จิงโจ้น้อย

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 10

คำค้น : yaoi,omega,alpha

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.2k

ความคิดเห็น : 33

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ธ.ค. 2561 22:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 10
แบบอักษร

​บทที่ 10








หากจะเอ่ยถามว่าชีวิตของจิ้นชิงในช่วงนี้เป็นเช่นไร...เขาก็จะตอบว่าดีมาก

เมื่อยามเฉินของวันนี้ เขาได้ข่าวมาว่าทัพของชินอ๋องที่ยกไปปราบพวกโจรภูเขานั้นได้รับชัยชนะแล้ว จู้เซียงบอกว่าพรุ่งนี้ชินอ๋องจึงจะเดินทางกลับ

“ช่างเป็นเรื่องที่วิเศษอะไรเช่นนี้”

จิ้นชิงรับฟังข่าวที่น่ายินดีจากปากของบ่าวรับใช้คนสนิทในขณะที่กำลังฝึกเย็บถุงหอมอยู่ แม้นิ้วมือจะเต็มไปด้วยบาดแผลจากเข็มเล็กแหลมที่จิ้มโดนเพราะความสะเพร่ายามที่เย็บ ไม่ได้มีเพียงแค่ครั้งเดียว หากแต่นับไม่ถ้วน...

แต่ว่า...เพียงแค่ได้ยินถึงชัยชนะของผู้ที่เป็นสามี เขาก็มีความสุขจนแทบจะลืมความเจ็บปวดตามนิ้วมือไปเสียสนิท

“ดีเลย ถ้าท่านอ๋องกลับมาวันพรุ่งนี้ คืนนี้ข้าจะได้เร่งเย็บถุงหอมใบนี้ให้เสร็จเรียบร้อย” จิ้นชิงพูดพลางก้มมองถุงหอมสีเขียวอ่อนของต้นไผ่ในมือตนเองด้วยแววตาเป็นประกาย

“ท่านจิ้นชิงเจ้าคะ ถุงหอมใบนี้ดูสวยงามมากกว่าถุงหอมใบก่อนๆมากเลยนะเจ้าคะ” จู้เซียงได้ทีประจบประแจงหวังให้เจ้านายของตนรู้สึกเบิกบานใจมากขึ้นกว่าเดิม

ผู้รับฟังเพียงแค่ส่ายหน้าเบาๆ

“เจ้านี่นะ ถุงหอมใบนี้ข้ายังคงเย็บเบี้ยวเช่นเคย เจ้ามิต้องมาหลอกให้ข้าดีใจกับฝีมืออันเละเทะเช่นนี้หรอก”

“บ่าวเปล่าหลอกนะเจ้าคะ ป่าวมิกล้า เพียงแต่ว่าถุงหอมใบนี้แฝงไว้ด้วยความตั้งใจและความพยายามของท่านจิ้นชิงต่างหากเล่าเจ้าคะ มันถึงได้ดูสวยงามและพิเศษมากกว่าครั้งไหนๆ“

“นี่เจ้าจะบอกว่าถุงหอมใบก่อนๆที่ข้าฝึกทำนั้นไม่แฝงไปด้วยความพยายามของข้า มันจึงไม่สวยงาม ใช่หรือไม่?” แม้ถ้อยคำจะฟังดูคล้ายกับว่าตำหนิ แต่ว่าน้ำเสียงที่จิ้นชิงเอ่ยออกมานั้นเต็มไปด้วยความหยอกเย้า

“บ่าวมิได้หมายความถึงเช่นนั้นเจ้าค่ะ” จู้เซียงรีบก้มหน้าลงต่ำกว่าเดิม

“ฮ่าฮ่า ข้ามิได้ถือสาอันใดหรอก แต่เจ้าก็พูดถูก...ถึงถุงหอมใบนี้จะยังดูบิดๆเบี้ยวๆ แต่มันก็แฝงไปด้วยความตั้งใจของข้ามากกว่าครั้งไหนๆ ข้าตั้งใจฝึกฝนเพื่อท่านอ๋องตลอดหลายวันที่ผ่านมา แค่ได้ยินเจ้าชมว่ามันพอดูได้ ข้าก็ดีใจมากแล้ว หวังเพียงท่านอ๋องจะชอบและนึกเอ็นดูถุงหอมใบน้อยของข้า”

“ชินอ๋องจะต้องชอบแน่เจ้าค่ะ! มีของใดที่ผู้เป็นภรรยาตั้งใจทำให้แล้วสามีจะไม่ชอบมั่งล่ะเจ้าคะ แต่บ่าวอยากทราบเกี่ยวกับถุงหอมใบนี้เรื่องหนึ่งจะได้ไหมเจ้าคะ?”

“เรื่องอันใดหรือ?” จิ้นชิงยิ้มๆก่อนจะเย็บถุงหอมในมือต่อ หลังจากนี้ก็เหลือเพียงแค่ปักตัวอักษรลงไปแล้ว เขายังไม่ได้คิดเลยว่าจะปักตัวอักษรตัวใดลงไปให้กับชินอ๋องดี

“ทำไมท่านจิ้นชิงถึงเลือกสีเขียวอ่อนของต้นไผ่มาทำถุงหอมให้กับชินอ๋องหรือเจ้าคะ?” จู้เซียงเอ่ยจบก็รีบก้มหน้าลงต่ำเพราะกลัวว่าผู้เป็นนายจะไม่พอใจ ถึงอย่างนั้นเธอเองก็อยากรู้

“...ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอก เพียงแต่ว่า...สีเขียวอ่อนของต้นไผ่เป็นสีที่ข้าชอบที่สุดเท่านั้นเอง ข้าไม่รู้ว่าท่านอ๋องชอบสีอะไร ก็เลยเอาสีที่ข้าชอบมาทำให้”

“ถ้าชินอ๋องท่านทราบคงจะต้องดีใจมากแน่เจ้าค่ะ!”

สำหรับจู้เซียงแล้ว ทั้งลู่ซือกับจิ้นชิงต่างเป็นคู่สามีภรรยาที่รักใคร่กันในสายตาของเธอ ดูได้จากตอนที่ลู่ซืออยู่ที่จวน คืนนั้นก็จะมานอนค้างที่เรือนของจิ้นชิงเสมอ แถมเช้าของวันนั้นยังคงมอบบ่าวรับใช้ให้มาดูแลเรือนแห่งนี้เพิ่มอีกหลายสิบคน

แน่นอนว่าจู้เซียงไม่รู้ว่าภายในห้องนอนนั้น...เกิดเหตุการณ์เลวร้ายอันใดขึ้นบ้าง มิเช่นนั้นหญิงสาวบริสุทธิ์เช่นเธอคงไม่คิดเช่นนี้

จิ้นชิงพยักหน้ารับเบาๆกับคำของจู้เซียง ภายในใจมีความคาดหวังเพิ่มขึ้น

“ข้าก็หวังว่าท่านอ๋องจะชอบ” ถ้าเขาทำให้ท่านอ๋องพอใจ...ทุกอย่างก็คงไม่มีอะไรเลวร้าย

จิ้นชิงคิดเช่นนี้

_______________________________________________________________

มาสั้นๆก่อนเน้อออ ช่วงนี้ไรท์ติดสอบค่ะ เหลืออีกสองตัวแล้ว แต่เป็นสองตัวที่หนักหน่วงมากเลยทีเดียว แต่สัญญาว่าจะไม่หนีหายไปนานเหมือนคราวอาทิตย์ที่แล้วอีกค่ะ!

ฝันดีจ้า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น