อะควาลิซ
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 03 พี่รหัส

คำค้น : วิศวะ ยานยนต์ คอมพิวเตอร์ มหาลัย พี่ว๊าก อะควาลิซ เธียร์ โอบี

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.8k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ธ.ค. 2561 18:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
03 พี่รหัส
แบบอักษร

​03 พี่รหัส




คลาสเช้านี่มันเป็นปัญหากับนักศึกษาทุกคนเลยนะครับ อย่างผมก็จัดอยู่ในกลุ่มไม่ชอบเรียนเช้าเหมือนกันเพราะกว่าผมจะได้นอนแต่ละวันก็ปาไปเกือบสว่างทุกวันการตื่นเช้ามาเรียนจึงเป็นอะไรที่ไม่ค่อยน่าอภิรมณ์สำหรับผมแต่วันนี้ดันเป็นวิชาหลักของเมเจอร์ที่ขาดไม่ได้ผมเลยต้องลากสังขารตัวเองมา ง่วงชะมัด 

"ไอ้เธียร์กูไม่เข้าใจทำไมอาจารย์แกถึงได้วางตารางไว้เช้าขนาดนี้ว่ะ กูง่วง" พอมาถึงคณะก็เจอกับไอ้นิวตันที่นั่งสัปงกอยู่ที่โต๊ะหินอ่อนหน้าคณะก่อนจะบ่นเมื่อเห็นหน้าผม 

"กูจะรู้กับเขามั้ย กูไม่ใช่อาจารย์" ผมตอบมันก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ 

"ไอ้ห่าพอร์ชมันตื่นรึยังว่ะเนี่ย" 

ป้าบ!  

"กูตื่นแล้วไอ้สัส" ไอ้พอร์ชที่เดินมาทันประโยคที่ไอ้นิวตันพูดเลยได้โอกาสตบหัวเพื่อนทันที 

"มึงว่าเมื่อคืนมันโอเคมั้ยว่ะ" ไอ้พอร์ชหันมาถามผม 

"ไม่รู้สิห้าสิบห้าสิบ ต้องรอดูกันยาวๆ" 

"กูก็คิดว่างั้น วันนี้เลิกเรียนแล้วปีสองจะเอาข้อมูลวันนี้มารายงานมึงนะ" 

"อืม ได้เวลาแล้วไปกันเถอะ" 

"ไอ้นิวตันมึงลุกเลยนะได้เวลาเรียนแล้ว" 

"อะไรของมึงเนี่ยไอ้พอร์ชกูง่วงเว้ย" 

"เออน่าไปเรียนก่อนค่อยกลับมาง่วงไป!" ไอ้พอร์ชลากคอเสื้อนิวตันเข้าไปในตึกเรียนส่วนผมก็เดินตามพวกมันไป


หาววววววว 

ฉันนั่งหาวติดกันมาสามรอบในขณะที่กำลังเรียนวิชาแคลคูลัสอยู่ เมื่อวานหลังจากกลับจากห้องเชียร์ฉันก็โดนเคที่ลากออกไปกินข้าวต้มที่หลังมอกว่าจะได้นอนก็ดึกอยู่พอสมควร แถมวันนี้ยังมีเรียนตั้งแต่แปดโมงโอบีไม่ไหว ฮืออออ 

"เที่ยงแล้วไปหาอะไรกินกันเถอะชะนีน้อย" เคที่เอ่ยชวนฉันหลังจากอาจารย์ปล่อยคลาส ปล่อยตรงเวลาเที่ยงเป๊ะเลยนะอาจารย์ 

"อืมไปดิ" 

"ปะๆวันนี้กูอยากกินก๋วยเตี๋ยว" พอเก็บของเสร็จเราก็พากันเดินมาที่โรงอาหารของคณะที่ตอนนี้เต็มไปด้วยเหล่านักศึกษาทั้งของวิศวะและคณะอื่นๆ  

"คนเยอะจัง" ฉันบ่นเบาๆ 

"เอาไงดีมึง" เคที่หันมาถามฉันเมื่อเห็นจำนวนคนในโรงอาหาร 

"ข้ามไปกินแคนทีนมั้ย" ฉันเสนอโรงอาหารอีกแห่งที่อยู่ใกล้ๆกับคณะสามารถเดินไปได้ 

"ก็ดีนะ ถ้ารอที่นี้คงไม่ได้กินอ่ะ" 

"งั้นไปกันเถอะ" เราสองคนเดินไปที่แคนทีนกว่าจะได้กินข้าวกว่าจะกินเสร็จก็เกือบบ่ายโมงพอดีกับที่ต้องไปเรียนวิชาในภาคบ่ายพอดี หลังจากเลิกเรียนวิชาสุดท้ายของวันนี้เสร็จแทนที่จะได้กลับห้องแต่พวกเราชาววิศวะคอมพิวเตอร์ชั้นปีที่หนึ่งกลับถูกเรียกรวมตัวกันที่ห้องประชุมใหญ่ห้องหนึ่งในตึกภาควิชา ในห้องประชุมนอกจากปีหนึ่งแล้วก็ยังมีรุ่นพี่ตั้งแต่ชั้นปีที่สองขึ้นไปถึงชั้นปีที่สี่เลยที่รวมตัวกันอยู่ในห้องนี้  

"ที่พี่เรียกน้องๆทุกคนมาวันนี้ก็เพราะว่าวันนี้พี่จะให้น้องๆปีหนึ่งทุกคนมาจับสายรหัสกันนะคะ" พี่มิ้งรองเฮดปีสองพูดขึ้น 

"โดยพี่จะให้น้องๆแต่ละคนลุกออกมาจับฉลากที่มีคำใบ้ของพี่รหัสตัวเอง พร้อมกับเปิดอ่านให้ทุกคนได้ฟังด้วยนะคะ" พูดจบพี่มิ้งก็ให้เพื่อนที่นั่งแถวแรกลุกออกไปจับทีละคน ส่วนฉันกับเคที่ไม่รีบค่ะเพราะอยู่หลังสุดเป็นสองคนสุดท้าย ฉันเห็นนะเวลาที่เพื่อนอ่านโค้ดแล้วพี่บางคนก็ยิ้มอ่ะ ทุกคนลุกไปจับฉลากแล้วอ่านโค้ดกันไปเรื่อยๆ ก็นะในสาขามีเด็กตั้งแปดสิบกว่าคนถึงแม้จะเป็นแค่การจับฉลากมันก็ต้องใช้เวลานิดนึง  

"เอาล่ะค่ะ น้องสองคนสุดท้ายลุกมาพร้อมกันเลยจ้ะ" ฉันกับเคที่ก็ลุกไปตามที่พี่บอกโดยเคที่ให้ฉันจับก่อนแล้วมันจับเป็นคนสุดท้ายซึ่งเราสองคนก็ไม่มีโอกาสได้เลือกอะไรอ่ะนะ พอจับฉลากออกมาแล้วฉันก็เปิดกระดาษออกพร้อมกับอ่านโค้ดที่มีในกระดาษให้ทุกคนได้ฟัง 

"พื้นพสุธาแสนกว้างใหญ่คลั่งไคล้ BCGT W12TSI ใจไม่ถึงอย่ามาลองดีกับผม" พอพูดจบแล้วเงยหน้ามามองพี่ๆทุกคนก็ต้องแปลกใจเพราะส่วนใหญ่ทำหน้าตกใจ ทำไมอ่ะโค้ดคิดฉันมันทำไมหรอ แต่มีพี่ผู้ชายและผู้หญิงสามสี่คนที่นั่งอยู่ด้านหลังที่ไม่มีท่าทีตกใจแถมโห่แซ็วกลับมาด้วย 

"ฮิ้วววววว" 

"งานนี้พี่มันต้องเปย์หนักๆแล้ว" 

"โชคดีจังสาวน้อย" 

"หึหึ เจ้าตัวรู้คงเตรียมควักกระเป๋าจ่ายแล้วล่ะ" อะไรกันใครก็ได้อธิบายทีพี่รหัสฉันเป็นครายยยยย




ตอนที่ 03 มาแล้วจ้าา

ชอบไม่ชอบสนุกไม่สนุกยังไงติชมกันเข้ามาได้น้าาา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น