หยุดตรงนั้นได้โปรด”

เสียงหวานเอ่ยขึ้นเว้าวอนเมื่อคนตัวโตยังคงต้อนคนตัวเล็กกว่าให้จนมุม วงแขนแกร่งกางออกจับขอบประตูห้องน้ำทั้งสองข้าง บดบังทางออกเธอจนมิดพร้อมกับแผ่รังสีอำมหิตส่งมาให้อย่างล้นหลาม

“ต้องการอะไร”

เสียงทุ้มเย็นเอ่ยถามขึ้นพร้อมกับเกี่ยวคอดเข้าหาตัว ร่างเล็กเซไปปะทะรับกับแผงอกแกร่งพยายามดันตัวออกเพื่อเว้นระยะห่าง

เสียงคลื่นน้ำกระทบริมฝั่งพื้นที่ส่วนตัวดังชัดเจนขึ้นเมื่อเสียงเพลงหยุดลง ทั้งสองจ้องตากันอย่างไม่มีใครหลบ ดวงตากลมโตนั้นดูตื่นตระหนกกับท่าทางของเขาส่วนอีกคนจ้องมองแบบพยายามค้นหาอะไรบางอย่าง

“ฉัน...ต้องการคุณไงคะ”

เอ่ยบอกเสียงหวานใสพลางยกมือขึ้นคล้องลำคอกำยำ ร่างใหญ่ชะงักไปนิด เขาเอียงหน้าเล็กน้อยพร้อมกับหรี่ดวงตาคมกริบลง

ท่อนแขนแข็งแรงตวัดรัดรึงเอวบางแน่นขึ้นอย่างหยาบโลนด้วยสัญชาตญาณของผู้ชายที่ชำนาญในเรื่องอย่างว่า

ความมือไว จังหวะการเอาเปรียบร่างกายของผู้หญิงนั้นเขานำมาใช้ทุกที่ทุกเวลาเพราะกลายเป็นนิสัยส่วนตัวไปแล้ว

อารมณ์หนุ่มวัยกลัดมันกำลังจะแตกกระเจิงเพราะกลิ่นเนื้อสาวที่หอมติดตรึงจมูกโด่งๆ เนื้อตัวหล่อนนุ่มเนียนมือจนเขาอยากจะลิ้มรสผิวเนื้อสาว

ไม่เคยอยากเล้าโลมผู้หญิงคนไหนมาก่อน แต่กับเธอเขาอยากจับร่างอวบอิ่มสำรวจทุกซอกทุกมุมเสียเหลือเกิน

มือใหญ่ลูบไล้เอวคอดเล็กเลื่อนลงไปขยำบั้นท้ายเต่งตึงอย่างหยาบโลนราวกับเป็นเจ้าของเสียเอง อีกมือกำลังเลื่อนขึ้นไปตรงเต้าอวบใหญ่เมื่อสัมผัสโดนชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์ก็ขยำเต็มแรงอย่างป่าเถื่อน

ไอ้บ้าเอ้ย!...

หญิงสาวได้แต่ก่นด่าเขาในใจ แต่ร่างกายกลับมีปฏิกิริยาบางอย่าง ใบหน้าสาวแดงก่ำลามไปถึงลำคอระหง รู้สึกร้อนวูบวาบตามลำตัวที่มือใหญ่ปัดผ่าน หนีบเรียวขานวลเข้าหากันโดยไม่ทราบสาเหตุ

ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยปล่อยเนื้อปล่อยตัวให้ใครได้จับต้องถึงขนาดนี้เลย แต่ไอ้คนบ้ากามนี่ทั้งบีบทั้งขยำจนเนื้อตัวเธอแดงช้ำไปหมด

หน้าอกอวบถูกบดแนบส่งผลให้เนินนมถูกดันขึ้นจนทะลักสัมผัสผิวหยาบเข้มของคนตัวโต เธอได้กลิ่นของบุรุษเพศที่มากเสน่ห์แผ่กระจายอยู่เต็มพื้นที่ ยอมรับว่าผู้ชายคนนี้มีแรงดึงดูดมหาศาลให้แมลงอย่างเธอตกลงหลุมของเขาง่ายๆ

“ไปที่ห้องหรือจะตรงนี้”

เขาเอ่ยถามเสียงพร่าอย่างควบคุมสถานการณ์ได้เป็นอย่างดี ปกติไม่เคยจะเอ่ยถามคู่นอนให้เสียเวลา เอาตรงไหนสอดใส่อย่างไรเขาได้หมดถ้ามันทำให้ตัวเบาขึ้น

“เอ่อ...”

เธอคิดไม่ออก ตั้งรับไม่ทันกับคำถามนั้น หมายความว่าตรงนี้ก็ได้งั้นหรือ เธอควรหลีกเลี่ยงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้ายังไงดี

“ไปที่ห้อง”

“อ๊ะ!”

พูดจบ ชายหนุ่มช้อนอุ้มร่างอวบอิ่มขึ้นลอยโดยไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ตอบ เขาใจร้อนเกินพอดีจนต้องยอมอุ้มโสเภณีคนหนึ่งเข้าห้องเพื่อไปบนเตียง ทั้งผลตรวจเลือดของหล่อนยังไม่รู้ผล เขารู้สึกว่าการทำงานของลูกน้องล่าช้าก็คราวนี้

ความต้องการที่ปวดหนึบอยู่กลางลำตัวมีปฏิกิริยาอย่างแรงกล้ากับผู้หญิงตัวเล็กๆที่ใส่ชุดแดง

“เดี๋ยวค่ะเดี๋ยว”

หญิงสาวร้องบอกคนร่างสูงเสียงหลงเมื่อเขาอุ้มเธอเดินลึกเข้าไปตามทางเดิน มือบางทุบแรงๆไปที่ไหล่กว้าง ใบหน้าคมเข้มเอียงถามพลางหรี่ตามองเธอ

“คือ...ฉันเป็นวันนั้นของเดือน...ถ้าคุณไม่ถือ...”

พรึ่บ!

ชายหนุ่มปล่อยร่างแบบบางลงทันทีอย่างหงุดหงิด เขาดูหัวเสียอย่างเห็นได้ชัด จ้องมองเต้าอวบงามกระเพื่อมเพราะเจ้าของมันหายใจแรง

ก่อนจะเลื่อนสายตาลงไปยังช่วงสะโพกบริเวณเนินสามเหลี่ยมที่เดาว่าคงสวยไม่แพ้หน้าตาหวานๆนั่น ยอมรับว่าเขาไม่เคยต้องการผู้หญิงคนไหนเท่านี้มาก่อน...

“เฮ้! ไอ้คาร์ล! จัดไม่รอกูเลยนะมึง!”

เสียงผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้นอยู่ตรงทางเดินที่เลี้ยวเข้ามาจากทางด้านนอก เธอเดาว่าคงเป็นบรรดาเพื่อนสนิทของเขาที่ชอบมาขลุกตัวอยู่กับเหล้าและผู้หญิง

ทอปัดอาศัยจังหวะนี้ผลักร่างใหญ่ออกห่างแล้วรีบเดินหนีไปตรงทางออกด้วยหัวใจเต้นรัว ภาวนาให้เขายอมปล่อยเธอไปด้วยเถิด...


“เสร็จแล้วหรอวะ เด็ดมั้ย รูฟิตรึเปล่า กูอยากลอง นมใหญ่ชิปหาย” ร่างใหญ่ของเพื่อนเคลื่อนตัวมาถามเขาทันทีที่หญิงสาวเดินออกไป

“หุบปากมึงไอ้หมอ กูยังไม่ได้เอา”

คาร์ลตันเอ่ยพูดกับหมอประจำตระกูลอย่างหัวเสีย พลางเดินออกไปหาผู้หญิงสักคนที่พร้อมจะสนองตัณหาอันรุนแรงของเขา

“ไรวะ แล้วปล่อยไปได้ไง สวยขนาดนั้น”

“หุบปาก”

เขาไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้น รู้สึกหงุดหงิดในใจที่หล่อนกล้าทำกับเขาถึงขนาดนี้ คิดว่าเขาโง่เป็นควายรึไงถึงดูไม่ออกว่าหล่อนพยายามจะยั่วยวนเขา...

หล่อนมันก็แค่พวกอีตัวหิวเงิน ทำเป็นสะดีดสะดิ้งให้เขาเกิดความต้องการ...แล้วก็ชิ่ง...

เธอต้องการอะไรกันแน่...เป็นอย่างที่เขาคิดมั้ยหรือไม่ใช่...

ครืด...คราด...

เสียงสมารทโฟนสั่นขึ้น เขาล้วงขึ้นมากดรับสายทันที

“ว่าไง”

เสียงเข้มกรอกลงไปตามสาย พลางกระดิกนิ้วเรียกหญิงสาวหุ่นสะบึม ไม่นานร่างใหญ่กำยำก็เต็มไปด้วยหญิงสาวรายล้อม ส่วนหนึ่งก็ไปปรนนิบัติหมอหนุ่มประจำตระกูลอย่างรู้หน้าที่

เขาไม่จำเป็นต้องสนใจผู้หญิงที่ไม่เต็มใจ แต่ถ้าสถานการณ์บังคับก็ไม่แน่...

หญิงสาวคนหนึ่งลูบคลำแผงอกกว้าง คนหนึ่งทำหน้าที่ปลดเข็มขัดหนังมันวาวราคาแสนแพง สลับหน้าที่ให้อีกคนปลดกระดุมแล้วรูดซิปลง

ท่อนเอ็นขนาดใหญ่ดีดออกผงาดตั้งตรงต่อสายตาสองสามคู่ พวกหล่อนกลืนน้ำลายพร้อมกับเลียริมฝีปากอย่างกระหายมองแก่นกายอวบใหญ่กระตุกหงึกหงัก

‘นายครับ ให้ผมปล่อยคุณผู้หญิงไปมั้ยครับ’

“ปล่อยไปก่อน”

เสียงทุ้มเอ่ยพูดเย็นเยียบ เขาใจเย็นพอกับเรื่องนี้ อยากรู้นักว่าครั้งต่อไปหล่อนจะมาไม้ไหน รับรองว่าครั้งหน้าเขาไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆแน่...

หลังจากวางสายลูกน้อง ชายหนุ่มร่างใหญ่ก็ร้องซี๊ดขึ้นก่อนจะก้มลงมองริมฝีปากของหญิงสาวที่กำลังครอบอมรูดแท่งเอ็นตั้งชันอย่างหิวโหย

เสียงดูดส่วนหัวบากใหญ่ดังจ๊วบๆ ชายหนุ่มหลับตาลงแหงนใบหน้าหล่อเข้มขึ้นด้วยความเสียวซ่าน นึกไปถึงปากแดงๆของยัยนั่นแล้วคงจะดีไม่น้อยถ้าเจ้าหล่อนมาดูดอมให้เช่นนี้

เขารีบสลัดไล่ใบหน้าหวานสวยออกไปจากสมองอันหลักแหลมในมือใหญ่ถือผลตรวจเลือดอันบริสุทธิ์ของเจ้าหล่อนเอาไว้ หากมันมาเร็วกว่านี้เขาคงยอมฝ่าไฟแดงกลางห้องน้ำไปแล้ว...

จ๊วบ!

“เร็วกว่านี้...ซี๊ดด...”

เสียงทรงเสน่ห์เอ่ยเร่งจังหวะการละเลงลิ้นของหญิงสาวสองคน คนหนึ่งกอบกุมพวงไข่สองลูก คนหนึ่งดูดดึงหัวหยักบานอย่างยั่วเย้าก่อนจะลากผ่านจุดกระสันบนท่อนลำยาว...

“คาร์ลขา ฮันน่าขอกินน้ำคุณนะคะ..อื้ม...” เสียงเล็กเอ่ยขึ้นอย่างคาดหวัง ก่อนจะตั้งหน้าตั้งตารีดน้ำจากแก่นกายใหญ่อย่างรุนแรง

“เร็วๆ...ดูดแรงๆ...ใกล้แล้ว...ซี๊ดด...” เขาไม่ตอบคำถามแต่เอ่ยสั่งแทนเมื่อความเสียวซ่านถูกปลุกเร้ายิ่งขึ้น

จ๊วบ! จ๊วบ!

“..ซี๊ดด..”

หัวเห็ดบานใหญ่ถูกสองสาวอมดูดสลับกันจนมันวาวก่อนร่างกำยำจะกระตุกเกร็งพ่นน้ำกามขาวขุ่นออกมาจากรูเล็กๆบนหัวหยักบานกลมมน

“อ่าาาส์....” ชายหนุ่มครางงึมงำกับภาพสองสาวที่แย่งกันดูดกินน้ำสวาทขาวขุ่นจนเกลี้ยง

จ๊วบ! จ๊วบ! จ๊วบ!

“...ซี๊ดด...อ้าขาออก...”

สั่งเสียงเข้มก่อนจะเริ่มบทสวาทกับหญิงสาวทีละคนจนรุ่งสาง หญิงสาวคนที่สามสลบไปแล้ว ส่วนคนต่อไปกำลังจะน็อคกลางอากาศ ถุงยางใช้แล้วถูกทิ้งเกลื่อนกลาดนับสิบ แต่ทว่าในกายของเขายังคงร้อนรุ่มไม่หาย...

ร่างกำยำเดินเปลือยเปล่าเข้าไปในห้องส่วนตัวเขาไม่เคยร่วมหลับนอนกับผู้หญิงคนไหนให้วุ่นวาย น้ำแตกก็จบที่ตรงนั้นเลย

ลูกน้องเขารู้ดีว่าต้องทำอย่างไรกับผู้หญิงพวกนั้น ส่วนเพื่อนของเขาคงนอนอยู่ที่ไหนสักแห่งบนเรือ สภาพก็คงไม่ต่างจากเขาสักเท่าไรเพราะเมื่อคืนเห็นหอบผู้หญิงเข้าไปในห้องกว่าสามสี่คน

คาร์ลตันเข้าไปอาบน้ำชำระคราบคาว อดคิดถึงกลิ่นเนื้อกวางสาวตัวนั้นไม่หาย หากได้เธอมาระบายความใคร่ที่มันยังค้างคาอยู่คงจะดีไม่น้อย...


ทอปัดกลับเข้ามาในบ้านใหญ่เกือบสว่างเพราะเธอต้องหลบหลีกบอดี้การ์ดของผู้ชายคนนั้นที่ตามประกบอย่างไม่ลดละ

“ยัยปัด! แกไปไหนมาห๊ะ!”

ร่างแบบบางของพี่สาวในชุดนอนผ้าพลิ้วไหวก้าวลงมาจากบันไดตรงปรี่มาตะคอกถามน้องสาวนอกไส้อย่างเธอ

“พี่แอลลี่ ปัด...” ยังไม่ทันที่ทอปัดจะพูดจบใบหน้าเธอก็ชาวาบหันไปตามแรงกระแทกอย่างแรง

เพี้ยะ!!! เสียงมือบางของพี่สาวกระทบใบหน้านวลจนหน้าหัน

“แกไปนอนกับคุณคาร์ลตันมาแล้วใช่มั้ยอีตัวดี!!”

แอลลี่ตวาดลั่นบ้านอย่างเอาแต่ใจ เมื่อสองปีก่อนเธอได้เจอกับคาร์ลตันโดยบังเอิญที่แคลิฟอร์เนีย เขาดูหล่อเหลาสมบูรณ์แบบเกินกว่าเธอจะปล่อยผ่านเลยไปได้ เธอพร้อมที่จะเสี่ยงถ้าได้เป็นเจ้าของหัวใจและร่างกายของผู้ชายที่รวยมหาศาล...

“ฉันเปล่านะพี่แอลลี่!”

“ตอแหล! ฉันเป็นเมียเขาแกจำใส่กระโหลกเอาไว้ด้วยอีปัด!!” นิ้วแข็งๆจิ้มไปที่ศีรษะเล็กที่มีเส้นผมสีดำขลับจนกระจาย

“โอ๊ยย....” การแก้ตัวของเธอดูจะไม่เป็นผลแถมยังกระพือคลื่นความเกรี้ยวกราดขึ้นไปอีกเมื่อเห็นชุดเปิดอกที่เธอสวมใส่

อยากจะตายให้พ้นๆเสียงจริงเธออยากจะหนีไปไกลๆ ถ้าขโมยพลาสปอร์ตได้เมื่อไรเธอจะบินออกนอกโลกเลยคอยดู

ทรมานที่ต้องมาโดนพี่สาวที่จงเกลียดจงชังตัวเอง แอลลี่ยังคงเชื่อว่าทอปัดแย่งแฟนหล่อนไปด้วยมารยา...

“ฉันบอกแกแล้วใช่มั้ยว่าฉันจะไปเอง! ใครสั่งแกห๊ะ!! อีกะหรี่!”

“พี่เองยัยลี่”

เสียงของแอลเลียต คลาร์กดังขึ้นอยู่ด้านหลังเมื่อเห็นว่าเหตุการณ์ชักจะไปกันใหญ่ เขาส่งสัญญาณให้ทอปัดขึ้นห้องของตัวเองไป

ซึ่งเธอก็พร้อมจะทำตาม ก่อนขึ้นห้องมือบางรีบคว้ามือถือที่บรรจุภาพถ่ายบนเรือส่งให้แอลเลียตอย่างรวดเร็ว เธอไม่อยากออกมาเจอกับใครอีกแล้วตลอดวันนี้

“พี่แอล! พี่ทำอย่างนี้กับน้องได้ยังไง ส่งมันไปอีกทำไม! น้องบอกแล้วใช่มั้ยว่าน้องจะจัดการเอง!”

คล้อยหลังร่างเล็กของน้องสาว แอลลี่ก็ตวาดพี่ชายลั่นบ้าน กิริยามารยาทช่างไม่เหมาะสมกับหน้าตาสวยจัดและฐานะทางสังคมเหลือเกิน

“แกจะไปทำอะไรได้ยัยลี่ ไม่ตายก็บุญเท่าไรแล้ว โดนมันเขี่ยทิ้งทันทีหลังเอาแกเสร็จ ไม่อายบ้างหรอไง แถมยังคว้าอะไรมาให้พี่ไม่ได้สักอย่าง”

คำต่อว่าของพี่ชายทำเอาแอลลี่หน้าขึ้นสีจัดด้วยความโมโห จริงอยู่แค่ครั้งเดียวแต่เธอก็ได้ชื่อว่าเป็นเมียเขาแล้ว ยังไงเธอต้องได้เขา...

“เขาชวนลี่ไปปาตี้ที่เรือใหญ่ของเขา ไม่เชื่อดูสิ”

มือบางส่งสมารทโฟนที่ขึ้นข้อความน่าเหลือเชื่อให้พี่ชายดู แอลเลียตถึงกับยิ้มออกมา ภาพถ่ายบนเรือที่ทอปัดยื่นให้เขาเมื่อครู่ไม่มีค่าเลยถ้าเทียบกับคำเชิญชวนของคาร์ลตันผู้ยิ่งใหญ่

“เอายัยปัดไปด้วย”

“ไม่มีทาง!” แอลลี่พูดขึ้นทันทีอย่างไม่ต้องคิด จะให้มันไปแย่งความสนใจนะหรอ ฝันไปเถอะ...

“แอลลี่ แกฟังพี่นะ ในระหว่างที่แกตามประกบไอ้คาร์ลตันก็ให้ยัยปัดไปหาเอกสารคู่ค้าให้พี่ ถ้าเกิดถูกจับได้ขึ้นมา แกก็ทำเป็นไม่รู้เรื่องไปตามความถนัดของแก แต่ถ้าแกไปขโมยเองแกก็จะเสี่ยงถูกฆ่า ลองคิดดูสิ”

แอลลี่ครุ่นคิดตามคำพูดของพี่ชาย ก่อนหน้านี้คนที่ถูกส่งไปลอบวางเพลิงโรงแรมในเครือตระกูลพวกเขาก็หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย

“ก็ได้ค่ะ” ยอมตกลงในที่สุด

“ดี คราวนี้ถ้าได้รายชื่อและข้อมูลสำคัญมา จะทำให้เราลืมตาอ้าปากได้ง่ายขึ้น แกก็จับไอ้คาร์ลตันให้อยู่แล้วกัน”

ไอ้พวกนี้มันปิดหนทางการค้าของตระกูลคลาร์กทุกทาง มันคงคิดว่ามันใหญ่และเป็นเจ้าของโลกทั้งใบ ร่างสูงของแอลเลียตเดินกลับเข้าไปในห้องทำงานเพื่อติดต่อกับคู่ค้าสำคัญที่เหลือเพียงหนึ่งเดียว

แอลลี่ยืนครุ่นคิดแผนการบางอย่างในหัวก่อนจะยกยิ้มเหยียดแล้วเดินกลับเข้าไปในห้องเพื่อนอนต่อ...


หลังจากวันนั้นทอปัดแทบไม่อยู่ติดบ้านหลังนั้น เธอโดนแอลเลียตขู่สารพัดเพราะเคยหนีออกมาบ่อย แต่คราวนี้เธอไม่อยากจะสนโลกแล้ว หวังว่างานในวันพรุ่งนี้จะเป็นวันสุดท้ายของชีวิตเธอ

จะเป็นอิสระหรือจะต้องตาย ขึ้นอยู่กับว่าเธอจะสามารถทำมันได้หรือเปล่า....


​..............

เขียนไปเขียนรู้สึกว่าไม่ค่อยถนัดเรื่องต่อสู้555 จะพยายามปรับปรุงนะคะถ้ามันน่าเบื่อ

❤️

ฝาก E-BOOK แอสเตอร์&พริแอม ด้วยนะคะถ้าใครยังไม่ได้อ่านไปซื้อเก็บไว้ได้นะคะ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น