HoneyV

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep 04

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ธ.ค. 2561 21:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep 04
แบบอักษร


04


image

กลับมาถึงคอนโด ฉันก็หลับเป็นตาย พั้นช์ก็พอกัน ตื่นมากันอีกทีเกือบสามทุ่มแล้วด้วยซ้ำ แต่แม่งโคตรไม่อยากตื่นเลย เมื่อยไปหมด แล้วก็เจ็บจิ๊มิมากๆเลยด้วย ฮือออ


"นี่มึง เมื่อคืนมึงนอนอยู่บ้านสิงห์ได้ไงวะ"

พั้นช์เปิดปากถามฉันก่อน ตอนนี้เราออกมาหาอะไรกินที่ตลาดไนท์ข้างๆคอนโด เอาจริงๆคือไม่อยากพูดเรื่องเมื่อคืนนี้เลย ตรงๆเลยก็คือ อายอ่า >.<


"ก็.. สิงห์บอกว่ามีห้องนอนว่าง กูเลยโอเค"


"อ๋อ เออ เมื่อคืนแม่งโคตรเมา เมาหยังกะโดนยา ฉิบหาย ปวดหัวยังไม่หายเลยเนี่ย"

พั้นช์พยักหน้าหงึกๆนึกตามที่ฉันพูด แล้วก็เล่าต่อถึงอาการความเมาของมันเอง


อาา คลับคล้ายคลับคลาว่า... มันกับไอ้พอร์ช...เอิ่มม ไม่เอา ไม่ถามเพื่อนหรอก เดี๋ยวเพื่อนอาย >.<


Rrrrr Rrrrr


"ฮัลโหล ...อยู่กับต้า ...ห๊ะ .....อา ตัวเอง เค้ากินข้าวกันอยู่ไง เพิ่งฟื้นเนี่ย... จะมาหาหรอ... เดี๋ยวไปรอ..เคๆ"

"ต้า เดี๋ยวกูกลับคอนโดก่อนนะ สิงห์จะมาหา"


"โอเค แล้วจะไปเลยป่ะ"


"กินอิ่มยังอ่ะ"


"กูอิ่มแล้วๆ"


"กูก็พอละ ไปเลยละกัน"


ฉันเดินขึ้นคอนโด พั้นช์ก็กลับคอนโดมันไปแล้ว แต่ก่อนจะถึงห้อง

ตายจริง ฉันต้องแวะร้านขายยาด้วยนี่หว่า


งื้อออ ฉันต้องกินยาคุมถูกม้าา ยาคุมฉุกเฉินอ่ะ โอ้ยๆๆตายๆ ฉันเดินวนไปวนมา ทำเป็นหายานั่นทั่วร้านรอคนออกไปจนหมดถึงค่อยๆเดินออกมาสั่งของที่อยากได้กับพนักงานร้านขายยา


"เอ่อ เอา..ยา ...เอ่ออ"


"เอานี่ครับ"

เอ๊ะ ไอ้นี่หนิ ทำมาแซงคิวฉัน แต่ก็เอ้ออ เห็นว่าฉันอายอยู่หรอกนะ ฉันเลยเอียงหลบให้เขาจ่ายตังให้เสร็จๆไป จะได้ไม่มีคนมารู้ว่าฉันซื้อยาอะไร -_-


ฉันหลุกหลิกมองไปหาไอ้คนที่มันแซงคิวฉัน มันก็ไม่ยอมเดินออกไปสักที ทั้งๆที่ก็จ่ายตัวเสร็จแล้วนะ

มันรออะไรของมัน


"คุณครับ รับยาอะไรครับ"

พนักงานแม่งถามฉันหว่ะ เอาไอ้นี่ออกไปก่อนได้มั้ยเล่า ออกไปก๊อนนน


"คุณครับ"

ฉันหลับตาปี๋ รวบรวมความกล้า เอาวะ จะได้กลับห้องสักที


"เอายาคุ.."


"ยาคุมฉุกเฉินครับ"


"ครับ..."


"ครับ มาด้วยกัน" ฉันเงยหน้าไปมองได้ผู้ชายคนนั้นทันที เสียงแม่งโคตรคุ้นเลย


ยะ อย่าบอกนะ!!!


"ค คีโน่!!"


"เออ นึกว่าใครล่ะ"

มันยักคิ้วให้ฉันสองที บอกไปแล้วใช้มั้ย ว่าแม่งโคตรขี้เก๊กเลย เหอะ


"มาได้ไงอ่ะ"

คีโน่จ่ายเงินเสร็จก็เดินออกไปหน้าร้าน ไม่เอาถุงยา ไม่รอฉันเลยด้วย สงสัยแม่งรีบ!!


"เดี๋ยวดิ หึยย"


ฉันเดินออกมา เดินกลับคอนโด โดยมีคีโน่เดินนำไม่ไกล เขาไม่สนใจฉัน ฉันก็ไม่ได้สนใจเขา ฉันได้ยาละนี่ จะสนใจเค้าทำไมกัน


"เดินนำไปดิ"


"หืม" คีโน่หยุดเดิน เมื่อเรามาถึงหน้าคอนโดฉันเอง


"ไปดิ เร็ว!!"


"อะไรของนาย นายจะไปไหน"

อย่าเลย อย่าเป็นอย่างที่ฉันคิด!!


"ขึ้นห้องไง เร็วๆดิวะ ง่วง!!"


"ข ขึ้นห้องหรอ!! จะขึ้นไปทำไมห้องฉันเล่า" ไอ้บ้านี่


"เรื่องเมื่อคืน..จำไม่ได้เหรอ!!"

เขาจับข้อมือฉันขึ้นมาแล้วกระชากตัวแรงๆ หน้าแทบจะชนกันก่อนจะเอ่ยเป็นคำพูดออกมา


"เมื่อเช้าหนีกลับมาก่อนยังไม่เคลียร์เลยนะ... "


"นะ นายย เจ็บ.." ~

ฉันจับมือหนาที่จับข้อมือฉันแรงๆ อยู่ตอนนี้ เจ็บ ฉันเจ็บมากๆเลยนะ T^T


"เจ็บก็เดินขึ้นไปดีๆได้ยัง หรือต้องให้เตือนความจำอยู่ตรงนี้ก่อน ก็เลือกเอา!!"


"เดินแล้วๆ ปล่อยก่อนสิ!"

ฉันน้ำตาแทบเล็ด ไอ้บ้านี่* หงึ


"หึหึ"


.........


//เอาใจช่วยริต้าด้วยน๊าาา//

คีโน่คนโฉด >.<

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น