valen

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชีวิตเด็กม.ปลายที่แสนธรรมดา11

ชื่อตอน : ชีวิตเด็กม.ปลายที่แสนธรรมดา11

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 126

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ธ.ค. 2561 20:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ชีวิตเด็กม.ปลายที่แสนธรรมดา11
แบบอักษร

เสียงวัยรุ่นชายหญิงส่งเสียงร้องเฮกันอย่างสนุกสนานเมื่อเรือยางรูปกล้วยลำยาวกระแทกเด้งไปมากับระลอกคลื่น พอเจ็ทสกีที่ขับลากหักหัวเลี้ยวเรือลำยาวด้านหลังก็เทเอาเหล่าผู้โดยสารลงน้ำกันอย่างพร้อมเพียง

“ต้องผายปอดมั้ยเนี่ย”มิดไนท์ว่ายตรงมาที่วีนัสที่ยังคงไอสำลักเมื่อน้ำเค็ม ๆ ของทะเล

“แค่ก ๆ ๆแสบตา”แต่ดูเหมือนวีนัสจะไม่ได้ฟังที่คนเป็นรุ่นพี่พูดมากเท่าไหร่นัก มือไม้ก็เอาแต่ขยี้ตาไปมาอย่างระคาย

“อย่าไปขยี้มันมาก มานี่มา”มิดไนท์ดึงเด็กสาวเข้ามาใกล้ ๆ แล้วเชยคางมนขึ้น นิ้วยาวค่อย ๆ ไล่ลูบเปลือกตาที่ปิดของคนตัวเล็กกว่สอย่างเบามือ

“จุ๊บ หายแล้ว”มิดไนท์กดริมฝีปากลงกับเปลือกตาเบา ๆ

“อะ อะไร มันไม่เกี่ยว อะไรกันสักหน่อย”วีนัสดันตัวออกเล็กน้อยแล้วรีบว่ายน้ำไปเกาะเข้าที่ตัวเรือยาง

“แพม ดึงหน่อย”วีนัสยื่นมือให้เพื่อนสาวช่วยดึง

“กินเยอะไงมึง เลยจม”แพมแซวเพื่อนสาวออกมาขำ ๆ แต่ก็ยอมช่วยดึงเพื่อนไทด์เองก็ช่วยดึงแขนอีกข้างของเด็กน้อยที่ยังลอยอยู่บนน้ำ

“อ๊ะ ขอบคุณ”วีนัสหันมาขอบคุณคนข้างล่างที่ไม่รู้ว่ายมาอยู่ข้างหลังตอนไหน ที่อยู่ ๆ ก็จัดการกุมเข้าที่เอวเธอและยกขึ้นจากน้ำทำให้วีนัสสามารถยกขาขึ้นเกาะเกี่ยวขึ้นมานั่งข้างบนได้ วีนัสยื่นมือมาตรงหน้าให้มิดไนท์จับขึ้นบ้าง พออีกคนจับเรียบร้อยสองมือเล็ก ๆ ก็กุมเกร็งให้ชายหนุ่มได้พยุงตัวเองขึ้นมา

“ขอบคุณครับ”มิดไนท์นั่งเรียบร้อยก็ก้มลงมาพูดขอบคุณใกล้กับใบหูของเด็กสาวตรงหน้า วีนัสไม่ได้ตอบกลับมาแต่มิดไนท์ก็อดยิ้มกับใบหูแดง ๆ ของคนตรงหน้าไม่ได้

เจ็ทสกีขับนำกลุ่มวัยรุ่นออกนอกทะเลไม่นานก็กลับมาส่งทุกคนไม่ไกลจากกลุ่มกับเพื่อนเล่นน้ำอยู่มากนัก

“มานี่ก่อน”มิดไนท์ดึงมือขอเด็กสาวที่ทำท่าจะวิ่งไปเล่นน้ำกับกลุ่มเพื่อนที่นั่งเล่นน้ำอยู่บนห่วงยางที่เช่ามาจากบนหาด

“ไปไหนอ่ะ”วีนัสถามอย่างขัดใจแต่ก็ยอมเดินตามคนตรงหน้าขึ้นหาดมาจุดที่ทุกคนวางของรวมกันไว้

“มาล้างตาหน่อยก่อนมา”มิดไนท์เปิดขวดน้ำพลาสติกเทรองใส่มือแล้วลูบล้างหน้าเด็กสาวที่ยังคงยืนนิ่งอยู่ พอใบหน้าสัมผัสเข้ากับน้ำเย็น ๆ ก็เรียกสติเด็กสาวให้กลับมาทันที

“เดียวนัสล้าง”วีนัสยื่นมือขอขวดน้ำในมือของอีกฝ่ายที่ดูเหมือนจะไม่ได้สนใจฟังที่เธอพูดเลยสักนิด

“ไหนลืมตาสิ พี่จะดูว่ามีทรายค้างอยู่มั้ย”มิดไนท์เสยผมเปียก ๆ ที่ลงมาปรกหน้าตนออกแล้วจับบีบแก้มสองข้างของวีนัสจนปากเล็กยู่เข้ามา

“ม่ายมี”วีนัสบอกออกมาเสียงอู้อี้

“ลืมตาดี ๆ”มิดไนท์ก้มลงมาใกล้หน้าเด็กสาวมากขึ้น วีนัสยอมยืนให้ดวงตาคมเข้มกวาดจ้องมองมานิ่ง ๆ

“อื้อ หมดแล้วล่ะ”วีนัสพยักหน้ารับแล้วทั้งคู่ก็พากันไปหากลุ่มเพื่อนที่เล่นกันอยู่ไม่ลึกมากนัก

พวกเค้าเล่นกันมาเรื่อยจนรู้ตัวอีกทีพระอาทิตย์ก็เริ่มตกท้องฟ้าเริ่มกลายเป็นสีส้มทุกคนจึงพากันเลิกเล่นและพากันกลับเข้ามาที่โรงแรม

“วีนัส!!”ซุสพี่ชายของเด็กสาวยืนอยู่ในชุดสูทสีเข้มยืนมองมาที่น้องสาวตัวเล็กที่มีชายหนุ่มยืนอยู่ข้าง ๆ

“พี่ซุสนี่เพื่อน ๆ หนูมิ้ลเชคกับครีมพายส่วนนี่พี่ไนท์ พี่มิกค์ พี่ไทด์และพี่คิงเป็นรุ่นพี่ที่โรงเรียน นี่พี่เราพี่ซุส”วีนัสไล่แนะนำทุกคนให้พี่ชายได้รู้จักยกเว้นแพมที่คุ้นเคยกับซุสดีมาตั้งแต่เด็ก เมื่อทุกคนรับรู้ว่าเป็นพี่ชายวีนัสก็พากันยกมือไหว้และซุสก็ก้มหัวรับรู้

“รีบขึ้นไปอาบน้ำเหอะเดียวทุ่มนึงลงมาเจอพี่กับพ่อแม่ที่ห้องอาหารนะ”วีนัสพยักหน้ารับแล้วเดินคุยกับทุกคนไปที่ห้องตัวเอง

“นี่จะอาบน้ำนี่กันก่อนมั้ยหรือจะเอาของแล้วไปอาบที่ห้องพัก มันได้อาบกันเร็วกว่าแต่ก็ต้องขึ้นนั่งรถไปประมาณ10นาทีน่ะมันอยู่คนละส่วนกับที่นี่น่ะ”วีนัสอธิบายออกมาทุกคนก็หันมาปรึกษากันเล็กน้อยก่อนจะตกลงกันว่าจะกลับไปอาบกันเอาที่ห้องพักกัน วีนัสก็โทรบอกให้ทางโรงแรมเอารถกอล์ฟที่ทางโรงแรมมีไว้สำหรับบริการลูกค้ามารอทุกคนที่ด้านล่าง และทุกคนเลยจัดการหิ้วเป้ตัวเองลงมาเพื่อตรงไปที่บ้านพัก

พอถึงบ้านพักก็ตกลงกันว่าจะนอนกันห้องละสองคนคนโดยวีนัสนองคู่กับแพม ครีมพายนอนคู่กับมิ้ลเชค ส่วนมิดไนท์นอนกับคิง และไทด์นอนคู่กับมิกค์

“อื้อ เราลืมบอกเดียวทุ่มนึงไปกินข้าวกันที่ห้องอาหารกันก่อนนะ พ่อแม่อยากเห็นทุกคน”

“พ่อแม่จะจัดงานเลี้ยงให้หรอที่ลูกสาวมีเพื่อนน่ะ”แพมแซวเพื่อนสนิทขำ ๆ เพราะเมื่อสมัยม.ต้นวีนัสแทบจะไม่มีเพื่อนเลยจริง ๆ เรียกได้ว่าถ้าแพมหยุดเรียนวีนัสเองก็ไม่เข้ามาสุงสิงกับใครเลย

“สงสัยอยู่แยกกันเข้าห้องเหอะ แพมมึงไปอาบก่อนเลยมึงแต่งตัวนาน”แต่ละคนพากันแยกย้ายเข้าห้องกันไป ในห้องจะมีห้องอาบน้ำแยกให้ในตัวห้อง ทีวี ตู้ และเตียงขนาดใหญ่ที่อยู่ติดกับระเบียงห้อง บ้านพักเป็นบ้านแบบสไตล์โมเดิร์นสองชั้นโดยชั้นสองจะมีห้องนอนอยู่สี่ห้อง และชั้นล่างจะเป็นห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่ที่สามารถจัดปาร์ตี้ได้โดยเฉพาะ ส่วนนอกบ้านก็มีสระน้ำ และลานให้นั่งเล่นและสำหรับเตาสำหรับย่างบาบีคิว


ทุกคนพากันมายืนรอกันอยู่หน้าห้องอาหารรอผู้ใหญ่ทั้งสาม ตอนนี้อยู่ในชุดสบาย ๆ เสื้อยืดกางเกงขาสั้นกัน

“วีนัส”

“มากันแล้วมาเร็ว ๆ หนูหิวแล้ว”วีนัสรีบเดินเข้ามาเกาะแขนพ่อแม่คนละข้างละออกแรงดึงเล็กน้อยอย่างคนใจร้อน

“วีนัสแกไม่คิดจะแนะนำเพื่อน ๆ ให้พ่อแม่รู้จักก่อนรึไง”ซุสพูดปรามคนเป็นน้อง

“ก็เดียวเข้าไปแนะนำที่โต๊ะก็ได้นี่นา พี่ซุสอย่าดุสิ”วีนัสพูดเสียงอ่อน ปรายตามองคนเป็นพี่อย่างงอน ๆ ที่ถูกดุต่อหน้าเพื่อน ๆ แต่เมื่อเห็นว่าคนเป็นพี่ไม่มีท่าทีเล่นด้วยก็ยอมปล่อยแขนออกจากพ่อแม่ที่รู้ว่าคงไม่เข้าข้างตนอยู่แล้ว

“พ่อแม่ นี่ครีมพายกับมิ้ลเชคเพื่อนหนู ส่วนนี่พี่มิกค์ พี่ไนท์ พี่ไทด์ พี่คิงค่ะ นี่พ่อแม่นัส ส่วนนั้น...ไม่ต้องไปรู้จักมันหรอกมันชอบแกล้งหนู”วีนัสแนะนำไล่ไปทีละคน และหยุดนิ้วไปที่แพมเพื่อนสาวคนสนิท แพมที่ยืนไหว้ผู้ใหญ่อย่างคุ้นเคย

“ไงหนูแพม โตเป็นสาวขึ้นเยอะเลยนะ”องอาจทักทายเด็กสาวอย่างคุ้นเคย

“ขอบคุณค่ะคุณลุง”แพมยกมือไหว้พ่อเพื่อนยิ้ม ๆ

“แนะนำหมดแล้วอ่ะ เข้าไปกินข้าวได้ยัง อ่ะหนูหิว”วีนัสพูดอย่างงอน ๆ

“ไปคุยกันต่อข้างในเหอะครับ เด็กน้อยเริ่มงอแงอีกแล้ว”ซุสยกมือขึ้นขยี้ผมน้องสาวแล้วโอบกอดคอเด็กสาวที่ชวนเค้าคุยอยู่ข้าง ๆ ให้เดินตรงมาที่โต๊ะยาวในห้องกระจกแยกออกมาอย่างส่วนตัวที่อาหารถูกจัดแต่งไว้จนเต็ม คนเป็นพ่อนั่งลงที่หัวโต๊ะซุสนั่งด้านขวาต่อจากพ่อของตนและตามด้วยมิดไนท์ คิง ไทด์ มิกค์ ส่วนด้านซ้ายขององอาจคือภรรยาที่รักยิ่ง ตามด้วยลูกสาวจอมเอาแต่ใจ แพม มิ้ลเชค และครีมพาย

“วีนัส เอ้า”

“พี่ซุส!!”วีนัสมองผัดผักที่คนตรงข้ามตักมาวางไว้ให้ในจาน และจ้องหน้ากลับไปอย่างงอน ๆ

“กินด้วย”ซุสพูดขึ้นแกมบังคับ

“นัสตายขึ้นมาพี่จะทำไง”วีนัสพูดออกมาแล้วเขี่ยผักในจานไปมา

“ก็ตาย”ซุสยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจเหมือนว่าคนเราสามารถตายแล้วฟื้นขึ้นมาได้เรื่อย ๆ

“แม่ พ่อ!!ดูพี่ซุสดิ”เมื่อเห็นว่าพี่ชายไม่สนใจวีนัสก็หันกลับอ้อนพ่อแม่ที่นั่งทานข้าวอยู่ข้าง ๆ

“นี่คุณ คุณลองชิมปลานี่สิ”องอาจตักเอาชิ้นเนื้อปลาทอดจานตรงหน้าให้กับลินเดียร์เหมือนกับว่าไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น

“ขอบคุณค่ะคุณ เด็ก ๆ ลองชิมปลาดูสิจ๊ะอร่อยเชียว”ลินเดียร์ตักเอาปลาที่สามีตักมาให้ใส่ปากแล้วหันมาบอกเด็ก ๆ บ้างเมื่อเห็นท่าทีเปลี่ยนเรื่องแบบมึน ๆ ของผู้อาวุโสทั้งสองก็ทำเอาเหล่าเด็กวัยรุ่นทั้งหลายอดขำไม่ได้

“...”และคงมีแค่คนเดียวที่ไม่ตลกด้วย แต่กลับนั่งจ้องผักสีเขียวในช้อนตัวเอง เหมือนกับว่ามันจะหายไปได้

“นี่ ลองกินคู่กับเนื้อดู”มิดไนท์ตักหมูหวานมาวางทับลงที่ผักในช้อนของวีนัสแล้วก้มลงทานข้าวในจานตัวเองต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

วีนัสรีบกลั้นใจแล้วรีบยกเข้าปากและรีบเคี้ยวเร็ว ๆ แล้วดื่มน้ำตามอย่างต้องการล้างรสที่ติดลิ้นอยู่

ด้วยความเป็นกันของผู้ใหญ่ทั้งสามที่ไม่มีท่าทีถือตัวอะไรมากมายทำให้เสียงพูดคุยเสียงหัวเราะของเหล่าเด็กวัยรุ่นดังอย่างไม่ขาดสาย

“พ่อแม่ดีใจนะที่ทุกคนมา”ชายสูงวัยพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มที่มาจากใจจริง

“ใช่จ่ะ ก็ตั้งแต่ม.ต้นแล้วยันตัวแสบนี่เล่นไม่เคยพูดถึงเพื่อนให้ฟังเลย จะมีก็แค่หนูแพมเนี่ยแหละที่มาหาบ่อย ๆ”แพมยิ้มรับให้แม่ของเพื่อนก่อนจะหันไปมองเพื่อนสาวข้าง ๆ ที่เริ่มนั่งเงียบลงไป มือเริ่มค้นขนมในถ้วยไปมาอย่างใจลอย

“แต่พ่อแม่รู้มั้ยคะ ว่าลูกสาวแม่เนี่ยดื้อกับพวกหนูมาก จริงมั้ยมิ้ล พาย”แพมหาเรื่องเปลี่ยนเรื่องให้ทั้งคู่เลิกพูดถึงเรื่องอดีต แพมไม่อยากให้เพื่อนสาวคนนี้ต้องกลับมานั่งคิดถึงเรื่องที่ผ่านมามากนัก

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น